Lucas 4

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesu g'Iƴir Ipacah pëɓah mbokajëɗëho gë sën, le w̃acik Yurëdan ka, njolehna Ƴir iŋa wula hna.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Hnam njëkëhnahnëɗëhawo Sintani menehna. Ñoñ tokëɗilohna hnë wafac wafëhw wahnah. Ga ndëcëk, umë njoka inte ɗus.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Awa, Sintani më ntehnëka: «Ge paryi Ajë W̃ën yeru, dehnëryehna iŋi taka mbaca mburu.»
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Yesu më ntëkwaka: «Vikerëh W̃ën va pëƴahnëk, “Ahnë gena roka fo valëɗëha ñëw̃ahn ɗuniỹa li.”»
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Tac Sintani më mbok njoka hn'ile ñak njihnëk, tufëka fop wahnaw̃ wavë ɗuniỹa w̃i hwënta ryampo fo.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Tac ntehna: «Njëɗaɗëmi fop ucankaf gë hnapul gë icëmb waỹi wahnaw̃ fop. Iỹin fop nuỹaɓu do koɗëfu yëɗaw̃a ale ỹaɗëfu.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Age ndëkwëhnëru haryënkw mën soŋe asëmbo, fop wëjë hwëhnëɗ.»
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Yesu më ntëkwaka: «Vikerëh va pëƴahnëk: “Ɗëkwëhnëhnëryehna Ahwëhn a W̃ënu ŋa do umë fo rëfëka aryokuŋëhnënd.”»
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Tac Sintani më njoka Yerusalem, tindëka cëmët Cery W̃ën Cankaf hna do ntehna: «Age Ajë W̃ënu ŋa yeru, dëɗary gëɗ,
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 kaɓi Vikerëh va pëƴahnëk:
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 «Tac: “Njakëndënihi wëɓák wadëw̃ hni hna kehahnënihi ant'aw̃ëw̃ taka.”»
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Yesu më ntëkwaka: «Vikerëh va pëƴahnëk: “Ant'ayëkëhnahna Ahwëhn a W̃ën hu ŋa.”»
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Sintani, ga puhnak ƴëkëhnahn menehna Yesu ŋa fop, ŋaw̃ëtalehna hafo nkaw̃ kaw̃ary.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Yesu mbokako Galile. Iƴir Ipacah iŋa njëɗaɗëhawo fanka ntihahn fop ile ntiɗëho ỹa. Koyëna w̃ac lëw̃u w̃a campëko vankol hna fop.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Karaŋëɗëhëhniwo vahnë va vacaliŋa wasëwif hna do vahnë va fop cëkwaryëɗënihawo.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Fac ryampo, Yesu më njik nkol nte w̃aciko Nasaret hn'ile kwëɗiko hna. Fac ntaw̃ëla wasëwif hna, më tënkëk caliŋa hna gante njehëka ka. Matëko karaŋ Vikerëh va.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Umë njëɗayik kayëte nte kerëko kila le w̃aciko Esayi. Piɗëtëk do tëkat hn'ile kerik:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 «Iƴir Ahwëhn a hnë ami nke,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 pëƴaɗëmu bëhn le pehëtahnëɗëhëhni Ahwëhn a ɓulunda lëw̃u ỹa tëkik.»
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Ga puhnak karaŋ iŋa, Yesu më piɗëk Vikerëh va mbësahna ale hwëtëɗa do ntaña. Fop vële yeho caliŋa va ntaŋënihawo.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Pëgwëlehn ntehnëndëhni: «Dol vikerëh vinte haraŋëɓu vi ntiyak wati le hnëpaɗunëho ỹi dënk.»
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Vahnë va fop nësëɗëniho wanës wapërën Yesu do pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus wanës waɓënak wade nësëɗëho ŋa do ntehnëɗëniho: «Ɓare aỹi gena bi aju Yosef?»
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Yesu më ntehnëkëhni: «Pacahnëko ndënkwëtehnëɗunëho ile nësëɗëni vëyaɓah: “Ayërën, ƴërënary wëjë dënk.” Ntehnëɗunëho fëna: “Njëtaɓun fop ile liru Kaperënaỹum ỹa. Diry gë rac ki ani fëna hnë nkol ntëw hu li dënk kaɓi ani naỹëru.”»
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Tac më nkwënëk: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: wëla kila ryampo dënënëɗena nkol nte naỹahnëk.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Paryi pëƴaɗëmu, ƴamani kila le w̃aciko Eli ỹa, njaɓëniho vësëval vële cëmaryëko vësan Isërayel hna. Wati rac nkoko gona tëvënd hnë wabëhn watar gë fagant bëhn do inte cankaf yeho nkal hna fop.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Ɓare W̃ënu ŋa paƴëlawohna Eli wëla hnë aryampo hnë vësëval wasëwif vërac, ɓare hnë aryampo fo paƴëkawo ale lëɗëko Sarëpëta hnë nkol cankaf mbë Sidon hna.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Nkeniho, ƴamani kila Elise ỹa fëna vëhwëhn vambiỹ vëyaɓah Isërayel hna. Ɓare wëla aryampo hnë vërac hna ƴërënilohna ge gena avë Siri ale w̃aciko Naman ỹa.»
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Ga nkwëryëni watac, vële yeho caliŋa va pëɓëlehnëkëhniwo ntavah.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Matëlehnëni canëniha nkol hna njoniha ƴaŋ vampamb kuŋ nte vëryahniko nkol ŋa soŋe cañëtëniha njo gëɗ.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Ɓare Yesu më ndëcëk fagant lëw̃ hni nji nkaw̃ ntëw̃u.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Yesu cëlëndako Kaperënaỹum, nkol mbë Galile. Vahnë karaŋëɗëho fac ntaw̃ëla hna
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 do pëmpëhnahnëkëhniwo gante karaŋëɗëhëhniwo ka, kaɓi g'ucankaf nësëɗëho.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Caliŋa hna nkeho ale pëlako ƴine w̃eh. Umë ndekak gë fanka ntehn:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 «Yesu vë Nasaret, ye ye yëbëlan fu? Afërëkanëfu bi yijëru? Njëtëɓu ɗus bi mo yeru: Afacah ale paƴik W̃ënu ŋa yeru!»
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Yesu më ŋañënahnëka ntehna: «Ɗemëhnary do cahnëryehna aỹi asan.» Awa, ƴine ỹa këfëlehna asan a tase vahnë fop, cahnëlehna hara dilahna w̃eh.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Vële hnuko umë va fop ŋaƴëkëhniwo do ntehnëlëndëni: «Iỹëhne sifa wanës ye ye waŋi?» Ntehnëɗëhëhni waƴine ŋa g'ucankaf do gë fanka: «Cahnëryehna!» do cahnëɗ.
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Koyëna w̃ac Yesu ỹa campëko caharaɓ vankol hna fop.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Tac Yesu cahnëko caliŋa hna nji tere asan ale w̃aciko Simo. Awa hnëmu asëvalu Simo tesëko, mbahn iŋi njakëkawo ɗus. Umë muntaniha Yesu ndemahna.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Më njik cëpëka ŋañënahna res w̃a do res w̃a cahnëlehna. Wati rac dënk matëlehn asëval a pëgw nëhëtëhnëndëni.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Wati le njoɗëho lav w̃a, fop vële hwëhnakëhniwo vëres, sifa wates wanëmpëlah, njinenëhnijikëhniwo Yesu, tindëɗëhëhniwo wëɓák wadëw̃u ŋa vëhni fop soŋe njërënahnëhni do njërëniho.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Waƴine fëna sahnëɗëhëhniwo vëyaɓah ndekatëndëni: «Ajë W̃ën yeru». Ɓare Yesu ŋañënahnëɗëhëhniwo soŋe ndemëhnani kaɓi njëtëniho vëhni umë ye Arëhnayik a.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Wakëwak fo Yesu cahnëko nji hn'ile njirëk. Kore ỹa njëkëlehnëɗënihawo. Ga nuniha ñaɗëniho nkonti gë vëhni, antë nji tavëhni.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Ɓare Yesu më ntehnëkëhni: «Vankol vañëntaw̃ hna fëna tëfëko fëƴahnu Wanës WakasëkNaw̃ W̃ënu ŋa; soŋe umë paƴiko.»
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Pëƴaɗëhëhniwo fëna vacaliŋa vamb vankol wasëwif hna.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.