Lucas 23
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARC
1 Yesu haryënkw Pilat|src="DN00490b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="23.1" Tac matëlehnëni vëhni fop njiryeryëniha Yesu vëhni guverëner ile w̃aciko Pilat ỹa.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Hnam, pëgwëlehnëni mërahnëndëniha ntehnëndëni: «Tëkatëɓunëha aỹi asan ga përëkanëɗëhëhni ɓulunda lëw̃ fu ỹa: më lehnëkëhni antë cosëniha ahnaw̃ a, Sesar, ỹatëtanke ỹa do umë lehnëk fëna umë dënk ye Arëhnayik a, ahnaw̃ a.»
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Awa Pilat më tëƴëka: «Ahnaw̃ wasëwif w̃a bi yeru?»
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
4 Awa Pilat më ntehnëkëhni vësankaf vësëna wasaɗëha va gë kore ỹa: «Nula w̃eh ile ntik aỹi asan.»
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Ɓare më njaw̃ënëni wanës wadëw̃ hni ŋa ntehnëni: «Përëkanëɗëhëhni ɓulunda ỹa gante koɗëni ŋañënahnëni g'ikaraŋ dëw̃u ŋa. Hnë resiỹo Galile hna pëgwik, ndapëlehni Yuɗe ỹi fop, tame njijëk hafo Yerusalem li.»
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judeia, começando desde a Galileia até aqui.
6 Pilat, ga nkwëryëk wanës watac, më tëƴëk: «Aỹi asan avë Galile bi ye?»
6 Então, Pilatos, ouvindo falar da Galileia, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Ntëkwanihawo, ha, Yesu avë Galile ye. Resiỹo rac Eroɗ hnaw̃ëko. Awa kaɓi Eroɗ Yerusalem hna nkeho hnë wafac warac, Pilat më ntehnëk njiryeryi Yesu ỹalu hna.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também, naqueles dias, estava em Jerusalém.
8 Eroɗ natëkawo ɗus ante nukawo Yesu ŋa kaɓi nkwëryëɗëho ga nësëɗe soŋe lëw̃u ỹa do mbiỹëk ante ñaɗëho nuhna ŋa, ntiyahnëkawo nuɗëha ga ntiɗ dahëse fëmpëhnahnah.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito, porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Tëƴëkawo waƴaɓah, ɓare Yesu dëkwaɗilawohna ñoñ.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vëharaŋ sariya va hnam nkeniho mërandënihawo Yesu g'iŋañëna.
10 E estavam os principais dos sacerdotes e os escribas acusando-o com grande veemência.
11 Tac Eroɗ gë wasoɗaɗe walëw̃u w̃a nëhandënihawo njafaŋatëndëniha Yesu. Më cuɗëniha viỹi vifërën had ahnaw̃ do Eroɗ mbokaryehnëkawo gë vëhni Pilat.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente, e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Eroɗ gë Pilat vëhnëŋëlëlohna koɓëri ŋa, ɓare fac rac, lawo nkeniho.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes, entre si, se fizeram amigos; pois, dantes, andavam em inimizade um com o outro.
13 Pilat më mbarëkëhni vësankaf vësëna wasaɗëha va, vësankaf vëhitiŋ va do gë ɓulunda ỹa,
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo, disse-lhes:
14 do ntehnëhni: «Njinenëhnirunëhow̃a aỹi asan alehnuno ɓulunda ỹa përëkanëɗ. Tëƴëɓuha tase lëw̃ hun do ñoñ nula nkeya meh ante lehnërun ntik ŋa.
14 Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Eroɗ fëna ñoñ nuna ile menëk, kaɓi mbokënanikëfuna. Awa pacëk, aỹi asan ñoñ dina ile rëfëka ndaw̃ahni.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Ntampendëɓuha tac ravëlehnëw̃a.» [
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 Hn'ambënt Pak-wo, gante nkeho namu lëw̃ hni ka, Pilat tëfëkawo tavëhnëhni aramp aryampo.]
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um detento por ocasião da festa.
18 Ɓare pëgwëlehnëni ndekandëni vëhni fop ndampo fo: «Ɗaw̃ehnëɗehn aỹi asan! Tavëhnëryifuna Barabas!»
18 Mas toda a multidão clamou à uma, dizendo: Fora daqui com este e solta-nos Barrabás.
19 Barabas tac, hnë vahnë vële ỹañënako hna nkentiko hafo daw̃i ahnë. Soŋe rac cëɗahniko.
19 Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade e de um homicídio.
20 Kaɓi Pilat ñaɗëho tava Yesu, më mbok tëƴëkëhni kat.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Ɓare vahnë va ndekaɗëniho: «Pakëryehna hnë kërëwa, pakëryehna hnë kërëwa!»
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica- o! Crucifica-o!
22 Pilat më mbok teɓak wanës ŋa rarëna ỹa do ntehnëhni: «Aỹi asan, uweh hwëhn ye ntik? Ñoñ nula hnë umë ile rëfëka ndaw̃ahni. Ntampehnëɗëfuha tac do gë ravëw̃a.»
22 Então, ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
23 Ɓare nkoniho ndekandëni gë fanka Yesu paki hnë kërëwa, do waɗeka wadëw̃ hni ŋa mëkëkawo Pilat:
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos e os dos principais dos sacerdotes redobravam.
24 më pëhnak maw̃ëhnëhni ile tëƴëɗëni ỹa.
24 Então, Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Më tavëka asan ale tëƴëɗëniho ỹa, ale sëɗiko soŋe ryaw̃ ahnë ante ŋañënaniho ŋa, do njëɗahni wasoɗaɗe w̃a Yesu soŋe ntiniha gante ñaɗëni ka.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Ante njiryeryëɗënihawo Yesu ŋa, pankëlëniho gë Simo, asan avë Siren. Wehaỹ mënciɗëho. Wasoɗaɗe w̃a më pëlaniha ndiɓëndëniha kërëwa ỹa tëfaryinda Yesu kamëhni.
26 E, quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Kore sankaf rëfëɗëhawo Yesu, gë vësëval vële hoɗëho do yahnaɗëho soŋe lëw̃u ỹa.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos e o lamentavam.
28 Më cahëtahnëkëhni do ntehnëhni: «Vësëval vëvë Yerusalem, antë ahonëhnuno! Koryin soŋe lëw̃un gë vutah hun
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos.
29 kaɓi wati yejëk ile lehnëɗe: “Mbetani vësëval vële wok vëhnagëɗina va, wok koɓëri vëhnagëna do wok koɓëri vëyëw̃ëndëna va!”
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Awa vahnë va rëkëɗ ntehnëndëni wahuŋ w̃i: “Ƴohahninëfu!” Do gë vukuŋ vi: “Cow̃ëryinëfu!”
30 Então, começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Pëƴaɗëmu, ge aki ntiyik atëh cëkah ŋa, hak lë ntiɗe kankah ŋa?»
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isso, que se fará ao seco?
32 Njoryaryinihëhniwo fëna vësan vëhi, vëw̃en, soŋe ndaw̃aryini gë Yesu.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Ante tëkëniho hn'ile macik «Kuŋ Hëloƴoƴ» hna wasoɗaɗe w̃a pakënihawo Yesu kërëwa hna do pakaryënihëhniwo fëna wabandi waki, aryampo g'irëhw lëw̃u, aỹëntaw̃ a g'irahahn.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram e aos malfeitores, um, à direita, e outro, à esquerda.
34 Awa Yesu më ntehnëk: «Apa, tavëhnëryihni, kaɓi vëyëtëna ile ntiɗëni.» Tac wasoɗaɗe w̃a njëlëniho wanjël njëtahnëni bi mo hwëhnëɗ cuɗ Yesu ŋa.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Ɓulunda ỹa hnam nkeniho njëkëndënihawo. Vësankaf wasëwif va njafaŋëɗënihawo ntehnëndëni: «Pehëtëkëhni vahnë vëhaw̃ary; ge paryi ale tëhnak W̃ën ỹa ye, pehëta umë dënk!»
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Wasoɗaɗe w̃a fëna njafaŋëɗënihawo, tëhaɗënihawo njelëhnëndëniha uñen ŋañah
36 E também os soldados escarneciam dele, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre,
37 do ntehnëɗënihawo: «Ge paryi ahnaw̃ wasëwif ỹa yeru pehëtary wëjë dënk!»
37 e dizendo: Se tu és o Rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Awa ƴaŋ lëw̃u ỹa, iỹin heriko: «Aỹi ye Ahnaw̃ Wasëwif w̃a.»
38 E também, por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas e hebraicas: Este é O Rei dos Judeus .
39 Aw̃en aryampo ale fakaryiko ỹa më njew̃ëka ntehna: «Gelihna bi Arëhnayik a? Pehëtary wëjë dënk do afehëtaryëfu!»
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Ɓare aỹëntaw̃ a më ŋañënahnëka ntehna: «Dakëlinahna dënk bi W̃ënu ŋa wëjë ale sëmëɗ hnë kërëwa ndampo fo g'umë?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Fuhnë iỹin caŋëkëfu, kaɓi ile liyik ỹa sosikëfu, ɓare umë ñoñ dina w̃eh.»
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Tac më nkwënëk: «Yesu, ɗënkwëtarye ante nkeɗu ahnaw̃ ŋa.»
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu Reino.
43 Yesu më ntëkwaka: «Toña ỹa fëƴaɗëmi: dol g'ami nkeɗe araƴen hna.»
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 — ausente —
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona,
45 — ausente —
45 escurecendo-se o sol; e rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Yesu më ndekak gë fanka: «Apa, kwëtehnahnëmi ntaw̃ary mën iŋa.» Ante nësëk waŋi ŋa, cëmëlehn.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Kapiten le yeho hnam ỹa, ga nuk ile liyak ỹa, më cëmbëka W̃ënu ŋa do ntehn: «Paryi nke, aỹi asan catëko!»
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Kore le yijëko njantini ile ye ỹa, nuniho ile liyako ỹa. Awa mbokalehnëni gë ỹal hni g'uyiw̃ëhnah sankaf.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Wëlawo Yesu w̃a fop, gë vësëval vële lapëhnajëkawo koɓëri Galile va, ŋaw̃ët ñëw̃ëniho njëkatëndëni ile ryëcëtaɗ ỹa.
49 E todos os seus conhecidos e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galileia estavam de longe vendo essas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que também esperava o Reino de Deus,
52 Njiko vëhni Pilat hna do tëƴa iñas Yesu ŋa.
52 este, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Tac më cëlëndëk ñas iŋa kërëwa hna, përyëk hn'iƴarëh do ndën hn'iƴag nte yabiko hn'ikuŋ, iƴag kasëk.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Araƴima yeho do fac ntaw̃ëla ŋa pëgw ŋa nkeho.
54 E era o Dia da Preparação, e amanhecia o sábado.
55 Vësëval vële lapëhnajëkawo Yesu koɓëri Galile va njintiniho gë Yosef, do njëkëniho ƴag iŋa nuniho gante kwëtiko iñas Yesu ka.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia seguiram também e viram o sepulcro e como foi posto o seu corpo.
56 Tac mbokalehnëni g'ankol pëhwëtëni wagu gë ɗatikola soŋe ñas iŋa. Fac ntaw̃ëla hna, më njinëgani gante ntehnëk sariya Moyis ka.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e unguentos e, no sábado, repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.