Lucas 19

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu tënkëko Seriko hna do ndëcëɗëho nkol hna.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Asan ale w̃acik Yase yeho hnam. Asankaf vërëf ỹatëtanke yeho do mbetako ɗus.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ñaɗëho nuhna ale w̃acëɗe Yesu ỹa ɓare koɗilohna kaɓi ƴihnëlohna do vahnë va njaɓëniho haryënkw lëw̃u.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Yesu gë Yase|src="WA03891b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="19.4" Awa, umë nkaryëk karyënkw gë nkaw̃ ante tëfëɗ Yesu, kaƴ hnë tëh soŋe nuhna.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Ga tëkëk Yesu ɓaƴ hnam më kaŋaka do ntehna: «Cëli ñap, Yase: dol ỹal hu hna njinëgaɗëfu.»
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Yase cëlëlehni ñap njohna Yesu g'uhnatah gë tere lëw̃u.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Ga nuni watac, fop ntavëkëhniwo, më ñakëñakëɗëni nësëndëni wëɓa Yesu: «Tere ale liɗ wameh cëlahnëk aỹi asan.»
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Ga tëkëni tere hna, Yase kahnëko haryënkw Ahwëhn a ntehna: «Nëpary, Ahwëhn, njëɗaɗëfuhëhni cape ndampo hnapul mën ỹa vëhaỹëhnah va, do ge nufëhnëɓuha ahnë koryi ɗëcët, mbësaɗëfuha wahwënta wahnah g'ile hnufëhnëɓuha ỹa.»
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Yesu më ntehnëk: «Dol W̃ënu ŋa pehëtëkëhni vëvë iỹi tere vi, paryi nke, aỹi asan fëna fatah Abëraham ye.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Pëƴaɗëmu, Ajë Ahn'a njijëk njëkëlehnëhni do pehëtëhni vële sëvëko va.»
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Yesu më mbok nantanëkëhni uhnës uryindaryindan soŋe vële wëryëko takan wanës watac va kaɓi tëhako Yerusalem do ntiyahnëkëhniwo vahnë va tameki tëkiɗ Naw̃ W̃ënu ŋa.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Wëlin ile nësëko ỹa: «Asan yeho ale hnagiko hnë tere lënah, nji hn'inkal ŋaw̃ah, soŋe nji naw̃ëndi; tac do wavokaj.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Njihahnënd ỹa umë macëkëhni vëryokuŋ ipëhw vëlëw̃u va, njëɗakëhni ale-wo-le uỹëc sanu hwëhn nafa yaɓah do ntehnëhni: “Ɗokuŋandin iỹi hnapul hafo vokaju.”
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 «Ñew̃ënihawo ɗus asan arac; umë paƴënihëhni vëfaƴ kamëhni lëw̃u pëƴahnëni: “Ñaɗilëfunahna aỹi asan naw̃ëhnëfu nkal fu li.”
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 «Ɓare rëkëk naw̃ëndi. Tac më mbokajëk nkal dëw̃u hna do macehnëhni vëryokuŋ vëlëw̃u vële njëɗako koryi va: ñaɗëho njët bi hak ndokuŋahnëni ale-wo-le.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 «Aryënkwëryënkw a më njijëk ntehn: “Ahwëhn, uỹëc sanu ule yëɗaruhow̃o w̃a nagëk waŋëc pëhw.”
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Ahnaw̃ a më ntehnëka: “Njivëk, aryokuŋ afërën yeru; kaɓi pacënaru viỹë viroƴ hna, ntiɗëmi asankaf hnë vankol ipëhw.”
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 «Ahigëna ỹa më njijëk ntehn: “Ahwëhn, uỹëc sanu hu w̃a waŋëc imbëɗ nagëk.”
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 «Ahnaw̃ më ntehnëka: “Awa, wëjë asankaf vankol imbëɗ liɗëmi.”
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 «Aryokuŋ ahaw̃ary më njijëk ntehn: “Ahwëhn, wëli uỹëc sanu hu w̃a; hnë fankwëỹ ipand kwëtëɓuho.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Ntakëkow̃o gë wëjë kaɓi njapëru: nufëɗu ile woru kwëtëlihna do kacëɗu ile woru naɗëlihna.”
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 «Ahnaw̃ a më ntehnëka: “Aryokuŋ aw̃eh yeru, wante hnësëru ŋi hwëɗandëmi. Ntehnëru njëtëruho njapëɓu, nufëɗëfu ile woɓu kwëtëla do kwëcëɗëfu ile woɓu naɗëla.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Awa, ge koyëna nke, soŋe ye woru kwëtëlihna koryi mën ỹa hnë bank? Ge mënciɓu kokëndeɓu wënëhniwu ge mbiɗëfu.”
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 «Tac më ntehnëkëhni vële yeho hnam va fop: “Teɓëryina ayëɗawuna ale hwëhnak waŋëc sanu pëhw aỹi.”
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 «Umë ntëkwaniha: “Ahwëhn, umë njaɓëka, tëk kwëhna waŋëc ipëhw!”
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 «Toña ỹa fëƴaɗëmu, ale hwëhnak ỹa nkwënënde, ɓare ale wok kwëhnana ỹa, teɓëɗe wëla ile liyahnëka rëkëk nuỹa ỹa.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Awa, soŋe vële wok vëỹaɗina yenëhnëw̃ëhni ahnaw̃ vi ƴojënëhni ani aryaw̃uni tase mën.»
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Ga nësëk koyëna, Yesu kahnëtako ndënkwëhnëhni vahnë va nkaw̃ hna njindëni Yerusalem.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Ante tëhako nkol Betëfase gë nkol Betani, ɗarël Kuŋ Oliviye hna, umë paƴëkëhni vërëfal vëhi haryënkw,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 më lehnëkëhniwo: «Ƴiryin hn'ankol ante ye haryënkw ŋi. Age tëkërun tëkatëɗunëha, ga pokik, fapali fante wok koɓëri kaƴina. Pëtina ayojuna ani.»
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Age ahnë tëƴëku bi soŋe ye fëtëɗunëha, dehnëryina Ahwëhn a valëka.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Vërëfal va njilehnëni do tëkatëni fop gante ntehnëkëhniwo Yesu ka.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Wati ante pëtëɗënihawo fapali ŋa vële hwëhnëka va më tëƴënihëhni: «Soŋe ye fëtëɗunëha fapali fi?»
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Umë ntëkwani: «Ahwëhn a valëka.»
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Tac më njonëhnëniha fapali fa Yesu, tindëniha vacuɗ vantëw̃ hni va kaƴëndëlehnëniha hnam Yesu,
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 kore ỹa ntanëndënihawo Yesu vacuɗ vantëw̃ hni va nkaw̃ hna njitënd.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Ante tëhaɗëniho Yerusalem ŋa, gë cape cëpëta Kuŋ Oliviye ŋa, kore vërëfal ỹa fop pëɓëkëhniwo uhnatah w̃a, pëgwëlehnëni ndekandëni cëmbëndëniha W̃ënu ŋa kaɓi viỹë vifëmpëhnahnah viyaɓah nuniho.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ntehnëɗëniho: «Araɓi Ahwëhn a W̃ënu ŋa njëɗa ale yijëɗ naw̃ g'uw̃ac lëw̃u w̃a! Araɓi ƴam ỹa nke hn'ambin hna do W̃ën Hunte Sëpëk Fop ŋa cëmbi!»
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Wafarise wëryampo yentiko kore hna më ntehnëniha Yesu: «Aharaŋ, dehnëryihni vërëfal hu vi ndemëhnani.»
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yesu më ntëkwakëhni: «Pëƴaɗëmu, ge ndemëhnani, wëraka w̃i ndekaɗ cëmb mën iŋa!»
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Yerusalem|src="hk00379c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="19.41" Yesu, ante tëhako nut naw̃ Yerusalem ŋa, konëhnëɗëhawo,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 ntehnatënd: «Yerusalem, kaỹëhnahnëko gë wëjë. Age njëtakëndu ile liɗu ahnuỹahn ƴam ỹa, wëla dol fo, njivakëndëhi. Ɓare umë tame cow̃iru!
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Wafac yenëhniki vëỹew̃ hu va mbëryëɗëni hëƴa kece hu hna tënkëhnahnënihi. Kwërëɗënihi caharaɓ do ñaƴëɗënihi vacape va fop.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Mbëvendënihi fop, wëjë gë ɓulunda lëw̃ hu ỹa, vëravëndilihna wëla itaka ɗampo nko tinda hnë ỹëntaw̃. Ỹin fop nkeɗ kaɓi ƴavëtëlihna wati ile njijëk W̃ënu ndemaỹi ỹa!»
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Yesu tënkëko selele Cery W̃ën Cankaf hna pëgwëlehn ntandëhni vëwaf vële yeho hnam va.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Ntehnëɗëhëhniwo: «Vikerëh W̃ënu va më lek: “Cery mën ŋa Cery iƴëfa macëɗe.” Ɓare w̃uhnë, sow̃a vële lirun!»
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Yesu karaŋëɗëhëhniwo fac-wo-fac Cery W̃ën Cankaf hna. Vësankaf vësëna wasaɗëha va, gë vëharaŋ sariya va do gë vëvë karyënkw ɓulunda va fop njëkëlehnëɗëniho ndaw̃ehnëniha.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Ɓare vëyëtëlohna bi hak ntiɗëni pëlahnëniha, kaɓi ɓulunda ỹa fop nkok nëpanda kwëlëkwël, umë fo ndilaniho.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.