Lucas 22
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs BKJ
1 Ambënt mburu kwëhn levir këm, ante w̃acaryik Pak ŋa fëna, tëhajëko.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 Vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vëharaŋ sariya va njëkëlendëniho ndaw̃ehnëniha Yesu, ɓare ntakëkëhniwo gë ɓulunda ỹa antë ŋañënani.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Awa Sintani tënkëkawo Yuɗa, nte w̃acëɗeho Isëkariyot ŋa, ale yentiko hnë vërëfal Pëhw gë Vëhi hna.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Yuɗa njiko nësëlini gë vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë vëvë karyënkw Cery W̃ën Cankaf va gante tëfëka njëɗahni Yesu ka.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Nëŋëkëhniwo ɗus do më ntehnëniha cosëɗëniha koryi.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Yuɗa mawëlehn do pëgwëlehn njëkëlehnand fere fale rëfëka njëɗahnëhni Yesu hara ɓulunda ỹa vëyëtana.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 Tëkiko wati ambënt mburu kwëhn levir këm ŋa do hale ndaw̃ëɗeni vupe soŋe roka Pak ỹa.
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 Awa Yesu më paƴëkëhni Piyer gë San ntehnëhni: «Ƴiryin afëhwëtanëhnëhëndunëfu roka Pak ỹa.»
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Më ntëkwaniha: «Ne ñaɗu fëhwëtafu?»
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 Më ntëkwakëhni: «Nëparyin: ge tëkërun naw̃ hna, nuɗunëha asan ale ryiɓëk unkwahn w̃ënka. Tëfëlehnëryina hafo tere hn'ile tënkëɗ hna.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 Ntehnëɗunëha ale hwëhnëk tere ỹa: “Aharaŋ a tëƴëɗëhi: ‘Ne nke cery nte rokahnëɗëfun roka Pak ỹa gë vërëfal mën va?’”
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Tufëɗëhu cery cankaf ƴaŋ etas hna g'ile valëɗëhu ỹa fop. Hnam pëhwëtaɗun soŋe roka ỹa.»
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Awa njilehnëni, tëkatëni fop gante ntehnëkëhniwo Yesu ka do pëhwëtani soŋe roka ỹa.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Wati ỹa, ga tëkëk, Yesu gë vëfaƴik vëlëw̃u va mbarëpëlëniho soŋe roka ỹa.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Më ntehnëkëhni: «Ñaɗëfuho ɗus tokëlahnini ỹi roka Pak gë w̃uhnë ani gë horotahnëndu ỹa!
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 Toña ỹa fëƴaɗëmu dol, ɓokëɗa roku muk iỹi roka hafo hale padëɗ nafa iỹi roka ŋa Naw̃ W̃ën hna.»
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Awa, më nufëk nkëlëw̃a uñen, camehnëka W̃ënu ŋa do ntehnëhni: «Nufëryin aŋi nkëlëw̃a, asehëlu w̃uhnë fop.
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 Pëƴaɗëmu, tëk pëgw iỹi wati, ɓokëɗa sewu uñen waresen hafo tëki Inaw̃ W̃ënu ŋa.»
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Tac më mbok nufëk mburu, camehnëka W̃ënu ŋa, do më nkubëlehnëk njëɗahni ntehnëhni: «Iỹin mbahn mën ŋa ye nte yëɗahnik soŋe hun ŋa. Diryindën aki, aryënkwëtahnënduno.»
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 Ga tokëni, Yesu më mbok njëɗakëhni aŋi nkëlëw̃a ñen, do ntehnëhni: «Aŋi nkëlëw̃a ñen sat mën ile ryehëtëɗe soŋe lëw̃ hun ỹa ye do ỹabahnik kwëtëla kasëk nte ntik W̃ën ɓulunda lëw̃u ỹa.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Ɓare nëparyin: ale rokaɗëho ỹa ani nke, tokëlandëɓun!
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Ajë Ahn'a cëmëɗ gante pëhnak W̃ën ka ɓare ale rokaɗëha ỹa korotëɗ ɗus!»
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Awa pëgwëlehnëni tëƴëlëndëni bi mo ye hnë vëhni ale ỹaɗ nti rac a.
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Tac vërëfal va pëgwëlehnëni nkwajëlëndëni njëtahnëni bi mo ye ale lëbëkëhni nafa vëỹëntaw̃ va.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Awa, Yesu më ntehnëkëhni: «Vëhnaw̃ vëvë ɗuniỹa vi ndëcëtëni cankaf ntëw̃ hni ŋa, do vële hwëhnak fanka ucankaf va mëcaɗëni “vëli fërën”.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Ɓare w̃uhnë, ant'aliwu had vëhni! Ale ỹak hnaỹëk a tëfëka nke had umë ỹak vak hnë w̃uhnë, do ale ryokuŋehnëɗëhëhni vëỹëntaw̃ va nke had aryokuŋ.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Awa mo ye ale ñak njaɓëk nafa ỹa? Ale rokëɗ roka ỹi gë ale hnëhëtëɗ aỹi? Gena bi ale rokëɗ roka ỹi? Ha, ɓare ami had ale hnëhëtëɗ nkeɓu fagant lëw̃ hun!
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 W̃uhnë, g'ami nkentirunëho kwëlëkwël hn'uryëñah mën hna fop,
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 do gante njëɗako ucankaf rëm mën ki, koyëna njëɗaɗëmu ami fëna:
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 tëkëɗena tokënden do celahnënden Naw̃ hna, do ntañaɗun hnë watinki vësankaf soŋe ahitiŋuni wahnënk pëhw gë wahi wavë Isërayel w̃i.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Yesu më ntehnëka Simo Piyer: «Simo, Simo, nëpary: Sintani këlaka W̃ënu ŋa maw̃ëryana kolahn paryi gante paryëɗe pitëndëlehnahni vantimp gë vaparyel ki.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Ɓare ami, muntanëmi, soŋe antë ntihëtaỹi kwëtahn iŋa kwëlëkwël. Do wëjë, ge mbokajëru gë ỹal mën ƴaw̃ënëryihni vëỹënta hu va.»
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Piyer më ntëkwaka: «Ahwëhn, pëhwëtaɓu wëlakënde ntehni sëɗaryiwu gë wëjë do sëmëntiwu gë wëjë.»
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Yesu më ntëkwaka: «Pëƴaɗëmi, Piyer, hnë uŋi mëɗ dënk, ani gë tarahnënd cale ŋa, njahëtaɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.»
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Tac Yesu më ntehnëkëhni: «Ante paƴëmuno koryi këm, kufa këm, wapary wante hnëpëtandun këm ŋa, iñë bi wojëkuno?»
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Awa më ntehnëkëhni: «Ɓare tame, ale hwëhnak koryi tëfëka nuf, ale hwëhnak kufa tëfëka nuf, do ale wok kwëhnana sëlame tëfëka nkwaf cuɗ cankaf ntëw̃u ŋa ntëw̃ahn ryampo.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Pëƴaɗëmu, afo ntiya ile nësëk Vikerëh soŋe lëmën ỹa. Më lehnëk: “Aw̃en ntiryaryëniha vahnë va.” Ha, soŋe lëmën ỹa ɓiỹëɗina, fop padëɗ.»
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Vërëfal va më ntehnëniha: «Ahwëhn, wëli wasëlame wahi.» Yesu më ntëkwakëhni: «Gwër nke.»
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Yesu më cahnëk do nji hn'ikuŋ nte w̃acik Oliviye hna, gante njehëka ka. Vërëfal vëlëw̃u va më ntapëhnaniha.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Ga tëkëni hnam, më ntehnëkëhni: «Ƴëfaryin kwëlëkwël soŋe gante koɗun ayaw̃ënahnu ge njëkëhnahnëɗerun.»
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Tac më ŋaw̃ëtakëhni toƴe, ndëkwëhnëk do njëfa aki:
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 «Apa, ge ñaɗu, ŋaw̃ëtënde antë tëkëhne iỹi horot. Ɓare ant'ali ile ỹaɗëfu, diry ile ỹaɗu wëjë ỹa.»
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Awa mëleka vë g'ambin ỹa cëlëlehni njij njaw̃ënaỹehna.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Yesu nkwënëko njëfa ŋa g'ahaw̃ary kaɓi njiw̃ëhnëko ɗus hafo ŋacëŋac ntëw̃ ŋa nke had sat yatëɗ.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Ante puhnak njëfa ŋa, më matëk, mboka gë vërëfal vëlëw̃u do nji tëkatëhni ga ndakëni wakwëɗ, kaɓi njiw̃ëhnahnëkëhniwo ɗëcët g'umë.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 Më ntehnëkëhni: «Hak koɗun aryaku wakwëɗ? Matëryin ayëfawu soŋe gante koɗun ayaw̃ënawu ge njëkëhnahnëɗerun.»
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Nkoko nësënd tëketëni kore vahnë. Yuɗa aryampo vërëfal Pëhw gë Vëhi hna ryënkwaryikëhniwo. Më tëhaka Yesu soŋe mbuca.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Ɓare Yesu më ntehnëka: «Yuɗa, gante mbucëɗe ale hnëŋëlërun bi tokaɗuha Ajë Ahn'a?»
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Vële tëfëlëniho Yesu va, ga nuni ile ỹaɗ ntiya ỹa, më tëƴëniha: «Ahwëhn, raw̃ahnëfu bi wasëlame fu w̃i?»
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Do aryampo hnë vëhni taw̃ëlehna aryokuŋ asëna wasaɗëha asankaf a ntëpëtëlehna nëf tëhw ŋi.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Ɓare Yesu më ntehnëk: «Tavëryin! Gwër nke.» Do më ñakëka asan arac nëf ŋa njërënëlehna.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Tac Yesu më ntehnëkëhni vësankaf vësëna va, vësankaf vëyëka Cery W̃ën Cankaf va, do gë vicër vële yijëko pëlaniha va: «Gë wasëlame do gë waryoko bi tëfakëha ayinëhniwuno, afëlawuno had bandi yeɓu?
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 Fac-wo-fac Cery W̃ën Cankaf hna nkelahnëɗenëho do ƴëkëlehnëluhna afëlawuno, ɓare iỹi wati w̃uhnë hwëhnëk gë fanka umëhwëry fa, Sintani hwëhnëk.»
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Awa pëlalehnëniha Yesu njiryeryëniha ndënëniha tere asëna wasaɗëha asankaf hna. Piyer ŋaw̃ët tëfëɗëhëhniwo.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Hwëɗëh fëɗiko fagant selele hna, Piyer ntañantëlehni gë vële yeraɗëho hnam va.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Asëval aryokuŋ më nuka Piyer ga ntañantik ɗarël hwëɗëh hna; më ntaŋëka do ntehna: «Asan ale lañak aỹi gë Yesu nkentiko!»
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Ɓare Piyer njahëtako ntehna: «Hali, ƴëtëlëw̃ahna.»
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Ga mbiỹëk toƴe, ahnë ahaw̃ary më nuka do ntehn: «Wëjë fëna, arëfal Yesu yentiru!» Ɓare Piyer më ntëkwaka asan arac: «Hali, gena toña.»
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Ga mbok mbiỹ, ahaw̃ary kat më mbok ntehnëgëk: «Lëk, aỹi asan gë Yesu nkentiko, kaɓi umë fëna avë Galile ye.»
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Ɓare Piyer më ntëkwak: «Ƴëtëla bi ye ỹaɗu ahnës, wëjë.» Ani gë patahnënd wanës ŋa dënk tarëlehn cale ŋa.
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Ahwëhn a Yesu më cahëtak ntaŋëka Piyer. Awa Piyer ndënkwëtalehn ile ntehnëkawo Ahwëhn a: «Tarahnënd cale ŋa uŋi mëɗ njahëtaɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.»
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Awa Piyer cahnëlehn kond ɗus.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 Vësan vële yëkaɗëhawo Yesu va pëgwëniho njafaŋëndëniha do ndafëndëniha.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 Më cankëniha yëka ỹi do tëƴëniha: «Awa, kaɓi kila yeru, pëƴaryifu bi mo ryafëki?»
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 Nkoniho njew̃ëndëniha wakaw̃ary waƴaɓah menahnëniha w̃ac.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ga pacëk, vicër vëvë ɓulunda wasëwif va, vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë vëharaŋ sariya va mbarëniho. Më ntehnëni njoji Yesu Mbara Vëhitiŋ vëlëw̃ hni hna,
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 do, ga tëkaryijik, më tëƴëniha: «Arëhnayik a bi yeru? Pëƴaryifu!»
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 do ge tëƴëmu iñë, dëkwaɗilunohna.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Ɓare, ƴëtëryin, tëk pëgw gaki Ajë Ahn'a ntañaɗ g'irëhw W̃ën Hwëhn Fanka Fop.»
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Vëhni fop ntehnëlehnëniha: «Awa wëjë ye Aju W̃ënu ŋa?»
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Awa më ntehnëlëni: «Gona mbalëfu seɗe: nkwëryinëk fuhnë dënk wanës wadëw̃u ŋa!»
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.