Lucas 5
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT
1 Fac ryampo, Yesu kahnëko vambamb lant sankaf Senesaret hna do peñëlëɗëniho kore ỹa caharaɓ lëw̃u soŋe nëpani wanës W̃ënu ŋa.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Umë nuk wakulu waki tëfary hna. Vëfëla wuwis va cëlëniho ndagëndëni waryeƴ wale pëlahnëɗeni uwis.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Kaƴëlehn hnë kulu ryampo le kwëhnëko Simo, më tëƴëka ŋaw̃ëta vambëŋ va toƴe. Yesu ntañalehn kulu hna pëgw karaŋëndëhni kore ỹa.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Ga puhnak wanës ŋa, më ntehnëka Simo: «Njiryeryëry kulu ỹi hn'ile ñak tëw̃ëk w̃ënka ŋi toƴe. Tac wëjë gë vërëfal hu vi alabu waryeƴ w̃i afëlahnuni wuwis.»
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Simo më ntëkwaka: «Asankaf, ga mbër nkwayankëtalehnëkëfu, ñoñ pëlalëfuhna. Ɓare, kaɓi ntehnëruho labu, ntabëɗëfu.»
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Vëfëla wuwis va pëlanihëhni wuyaɓah|src="WA03818b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="5.6" Ntabëlehnëni, pëlanihëhni wuwis wuyaɓah hafo waryeƴ w̃a pëgw mbëkëtand.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Më njelanihëhni vërëfal hni vëvë kulu ỹëntaw̃ va njijëni ndemanihëhni. Vëhni më njijëni do pëɓënëniho wakulu waki tak wuwis w̃a hafo ñand tëmpani.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Simo Piyer, ga nuk watac, umë ndëkwëhnëk karyënkw Yesu do ntehna: «Ahwëhn, ŋaw̃ëtarye kaɓi asan aw̃en yeɓu.»
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Simo gë vële nkeniho va, fop pëmpëhnahnëkëhniwo do ntakëni, kaɓi pëlanihëhniwo wuwis uyaɓah urac.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Koyëna nkehëhniwo fëna Sak gë San, viju Sebede vële mbankëniho ɗoku Simo va.
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Mbokaryëlehnëni wakulu ŋa vambëŋ hna, tavëlehnëni fop tëfëlehnëndëniha.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Ante nkeho Yesu hn'ankol ndanko, njijëko asan ale yeho mbiỹ fo. Arac, ga nuka Yesu, më ndëkwëhnëk karyënkw lëw̃u yëka ỹi nkal li do muntahna ntehna: «Ahwëhn, ge ñaɗu koɗu ayërëno, afacënëlehno.»
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Yesu më njelëk vák ỹa ñaka do ntëkwahna: «Ñaɗëfu: Pacëry!» Wati rac dënk mbiỹ dëw̃u ŋa ntavëka.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Yesu më ntehnëka: «Antë afëƴahna ahnë waŋi, ɓare ƴiry njëki asëna wasaɗëha ỹa do canëry saɗëha soŋe ƴërën hu ŋa ile kerëko Moyis ntinde ỹa. Koyëna vahnë va njëtëɗëni pacëru.»
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Mama ntehnëkawo asan a antë pëƴahn, w̃ac lëw̃u w̃a campëɗëho g'ahaw̃ary, ɓulunda varëpëlëɗëho nkwëryëndëniha do njërënëndeni wates wadëw̃ hni.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Ɓare Yesu umë pitaɗëho hn'ile njihnëk njëfand.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Fac ryampo, Yesu karaŋëɗëhëhniwo vahnë. Wafarise gë vëharaŋ sariya Moyis va lañantiko hnam. Fop vunkol vumb Galile, Yuɗe do g'inaw̃ Yerusalem matiniho. Fanka W̃ën fa gë Yesu nkeho, njërënahnëhni vëres.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Tac vësan rëkiko vële ryiɓika hnë ƴala ares ale yeho vorovoro. Ñaɗëniho ndënëniha, kwëtëniha haryënkw Yesu
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 ɓare vëhnuỹalohna fere; vahnë va pëɓëniho. Awa umë kaƴëni ƴaŋ cery hna ntihëtëni vile rëjahnik va, do cëlëndëniha gë ƴala per tase vahnë fop haryënkw Yesu.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Ga nuk Yesu kwëtahn dëw̃ hni ŋa më ntehnëka ares a: «Lawo, wameh hu ŋa tavëhniru.»
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Vëharaŋ sariya Moyis va gë wafarise w̃a më nahaɗëni ntehnëndëni: «Mo ga dënk ye aỹi asan ale yew̃ëɗëha W̃ënu ŋa? Mo hoɗ tavëhn wameh ŋa? W̃ënu ŋa fo hoɗ!»
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Ɓare Yesu njëtëko vinahan vidëw̃ hni va, më ntehnëkëhni: «Soŋe ye hnahaɗun koyëna?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Ge ntehnëɓu: “Wameh hu ŋa tavëhniru”, ma ge ntehnëɓu, “Matëry do ƴasëry?” ryampo bi ỹak hnëŋëk nësi hnë waŋi?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Ɓare ñaɗëfu ayëtu Ajë Ahn'a kwëhnak fanka tavëhn wameh ɗuniỹa li.» Awa më ntehnëka ares a: «Ami ntehnëɗëmi, matëry, ahnuf ƴala hu ỹi, aw̃ënc gë ỹal hu.»
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Matëlehn taŋ asan a tase vahnë fop, nuf ƴala le ndakahnakëh ỹa, mënc cëmbëhatënda W̃ënu ŋa.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Kore ỹa fop pëmpëhnahnëkëhniwo më cëmbëɗëniha W̃ënu ŋa. Ntakëhni do nësëlëndëni: «Nuɓun dol viỹë vile nkok nahaɗina ahnë.»
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Ga ndëcëk rac, Yesu cahnëko më nuka arëf ỹatëtanke, ale w̃aciko Levi, laña lëw̃u hna. Yesu më ntehnëka: «Tëfe!»
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Levi matëlehn, tav fop, tëfëlehna.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Tac Levi më ntëvaka lëv sankaf tere lëw̃u hna. Vërëf ỹatëtanke vëyaɓah gë vëhaw̃ary ntañalahnëniho rok roka ỹa.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Wafarise w̃a gë vëharaŋ sariya va mëhnaɗëniho soŋe rac. Më ntehnëɗënihëhni vërëfal Yesu va: «Soŋe ye rokëlahnëɗun, selahnëɗun gë vërëf ỹatëtanke do gë vëw̃en vi?»
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Yesu më ntëkwakëhni: «Vële wok vëresëna va ɓalëlëhnihna g'ayërën; vëres va mbalëk.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Ƴijëla w̃acëw̃ëhni vësatah; mac vëw̃en yijëɓu soŋe nkwëcëtahnëni vankeya vantëw̃ hni va.»
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Tac wafarise w̃a ntehnënihawo Yesu: «VërëfalSan Ayary a gë vëlëw̃ fu va cuŋëɗëni kwëlëkwël do njëfaɗëni, ɓare vërëfal hu vi vëhni tokëɗëni do ceɗëni kwëlëkwël.»
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Yesu më ntëkwakëhni: «Koɗena cuŋëndanini vëfaƴ iñël va antë tokëni wati nte nkelahnëni g'ale ỹëlëk a;
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 wati yejëk ile nufëhnahnëɗeniha ale ỹëlëɗ a: wafac warac cuŋëɗëni vërëfal mën va.»
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Tac Yesu më mëntëndëlehnëk: «Ahnë citëɗina cuɗ kasëk pëhwëtahn cuɗ cër. Ge gena umë përëkanëɗ kasëk ŋa do citel ŋa tëfëlandina g'icër ŋa.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Ahnë taw̃ëɗina ñen kasëk ŋa hnë waryëpët wasër; ge gena umë, ñen kasëk ŋa përëkanëɗ waryëpët wale wok gona talënd w̃a; ñen ŋa tënkenëɗ do waryëpët w̃a përëkaɗ.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Ɓare tëfëka taw̃i ñen kasëk hnë waryëpët wahasëk.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Ale sek uñen ucër ñaɗina kasëk. Ntehnëɗ ucër uŋi gwërënkeha.»
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.