Lucas 6

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Hnë fac ntaw̃ëla hna Yesu gë vërëfal vëlëw̃u va nɗëcëtaɗëniho wëhaỹ wale lafëk vantimp. Vërëfal va pëgwëlehnëni nkubëndëni vantimp va, ŋwëỹehnëni wëɓák wadëw̃ hni hna, cemëni waŋëc ŋa.
1 E aconteceu que, num sábado, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Wafarise wëryampo wale yeho hnam w̃a më ntehnënihëhni: «Soŋe ye liɗun le nkok maw̃ëryana sariya fu ỹa ntiyi hnë fac ntaw̃ëla hna?»
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Yesu më ntëkwakëhni: «Karaŋëluhna bi ile ntiko David fac ryampo ante njokëhniwo inte, umë gë vërëfëlëntaw̃u va?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Gena bi tënkëko cery W̃ën hna, nuf mburu ante kwëtëhniko W̃ënu ŋa, tok do njëɗahni vërëfëlëntaw̃u va? Hara sariya fu ỹa, vësëna wasaɗëha fo maw̃ëryanëko tokëni.»
4 Como entrou na Casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não lhes era lícito comer, senão só aos sacerdotes?
5 Yesu mboko nkwën kat: «Ajë Ahn'a umë ye ahwëhn fac ntaw̃ëla ỹa.»
5 E dizia-lhes: O Filho do Homem é senhor até do sábado.
6 Fac ntaw̃ëla kaw̃ary, Yesu tënkëko caliŋa hna karaŋëndëhni vahnë va. Nkeho hnam asan ale cëmëko vák rëhw ỹi.
6 E aconteceu também, em outro sábado, que entrou na sinagoga e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Vëharaŋ sariya va gë wafarise w̃a njëkëɗënihawo Yesu bi njërënëɗëha ahnë hnë fac ntaw̃ëla hna nuỹahnëni ile pëƴahnëɗëni menëk pëlahni.
7 E os escribas e fariseus atentavam nele, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Ɓare njëtëko vinahan vidëw̃ hni va. Më ntehnëka asan ale cëmëko vák ỹa: «Matëry, ahahn fagant.» Asan a matëlehn kahn.
8 Mas ele, conhecendo bem os seus pensamentos, disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Tac Yesu më ntehnëkëhni: «Tëƴëɗëmu: Ye ntehnëk sariya fu ỹa? Ntiyi ufërën fac ntaw̃ëla ma uw̃eh? Afehëta ahnë icëm ma aryaw̃a?»
9 Então, Jesus lhes disse: Uma
10 Më njëkëkëhni fop tac ntehna asan a: «Ƴeli vák hu ỹi.» Më njelëk do vák ỹa mbokalehna fërën fo.
10 E, olhando para todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Awa vëharaŋ sariya va gë wafarise w̃a ntavëkëhniw̃o ɗus soŋe rac. Më nkwajëlëɗëni bi hak tëfëka ntiniha Yesu.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Wati rac Yesu kaƴëko hn'ikuŋ njëfahna W̃ënu ŋa; mëɗ uŋa fop njëfako.
12 E aconteceu que, naqueles dias, subiu ao monte a orar e passou a noite em oração a Deus.
13 Ga pacëk, më macëkëhni vërëfal vëlëw̃u va tëhnakëhni pëhw gë vëhi do macëhni vëfaƴik.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Vëhni ye: Simo, ale macëko Piyer, g'aheryu Andëre, ale nkeni rëm gë hnëm; Sak gë San; Filip gë Barëtelemi;
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matiye gë Toma; Sak aju Alëfe gë Simo nte w̃acëɗeho Ahahnëndak a;
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Yuɗa aju Sak gë Yuɗa Isëkariyot, ale yeɗ aroka Yesu ỹa.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Yesu më cëlini kuŋ hna gë vërëfal vëlëw̃u va do tëryani hnë igwac inte këñëlahnëk nkal iŋa. Nkeniho hnam kore sankaf vërëfal vëlëw̃u. Nkentiniho fëna hnam vahnë vëyaɓah vëhaw̃ary: vahnë vëvë vankol Yerusalem gë vankol Yuɗe hna fop, gë wahnaw̃ wavë tëfary wov w̃a, Tir gë Sidon.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão do povo de toda a Judeia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom;
18 Nëpaniha njijëniho do njërënëhni wates wadëw̃ hni. Njërënëkëhniw̃o fëna vële pëlaniho waƴine.
18 os quais tinham vindo para o ouvir e serem curados das suas enfermidades, como também os atormentados dos espíritos imundos. E eram curados.
19 Vahnë va fop ñaɗëniho ñakëniha, kaɓi fanka sahnëɗëhaw̃o njërënëɗëhëhniw̃o fop.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude que curava todos.
20 Yesu njëkëkëhniwo vërëfal vëlëw̃u va do ntehn:
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia:
21 Mbetarun w̃uhnë vële njok inte gaki vi,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 Mbetarun ge vahnë va ñew̃ënihu, ge ntaɗënihu, njew̃ëɗënihu, ntehnëɗënihu merun
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos aborrecerem, e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do Homem.
23 Natëryiw̃u ge vahnë va aki ntiɗënihu kaɓi icos sankaf hnapëɗëhu ambin hna. Vacërakëlo hni va fëna aki ntiɗënihëhniwo wakila W̃ënu ŋa.
23 Folgai nesse dia, exultai, porque é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Meku w̃uhnë vële vetak vi
24 Mas ai de vós, ricos! Porque
25 Meku w̃uhnë vële fihnëk gaki vi
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome!
26 Meku w̃uhnë ge vahnë va fop wapërën hun nësëɗëni,
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas!
27 Yesu mbok nës kat: «W̃uhnë vële wëryëɗëho vi, lehnëɗëfu: ŋahnëryinëhni vële wok vëỹaɗiluhna va, dinëhnëryinëhni ufërën vële ỹew̃ëku va.
27 Mas a vós, que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos aborrecem,
28 Ɗëwanëhnëryinëhni ufërën vële ryëwanëhnëɗëhu uw̃eh va do ayëfanëhnënduni vële liɗëhu uw̃eh va.
28 bendizei os que vos maldizem e orai pelos que vos caluniam.
29 Ge ahnë njew̃ëki tavëryehna mbok njew̃i hara gwëcagëlihahna; ge ahnë teɓëki cuɗ cankaf ŋa taveryëryehna njoryary fatoƴ fa fëna.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses.
30 Ƴëɗaryehna ale-wo-le w̃untaki iñë, do ge ahnë nufëhnëki iñë ile hwëhnëru, ant'aryëñana.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o
31 Dinëhnëryinëhni vahnë va ile ỹaɗun ntinëhnënihu ỹa.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira fazei-lhes vós também.
32 «Ge vële ỹahnëku fo ỹahnërun mo sëkwaryëɗëhu? Wëla vëw̃en va ŋahnënihëhni vële ỹahnëkëhni va.
32 E, se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Fëna ge vële linëhnëɗëhu fërën fo linëhnëɗun fërën, mo sëkwaryëɗëhu? Vëw̃en va fëna ntiɗëni koyëna.
33 E, se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Ge navehnëɗunëhëhni vële liyahnëku mbësaɗënihu va fo, soŋe ye hnapëɗun icëkwary? Vëw̃en va fëna navehnëɗënihëhni vëw̃en ntahni soŋe mbësanihëhni ile navehnënihëhni ỹa fo.
34 E, se emprestardes
35 Ɓare ant'aliwu koyëna. Ŋahnëryinëhni vële ỹew̃ëku va, dinëhnëryinëhni fërën do ahnavehnëndu hara nahaluhna avësayiw̃u. Koyëna cos hun ŋa njaɓëɗ do tufahnëɗun vutah W̃ën Hunte Sëpëk Fop yerun. Përënak umë dënk gë vahnë vële wok vësamehnëɗina muk va.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei o bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno
36 Ƴaɓëryiw̃u ipërëna gante njaɓëka Rëmun përën aki.
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 «Ant'ahitiŋu nkeya aỹënta hun do kitiŋëɗeluhna w̃uhnë fëna; ant'ahoƴawuna aỹënta hun do koƴaɗeluhna w̃uhnë fëna; tavëhnëryinëhni vëỹënta hun va do tavëhnëɗerun w̃uhnë fëna.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Ƴëɗahnëryin do njëɗëɗerun w̃uhnë fëna; taw̃ëhnëɗerun ñaŋëh nte soryik do ñënkëlehni ndehëtand ki fo; ga ñëŋa ante ỹaŋëhnahnëɗunëhëhni vahnë ŋa ñaŋënahnëɗerun w̃uhnë dënk.»
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos darão; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Yesu mboko mëntëndëlehnëhni: «Umëp koɗina kaha mëp ntaw̃u hara vëyona hnë hatëh vëhni vëhi tak.
39 E disse-lhes uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Fakaraŋ fante lëbëka aharaŋ alëw̃u gena; ɓare fakaraŋ fante haraŋëk hafo puhna had aharaŋ alëw̃u nkeɗ.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 «Soŋe ye yëkëɗu ivëɗ le ye inkër aỹënta hu do hara kamantihna bërëh bële yehi nkër hu hna?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho do teu irmão e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Wëjë, ale wok nuɗila bërëh bële yehi nkër hu hna, hak koɗu alehna aỹënta hu ỹa: “Aỹënta mën, napërye lihëti ivëɗ le yehi nkër li”? Wëjë, ale ntiyahnëk catëru alëbëhni vëỹëntaw̃, dihëtary ten bërëh bële yehi nkër hu hna tac nuɗu ɗus alihëtahn ivëɗ le ye nkër aỹënta hu ỹi.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 «Atëh përën dëw̃ëɗina viw̃eh, atëh meh fëna dëw̃ëɗina vifërën.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Atëh-wo-tëh njavëtëtëɗe gë vantëw̃el vantëw̃u va: kwëcëɗena wanuỹ hnë idël imeh, kwëcëɗena fëna waresen hnë wadëmpëhn.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Ahnë afërën ifërën nësëɗ kaɓi umë fëɓëka ntaw̃ary dëw̃u hna; ahnë aw̃eh uw̃eh nësëɗ kaɓi umë fëɓëka ntaw̃ary dëw̃u hna. Kaɓi w̃ës ale-wo-le ile fëɓëk ntaw̃ary dëw̃u ỹa nësëɗ.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração, tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração, tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 «Soŋe ye w̃acëɗunëho: “Ahwëhn, Ahwëhn”, do diɗiluhna ile lehnëɗëmu ỹa?
46 E por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Ale-wo-le yijëk ỹal mën a do nëpa wanës mën ŋa nti ile hnësëɗëfu ỹa,
47 Qualquer que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 had ale vëryëk cery njaw̃ah nke: nkabëɗ hafo tëw̃ën ɗus tac pëgwëlehn ɓëry iŋa. Ge tëkik uw̃ac w̃ënka sën ŋa përëkanëɗilahna, kaɓi ɓëry ƴaw̃ah mbëryik.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre rocha.
49 Ɓare ale-wo-le hnëpaɗ wanës mën ŋa do diɗina ile hnësëɗëfu ỹa had ale vëryëk cery nte wok njaw̃ëna nke. Ga macëk w̃ënka sën ŋa hafo cery tac njoɗ taŋ: përëkalehn fop.»
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.