Lucas 4
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Yesu g'Iƴir Ipacah pëɓah mbokajëɗëho gë sën, le w̃acik Yurëdan ka, njolehna Ƴir iŋa wula hna.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Hnam njëkëhnahnëɗëhawo Sintani menehna. Ñoñ tokëɗilohna hnë wafac wafëhw wahnah. Ga ndëcëk, umë njoka inte ɗus.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Awa, Sintani më ntehnëka: «Ge paryi Ajë W̃ën yeru, dehnëryehna iŋi taka mbaca mburu.»
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Yesu më ntëkwaka: «Vikerëh W̃ën va pëƴahnëk, “Ahnë gena roka fo valëɗëha ñëw̃ahn ɗuniỹa li.”»
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Tac Sintani më mbok njoka hn'ile ñak njihnëk, tufëka fop wahnaw̃ wavë ɗuniỹa w̃i hwënta ryampo fo.
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Tac ntehna: «Njëɗaɗëmi fop ucankaf gë hnapul gë icëmb waỹi wahnaw̃ fop. Iỹin fop nuỹaɓu do koɗëfu yëɗaw̃a ale ỹaɗëfu.
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 Age ndëkwëhnëru haryënkw mën soŋe asëmbo, fop wëjë hwëhnëɗ.»
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Yesu më ntëkwaka: «Vikerëh va pëƴahnëk: “Ɗëkwëhnëhnëryehna Ahwëhn a W̃ënu ŋa do umë fo rëfëka aryokuŋëhnënd.”»
8 Mas Jesus respondeu:
9 Tac Sintani më njoka Yerusalem, tindëka cëmët Cery W̃ën Cankaf hna do ntehna: «Age Ajë W̃ënu ŋa yeru, dëɗary gëɗ,
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 kaɓi Vikerëh va pëƴahnëk:
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 «Tac: “Njakëndënihi wëɓák wadëw̃ hni hna kehahnënihi ant'aw̃ëw̃ taka.”»
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Yesu më ntëkwaka: «Vikerëh va pëƴahnëk: “Ant'ayëkëhnahna Ahwëhn a W̃ën hu ŋa.”»
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Sintani, ga puhnak ƴëkëhnahn menehna Yesu ŋa fop, ŋaw̃ëtalehna hafo nkaw̃ kaw̃ary.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Yesu mbokako Galile. Iƴir Ipacah iŋa njëɗaɗëhawo fanka ntihahn fop ile ntiɗëho ỹa. Koyëna w̃ac lëw̃u w̃a campëko vankol hna fop.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 Karaŋëɗëhëhniwo vahnë va vacaliŋa wasëwif hna do vahnë va fop cëkwaryëɗënihawo.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Fac ryampo, Yesu më njik nkol nte w̃aciko Nasaret hn'ile kwëɗiko hna. Fac ntaw̃ëla wasëwif hna, më tënkëk caliŋa hna gante njehëka ka. Matëko karaŋ Vikerëh va.
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Umë njëɗayik kayëte nte kerëko kila le w̃aciko Esayi. Piɗëtëk do tëkat hn'ile kerik:
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 «Iƴir Ahwëhn a hnë ami nke,
18 “O Espírito do Senhor
19 pëƴaɗëmu bëhn le pehëtahnëɗëhëhni Ahwëhn a ɓulunda lëw̃u ỹa tëkik.»
19 e proclamar o ano aceitável
20 Ga puhnak karaŋ iŋa, Yesu më piɗëk Vikerëh va mbësahna ale hwëtëɗa do ntaña. Fop vële yeho caliŋa va ntaŋënihawo.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Pëgwëlehn ntehnëndëhni: «Dol vikerëh vinte haraŋëɓu vi ntiyak wati le hnëpaɗunëho ỹi dënk.»
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Vahnë va fop nësëɗëniho wanës wapërën Yesu do pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus wanës waɓënak wade nësëɗëho ŋa do ntehnëɗëniho: «Ɓare aỹi gena bi aju Yosef?»
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Yesu më ntehnëkëhni: «Pacahnëko ndënkwëtehnëɗunëho ile nësëɗëni vëyaɓah: “Ayërën, ƴërënary wëjë dënk.” Ntehnëɗunëho fëna: “Njëtaɓun fop ile liru Kaperënaỹum ỹa. Diry gë rac ki ani fëna hnë nkol ntëw hu li dënk kaɓi ani naỹëru.”»
23 Então Jesus disse:
24 Tac më nkwënëk: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: wëla kila ryampo dënënëɗena nkol nte naỹahnëk.
24 E Jesus prosseguiu:
25 Paryi pëƴaɗëmu, ƴamani kila le w̃aciko Eli ỹa, njaɓëniho vësëval vële cëmaryëko vësan Isërayel hna. Wati rac nkoko gona tëvënd hnë wabëhn watar gë fagant bëhn do inte cankaf yeho nkal hna fop.
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 Ɓare W̃ënu ŋa paƴëlawohna Eli wëla hnë aryampo hnë vësëval wasëwif vërac, ɓare hnë aryampo fo paƴëkawo ale lëɗëko Sarëpëta hnë nkol cankaf mbë Sidon hna.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Nkeniho, ƴamani kila Elise ỹa fëna vëhwëhn vambiỹ vëyaɓah Isërayel hna. Ɓare wëla aryampo hnë vërac hna ƴërënilohna ge gena avë Siri ale w̃aciko Naman ỹa.»
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Ga nkwëryëni watac, vële yeho caliŋa va pëɓëlehnëkëhniwo ntavah.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Matëlehnëni canëniha nkol hna njoniha ƴaŋ vampamb kuŋ nte vëryahniko nkol ŋa soŋe cañëtëniha njo gëɗ.
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 Ɓare Yesu më ndëcëk fagant lëw̃ hni nji nkaw̃ ntëw̃u.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Yesu cëlëndako Kaperënaỹum, nkol mbë Galile. Vahnë karaŋëɗëho fac ntaw̃ëla hna
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 do pëmpëhnahnëkëhniwo gante karaŋëɗëhëhniwo ka, kaɓi g'ucankaf nësëɗëho.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Caliŋa hna nkeho ale pëlako ƴine w̃eh. Umë ndekak gë fanka ntehn:
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 «Yesu vë Nasaret, ye ye yëbëlan fu? Afërëkanëfu bi yijëru? Njëtëɓu ɗus bi mo yeru: Afacah ale paƴik W̃ënu ŋa yeru!»
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Yesu më ŋañënahnëka ntehna: «Ɗemëhnary do cahnëryehna aỹi asan.» Awa, ƴine ỹa këfëlehna asan a tase vahnë fop, cahnëlehna hara dilahna w̃eh.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Vële hnuko umë va fop ŋaƴëkëhniwo do ntehnëlëndëni: «Iỹëhne sifa wanës ye ye waŋi?» Ntehnëɗëhëhni waƴine ŋa g'ucankaf do gë fanka: «Cahnëryehna!» do cahnëɗ.
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Koyëna w̃ac Yesu ỹa campëko caharaɓ vankol hna fop.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Tac Yesu cahnëko caliŋa hna nji tere asan ale w̃aciko Simo. Awa hnëmu asëvalu Simo tesëko, mbahn iŋi njakëkawo ɗus. Umë muntaniha Yesu ndemahna.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Më njik cëpëka ŋañënahna res w̃a do res w̃a cahnëlehna. Wati rac dënk matëlehn asëval a pëgw nëhëtëhnëndëni.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Wati le njoɗëho lav w̃a, fop vële hwëhnakëhniwo vëres, sifa wates wanëmpëlah, njinenëhnijikëhniwo Yesu, tindëɗëhëhniwo wëɓák wadëw̃u ŋa vëhni fop soŋe njërënahnëhni do njërëniho.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Waƴine fëna sahnëɗëhëhniwo vëyaɓah ndekatëndëni: «Ajë W̃ën yeru». Ɓare Yesu ŋañënahnëɗëhëhniwo soŋe ndemëhnani kaɓi njëtëniho vëhni umë ye Arëhnayik a.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Wakëwak fo Yesu cahnëko nji hn'ile njirëk. Kore ỹa njëkëlehnëɗënihawo. Ga nuniha ñaɗëniho nkonti gë vëhni, antë nji tavëhni.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Ɓare Yesu më ntehnëkëhni: «Vankol vañëntaw̃ hna fëna tëfëko fëƴahnu Wanës WakasëkNaw̃ W̃ënu ŋa; soŋe umë paƴiko.»
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Pëƴaɗëhëhniwo fëna vacaliŋa vamb vankol wasëwif hna.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.