Lucas 19
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Yesu tënkëko Seriko hna do ndëcëɗëho nkol hna.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Asan ale w̃acik Yase yeho hnam. Asankaf vërëf ỹatëtanke yeho do mbetako ɗus.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Ñaɗëho nuhna ale w̃acëɗe Yesu ỹa ɓare koɗilohna kaɓi ƴihnëlohna do vahnë va njaɓëniho haryënkw lëw̃u.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Yesu gë Yase|src="WA03891b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="19.4" Awa, umë nkaryëk karyënkw gë nkaw̃ ante tëfëɗ Yesu, kaƴ hnë tëh soŋe nuhna.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Ga tëkëk Yesu ɓaƴ hnam më kaŋaka do ntehna: «Cëli ñap, Yase: dol ỹal hu hna njinëgaɗëfu.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Yase cëlëlehni ñap njohna Yesu g'uhnatah gë tere lëw̃u.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Ga nuni watac, fop ntavëkëhniwo, më ñakëñakëɗëni nësëndëni wëɓa Yesu: «Tere ale liɗ wameh cëlahnëk aỹi asan.»
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Ga tëkëni tere hna, Yase kahnëko haryënkw Ahwëhn a ntehna: «Nëpary, Ahwëhn, njëɗaɗëfuhëhni cape ndampo hnapul mën ỹa vëhaỹëhnah va, do ge nufëhnëɓuha ahnë koryi ɗëcët, mbësaɗëfuha wahwënta wahnah g'ile hnufëhnëɓuha ỹa.»
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Yesu më ntehnëk: «Dol W̃ënu ŋa pehëtëkëhni vëvë iỹi tere vi, paryi nke, aỹi asan fëna fatah Abëraham ye.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Pëƴaɗëmu, Ajë Ahn'a njijëk njëkëlehnëhni do pehëtëhni vële sëvëko va.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Yesu më mbok nantanëkëhni uhnës uryindaryindan soŋe vële wëryëko takan wanës watac va kaɓi tëhako Yerusalem do ntiyahnëkëhniwo vahnë va tameki tëkiɗ Naw̃ W̃ënu ŋa.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Wëlin ile nësëko ỹa: «Asan yeho ale hnagiko hnë tere lënah, nji hn'inkal ŋaw̃ah, soŋe nji naw̃ëndi; tac do wavokaj.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Njihahnënd ỹa umë macëkëhni vëryokuŋ ipëhw vëlëw̃u va, njëɗakëhni ale-wo-le uỹëc sanu hwëhn nafa yaɓah do ntehnëhni: “Ɗokuŋandin iỹi hnapul hafo vokaju.”
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 «Ñew̃ënihawo ɗus asan arac; umë paƴënihëhni vëfaƴ kamëhni lëw̃u pëƴahnëni: “Ñaɗilëfunahna aỹi asan naw̃ëhnëfu nkal fu li.”
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 «Ɓare rëkëk naw̃ëndi. Tac më mbokajëk nkal dëw̃u hna do macehnëhni vëryokuŋ vëlëw̃u vële njëɗako koryi va: ñaɗëho njët bi hak ndokuŋahnëni ale-wo-le.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 «Aryënkwëryënkw a më njijëk ntehn: “Ahwëhn, uỹëc sanu ule yëɗaruhow̃o w̃a nagëk waŋëc pëhw.”
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ahnaw̃ a më ntehnëka: “Njivëk, aryokuŋ afërën yeru; kaɓi pacënaru viỹë viroƴ hna, ntiɗëmi asankaf hnë vankol ipëhw.”
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 «Ahigëna ỹa më njijëk ntehn: “Ahwëhn, uỹëc sanu hu w̃a waŋëc imbëɗ nagëk.”
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 «Ahnaw̃ më ntehnëka: “Awa, wëjë asankaf vankol imbëɗ liɗëmi.”
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 «Aryokuŋ ahaw̃ary më njijëk ntehn: “Ahwëhn, wëli uỹëc sanu hu w̃a; hnë fankwëỹ ipand kwëtëɓuho.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Ntakëkow̃o gë wëjë kaɓi njapëru: nufëɗu ile woru kwëtëlihna do kacëɗu ile woru naɗëlihna.”
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 «Ahnaw̃ a më ntehnëka: “Aryokuŋ aw̃eh yeru, wante hnësëru ŋi hwëɗandëmi. Ntehnëru njëtëruho njapëɓu, nufëɗëfu ile woɓu kwëtëla do kwëcëɗëfu ile woɓu naɗëla.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Awa, ge koyëna nke, soŋe ye woru kwëtëlihna koryi mën ỹa hnë bank? Ge mënciɓu kokëndeɓu wënëhniwu ge mbiɗëfu.”
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 «Tac më ntehnëkëhni vële yeho hnam va fop: “Teɓëryina ayëɗawuna ale hwëhnak waŋëc sanu pëhw aỹi.”
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 «Umë ntëkwaniha: “Ahwëhn, umë njaɓëka, tëk kwëhna waŋëc ipëhw!”
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 «Toña ỹa fëƴaɗëmu, ale hwëhnak ỹa nkwënënde, ɓare ale wok kwëhnana ỹa, teɓëɗe wëla ile liyahnëka rëkëk nuỹa ỹa.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Awa, soŋe vële wok vëỹaɗina yenëhnëw̃ëhni ahnaw̃ vi ƴojënëhni ani aryaw̃uni tase mën.»
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Ga nësëk koyëna, Yesu kahnëtako ndënkwëhnëhni vahnë va nkaw̃ hna njindëni Yerusalem.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Ante tëhako nkol Betëfase gë nkol Betani, ɗarël Kuŋ Oliviye hna, umë paƴëkëhni vërëfal vëhi haryënkw,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 më lehnëkëhniwo: «Ƴiryin hn'ankol ante ye haryënkw ŋi. Age tëkërun tëkatëɗunëha, ga pokik, fapali fante wok koɓëri kaƴina. Pëtina ayojuna ani.»
30 dizendo-lhes:
31 Age ahnë tëƴëku bi soŋe ye fëtëɗunëha, dehnëryina Ahwëhn a valëka.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Vërëfal va njilehnëni do tëkatëni fop gante ntehnëkëhniwo Yesu ka.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Wati ante pëtëɗënihawo fapali ŋa vële hwëhnëka va më tëƴënihëhni: «Soŋe ye fëtëɗunëha fapali fi?»
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Umë ntëkwani: «Ahwëhn a valëka.»
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Tac më njonëhnëniha fapali fa Yesu, tindëniha vacuɗ vantëw̃ hni va kaƴëndëlehnëniha hnam Yesu,
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 kore ỹa ntanëndënihawo Yesu vacuɗ vantëw̃ hni va nkaw̃ hna njitënd.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Ante tëhaɗëniho Yerusalem ŋa, gë cape cëpëta Kuŋ Oliviye ŋa, kore vërëfal ỹa fop pëɓëkëhniwo uhnatah w̃a, pëgwëlehnëni ndekandëni cëmbëndëniha W̃ënu ŋa kaɓi viỹë vifëmpëhnahnah viyaɓah nuniho.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Ntehnëɗëniho: «Araɓi Ahwëhn a W̃ënu ŋa njëɗa ale yijëɗ naw̃ g'uw̃ac lëw̃u w̃a! Araɓi ƴam ỹa nke hn'ambin hna do W̃ën Hunte Sëpëk Fop ŋa cëmbi!»
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Wafarise wëryampo yentiko kore hna më ntehnëniha Yesu: «Aharaŋ, dehnëryihni vërëfal hu vi ndemëhnani.»
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Yesu më ntëkwakëhni: «Pëƴaɗëmu, ge ndemëhnani, wëraka w̃i ndekaɗ cëmb mën iŋa!»
40 Mas Jesus respondeu:
41 Yerusalem|src="hk00379c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="19.41" Yesu, ante tëhako nut naw̃ Yerusalem ŋa, konëhnëɗëhawo,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 ntehnatënd: «Yerusalem, kaỹëhnahnëko gë wëjë. Age njëtakëndu ile liɗu ahnuỹahn ƴam ỹa, wëla dol fo, njivakëndëhi. Ɓare umë tame cow̃iru!
42 dizendo:
43 Wafac yenëhniki vëỹew̃ hu va mbëryëɗëni hëƴa kece hu hna tënkëhnahnënihi. Kwërëɗënihi caharaɓ do ñaƴëɗënihi vacape va fop.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Mbëvendënihi fop, wëjë gë ɓulunda lëw̃ hu ỹa, vëravëndilihna wëla itaka ɗampo nko tinda hnë ỹëntaw̃. Ỹin fop nkeɗ kaɓi ƴavëtëlihna wati ile njijëk W̃ënu ndemaỹi ỹa!»
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Yesu tënkëko selele Cery W̃ën Cankaf hna pëgwëlehn ntandëhni vëwaf vële yeho hnam va.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ntehnëɗëhëhniwo: «Vikerëh W̃ënu va më lek: “Cery mën ŋa Cery iƴëfa macëɗe.” Ɓare w̃uhnë, sow̃a vële lirun!»
46 dizendo-lhes:
47 Yesu karaŋëɗëhëhniwo fac-wo-fac Cery W̃ën Cankaf hna. Vësankaf vësëna wasaɗëha va, gë vëharaŋ sariya va do gë vëvë karyënkw ɓulunda va fop njëkëlehnëɗëniho ndaw̃ehnëniha.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Ɓare vëyëtëlohna bi hak ntiɗëni pëlahnëniha, kaɓi ɓulunda ỹa fop nkok nëpanda kwëlëkwël, umë fo ndilaniho.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.