Lucas 6

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hnë fac ntaw̃ëla hna Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va nɗëcëtaɗëniho wëhaỹ wale lafëk vantimp. Vërëfal va pëgwëlehnëni nkubëndëni vantimp va, ŋwëỹehnëni wëɓák wadëw̃ hni hna, cemëni waŋëc ŋa.
1 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos colheram espigas, removeram a casca com as mãos e comeram os grãos.
2 Wafarise wëryampo wale yeho hnam w̃a më ntehnënihëhni: «Soŋe ye liɗun le nkok maw̃ëryana sariya fu ỹa ntiyi hnë fac ntaw̃ëla hna?»
2 Alguns fariseus lhes disseram: “Por que vocês desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
3 Yesu më ntëkwakëhni: «Karaŋëluhna bi ile ntiko David fac ryampo ante njokëhniwo inte, umë gë vërëfëlëntaw̃u va?
3 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 Gena bi tënkëko cery W̃ën hna, nuf mburu ante kwëtëhniko W̃ënu ŋa, tok do njëɗahni vërëfëlëntaw̃u va? Hara sariya fu ỹa, vësëna wasaɗëha fo maw̃ëryanëko tokëni.»
4 Ele entrou na casa de Deus, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
5 Yesu mboko nkwën kat: «Ajë Ahn'a umë ye ahwëhn fac ntaw̃ëla ỹa.»
5 E acrescentou: “O Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
6 Fac ntaw̃ëla kaw̃ary, Yesu tënkëko caliŋa hna karaŋëndëhni vahnë va. Nkeho hnam asan ale cëmëko vák rëhw ỹi.
6 Em outro sábado, enquanto Jesus ensinava na sinagoga, estava ali um homem cuja mão direita era deformada.
7 Vëharaŋ sariya va gë wafarise w̃a njëkëɗënihawo Yesu bi njërënëɗëha ahnë hnë fac ntaw̃ëla hna nuỹahnëni ile pëƴahnëɗëni menëk pëlahni.
7 Os mestres da lei e os fariseus observavam Jesus atentamente. Se ele curasse aquele homem, eles o acusariam, pois era sábado.
8 Ɓare njëtëko vinahan vidëw̃ hni va. Më ntehnëka asan ale cëmëko vák ỹa: «Matëry, ahahn fagant.» Asan a matëlehn kahn.
8 Jesus, porém, sabia o que planejavam e disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique aqui, diante de todos”, e o homem foi à frente.
9 Tac Yesu më ntehnëkëhni: «Tëƴëɗëmu: Ye ntehnëk sariya fu ỹa? Ntiyi ufërën fac ntaw̃ëla ma uw̃eh? Afehëta ahnë icëm ma aryaw̃a?»
9 Então Jesus lhes disse: “Tenho uma pergunta para vocês: O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”.
10 Më njëkëkëhni fop tac ntehna asan a: «Ƴeli vák hu ỹi.» Më njelëk do vák ỹa mbokalehna fërën fo.
10 Depois, olhando para cada um ao redor, disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
11 Awa vëharaŋ sariya va gë wafarise w̃a ntavëkëhniw̃o ɗus soŋe rac. Më nkwajëlëɗëni bi hak tëfëka ntiniha Yesu.
11 Com isso, os inimigos de Jesus ficaram furiosos e começaram a discutir o que fazer contra ele.
12 Wati rac Yesu kaƴëko hn'ikuŋ njëfahna W̃ënu ŋa; mëɗ uŋa fop njëfako.
12 Certo dia, pouco depois, Jesus subiu a um monte para orar e passou a noite orando a Deus.
13 Ga pacëk, më macëkëhni vërëfal vëlëw̃u va tëhnakëhni pëhw gë vëhi do macëhni vëfaƴik.
13 Quando amanheceu, reuniu seus discípulos e escolheu doze para serem apóstolos. Estes são seus nomes:
14 Vëhni ye: Simo, ale macëko Piyer, g'aheryu Andëre, ale nkeni rëm gë hnëm; Sak gë San; Filip gë Barëtelemi;
14 Simão, a quem ele chamou Pedro, André, irmão de Pedro, Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Matiye gë Toma; Sak aju Alëfe gë Simo nte w̃acëɗeho Ahahnëndak a;
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Simão, apelidado de zelote,
16 Yuɗa aju Sak gë Yuɗa Isëkariyot, ale yeɗ aroka Yesu ỹa.
16 Judas, filho de Tiago, Judas Iscariotes, que se tornou o traidor.
17 Yesu më cëlini kuŋ hna gë vërëfal vëlëw̃u va do tëryani hnë igwac inte këñëlahnëk nkal iŋa. Nkeniho hnam kore sankaf vërëfal vëlëw̃u. Nkentiniho fëna hnam vahnë vëyaɓah vëhaw̃ary: vahnë vëvë vankol Yerusalem gë vankol Yuɗe hna fop, gë wahnaw̃ wavë tëfary wov w̃a, Tir gë Sidon.
17 Quando Jesus e os discípulos desceram do monte, pararam numa região plana e ampla. Havia ali muitos de seus seguidores e uma grande multidão vinda de todas as partes da Judeia, de Jerusalém e de lugares distantes ao norte, como o litoral de Tiro e Sidom.
18 Nëpaniha njijëniho do njërënëhni wates wadëw̃ hni. Njërënëkëhniw̃o fëna vële pëlaniho waƴine.
18 Tinham vindo para ouvi-lo e para ser curados de suas enfermidades, e os que eram atormentados por espíritos impuros eram curados.
19 Vahnë va fop ñaɗëniho ñakëniha, kaɓi fanka sahnëɗëhaw̃o njërënëɗëhëhniw̃o fop.
19 Todos procuravam tocar em Jesus, pois dele saía poder, e ele curava a todos.
20 Yesu njëkëkëhniwo vërëfal vëlëw̃u va do ntehn:
20 Então Jesus se voltou para seus discípulos e disse: “Felizes são vocês, pobres, pois o reino de Deus lhes pertence.
21 Mbetarun w̃uhnë vële njok inte gaki vi,
21 Felizes são vocês que agora estão famintos, pois serão saciados. Felizes são vocês que agora choram, pois no devido tempo rirão.
22 Mbetarun ge vahnë va ñew̃ënihu, ge ntaɗënihu, njew̃ëɗënihu, ntehnëɗënihu merun
22 Felizes são vocês quando os odiarem e os excluírem, quando zombarem de vocês e os caluniarem como se fossem maus porque seguem o Filho do Homem.
23 Natëryiw̃u ge vahnë va aki ntiɗënihu kaɓi icos sankaf hnapëɗëhu ambin hna. Vacërakëlo hni va fëna aki ntiɗënihëhniwo wakila W̃ënu ŋa.
23 Quando isso acontecer, alegrem-se e exultem, porque uma grande recompensa os espera no céu. E lembrem-se de que os antepassados deles trataram os profetas da mesma forma.
24 Meku w̃uhnë vële vetak vi
24 “Que aflição espera vocês, ricos, pois já receberam sua consolação!
25 Meku w̃uhnë vële fihnëk gaki vi
25 Que aflição espera vocês que agora têm fartura, pois um terrível tempo de fome os espera! Que aflição espera vocês que agora riem, pois em breve seu riso se transformará em lamento e tristeza!
26 Meku w̃uhnë ge vahnë va fop wapërën hun nësëɗëni,
26 Que aflição espera vocês que são elogiados por todos, pois os antepassados deles também elogiaram falsos profetas!”
27 Yesu mbok nës kat: «W̃uhnë vële wëryëɗëho vi, lehnëɗëfu: ŋahnëryinëhni vële wok vëỹaɗiluhna va, dinëhnëryinëhni ufërën vële ỹew̃ëku va.
27 “Mas a vocês que me ouvem, eu digo: amem os seus inimigos, façam o bem a quem os odeia,
28 Ɗëwanëhnëryinëhni ufërën vële ryëwanëhnëɗëhu uw̃eh va do ayëfanëhnënduni vële liɗëhu uw̃eh va.
28 abençoem quem os amaldiçoa, orem por quem os maltratam.
29 Ge ahnë njew̃ëki tavëryehna mbok njew̃i hara gwëcagëlihahna; ge ahnë teɓëki cuɗ cankaf ŋa taveryëryehna njoryary fatoƴ fa fëna.
29 Se alguém lhe der um tapa numa face, ofereça também a outra. Se alguém exigir de você a roupa do corpo, deixe que leve também a capa.
30 Ƴëɗaryehna ale-wo-le w̃untaki iñë, do ge ahnë nufëhnëki iñë ile hwëhnëru, ant'aryëñana.
30 Dê a quem pedir e, quando tomarem suas coisas, não tente recuperá-las.
31 Dinëhnëryinëhni vahnë va ile ỹaɗun ntinëhnënihu ỹa.
31 Façam aos outros o que vocês desejam que eles lhes façam.
32 «Ge vële ỹahnëku fo ỹahnërun mo sëkwaryëɗëhu? Wëla vëw̃en va ŋahnënihëhni vële ỹahnëkëhni va.
32 “Se vocês amam apenas aqueles que os amam, que mérito têm? Até os pecadores amam quem os ama.
33 Fëna ge vële linëhnëɗëhu fërën fo linëhnëɗun fërën, mo sëkwaryëɗëhu? Vëw̃en va fëna ntiɗëni koyëna.
33 E, se fazem o bem apenas aos que fazem o bem a vocês, que mérito têm? Até os pecadores agem desse modo.
34 Ge navehnëɗunëhëhni vële liyahnëku mbësaɗënihu va fo, soŋe ye hnapëɗun icëkwary? Vëw̃en va fëna navehnëɗënihëhni vëw̃en ntahni soŋe mbësanihëhni ile navehnënihëhni ỹa fo.
34 E, se emprestam dinheiro apenas aos que podem devolver, que mérito têm? Até os pecadores emprestam a outros pecadores, na expectativa de receber tudo de volta.
35 Ɓare ant'aliwu koyëna. Ŋahnëryinëhni vële ỹew̃ëku va, dinëhnëryinëhni fërën do ahnavehnëndu hara nahaluhna avësayiw̃u. Koyëna cos hun ŋa njaɓëɗ do tufahnëɗun vutah W̃ën Hunte Sëpëk Fop yerun. Përënak umë dënk gë vahnë vële wok vësamehnëɗina muk va.
35 “Portanto, amem os seus inimigos, façam-lhes o bem e emprestem a eles sem esperar nada de volta. Então a recompensa que receberão do céu será grande e estarão agindo, de fato, como filhos do Altíssimo, pois ele é bondoso até mesmo com os ingratos e perversos.
36 Ƴaɓëryiw̃u ipërëna gante njaɓëka Rëmun përën aki.
36 Sejam misericordiosos, assim como seu Pai é misericordioso.”
37 «Ant'ahitiŋu nkeya aỹënta hun do kitiŋëɗeluhna w̃uhnë fëna; ant'ahoƴawuna aỹënta hun do koƴaɗeluhna w̃uhnë fëna; tavëhnëryinëhni vëỹënta hun va do tavëhnëɗerun w̃uhnë fëna.
37 “Não julguem e não serão julgados. Não condenem e não serão condenados. Perdoem e serão perdoados.
38 Ƴëɗahnëryin do njëɗëɗerun w̃uhnë fëna; taw̃ëhnëɗerun ñaŋëh nte soryik do ñënkëlehni ndehëtand ki fo; ga ñëŋa ante ỹaŋëhnahnëɗunëhëhni vahnë ŋa ñaŋënahnëɗerun w̃uhnë dënk.»
38 Deem e receberão. Sua dádiva lhes retornará em boa medida, compactada, sacudida para caber mais, transbordante e derramada sobre vocês. O padrão de medida que adotarem será usado para medi-los”.
39 Yesu mboko mëntëndëlehnëhni: «Umëp koɗina kaha mëp ntaw̃u hara vëyona hnë hatëh vëhni vëhi tak.
39 Jesus deu ainda a seguinte ilustração: “É possível um cego guiar outro cego? Não cairão os dois num buraco?
40 Fakaraŋ fante lëbëka aharaŋ alëw̃u gena; ɓare fakaraŋ fante haraŋëk hafo puhna had aharaŋ alëw̃u nkeɗ.
40 Os discípulos não são maiores que seu mestre. Mas o aluno bem instruído será como o mestre.
41 «Soŋe ye yëkëɗu ivëɗ le ye inkër aỹënta hu do hara kamantihna bërëh bële yehi nkër hu hna?
41 “Por que você se preocupa com o cisco no olho de seu amigo enquanto há um tronco em seu próprio olho?
42 Wëjë, ale wok nuɗila bërëh bële yehi nkër hu hna, hak koɗu alehna aỹënta hu ỹa: “Aỹënta mën, napërye lihëti ivëɗ le yehi nkër li”? Wëjë, ale ntiyahnëk catëru alëbëhni vëỹëntaw̃, dihëtary ten bërëh bële yehi nkër hu hna tac nuɗu ɗus alihëtahn ivëɗ le ye nkër aỹënta hu ỹi.
42 Como pode dizer: ‘Amigo, deixe-me ajudá-lo a tirar o cisco de seu olho’, se não consegue ver o tronco em seu próprio olho? Hipócrita! Primeiro, livre-se do tronco em seu olho; então você verá o suficiente para tirar o cisco do olho de seu amigo.”
43 «Atëh përën dëw̃ëɗina viw̃eh, atëh meh fëna dëw̃ëɗina vifërën.
43 “Uma árvore boa não produz frutos ruins, e uma árvore ruim não produz frutos bons.
44 Atëh-wo-tëh njavëtëtëɗe gë vantëw̃el vantëw̃u va: kwëcëɗena wanuỹ hnë idël imeh, kwëcëɗena fëna waresen hnë wadëmpëhn.
44 Uma árvore é identificada por seus frutos. Ninguém colhe figos de espinheiros, nem uvas de arbustos espinhosos.
45 Ahnë afërën ifërën nësëɗ kaɓi umë fëɓëka ntaw̃ary dëw̃u hna; ahnë aw̃eh uw̃eh nësëɗ kaɓi umë fëɓëka ntaw̃ary dëw̃u hna. Kaɓi w̃ës ale-wo-le ile fëɓëk ntaw̃ary dëw̃u ỹa nësëɗ.
45 A pessoa boa tira coisas boas do tesouro de um coração bom, e a pessoa má tira coisas más do tesouro de um coração mau. Pois a boca fala do que o coração está cheio.”
46 «Soŋe ye w̃acëɗunëho: “Ahwëhn, Ahwëhn”, do diɗiluhna ile lehnëɗëmu ỹa?
46 “Por que vocês me chamam ‘Senhor! Senhor!’, se não fazem o que eu digo?
47 Ale-wo-le yijëk ỹal mën a do nëpa wanës mën ŋa nti ile hnësëɗëfu ỹa,
47 Eu lhes mostrarei como é aquele que vem a mim, ouve as minhas palavras e as pratica.
48 had ale vëryëk cery njaw̃ah nke: nkabëɗ hafo tëw̃ën ɗus tac pëgwëlehn ɓëry iŋa. Ge tëkik uw̃ac w̃ënka sën ŋa përëkanëɗilahna, kaɓi ɓëry ƴaw̃ah mbëryik.
48 Ele é como a pessoa que está construindo uma casa e que cava fundo e coloca os alicerces em rocha firme. Quando a água das enchentes sobe e bate contra essa casa, ela permanece firme, pois foi bem construída.
49 Ɓare ale-wo-le hnëpaɗ wanës mën ŋa do diɗina ile hnësëɗëfu ỹa had ale vëryëk cery nte wok njaw̃ëna nke. Ga macëk w̃ënka sën ŋa hafo cery tac njoɗ taŋ: përëkalehn fop.»
49 Mas quem ouve e não obedece é como a pessoa que constrói uma casa sobre o chão, sem alicerces. Quando a água bater nessa casa, ela cairá, deixando uma pilha de ruínas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.