Lucas 22

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ambënt mburu kwëhn levir këm, ante w̃acaryik Pak ŋa fëna, tëhajëko.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vëharaŋ sariya va njëkëlendëniho ndaw̃ehnëniha Yesu, ɓare ntakëkëhniwo gë ɓulunda ỹa antë ŋañënani.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Awa Sintani tënkëkawo Yuɗa, nte w̃acëɗeho Isëkariyot ŋa, ale yentiko hnë vërëfal Pëhw gë Vëhi hna.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Yuɗa njiko nësëlini gë vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë vëvë karyënkw Cery W̃ën Cankaf va gante tëfëka njëɗahni Yesu ka.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Nëŋëkëhniwo ɗus do më ntehnëniha cosëɗëniha koryi.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Yuɗa mawëlehn do pëgwëlehn njëkëlehnand fere fale rëfëka njëɗahnëhni Yesu hara ɓulunda ỹa vëyëtana.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Tëkiko wati ambënt mburu kwëhn levir këm ŋa do hale ndaw̃ëɗeni vupe soŋe roka Pak ỹa.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Awa Yesu më paƴëkëhni Piyer gë San ntehnëhni: «Ƴiryin afëhwëtanëhnëhëndunëfu roka Pak ỹa.»
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Më ntëkwaniha: «Ne ñaɗu fëhwëtafu?»
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Më ntëkwakëhni: «Nëparyin: ge tëkërun naw̃ hna, nuɗunëha asan ale ryiɓëk unkwahn w̃ënka. Tëfëlehnëryina hafo tere hn'ile tënkëɗ hna.
10 Jesus respondeu:
11 Ntehnëɗunëha ale hwëhnëk tere ỹa: “Aharaŋ a tëƴëɗëhi: ‘Ne nke cery nte rokahnëɗëfun roka Pak ỹa gë vërëfal mën va?’”
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Tufëɗëhu cery cankaf ƴaŋ etas hna g'ile valëɗëhu ỹa fop. Hnam pëhwëtaɗun soŋe roka ỹa.»
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Awa njilehnëni, tëkatëni fop gante ntehnëkëhniwo Yesu ka do pëhwëtani soŋe roka ỹa.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Wati ỹa, ga tëkëk, Yesu gë vëfaƴik vëlëw̃u va mbarëpëlëniho soŋe roka ỹa.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Më ntehnëkëhni: «Ñaɗëfuho ɗus tokëlahnini ỹi roka Pak gë w̃uhnë ani gë horotahnëndu ỹa!
15 e lhes disse:
16 Toña ỹa fëƴaɗëmu dol, ɓokëɗa roku muk iỹi roka hafo hale padëɗ nafa iỹi roka ŋa Naw̃ W̃ën hna.»
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Awa, më nufëk nkëlëw̃a uñen, camehnëka W̃ënu ŋa do ntehnëhni: «Nufëryin aŋi nkëlëw̃a, asehëlu w̃uhnë fop.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Pëƴaɗëmu, tëk pëgw iỹi wati, ɓokëɗa sewu uñen waresen hafo tëki Inaw̃ W̃ënu ŋa.»
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Tac më mbok nufëk mburu, camehnëka W̃ënu ŋa, do më nkubëlehnëk njëɗahni ntehnëhni: «Iỹin mbahn mën ŋa ye nte yëɗahnik soŋe hun ŋa. Diryindën aki, aryënkwëtahnënduno.»
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Ga tokëni, Yesu më mbok njëɗakëhni aŋi nkëlëw̃a ñen, do ntehnëhni: «Aŋi nkëlëw̃a ñen sat mën ile ryehëtëɗe soŋe lëw̃ hun ỹa ye do ỹabahnik kwëtëla kasëk nte ntik W̃ën ɓulunda lëw̃u ỹa.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Ɓare nëparyin: ale rokaɗëho ỹa ani nke, tokëlandëɓun!
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Ajë Ahn'a cëmëɗ gante pëhnak W̃ën ka ɓare ale rokaɗëha ỹa korotëɗ ɗus!»
22 Pois o
23 Awa pëgwëlehnëni tëƴëlëndëni bi mo ye hnë vëhni ale ỹaɗ nti rac a.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Tac vërëfal va pëgwëlehnëni nkwajëlëndëni njëtahnëni bi mo ye ale lëbëkëhni nafa vëỹëntaw̃ va.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Awa, Yesu më ntehnëkëhni: «Vëhnaw̃ vëvë ɗuniỹa vi ndëcëtëni cankaf ntëw̃ hni ŋa, do vële hwëhnak fanka ucankaf va mëcaɗëni “vëli fërën”.
25 Então Jesus disse:
26 Ɓare w̃uhnë, ant'aliwu had vëhni! Ale ỹak hnaỹëk a tëfëka nke had umë ỹak vak hnë w̃uhnë, do ale ryokuŋehnëɗëhëhni vëỹëntaw̃ va nke had aryokuŋ.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Awa mo ye ale ñak njaɓëk nafa ỹa? Ale rokëɗ roka ỹi gë ale hnëhëtëɗ aỹi? Gena bi ale rokëɗ roka ỹi? Ha, ɓare ami had ale hnëhëtëɗ nkeɓu fagant lëw̃ hun!
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 W̃uhnë, g'ami nkentirunëho kwëlëkwël hn'uryëñah mën hna fop,
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 do gante njëɗako ucankaf rëm mën ki, koyëna njëɗaɗëmu ami fëna:
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 tëkëɗena tokënden do celahnënden Naw̃ hna, do ntañaɗun hnë watinki vësankaf soŋe ahitiŋuni wahnënk pëhw gë wahi wavë Isërayel w̃i.»
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Yesu më ntehnëka Simo Piyer: «Simo, Simo, nëpary: Sintani këlaka W̃ënu ŋa maw̃ëryana kolahn paryi gante paryëɗe pitëndëlehnahni vantimp gë vaparyel ki.
31 Jesus continuou:
32 Ɓare ami, muntanëmi, soŋe antë ntihëtaỹi kwëtahn iŋa kwëlëkwël. Do wëjë, ge mbokajëru gë ỹal mën ƴaw̃ënëryihni vëỹënta hu va.»
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Piyer më ntëkwaka: «Ahwëhn, pëhwëtaɓu wëlakënde ntehni sëɗaryiwu gë wëjë do sëmëntiwu gë wëjë.»
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Yesu më ntëkwaka: «Pëƴaɗëmi, Piyer, hnë uŋi mëɗ dënk, ani gë tarahnënd cale ŋa, njahëtaɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.»
34 Então Jesus afirmou:
35 Tac Yesu më ntehnëkëhni: «Ante paƴëmuno koryi këm, kufa këm, wapary wante hnëpëtandun këm ŋa, iñë bi wojëkuno?»
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Awa më ntehnëkëhni: «Ɓare tame, ale hwëhnak koryi tëfëka nuf, ale hwëhnak kufa tëfëka nuf, do ale wok kwëhnana sëlame tëfëka nkwaf cuɗ cankaf ntëw̃u ŋa ntëw̃ahn ryampo.
36 Então Jesus disse:
37 Pëƴaɗëmu, afo ntiya ile nësëk Vikerëh soŋe lëmën ỹa. Më lehnëk: “Aw̃en ntiryaryëniha vahnë va.” Ha, soŋe lëmën ỹa ɓiỹëɗina, fop padëɗ.»
37 Pois as
38 Vërëfal va më ntehnëniha: «Ahwëhn, wëli wasëlame wahi.» Yesu më ntëkwakëhni: «Gwër nke.»
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Yesu më cahnëk do nji hn'ikuŋ nte w̃acik Oliviye hna, gante njehëka ka. Vërëfal vëlëw̃u va më ntapëhnaniha.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Ga tëkëni hnam, më ntehnëkëhni: «Ƴëfaryin kwëlëkwël soŋe gante koɗun ayaw̃ënahnu ge njëkëhnahnëɗerun.»
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Tac më ŋaw̃ëtakëhni toƴe, ndëkwëhnëk do njëfa aki:
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 «Apa, ge ñaɗu, ŋaw̃ëtënde antë tëkëhne iỹi horot. Ɓare ant'ali ile ỹaɗëfu, diry ile ỹaɗu wëjë ỹa.»
42 dizendo:
43 Awa mëleka vë g'ambin ỹa cëlëlehni njij njaw̃ënaỹehna.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Yesu nkwënëko njëfa ŋa g'ahaw̃ary kaɓi njiw̃ëhnëko ɗus hafo ŋacëŋac ntëw̃ ŋa nke had sat yatëɗ.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Ante puhnak njëfa ŋa, më matëk, mboka gë vërëfal vëlëw̃u do nji tëkatëhni ga ndakëni wakwëɗ, kaɓi njiw̃ëhnahnëkëhniwo ɗëcët g'umë.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Më ntehnëkëhni: «Hak koɗun aryaku wakwëɗ? Matëryin ayëfawu soŋe gante koɗun ayaw̃ënawu ge njëkëhnahnëɗerun.»
46 E disse:
47 Nkoko nësënd tëketëni kore vahnë. Yuɗa aryampo vërëfal Pëhw gë Vëhi hna ryënkwaryikëhniwo. Më tëhaka Yesu soŋe mbuca.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Ɓare Yesu më ntehnëka: «Yuɗa, gante mbucëɗe ale hnëŋëlërun bi tokaɗuha Ajë Ahn'a?»
48 Mas Jesus disse:
49 Vële tëfëlëniho Yesu va, ga nuni ile ỹaɗ ntiya ỹa, më tëƴëniha: «Ahwëhn, raw̃ahnëfu bi wasëlame fu w̃i?»
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Do aryampo hnë vëhni taw̃ëlehna aryokuŋ asëna wasaɗëha asankaf a ntëpëtëlehna nëf tëhw ŋi.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Ɓare Yesu më ntehnëk: «Tavëryin! Gwër nke.» Do më ñakëka asan arac nëf ŋa njërënëlehna.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Tac Yesu më ntehnëkëhni vësankaf vësëna va, vësankaf vëyëka Cery W̃ën Cankaf va, do gë vicër vële yijëko pëlaniha va: «Gë wasëlame do gë waryoko bi tëfakëha ayinëhniwuno, afëlawuno had bandi yeɓu?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Fac-wo-fac Cery W̃ën Cankaf hna nkelahnëɗenëho do ƴëkëlehnëluhna afëlawuno, ɓare iỹi wati w̃uhnë hwëhnëk gë fanka umëhwëry fa, Sintani hwëhnëk.»
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Awa pëlalehnëniha Yesu njiryeryëniha ndënëniha tere asëna wasaɗëha asankaf hna. Piyer ŋaw̃ët tëfëɗëhëhniwo.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Hwëɗëh fëɗiko fagant selele hna, Piyer ntañantëlehni gë vële yeraɗëho hnam va.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Asëval aryokuŋ më nuka Piyer ga ntañantik ɗarël hwëɗëh hna; më ntaŋëka do ntehna: «Asan ale lañak aỹi gë Yesu nkentiko!»
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Ɓare Piyer njahëtako ntehna: «Hali, ƴëtëlëw̃ahna.»
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Ga mbiỹëk toƴe, ahnë ahaw̃ary më nuka do ntehn: «Wëjë fëna, arëfal Yesu yentiru!» Ɓare Piyer më ntëkwaka asan arac: «Hali, gena toña.»
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ga mbok mbiỹ, ahaw̃ary kat më mbok ntehnëgëk: «Lëk, aỹi asan gë Yesu nkentiko, kaɓi umë fëna avë Galile ye.»
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Ɓare Piyer më ntëkwak: «Ƴëtëla bi ye ỹaɗu ahnës, wëjë.» Ani gë patahnënd wanës ŋa dënk tarëlehn cale ŋa.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Ahwëhn a Yesu më cahëtak ntaŋëka Piyer. Awa Piyer ndënkwëtalehn ile ntehnëkawo Ahwëhn a: «Tarahnënd cale ŋa uŋi mëɗ njahëtaɗu wahwënta warar ƴëtëlihohna.»
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Awa Piyer cahnëlehn kond ɗus.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Vësan vële yëkaɗëhawo Yesu va pëgwëniho njafaŋëndëniha do ndafëndëniha.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Më cankëniha yëka ỹi do tëƴëniha: «Awa, kaɓi kila yeru, pëƴaryifu bi mo ryafëki?»
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Nkoniho njew̃ëndëniha wakaw̃ary waƴaɓah menahnëniha w̃ac.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Ga pacëk, vicër vëvë ɓulunda wasëwif va, vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë vëharaŋ sariya va mbarëniho. Më ntehnëni njoji Yesu Mbara Vëhitiŋ vëlëw̃ hni hna,
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 do, ga tëkaryijik, më tëƴëniha: «Arëhnayik a bi yeru? Pëƴaryifu!»
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 do ge tëƴëmu iñë, dëkwaɗilunohna.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Ɓare, ƴëtëryin, tëk pëgw gaki Ajë Ahn'a ntañaɗ g'irëhw W̃ën Hwëhn Fanka Fop.»
69 Mas de agora em diante o
70 Vëhni fop ntehnëlehnëniha: «Awa wëjë ye Aju W̃ënu ŋa?»
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Awa më ntehnëlëni: «Gona mbalëfu seɗe: nkwëryinëk fuhnë dënk wanës wadëw̃u ŋa!»
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.