Lucas 22
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT
1 Ambënt mburu kwëhn levir këm, ante w̃acaryik Pak ŋa fëna, tëhajëko.
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 Vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vëharaŋ sariya va njëkëlendëniho ndaw̃ehnëniha Yesu, ɓare ntakëkëhniwo gë ɓulunda ỹa antë ŋañënani.
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 Awa Sintani tënkëkawo Yuɗa, nte w̃acëɗeho Isëkariyot ŋa, ale yentiko hnë vërëfal Pëhw gë Vëhi hna.
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 Yuɗa njiko nësëlini gë vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë vëvë karyënkw Cery W̃ën Cankaf va gante tëfëka njëɗahni Yesu ka.
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 Nëŋëkëhniwo ɗus do më ntehnëniha cosëɗëniha koryi.
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 Yuɗa mawëlehn do pëgwëlehn njëkëlehnand fere fale rëfëka njëɗahnëhni Yesu hara ɓulunda ỹa vëyëtana.
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Tëkiko wati ambënt mburu kwëhn levir këm ŋa do hale ndaw̃ëɗeni vupe soŋe roka Pak ỹa.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 Awa Yesu më paƴëkëhni Piyer gë San ntehnëhni: «Ƴiryin afëhwëtanëhnëhëndunëfu roka Pak ỹa.»
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 Më ntëkwaniha: «Ne ñaɗu fëhwëtafu?»
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 Më ntëkwakëhni: «Nëparyin: ge tëkërun naw̃ hna, nuɗunëha asan ale ryiɓëk unkwahn w̃ënka. Tëfëlehnëryina hafo tere hn'ile tënkëɗ hna.
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 Ntehnëɗunëha ale hwëhnëk tere ỹa: “Aharaŋ a tëƴëɗëhi: ‘Ne nke cery nte rokahnëɗëfun roka Pak ỹa gë vërëfal mën va?’”
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 Tufëɗëhu cery cankaf ƴaŋ etas hna g'ile valëɗëhu ỹa fop. Hnam pëhwëtaɗun soŋe roka ỹa.»
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 Awa njilehnëni, tëkatëni fop gante ntehnëkëhniwo Yesu ka do pëhwëtani soŋe roka ỹa.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 Wati ỹa, ga tëkëk, Yesu gë vëfaƴik vëlëw̃u va mbarëpëlëniho soŋe roka ỹa.
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 Më ntehnëkëhni: «Ñaɗëfuho ɗus tokëlahnini ỹi roka Pak gë w̃uhnë ani gë horotahnëndu ỹa!
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 Toña ỹa fëƴaɗëmu dol, ɓokëɗa roku muk iỹi roka hafo hale padëɗ nafa iỹi roka ŋa Naw̃ W̃ën hna.»
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 Awa, më nufëk nkëlëw̃a uñen, camehnëka W̃ënu ŋa do ntehnëhni: «Nufëryin aŋi nkëlëw̃a, asehëlu w̃uhnë fop.
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 Pëƴaɗëmu, tëk pëgw iỹi wati, ɓokëɗa sewu uñen waresen hafo tëki Inaw̃ W̃ënu ŋa.»
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 Tac më mbok nufëk mburu, camehnëka W̃ënu ŋa, do më nkubëlehnëk njëɗahni ntehnëhni: «Iỹin mbahn mën ŋa ye nte yëɗahnik soŋe hun ŋa. Diryindën aki, aryënkwëtahnënduno.»
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 Ga tokëni, Yesu më mbok njëɗakëhni aŋi nkëlëw̃a ñen, do ntehnëhni: «Aŋi nkëlëw̃a ñen sat mën ile ryehëtëɗe soŋe lëw̃ hun ỹa ye do ỹabahnik kwëtëla kasëk nte ntik W̃ën ɓulunda lëw̃u ỹa.
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 Ɓare nëparyin: ale rokaɗëho ỹa ani nke, tokëlandëɓun!
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 Ajë Ahn'a cëmëɗ gante pëhnak W̃ën ka ɓare ale rokaɗëha ỹa korotëɗ ɗus!»
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 Awa pëgwëlehnëni tëƴëlëndëni bi mo ye hnë vëhni ale ỹaɗ nti rac a.
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 Tac vërëfal va pëgwëlehnëni nkwajëlëndëni njëtahnëni bi mo ye ale lëbëkëhni nafa vëỹëntaw̃ va.
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 Awa, Yesu më ntehnëkëhni: «Vëhnaw̃ vëvë ɗuniỹa vi ndëcëtëni cankaf ntëw̃ hni ŋa, do vële hwëhnak fanka ucankaf va mëcaɗëni “vëli fërën”.
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 Ɓare w̃uhnë, ant'aliwu had vëhni! Ale ỹak hnaỹëk a tëfëka nke had umë ỹak vak hnë w̃uhnë, do ale ryokuŋehnëɗëhëhni vëỹëntaw̃ va nke had aryokuŋ.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 Awa mo ye ale ñak njaɓëk nafa ỹa? Ale rokëɗ roka ỹi gë ale hnëhëtëɗ aỹi? Gena bi ale rokëɗ roka ỹi? Ha, ɓare ami had ale hnëhëtëɗ nkeɓu fagant lëw̃ hun!
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 W̃uhnë, g'ami nkentirunëho kwëlëkwël hn'uryëñah mën hna fop,
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 do gante njëɗako ucankaf rëm mën ki, koyëna njëɗaɗëmu ami fëna:
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 tëkëɗena tokënden do celahnënden Naw̃ hna, do ntañaɗun hnë watinki vësankaf soŋe ahitiŋuni wahnënk pëhw gë wahi wavë Isërayel w̃i.»
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 Yesu më ntehnëka Simo Piyer: «Simo, Simo, nëpary: Sintani këlaka W̃ënu ŋa maw̃ëryana kolahn paryi gante paryëɗe pitëndëlehnahni vantimp gë vaparyel ki.
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 Ɓare ami, muntanëmi, soŋe antë ntihëtaỹi kwëtahn iŋa kwëlëkwël. Do wëjë, ge mbokajëru gë ỹal mën ƴaw̃ënëryihni vëỹënta hu va.»
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 Piyer më ntëkwaka: «Ahwëhn, pëhwëtaɓu wëlakënde ntehni sëɗaryiwu gë wëjë do sëmëntiwu gë wëjë.»
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 Yesu më ntëkwaka: «Pëƴaɗëmi, Piyer, hnë uŋi mëɗ dënk, ani gë tarahnënd cale ŋa, njahëtaɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.»
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 Tac Yesu më ntehnëkëhni: «Ante paƴëmuno koryi këm, kufa këm, wapary wante hnëpëtandun këm ŋa, iñë bi wojëkuno?»
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 Awa më ntehnëkëhni: «Ɓare tame, ale hwëhnak koryi tëfëka nuf, ale hwëhnak kufa tëfëka nuf, do ale wok kwëhnana sëlame tëfëka nkwaf cuɗ cankaf ntëw̃u ŋa ntëw̃ahn ryampo.
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 Pëƴaɗëmu, afo ntiya ile nësëk Vikerëh soŋe lëmën ỹa. Më lehnëk: “Aw̃en ntiryaryëniha vahnë va.” Ha, soŋe lëmën ỹa ɓiỹëɗina, fop padëɗ.»
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 Vërëfal va më ntehnëniha: «Ahwëhn, wëli wasëlame wahi.» Yesu më ntëkwakëhni: «Gwër nke.»
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Yesu më cahnëk do nji hn'ikuŋ nte w̃acik Oliviye hna, gante njehëka ka. Vërëfal vëlëw̃u va më ntapëhnaniha.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 Ga tëkëni hnam, më ntehnëkëhni: «Ƴëfaryin kwëlëkwël soŋe gante koɗun ayaw̃ënahnu ge njëkëhnahnëɗerun.»
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 Tac më ŋaw̃ëtakëhni toƴe, ndëkwëhnëk do njëfa aki:
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 «Apa, ge ñaɗu, ŋaw̃ëtënde antë tëkëhne iỹi horot. Ɓare ant'ali ile ỹaɗëfu, diry ile ỹaɗu wëjë ỹa.»
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 Awa mëleka vë g'ambin ỹa cëlëlehni njij njaw̃ënaỹehna.
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Yesu nkwënëko njëfa ŋa g'ahaw̃ary kaɓi njiw̃ëhnëko ɗus hafo ŋacëŋac ntëw̃ ŋa nke had sat yatëɗ.
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 Ante puhnak njëfa ŋa, më matëk, mboka gë vërëfal vëlëw̃u do nji tëkatëhni ga ndakëni wakwëɗ, kaɓi njiw̃ëhnahnëkëhniwo ɗëcët g'umë.
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 Më ntehnëkëhni: «Hak koɗun aryaku wakwëɗ? Matëryin ayëfawu soŋe gante koɗun ayaw̃ënawu ge njëkëhnahnëɗerun.»
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 Nkoko nësënd tëketëni kore vahnë. Yuɗa aryampo vërëfal Pëhw gë Vëhi hna ryënkwaryikëhniwo. Më tëhaka Yesu soŋe mbuca.
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 Ɓare Yesu më ntehnëka: «Yuɗa, gante mbucëɗe ale hnëŋëlërun bi tokaɗuha Ajë Ahn'a?»
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 Vële tëfëlëniho Yesu va, ga nuni ile ỹaɗ ntiya ỹa, më tëƴëniha: «Ahwëhn, raw̃ahnëfu bi wasëlame fu w̃i?»
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 Do aryampo hnë vëhni taw̃ëlehna aryokuŋ asëna wasaɗëha asankaf a ntëpëtëlehna nëf tëhw ŋi.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 Ɓare Yesu më ntehnëk: «Tavëryin! Gwër nke.» Do më ñakëka asan arac nëf ŋa njërënëlehna.
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 Tac Yesu më ntehnëkëhni vësankaf vësëna va, vësankaf vëyëka Cery W̃ën Cankaf va, do gë vicër vële yijëko pëlaniha va: «Gë wasëlame do gë waryoko bi tëfakëha ayinëhniwuno, afëlawuno had bandi yeɓu?
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 Fac-wo-fac Cery W̃ën Cankaf hna nkelahnëɗenëho do ƴëkëlehnëluhna afëlawuno, ɓare iỹi wati w̃uhnë hwëhnëk gë fanka umëhwëry fa, Sintani hwëhnëk.»
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 Awa pëlalehnëniha Yesu njiryeryëniha ndënëniha tere asëna wasaɗëha asankaf hna. Piyer ŋaw̃ët tëfëɗëhëhniwo.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 Hwëɗëh fëɗiko fagant selele hna, Piyer ntañantëlehni gë vële yeraɗëho hnam va.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 Asëval aryokuŋ më nuka Piyer ga ntañantik ɗarël hwëɗëh hna; më ntaŋëka do ntehna: «Asan ale lañak aỹi gë Yesu nkentiko!»
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 Ɓare Piyer njahëtako ntehna: «Hali, ƴëtëlëw̃ahna.»
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 Ga mbiỹëk toƴe, ahnë ahaw̃ary më nuka do ntehn: «Wëjë fëna, arëfal Yesu yentiru!» Ɓare Piyer më ntëkwaka asan arac: «Hali, gena toña.»
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 Ga mbok mbiỹ, ahaw̃ary kat më mbok ntehnëgëk: «Lëk, aỹi asan gë Yesu nkentiko, kaɓi umë fëna avë Galile ye.»
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 Ɓare Piyer më ntëkwak: «Ƴëtëla bi ye ỹaɗu ahnës, wëjë.» Ani gë patahnënd wanës ŋa dënk tarëlehn cale ŋa.
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 Ahwëhn a Yesu më cahëtak ntaŋëka Piyer. Awa Piyer ndënkwëtalehn ile ntehnëkawo Ahwëhn a: «Tarahnënd cale ŋa uŋi mëɗ njahëtaɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.»
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 Awa Piyer cahnëlehn kond ɗus.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 Vësan vële yëkaɗëhawo Yesu va pëgwëniho njafaŋëndëniha do ndafëndëniha.
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 Më cankëniha yëka ỹi do tëƴëniha: «Awa, kaɓi kila yeru, pëƴaryifu bi mo ryafëki?»
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 Nkoniho njew̃ëndëniha wakaw̃ary waƴaɓah menahnëniha w̃ac.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 Ga pacëk, vicër vëvë ɓulunda wasëwif va, vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë vëharaŋ sariya va mbarëniho. Më ntehnëni njoji Yesu Mbara Vëhitiŋ vëlëw̃ hni hna,
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 do, ga tëkaryijik, më tëƴëniha: «Arëhnayik a bi yeru? Pëƴaryifu!»
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 do ge tëƴëmu iñë, dëkwaɗilunohna.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 Ɓare, ƴëtëryin, tëk pëgw gaki Ajë Ahn'a ntañaɗ g'irëhw W̃ën Hwëhn Fanka Fop.»
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 Vëhni fop ntehnëlehnëniha: «Awa wëjë ye Aju W̃ënu ŋa?»
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 Awa më ntehnëlëni: «Gona mbalëfu seɗe: nkwëryinëk fuhnë dënk wanës wadëw̃u ŋa!»
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.