Lucas 4

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesu g'Iƴir Ipacah pëɓah mbokajëɗëho gë sën, le w̃acik Yurëdan ka, njolehna Ƴir iŋa wula hna.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Hnam njëkëhnahnëɗëhawo Sintani menehna. Ñoñ tokëɗilohna hnë wafac wafëhw wahnah. Ga ndëcëk, umë njoka inte ɗus.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Awa, Sintani më ntehnëka: «Ge paryi Ajë W̃ën yeru, dehnëryehna iŋi taka mbaca mburu.»
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Yesu më ntëkwaka: «Vikerëh W̃ën va pëƴahnëk, “Ahnë gena roka fo valëɗëha ñëw̃ahn ɗuniỹa li.”»
4 Jesus respondeu:
5 Tac Sintani më mbok njoka hn'ile ñak njihnëk, tufëka fop wahnaw̃ wavë ɗuniỹa w̃i hwënta ryampo fo.
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 Tac ntehna: «Njëɗaɗëmi fop ucankaf gë hnapul gë icëmb waỹi wahnaw̃ fop. Iỹin fop nuỹaɓu do koɗëfu yëɗaw̃a ale ỹaɗëfu.
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Age ndëkwëhnëru haryënkw mën soŋe asëmbo, fop wëjë hwëhnëɗ.»
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Yesu më ntëkwaka: «Vikerëh va pëƴahnëk: “Ɗëkwëhnëhnëryehna Ahwëhn a W̃ënu ŋa do umë fo rëfëka aryokuŋëhnënd.”»
8 Jesus respondeu:
9 Tac Sintani më njoka Yerusalem, tindëka cëmët Cery W̃ën Cankaf hna do ntehna: «Age Ajë W̃ënu ŋa yeru, dëɗary gëɗ,
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 kaɓi Vikerëh va pëƴahnëk:
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 «Tac: “Njakëndënihi wëɓák wadëw̃ hni hna kehahnënihi ant'aw̃ëw̃ taka.”»
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Yesu më ntëkwaka: «Vikerëh va pëƴahnëk: “Ant'ayëkëhnahna Ahwëhn a W̃ën hu ŋa.”»
12 Então Jesus respondeu:
13 Sintani, ga puhnak ƴëkëhnahn menehna Yesu ŋa fop, ŋaw̃ëtalehna hafo nkaw̃ kaw̃ary.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Yesu mbokako Galile. Iƴir Ipacah iŋa njëɗaɗëhawo fanka ntihahn fop ile ntiɗëho ỹa. Koyëna w̃ac lëw̃u w̃a campëko vankol hna fop.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Karaŋëɗëhëhniwo vahnë va vacaliŋa wasëwif hna do vahnë va fop cëkwaryëɗënihawo.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Fac ryampo, Yesu më njik nkol nte w̃aciko Nasaret hn'ile kwëɗiko hna. Fac ntaw̃ëla wasëwif hna, më tënkëk caliŋa hna gante njehëka ka. Matëko karaŋ Vikerëh va.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Umë njëɗayik kayëte nte kerëko kila le w̃aciko Esayi. Piɗëtëk do tëkat hn'ile kerik:
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 «Iƴir Ahwëhn a hnë ami nke,
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 pëƴaɗëmu bëhn le pehëtahnëɗëhëhni Ahwëhn a ɓulunda lëw̃u ỹa tëkik.»
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Ga puhnak karaŋ iŋa, Yesu më piɗëk Vikerëh va mbësahna ale hwëtëɗa do ntaña. Fop vële yeho caliŋa va ntaŋënihawo.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Pëgwëlehn ntehnëndëhni: «Dol vikerëh vinte haraŋëɓu vi ntiyak wati le hnëpaɗunëho ỹi dënk.»
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Vahnë va fop nësëɗëniho wanës wapërën Yesu do pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus wanës waɓënak wade nësëɗëho ŋa do ntehnëɗëniho: «Ɓare aỹi gena bi aju Yosef?»
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Yesu më ntehnëkëhni: «Pacahnëko ndënkwëtehnëɗunëho ile nësëɗëni vëyaɓah: “Ayërën, ƴërënary wëjë dënk.” Ntehnëɗunëho fëna: “Njëtaɓun fop ile liru Kaperënaỹum ỹa. Diry gë rac ki ani fëna hnë nkol ntëw hu li dënk kaɓi ani naỹëru.”»
23 Então Jesus disse:
24 Tac më nkwënëk: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: wëla kila ryampo dënënëɗena nkol nte naỹahnëk.
24 E continuou:
25 Paryi pëƴaɗëmu, ƴamani kila le w̃aciko Eli ỹa, njaɓëniho vësëval vële cëmaryëko vësan Isërayel hna. Wati rac nkoko gona tëvënd hnë wabëhn watar gë fagant bëhn do inte cankaf yeho nkal hna fop.
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 Ɓare W̃ënu ŋa paƴëlawohna Eli wëla hnë aryampo hnë vësëval wasëwif vërac, ɓare hnë aryampo fo paƴëkawo ale lëɗëko Sarëpëta hnë nkol cankaf mbë Sidon hna.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Nkeniho, ƴamani kila Elise ỹa fëna vëhwëhn vambiỹ vëyaɓah Isërayel hna. Ɓare wëla aryampo hnë vërac hna ƴërënilohna ge gena avë Siri ale w̃aciko Naman ỹa.»
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Ga nkwëryëni watac, vële yeho caliŋa va pëɓëlehnëkëhniwo ntavah.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 Matëlehnëni canëniha nkol hna njoniha ƴaŋ vampamb kuŋ nte vëryahniko nkol ŋa soŋe cañëtëniha njo gëɗ.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Ɓare Yesu më ndëcëk fagant lëw̃ hni nji nkaw̃ ntëw̃u.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Yesu cëlëndako Kaperënaỹum, nkol mbë Galile. Vahnë karaŋëɗëho fac ntaw̃ëla hna
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 do pëmpëhnahnëkëhniwo gante karaŋëɗëhëhniwo ka, kaɓi g'ucankaf nësëɗëho.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Caliŋa hna nkeho ale pëlako ƴine w̃eh. Umë ndekak gë fanka ntehn:
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 «Yesu vë Nasaret, ye ye yëbëlan fu? Afërëkanëfu bi yijëru? Njëtëɓu ɗus bi mo yeru: Afacah ale paƴik W̃ënu ŋa yeru!»
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Yesu më ŋañënahnëka ntehna: «Ɗemëhnary do cahnëryehna aỹi asan.» Awa, ƴine ỹa këfëlehna asan a tase vahnë fop, cahnëlehna hara dilahna w̃eh.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Vële hnuko umë va fop ŋaƴëkëhniwo do ntehnëlëndëni: «Iỹëhne sifa wanës ye ye waŋi?» Ntehnëɗëhëhni waƴine ŋa g'ucankaf do gë fanka: «Cahnëryehna!» do cahnëɗ.
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Koyëna w̃ac Yesu ỹa campëko caharaɓ vankol hna fop.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Tac Yesu cahnëko caliŋa hna nji tere asan ale w̃aciko Simo. Awa hnëmu asëvalu Simo tesëko, mbahn iŋi njakëkawo ɗus. Umë muntaniha Yesu ndemahna.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Më njik cëpëka ŋañënahna res w̃a do res w̃a cahnëlehna. Wati rac dënk matëlehn asëval a pëgw nëhëtëhnëndëni.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Wati le njoɗëho lav w̃a, fop vële hwëhnakëhniwo vëres, sifa wates wanëmpëlah, njinenëhnijikëhniwo Yesu, tindëɗëhëhniwo wëɓák wadëw̃u ŋa vëhni fop soŋe njërënahnëhni do njërëniho.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Waƴine fëna sahnëɗëhëhniwo vëyaɓah ndekatëndëni: «Ajë W̃ën yeru». Ɓare Yesu ŋañënahnëɗëhëhniwo soŋe ndemëhnani kaɓi njëtëniho vëhni umë ye Arëhnayik a.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Wakëwak fo Yesu cahnëko nji hn'ile njirëk. Kore ỹa njëkëlehnëɗënihawo. Ga nuniha ñaɗëniho nkonti gë vëhni, antë nji tavëhni.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Ɓare Yesu më ntehnëkëhni: «Vankol vañëntaw̃ hna fëna tëfëko fëƴahnu Wanës WakasëkNaw̃ W̃ënu ŋa; soŋe umë paƴiko.»
43 Mas Jesus disse:
44 Pëƴaɗëhëhniwo fëna vacaliŋa vamb vankol wasëwif hna.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.