Lucas 6

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hnë fac ntaw̃ëla hna Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va nɗëcëtaɗëniho wëhaỹ wale lafëk vantimp. Vërëfal va pëgwëlehnëni nkubëndëni vantimp va, ŋwëỹehnëni wëɓák wadëw̃ hni hna, cemëni waŋëc ŋa.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Wafarise wëryampo wale yeho hnam w̃a më ntehnënihëhni: «Soŋe ye liɗun le nkok maw̃ëryana sariya fu ỹa ntiyi hnë fac ntaw̃ëla hna?»
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Yesu më ntëkwakëhni: «Karaŋëluhna bi ile ntiko David fac ryampo ante njokëhniwo inte, umë gë vërëfëlëntaw̃u va?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Gena bi tënkëko cery W̃ën hna, nuf mburu ante kwëtëhniko W̃ënu ŋa, tok do njëɗahni vërëfëlëntaw̃u va? Hara sariya fu ỹa, vësëna wasaɗëha fo maw̃ëryanëko tokëni.»
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Yesu mboko nkwën kat: «Ajë Ahn'a umë ye ahwëhn fac ntaw̃ëla ỹa.»
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Fac ntaw̃ëla kaw̃ary, Yesu tënkëko caliŋa hna karaŋëndëhni vahnë va. Nkeho hnam asan ale cëmëko vák rëhw ỹi.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Vëharaŋ sariya va gë wafarise w̃a njëkëɗënihawo Yesu bi njërënëɗëha ahnë hnë fac ntaw̃ëla hna nuỹahnëni ile pëƴahnëɗëni menëk pëlahni.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Ɓare njëtëko vinahan vidëw̃ hni va. Më ntehnëka asan ale cëmëko vák ỹa: «Matëry, ahahn fagant.» Asan a matëlehn kahn.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Tac Yesu më ntehnëkëhni: «Tëƴëɗëmu: Ye ntehnëk sariya fu ỹa? Ntiyi ufërën fac ntaw̃ëla ma uw̃eh? Afehëta ahnë icëm ma aryaw̃a?»
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Më njëkëkëhni fop tac ntehna asan a: «Ƴeli vák hu ỹi.» Më njelëk do vák ỹa mbokalehna fërën fo.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Awa vëharaŋ sariya va gë wafarise w̃a ntavëkëhniw̃o ɗus soŋe rac. Më nkwajëlëɗëni bi hak tëfëka ntiniha Yesu.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Wati rac Yesu kaƴëko hn'ikuŋ njëfahna W̃ënu ŋa; mëɗ uŋa fop njëfako.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Ga pacëk, më macëkëhni vërëfal vëlëw̃u va tëhnakëhni pëhw gë vëhi do macëhni vëfaƴik.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Vëhni ye: Simo, ale macëko Piyer, g'aheryu Andëre, ale nkeni rëm gë hnëm; Sak gë San; Filip gë Barëtelemi;
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matiye gë Toma; Sak aju Alëfe gë Simo nte w̃acëɗeho Ahahnëndak a;
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Yuɗa aju Sak gë Yuɗa Isëkariyot, ale yeɗ aroka Yesu ỹa.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Yesu më cëlini kuŋ hna gë vërëfal vëlëw̃u va do tëryani hnë igwac inte këñëlahnëk nkal iŋa. Nkeniho hnam kore sankaf vërëfal vëlëw̃u. Nkentiniho fëna hnam vahnë vëyaɓah vëhaw̃ary: vahnë vëvë vankol Yerusalem gë vankol Yuɗe hna fop, gë wahnaw̃ wavë tëfary wov w̃a, Tir gë Sidon.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Nëpaniha njijëniho do njërënëhni wates wadëw̃ hni. Njërënëkëhniw̃o fëna vële pëlaniho waƴine.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Vahnë va fop ñaɗëniho ñakëniha, kaɓi fanka sahnëɗëhaw̃o njërënëɗëhëhniw̃o fop.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Yesu njëkëkëhniwo vërëfal vëlëw̃u va do ntehn:
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Mbetarun w̃uhnë vële njok inte gaki vi,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Mbetarun ge vahnë va ñew̃ënihu, ge ntaɗënihu, njew̃ëɗënihu, ntehnëɗënihu merun
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Natëryiw̃u ge vahnë va aki ntiɗënihu kaɓi icos sankaf hnapëɗëhu ambin hna. Vacërakëlo hni va fëna aki ntiɗënihëhniwo wakila W̃ënu ŋa.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Meku w̃uhnë vële vetak vi
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Meku w̃uhnë vële fihnëk gaki vi
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Meku w̃uhnë ge vahnë va fop wapërën hun nësëɗëni,
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 Yesu mbok nës kat: «W̃uhnë vële wëryëɗëho vi, lehnëɗëfu: ŋahnëryinëhni vële wok vëỹaɗiluhna va, dinëhnëryinëhni ufërën vële ỹew̃ëku va.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Ɗëwanëhnëryinëhni ufërën vële ryëwanëhnëɗëhu uw̃eh va do ayëfanëhnënduni vële liɗëhu uw̃eh va.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Ge ahnë njew̃ëki tavëryehna mbok njew̃i hara gwëcagëlihahna; ge ahnë teɓëki cuɗ cankaf ŋa taveryëryehna njoryary fatoƴ fa fëna.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Ƴëɗaryehna ale-wo-le w̃untaki iñë, do ge ahnë nufëhnëki iñë ile hwëhnëru, ant'aryëñana.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Dinëhnëryinëhni vahnë va ile ỹaɗun ntinëhnënihu ỹa.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 «Ge vële ỹahnëku fo ỹahnërun mo sëkwaryëɗëhu? Wëla vëw̃en va ŋahnënihëhni vële ỹahnëkëhni va.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Fëna ge vële linëhnëɗëhu fërën fo linëhnëɗun fërën, mo sëkwaryëɗëhu? Vëw̃en va fëna ntiɗëni koyëna.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Ge navehnëɗunëhëhni vële liyahnëku mbësaɗënihu va fo, soŋe ye hnapëɗun icëkwary? Vëw̃en va fëna navehnëɗënihëhni vëw̃en ntahni soŋe mbësanihëhni ile navehnënihëhni ỹa fo.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Ɓare ant'aliwu koyëna. Ŋahnëryinëhni vële ỹew̃ëku va, dinëhnëryinëhni fërën do ahnavehnëndu hara nahaluhna avësayiw̃u. Koyëna cos hun ŋa njaɓëɗ do tufahnëɗun vutah W̃ën Hunte Sëpëk Fop yerun. Përënak umë dënk gë vahnë vële wok vësamehnëɗina muk va.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Ƴaɓëryiw̃u ipërëna gante njaɓëka Rëmun përën aki.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 «Ant'ahitiŋu nkeya aỹënta hun do kitiŋëɗeluhna w̃uhnë fëna; ant'ahoƴawuna aỹënta hun do koƴaɗeluhna w̃uhnë fëna; tavëhnëryinëhni vëỹënta hun va do tavëhnëɗerun w̃uhnë fëna.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Ƴëɗahnëryin do njëɗëɗerun w̃uhnë fëna; taw̃ëhnëɗerun ñaŋëh nte soryik do ñënkëlehni ndehëtand ki fo; ga ñëŋa ante ỹaŋëhnahnëɗunëhëhni vahnë ŋa ñaŋënahnëɗerun w̃uhnë dënk.»
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Yesu mboko mëntëndëlehnëhni: «Umëp koɗina kaha mëp ntaw̃u hara vëyona hnë hatëh vëhni vëhi tak.
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Fakaraŋ fante lëbëka aharaŋ alëw̃u gena; ɓare fakaraŋ fante haraŋëk hafo puhna had aharaŋ alëw̃u nkeɗ.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 «Soŋe ye yëkëɗu ivëɗ le ye inkër aỹënta hu do hara kamantihna bërëh bële yehi nkër hu hna?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Wëjë, ale wok nuɗila bërëh bële yehi nkër hu hna, hak koɗu alehna aỹënta hu ỹa: “Aỹënta mën, napërye lihëti ivëɗ le yehi nkër li”? Wëjë, ale ntiyahnëk catëru alëbëhni vëỹëntaw̃, dihëtary ten bërëh bële yehi nkër hu hna tac nuɗu ɗus alihëtahn ivëɗ le ye nkër aỹënta hu ỹi.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 «Atëh përën dëw̃ëɗina viw̃eh, atëh meh fëna dëw̃ëɗina vifërën.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Atëh-wo-tëh njavëtëtëɗe gë vantëw̃el vantëw̃u va: kwëcëɗena wanuỹ hnë idël imeh, kwëcëɗena fëna waresen hnë wadëmpëhn.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Ahnë afërën ifërën nësëɗ kaɓi umë fëɓëka ntaw̃ary dëw̃u hna; ahnë aw̃eh uw̃eh nësëɗ kaɓi umë fëɓëka ntaw̃ary dëw̃u hna. Kaɓi w̃ës ale-wo-le ile fëɓëk ntaw̃ary dëw̃u ỹa nësëɗ.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 «Soŋe ye w̃acëɗunëho: “Ahwëhn, Ahwëhn”, do diɗiluhna ile lehnëɗëmu ỹa?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Ale-wo-le yijëk ỹal mën a do nëpa wanës mën ŋa nti ile hnësëɗëfu ỹa,
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 had ale vëryëk cery njaw̃ah nke: nkabëɗ hafo tëw̃ën ɗus tac pëgwëlehn ɓëry iŋa. Ge tëkik uw̃ac w̃ënka sën ŋa përëkanëɗilahna, kaɓi ɓëry ƴaw̃ah mbëryik.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Ɓare ale-wo-le hnëpaɗ wanës mën ŋa do diɗina ile hnësëɗëfu ỹa had ale vëryëk cery nte wok njaw̃ëna nke. Ga macëk w̃ënka sën ŋa hafo cery tac njoɗ taŋ: përëkalehn fop.»
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.