Lucas 22
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Ambënt mburu kwëhn levir këm, ante w̃acaryik Pak ŋa fëna, tëhajëko.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vëharaŋ sariya va njëkëlendëniho ndaw̃ehnëniha Yesu, ɓare ntakëkëhniwo gë ɓulunda ỹa antë ŋañënani.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Awa Sintani tënkëkawo Yuɗa, nte w̃acëɗeho Isëkariyot ŋa, ale yentiko hnë vërëfal Pëhw gë Vëhi hna.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Yuɗa njiko nësëlini gë vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë vëvë karyënkw Cery W̃ën Cankaf va gante tëfëka njëɗahni Yesu ka.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Nëŋëkëhniwo ɗus do më ntehnëniha cosëɗëniha koryi.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Yuɗa mawëlehn do pëgwëlehn njëkëlehnand fere fale rëfëka njëɗahnëhni Yesu hara ɓulunda ỹa vëyëtana.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Tëkiko wati ambënt mburu kwëhn levir këm ŋa do hale ndaw̃ëɗeni vupe soŋe roka Pak ỹa.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Awa Yesu më paƴëkëhni Piyer gë San ntehnëhni: «Ƴiryin afëhwëtanëhnëhëndunëfu roka Pak ỹa.»
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Më ntëkwaniha: «Ne ñaɗu fëhwëtafu?»
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Më ntëkwakëhni: «Nëparyin: ge tëkërun naw̃ hna, nuɗunëha asan ale ryiɓëk unkwahn w̃ënka. Tëfëlehnëryina hafo tere hn'ile tënkëɗ hna.
10 Jesus lhes explicou:
11 Ntehnëɗunëha ale hwëhnëk tere ỹa: “Aharaŋ a tëƴëɗëhi: ‘Ne nke cery nte rokahnëɗëfun roka Pak ỹa gë vërëfal mën va?’”
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Tufëɗëhu cery cankaf ƴaŋ etas hna g'ile valëɗëhu ỹa fop. Hnam pëhwëtaɗun soŋe roka ỹa.»
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Awa njilehnëni, tëkatëni fop gante ntehnëkëhniwo Yesu ka do pëhwëtani soŋe roka ỹa.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Wati ỹa, ga tëkëk, Yesu gë vëfaƴik vëlëw̃u va mbarëpëlëniho soŋe roka ỹa.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Më ntehnëkëhni: «Ñaɗëfuho ɗus tokëlahnini ỹi roka Pak gë w̃uhnë ani gë horotahnëndu ỹa!
15 Então Jesus lhes disse:
16 Toña ỹa fëƴaɗëmu dol, ɓokëɗa roku muk iỹi roka hafo hale padëɗ nafa iỹi roka ŋa Naw̃ W̃ën hna.»
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Awa, më nufëk nkëlëw̃a uñen, camehnëka W̃ënu ŋa do ntehnëhni: «Nufëryin aŋi nkëlëw̃a, asehëlu w̃uhnë fop.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Pëƴaɗëmu, tëk pëgw iỹi wati, ɓokëɗa sewu uñen waresen hafo tëki Inaw̃ W̃ënu ŋa.»
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Tac më mbok nufëk mburu, camehnëka W̃ënu ŋa, do më nkubëlehnëk njëɗahni ntehnëhni: «Iỹin mbahn mën ŋa ye nte yëɗahnik soŋe hun ŋa. Diryindën aki, aryënkwëtahnënduno.»
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Ga tokëni, Yesu më mbok njëɗakëhni aŋi nkëlëw̃a ñen, do ntehnëhni: «Aŋi nkëlëw̃a ñen sat mën ile ryehëtëɗe soŋe lëw̃ hun ỹa ye do ỹabahnik kwëtëla kasëk nte ntik W̃ën ɓulunda lëw̃u ỹa.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Ɓare nëparyin: ale rokaɗëho ỹa ani nke, tokëlandëɓun!
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Ajë Ahn'a cëmëɗ gante pëhnak W̃ën ka ɓare ale rokaɗëha ỹa korotëɗ ɗus!»
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Awa pëgwëlehnëni tëƴëlëndëni bi mo ye hnë vëhni ale ỹaɗ nti rac a.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Tac vërëfal va pëgwëlehnëni nkwajëlëndëni njëtahnëni bi mo ye ale lëbëkëhni nafa vëỹëntaw̃ va.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Awa, Yesu më ntehnëkëhni: «Vëhnaw̃ vëvë ɗuniỹa vi ndëcëtëni cankaf ntëw̃ hni ŋa, do vële hwëhnak fanka ucankaf va mëcaɗëni “vëli fërën”.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Ɓare w̃uhnë, ant'aliwu had vëhni! Ale ỹak hnaỹëk a tëfëka nke had umë ỹak vak hnë w̃uhnë, do ale ryokuŋehnëɗëhëhni vëỹëntaw̃ va nke had aryokuŋ.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Awa mo ye ale ñak njaɓëk nafa ỹa? Ale rokëɗ roka ỹi gë ale hnëhëtëɗ aỹi? Gena bi ale rokëɗ roka ỹi? Ha, ɓare ami had ale hnëhëtëɗ nkeɓu fagant lëw̃ hun!
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 W̃uhnë, g'ami nkentirunëho kwëlëkwël hn'uryëñah mën hna fop,
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 do gante njëɗako ucankaf rëm mën ki, koyëna njëɗaɗëmu ami fëna:
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 tëkëɗena tokënden do celahnënden Naw̃ hna, do ntañaɗun hnë watinki vësankaf soŋe ahitiŋuni wahnënk pëhw gë wahi wavë Isërayel w̃i.»
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Yesu më ntehnëka Simo Piyer: «Simo, Simo, nëpary: Sintani këlaka W̃ënu ŋa maw̃ëryana kolahn paryi gante paryëɗe pitëndëlehnahni vantimp gë vaparyel ki.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Ɓare ami, muntanëmi, soŋe antë ntihëtaỹi kwëtahn iŋa kwëlëkwël. Do wëjë, ge mbokajëru gë ỹal mën ƴaw̃ënëryihni vëỹënta hu va.»
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Piyer më ntëkwaka: «Ahwëhn, pëhwëtaɓu wëlakënde ntehni sëɗaryiwu gë wëjë do sëmëntiwu gë wëjë.»
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Yesu më ntëkwaka: «Pëƴaɗëmi, Piyer, hnë uŋi mëɗ dënk, ani gë tarahnënd cale ŋa, njahëtaɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.»
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Tac Yesu më ntehnëkëhni: «Ante paƴëmuno koryi këm, kufa këm, wapary wante hnëpëtandun këm ŋa, iñë bi wojëkuno?»
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Awa më ntehnëkëhni: «Ɓare tame, ale hwëhnak koryi tëfëka nuf, ale hwëhnak kufa tëfëka nuf, do ale wok kwëhnana sëlame tëfëka nkwaf cuɗ cankaf ntëw̃u ŋa ntëw̃ahn ryampo.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Pëƴaɗëmu, afo ntiya ile nësëk Vikerëh soŋe lëmën ỹa. Më lehnëk: “Aw̃en ntiryaryëniha vahnë va.” Ha, soŋe lëmën ỹa ɓiỹëɗina, fop padëɗ.»
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Vërëfal va më ntehnëniha: «Ahwëhn, wëli wasëlame wahi.» Yesu më ntëkwakëhni: «Gwër nke.»
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Yesu më cahnëk do nji hn'ikuŋ nte w̃acik Oliviye hna, gante njehëka ka. Vërëfal vëlëw̃u va më ntapëhnaniha.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ga tëkëni hnam, më ntehnëkëhni: «Ƴëfaryin kwëlëkwël soŋe gante koɗun ayaw̃ënahnu ge njëkëhnahnëɗerun.»
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Tac më ŋaw̃ëtakëhni toƴe, ndëkwëhnëk do njëfa aki:
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 «Apa, ge ñaɗu, ŋaw̃ëtënde antë tëkëhne iỹi horot. Ɓare ant'ali ile ỹaɗëfu, diry ile ỹaɗu wëjë ỹa.»
42 dizendo:
43 Awa mëleka vë g'ambin ỹa cëlëlehni njij njaw̃ënaỹehna.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Yesu nkwënëko njëfa ŋa g'ahaw̃ary kaɓi njiw̃ëhnëko ɗus hafo ŋacëŋac ntëw̃ ŋa nke had sat yatëɗ.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Ante puhnak njëfa ŋa, më matëk, mboka gë vërëfal vëlëw̃u do nji tëkatëhni ga ndakëni wakwëɗ, kaɓi njiw̃ëhnahnëkëhniwo ɗëcët g'umë.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Më ntehnëkëhni: «Hak koɗun aryaku wakwëɗ? Matëryin ayëfawu soŋe gante koɗun ayaw̃ënawu ge njëkëhnahnëɗerun.»
46 E disse:
47 Nkoko nësënd tëketëni kore vahnë. Yuɗa aryampo vërëfal Pëhw gë Vëhi hna ryënkwaryikëhniwo. Më tëhaka Yesu soŋe mbuca.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Ɓare Yesu më ntehnëka: «Yuɗa, gante mbucëɗe ale hnëŋëlërun bi tokaɗuha Ajë Ahn'a?»
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Vële tëfëlëniho Yesu va, ga nuni ile ỹaɗ ntiya ỹa, më tëƴëniha: «Ahwëhn, raw̃ahnëfu bi wasëlame fu w̃i?»
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Do aryampo hnë vëhni taw̃ëlehna aryokuŋ asëna wasaɗëha asankaf a ntëpëtëlehna nëf tëhw ŋi.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ɓare Yesu më ntehnëk: «Tavëryin! Gwër nke.» Do më ñakëka asan arac nëf ŋa njërënëlehna.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Tac Yesu më ntehnëkëhni vësankaf vësëna va, vësankaf vëyëka Cery W̃ën Cankaf va, do gë vicër vële yijëko pëlaniha va: «Gë wasëlame do gë waryoko bi tëfakëha ayinëhniwuno, afëlawuno had bandi yeɓu?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Fac-wo-fac Cery W̃ën Cankaf hna nkelahnëɗenëho do ƴëkëlehnëluhna afëlawuno, ɓare iỹi wati w̃uhnë hwëhnëk gë fanka umëhwëry fa, Sintani hwëhnëk.»
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Awa pëlalehnëniha Yesu njiryeryëniha ndënëniha tere asëna wasaɗëha asankaf hna. Piyer ŋaw̃ët tëfëɗëhëhniwo.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Hwëɗëh fëɗiko fagant selele hna, Piyer ntañantëlehni gë vële yeraɗëho hnam va.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Asëval aryokuŋ më nuka Piyer ga ntañantik ɗarël hwëɗëh hna; më ntaŋëka do ntehna: «Asan ale lañak aỹi gë Yesu nkentiko!»
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Ɓare Piyer njahëtako ntehna: «Hali, ƴëtëlëw̃ahna.»
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Ga mbiỹëk toƴe, ahnë ahaw̃ary më nuka do ntehn: «Wëjë fëna, arëfal Yesu yentiru!» Ɓare Piyer më ntëkwaka asan arac: «Hali, gena toña.»
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ga mbok mbiỹ, ahaw̃ary kat më mbok ntehnëgëk: «Lëk, aỹi asan gë Yesu nkentiko, kaɓi umë fëna avë Galile ye.»
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Ɓare Piyer më ntëkwak: «Ƴëtëla bi ye ỹaɗu ahnës, wëjë.» Ani gë patahnënd wanës ŋa dënk tarëlehn cale ŋa.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Ahwëhn a Yesu më cahëtak ntaŋëka Piyer. Awa Piyer ndënkwëtalehn ile ntehnëkawo Ahwëhn a: «Tarahnënd cale ŋa uŋi mëɗ njahëtaɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.»
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Awa Piyer cahnëlehn kond ɗus.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Vësan vële yëkaɗëhawo Yesu va pëgwëniho njafaŋëndëniha do ndafëndëniha.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Më cankëniha yëka ỹi do tëƴëniha: «Awa, kaɓi kila yeru, pëƴaryifu bi mo ryafëki?»
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Nkoniho njew̃ëndëniha wakaw̃ary waƴaɓah menahnëniha w̃ac.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ga pacëk, vicër vëvë ɓulunda wasëwif va, vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë vëharaŋ sariya va mbarëniho. Më ntehnëni njoji Yesu Mbara Vëhitiŋ vëlëw̃ hni hna,
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 do, ga tëkaryijik, më tëƴëniha: «Arëhnayik a bi yeru? Pëƴaryifu!»
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 do ge tëƴëmu iñë, dëkwaɗilunohna.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Ɓare, ƴëtëryin, tëk pëgw gaki Ajë Ahn'a ntañaɗ g'irëhw W̃ën Hwëhn Fanka Fop.»
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Vëhni fop ntehnëlehnëniha: «Awa wëjë ye Aju W̃ënu ŋa?»
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Awa më ntehnëlëni: «Gona mbalëfu seɗe: nkwëryinëk fuhnë dënk wanës wadëw̃u ŋa!»
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.