Lucas 4

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesu g'Iƴir Ipacah pëɓah mbokajëɗëho gë sën, le w̃acik Yurëdan ka, njolehna Ƴir iŋa wula hna.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Hnam njëkëhnahnëɗëhawo Sintani menehna. Ñoñ tokëɗilohna hnë wafac wafëhw wahnah. Ga ndëcëk, umë njoka inte ɗus.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Awa, Sintani më ntehnëka: «Ge paryi Ajë W̃ën yeru, dehnëryehna iŋi taka mbaca mburu.»
3 Disse-lhe, então, o diabo: Se és o Filho de Deus, manda que esta pedra se transforme em pão.
4 Yesu më ntëkwaka: «Vikerëh W̃ën va pëƴahnëk, “Ahnë gena roka fo valëɗëha ñëw̃ahn ɗuniỹa li.”»
4 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
5 Tac Sintani më mbok njoka hn'ile ñak njihnëk, tufëka fop wahnaw̃ wavë ɗuniỹa w̃i hwënta ryampo fo.
5 E, elevando-o, mostrou-lhe, num momento, todos os reinos do mundo.
6 Tac ntehna: «Njëɗaɗëmi fop ucankaf gë hnapul gë icëmb waỹi wahnaw̃ fop. Iỹin fop nuỹaɓu do koɗëfu yëɗaw̃a ale ỹaɗëfu.
6 Disse-lhe o diabo: Dar-te-ei toda esta autoridade e a glória destes reinos, porque ela me foi entregue, e a dou a quem eu quiser.
7 Age ndëkwëhnëru haryënkw mën soŋe asëmbo, fop wëjë hwëhnëɗ.»
7 Portanto, se prostrado me adorares, toda será tua.
8 Yesu më ntëkwaka: «Vikerëh va pëƴahnëk: “Ɗëkwëhnëhnëryehna Ahwëhn a W̃ënu ŋa do umë fo rëfëka aryokuŋëhnënd.”»
8 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
9 Tac Sintani më njoka Yerusalem, tindëka cëmët Cery W̃ën Cankaf hna do ntehna: «Age Ajë W̃ënu ŋa yeru, dëɗary gëɗ,
9 Então, o levou a Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse: Se és o Filho de Deus, atira-te daqui abaixo;
10 kaɓi Vikerëh va pëƴahnëk:
10 porque está escrito: Aos seus anjos ordenará a teu respeito que te guardem;
11 «Tac: “Njakëndënihi wëɓák wadëw̃ hni hna kehahnënihi ant'aw̃ëw̃ taka.”»
11 e: Eles te susterão nas suas mãos, para não tropeçares nalguma pedra.
12 Yesu më ntëkwaka: «Vikerëh va pëƴahnëk: “Ant'ayëkëhnahna Ahwëhn a W̃ën hu ŋa.”»
12 Respondeu-lhe Jesus: Dito está:
13 Sintani, ga puhnak ƴëkëhnahn menehna Yesu ŋa fop, ŋaw̃ëtalehna hafo nkaw̃ kaw̃ary.
13 Passadas que foram as tentações de toda sorte, apartou-se dele o diabo, até momento oportuno.
14 Yesu mbokako Galile. Iƴir Ipacah iŋa njëɗaɗëhawo fanka ntihahn fop ile ntiɗëho ỹa. Koyëna w̃ac lëw̃u w̃a campëko vankol hna fop.
14 Então, Jesus, no poder do Espírito, regressou para a Galileia, e a sua fama correu por toda a circunvizinhança.
15 Karaŋëɗëhëhniwo vahnë va vacaliŋa wasëwif hna do vahnë va fop cëkwaryëɗënihawo.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo glorificado por todos.
16 Fac ryampo, Yesu më njik nkol nte w̃aciko Nasaret hn'ile kwëɗiko hna. Fac ntaw̃ëla wasëwif hna, më tënkëk caliŋa hna gante njehëka ka. Matëko karaŋ Vikerëh va.
16 Indo para Nazaré, onde fora criado, entrou, num sábado, na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Umë njëɗayik kayëte nte kerëko kila le w̃aciko Esayi. Piɗëtëk do tëkat hn'ile kerik:
17 Então, lhe deram o livro do profeta Isaías, e, abrindo o livro, achou o lugar onde estava escrito:
18 «Iƴir Ahwëhn a hnë ami nke,
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, pelo que me ungiu para evangelizar os pobres; enviou-me para proclamar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, para pôr em liberdade os oprimidos,
19 pëƴaɗëmu bëhn le pehëtahnëɗëhëhni Ahwëhn a ɓulunda lëw̃u ỹa tëkik.»
19 e apregoar o ano aceitável do Senhor.
20 Ga puhnak karaŋ iŋa, Yesu më piɗëk Vikerëh va mbësahna ale hwëtëɗa do ntaña. Fop vële yeho caliŋa va ntaŋënihawo.
20 Tendo fechado o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se; e todos na sinagoga tinham os olhos fitos nele.
21 Pëgwëlehn ntehnëndëhni: «Dol vikerëh vinte haraŋëɓu vi ntiyak wati le hnëpaɗunëho ỹi dënk.»
21 Então, passou Jesus a dizer-lhes: Hoje, se cumpriu a Escritura que acabais de ouvir.
22 Vahnë va fop nësëɗëniho wanës wapërën Yesu do pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus wanës waɓënak wade nësëɗëho ŋa do ntehnëɗëniho: «Ɓare aỹi gena bi aju Yosef?»
22 Todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que lhe saíam dos lábios, e perguntavam: Não é este o filho de José?
23 Yesu më ntehnëkëhni: «Pacahnëko ndënkwëtehnëɗunëho ile nësëɗëni vëyaɓah: “Ayërën, ƴërënary wëjë dënk.” Ntehnëɗunëho fëna: “Njëtaɓun fop ile liru Kaperënaỹum ỹa. Diry gë rac ki ani fëna hnë nkol ntëw hu li dënk kaɓi ani naỹëru.”»
23 Disse-lhes Jesus: Sem dúvida, citar-me-eis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que ouvimos ter-se dado em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 Tac më nkwënëk: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: wëla kila ryampo dënënëɗena nkol nte naỹahnëk.
24 E prosseguiu: De fato, vos afirmo que nenhum profeta é bem-recebido na sua própria terra.
25 Paryi pëƴaɗëmu, ƴamani kila le w̃aciko Eli ỹa, njaɓëniho vësëval vële cëmaryëko vësan Isërayel hna. Wati rac nkoko gona tëvënd hnë wabëhn watar gë fagant bëhn do inte cankaf yeho nkal hna fop.
25 Na verdade vos digo que muitas viúvas havia em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra;
26 Ɓare W̃ënu ŋa paƴëlawohna Eli wëla hnë aryampo hnë vësëval wasëwif vërac, ɓare hnë aryampo fo paƴëkawo ale lëɗëko Sarëpëta hnë nkol cankaf mbë Sidon hna.
26 e a nenhuma delas foi Elias enviado, senão a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Nkeniho, ƴamani kila Elise ỹa fëna vëhwëhn vambiỹ vëyaɓah Isërayel hna. Ɓare wëla aryampo hnë vërac hna ƴërënilohna ge gena avë Siri ale w̃aciko Naman ỹa.»
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o siro.
28 Ga nkwëryëni watac, vële yeho caliŋa va pëɓëlehnëkëhniwo ntavah.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Matëlehnëni canëniha nkol hna njoniha ƴaŋ vampamb kuŋ nte vëryahniko nkol ŋa soŋe cañëtëniha njo gëɗ.
29 E, levantando-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até ao cimo do monte sobre o qual estava edificada, para, de lá, o precipitarem abaixo.
30 Ɓare Yesu më ndëcëk fagant lëw̃ hni nji nkaw̃ ntëw̃u.
30 Jesus, porém, passando por entre eles, retirou-se.
31 Yesu cëlëndako Kaperënaỹum, nkol mbë Galile. Vahnë karaŋëɗëho fac ntaw̃ëla hna
31 E desceu a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 do pëmpëhnahnëkëhniwo gante karaŋëɗëhëhniwo ka, kaɓi g'ucankaf nësëɗëho.
32 E muito se maravilhavam da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Caliŋa hna nkeho ale pëlako ƴine w̃eh. Umë ndekak gë fanka ntehn:
33 Achava-se na sinagoga um homem possesso de um espírito de demônio imundo, e bradou em alta voz:
34 «Yesu vë Nasaret, ye ye yëbëlan fu? Afërëkanëfu bi yijëru? Njëtëɓu ɗus bi mo yeru: Afacah ale paƴik W̃ënu ŋa yeru!»
34 Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste para perder-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus!
35 Yesu më ŋañënahnëka ntehna: «Ɗemëhnary do cahnëryehna aỹi asan.» Awa, ƴine ỹa këfëlehna asan a tase vahnë fop, cahnëlehna hara dilahna w̃eh.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te e sai deste homem. O demônio, depois de o ter lançado por terra no meio de todos, saiu dele sem lhe fazer mal.
36 Vële hnuko umë va fop ŋaƴëkëhniwo do ntehnëlëndëni: «Iỹëhne sifa wanës ye ye waŋi?» Ntehnëɗëhëhni waƴine ŋa g'ucankaf do gë fanka: «Cahnëryehna!» do cahnëɗ.
36 Todos ficaram grandemente admirados e comentavam entre si, dizendo: Que palavra é esta, pois, com autoridade e poder, ordena aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Koyëna w̃ac Yesu ỹa campëko caharaɓ vankol hna fop.
37 E a sua fama corria por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Tac Yesu cahnëko caliŋa hna nji tere asan ale w̃aciko Simo. Awa hnëmu asëvalu Simo tesëko, mbahn iŋi njakëkawo ɗus. Umë muntaniha Yesu ndemahna.
38 Deixando ele a sinagoga, foi para a casa de Simão. Ora, a sogra de Simão achava-se enferma, com febre muito alta; e rogaram-lhe por ela.
39 Më njik cëpëka ŋañënahna res w̃a do res w̃a cahnëlehna. Wati rac dënk matëlehn asëval a pëgw nëhëtëhnëndëni.
39 Inclinando-se ele para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e logo se levantou, passando a servi-los.
40 Wati le njoɗëho lav w̃a, fop vële hwëhnakëhniwo vëres, sifa wates wanëmpëlah, njinenëhnijikëhniwo Yesu, tindëɗëhëhniwo wëɓák wadëw̃u ŋa vëhni fop soŋe njërënahnëhni do njërëniho.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de diferentes moléstias lhos traziam; e ele os curava, impondo as mãos sobre cada um.
41 Waƴine fëna sahnëɗëhëhniwo vëyaɓah ndekatëndëni: «Ajë W̃ën yeru». Ɓare Yesu ŋañënahnëɗëhëhniwo soŋe ndemëhnani kaɓi njëtëniho vëhni umë ye Arëhnayik a.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam ser ele o Cristo.
42 Wakëwak fo Yesu cahnëko nji hn'ile njirëk. Kore ỹa njëkëlehnëɗënihawo. Ga nuniha ñaɗëniho nkonti gë vëhni, antë nji tavëhni.
42 Sendo dia, saiu e foi para um lugar deserto; as multidões o procuravam, e foram até junto dele, e instavam para que não os deixasse.
43 Ɓare Yesu më ntehnëkëhni: «Vankol vañëntaw̃ hna fëna tëfëko fëƴahnu Wanës WakasëkNaw̃ W̃ënu ŋa; soŋe umë paƴiko.»
43 Ele, porém, lhes disse: É necessário que eu anuncie o evangelho do reino de Deus também às outras cidades, pois para isso é que fui enviado.
44 Pëƴaɗëhëhniwo fëna vacaliŋa vamb vankol wasëwif hna.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.