Lucas 24
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs BKJ
1 Gë dimasi ỹa wakëwak fo vësëval va g'iƴag njiryeryëɗëniho wagu wante liyik ɗatikola ile pëhwëtëniho ỹa.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Umë tëkatëni taka cankaf ŋa këryiŋëtiko cape ndampo ƴag iŋa piɗëtako.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Tënkëlehnëni, ɓare vërëkatëlohna iñas Ahwëhn a Yesu.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Vëyëtëlohna ile nahaɗëni. Paco tëkëlehnini vësan vëhi vële liyako viỹi vile yerëko had ambin wilëbilëk.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Vësëval va ntakëkëhniwo më ndëkwëhnëni wayëka w̃a nkal hna. Vësan va më ntehnënihëhni: «Soŋe ye yëkëlehnëɗunëha hnë vësëm ale wok cëmëna?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Gena ani, mbëhnëk. Ɗënkwëtaryin ile nësëhnëkuno ante nkoko hnë resiỹo Galile hna:
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 afo Ajë Ahn'a njëɗayiniha vëw̃en va, paki hnë kërëwa do fac rarëna hna mbëhnëɗ.»
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Tac ndënkwëtalehnëni wanës Yesu ŋa.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Vësëval va cahnëlehnëni ƴag hna njini pëƴanihëhni watac fop vërëfal pëhw g'aryaw̃ va gë vëỹëntaw̃ va.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Mari mbë Magëdala yeho gë Yowana do gë Mari, hnëmu Sak do vësëval vëhaw̃ary vële njiniho va fop tëfëtanënihëhniwo watac vëfaƴik va.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Vërac ntiyahnëkëhniwo vësëval vi ki fo nësarëɗëni, do vëhwëtahnëliwohna.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ɓare Piyer matëko nkary g'iƴag. Ga tëkëk më nkuryak, ɓare ñoñ nulohna ge gena ile përyahniko ñas ŋa fo woko hnam. Tac mëncëlehn gë ỹalu afëmpëhnahnah fo soŋe ile liyak ỹa.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Fac rac dënk, vërëfal vëhi yiɗëho hn'ankol nte w̃acik Emawus. Soŋe wawati wahi yasëɗu arëkarënd hnam ge matëru Yerusalem.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Soŋe wade ryëcëtak ŋa fop nësëlëɗëniho.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Wati nte nësëlëɗëniho do nkwajëlëndëniho ŋa Yesu më tëhajëkëhni tëfëlëntik gë vëhni.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Nuɗënihawo, ɓare iñë w̃emaỹendëhëhniwo njavëtëniha.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Yesu më tëƴëkëhni: «Ye wajëlëɗun ayasatëndu?»
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Aryampo hnë vëhni, Këlewopas maciko, më ntëkwaka: «Wëjë fo bi ye ale yijëk Yerusalem li do wok ƴëtëna ile liyak ỹa hnë waỹi wafac?»
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Yesu më tëƴëkëhni: «Ye liyak?»
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Vësankaf vësëna wasaɗëha fu va gë vëvë karyënkw ɓulunda va njëɗahnëniha soŋe kitiŋi ndaw̃i do pakëniha hnë kërëwa.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Fuhnë kwëtahnëɓunëho umë ye ale rëfëkawo pehëtëhni vëvë Isërayel va hnë vële ỹew̃ëkëhni hna, do kat gë watac fop, dol nke fac rarëna ỹa ga cëmahnëk.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ɓare g'umë fop nkeni vësëval vëryampo vëvë kore fu va fëmpëhnahnëndanëkëfu ɗus. Wakëwak ỹa dol njikëni ƴag hna
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ɓare vërëkatëna ñas dëw̃u ŋa. Më mbokajëni pëƴahnëni wamëleka sankëtahnakëhëhni do pëƴanihëhni mbëhnëk.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Vërëfëlënta fu vëryampo njikëni ƴag hna do tëkatëni fop gante nësakëni vësëval ka, do vëhni fëna vëhnuna ñas Yesu ŋa.»
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Awa Yesu më ntekëhni: «E w̃uhnë, vële wok kwëhnaluhna hakili, do wasakahn hun w̃a ƴancëna kwëtahn ile pëƴahnëni wakila ŋa!
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Tëfëlawohna bi korot aki Arëhnayik a tënkahnënd icëmb dëw̃u hna?»
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Tac më nkabëkëhni ile herik Vikerëh vipacah hna fop soŋe lëw̃u ỹa, pëgw vëkayëte Moyis hna do gë vëkayëte wakila wañëntaw̃ hna fop.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Ante tëhaniho nkol nte njihahnëɗëniho ŋa, Yesu më ntik had ñaɗ ndëcal.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ɓare ŋwëỹëryanihawo ntehnëniha: «Gontëryi gë fuhnë! Lav a ƴo ŋa nke.» Awa tënkëntëlehni nkol hna nkonti gë vëhni.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Yesu gë vërëfal vëlëw̃u Emawus hna|src="cn01861C.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="24.30" Ga kwërani hn'ile tokëɗe roka hna, Yesu nufëk mburu ŋa, camehna W̃ënu ŋa, tac nkubëlehnëk, njëɗahni.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Awa ile w̃emaỹendëhëhniwo njavëtëniha Yesu ỹa ntihëtiniho njavëtëlehnëniha taŋ, ɓare njavëtëndëniha tuŋ nambëlehnëniha.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Umë ntehnëlëni: «Gena bi njamakëhëfu sakahn fu w̃a ante nësëhnakëndëhëfu nkaw̃ hna do pacënëhnatëndëfu Vikerëh va?»
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Matëlehnëni taŋ mbokani Yerusalem. Më tëkatënihëhni vërëfal pëhw g'aryaw̃ va ga mbarëni gë vërëfëlënta hni va,
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 ntehnënihëhniwo vërëfal vëhi va: «Paryi nke Ahwëhn a mbëhnëk! Simo nuka!»
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Do vëhni fëna më tëfëtanëhninihëhni ile yekëhëhni nkaw̃ ỹa do gante njavëtahnënihawo Yesu ka wati nte nkubëlehnëɗëho mburu ŋa.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Nkoniho nësëndëni tëket taŋ Yesu fagant lëw̃ hni do ntehnëhni: «Araɓi ƴam ỹa nke gë w̃uhnë!»
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Umë mbalëni do ntakëhni ɗus: ntiyahnëkëhniwo ƴine nuni.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Yesu më tëƴëkëhni: «Soŋe ye valërun? Soŋe ye wajëlehnaɗun?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Ƴëkëryin wëɓák mën ŋi gë wapary mën ŋi: paryi ami ye! Ñakëryino ayëku: ƴine kwëhnana imbahn gë waỹëc, ɓare ami kwëhnaɓu, nurun!»
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ante nësëhnëkëhni watac ŋa, më tufëkëhni wëɓák ŋa gë wapary wadëw̃u ŋa.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Vërëfal va natëkëhniwo do pëmpëhnahnëhni ɗus, vëw̃ëkëlohna ten kwëtahnëni. Awa Yesu më tëƴëkëhni: «Kwëhnarun bi hnani ile rokëɗe?»
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Më njëɗaniha nkubel igis ɓëlik.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Më teɓaka do cema tase lëw̃ hni.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Tac mbok ntehnëhni: «Gena bi, ante nkolahninëko ŋa, pëƴaɗëmuno: ile herik soŋe mën sariya Moyis hna, vëkayëte wakila hna do gë Wahnëw̃ hna, watac fop tëfëkawo ntiya.»
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Awa Yesu më piɗëtëkëhni wahakili w̃a nkwëryahnëni Vikerëh vipacah va.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Do më ntehnëkëhni: «Wëlin ile herik ỹa: Arëhnayik a tëfëka korot, tac fac rarëna hna mbëhnëɗ,
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 do tëfëka karaŋini vahnë va g'uw̃ac lëw̃u w̃a ɗuniỹa li fop, pëgw Yerusalem: ntehnëɗeni vahnë va nkwëcëtani vankeya va do soŋe W̃ënu ŋa tavëhnahnëhni wameh ŋa.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Waseɗe soŋe watac fop yerun.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Do ami njëɗanahniɗëmu ile ntehnëk rëm mën njëɗahnëɗ ỹa, Iƴir Ipacah iŋa ye. Awa goryin naw̃ li hafo pëɓënu fanka lëw̃u fa.»
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Tac Yesu më cahnaryëkëhni vërëfal va naw̃ hna, njiryeryëhni ɗarël Betani. Hnam umë njelëk wëɓák ŋa g'ambin do ndëwakëhni.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Wati nte ndëwanëɗëhëhniwo ŋa, pitël iŋa pitëlëɗëniho gë vëhni kaƴ g'ambin ɗarël W̃ën hna.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Vëhni, cëmbënihawo do mbokalehnëni Yerusalem, vëhnatah fo.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Hnam, Cery W̃ën Cankaf hna nkeɗëniho kwëlëkwël do cëmbëndëniha W̃ënu ŋa.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.