Lucas 19
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB
1 Yesu tënkëko Seriko hna do ndëcëɗëho nkol hna.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Asan ale w̃acik Yase yeho hnam. Asankaf vërëf ỹatëtanke yeho do mbetako ɗus.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Ñaɗëho nuhna ale w̃acëɗe Yesu ỹa ɓare koɗilohna kaɓi ƴihnëlohna do vahnë va njaɓëniho haryënkw lëw̃u.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Yesu gë Yase|src="WA03891b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="19.4" Awa, umë nkaryëk karyënkw gë nkaw̃ ante tëfëɗ Yesu, kaƴ hnë tëh soŋe nuhna.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Ga tëkëk Yesu ɓaƴ hnam më kaŋaka do ntehna: «Cëli ñap, Yase: dol ỹal hu hna njinëgaɗëfu.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Yase cëlëlehni ñap njohna Yesu g'uhnatah gë tere lëw̃u.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Ga nuni watac, fop ntavëkëhniwo, më ñakëñakëɗëni nësëndëni wëɓa Yesu: «Tere ale liɗ wameh cëlahnëk aỹi asan.»
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Ga tëkëni tere hna, Yase kahnëko haryënkw Ahwëhn a ntehna: «Nëpary, Ahwëhn, njëɗaɗëfuhëhni cape ndampo hnapul mën ỹa vëhaỹëhnah va, do ge nufëhnëɓuha ahnë koryi ɗëcët, mbësaɗëfuha wahwënta wahnah g'ile hnufëhnëɓuha ỹa.»
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Yesu më ntehnëk: «Dol W̃ënu ŋa pehëtëkëhni vëvë iỹi tere vi, paryi nke, aỹi asan fëna fatah Abëraham ye.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Pëƴaɗëmu, Ajë Ahn'a njijëk njëkëlehnëhni do pehëtëhni vële sëvëko va.»
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Yesu më mbok nantanëkëhni uhnës uryindaryindan soŋe vële wëryëko takan wanës watac va kaɓi tëhako Yerusalem do ntiyahnëkëhniwo vahnë va tameki tëkiɗ Naw̃ W̃ënu ŋa.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Wëlin ile nësëko ỹa: «Asan yeho ale hnagiko hnë tere lënah, nji hn'inkal ŋaw̃ah, soŋe nji naw̃ëndi; tac do wavokaj.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Njihahnënd ỹa umë macëkëhni vëryokuŋ ipëhw vëlëw̃u va, njëɗakëhni ale-wo-le uỹëc sanu hwëhn nafa yaɓah do ntehnëhni: “Ɗokuŋandin iỹi hnapul hafo vokaju.”
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 «Ñew̃ënihawo ɗus asan arac; umë paƴënihëhni vëfaƴ kamëhni lëw̃u pëƴahnëni: “Ñaɗilëfunahna aỹi asan naw̃ëhnëfu nkal fu li.”
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 «Ɓare rëkëk naw̃ëndi. Tac më mbokajëk nkal dëw̃u hna do macehnëhni vëryokuŋ vëlëw̃u vële njëɗako koryi va: ñaɗëho njët bi hak ndokuŋahnëni ale-wo-le.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 «Aryënkwëryënkw a më njijëk ntehn: “Ahwëhn, uỹëc sanu ule yëɗaruhow̃o w̃a nagëk waŋëc pëhw.”
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ahnaw̃ a më ntehnëka: “Njivëk, aryokuŋ afërën yeru; kaɓi pacënaru viỹë viroƴ hna, ntiɗëmi asankaf hnë vankol ipëhw.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 «Ahigëna ỹa më njijëk ntehn: “Ahwëhn, uỹëc sanu hu w̃a waŋëc imbëɗ nagëk.”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 «Ahnaw̃ më ntehnëka: “Awa, wëjë asankaf vankol imbëɗ liɗëmi.”
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 «Aryokuŋ ahaw̃ary më njijëk ntehn: “Ahwëhn, wëli uỹëc sanu hu w̃a; hnë fankwëỹ ipand kwëtëɓuho.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Ntakëkow̃o gë wëjë kaɓi njapëru: nufëɗu ile woru kwëtëlihna do kacëɗu ile woru naɗëlihna.”
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 «Ahnaw̃ a më ntehnëka: “Aryokuŋ aw̃eh yeru, wante hnësëru ŋi hwëɗandëmi. Ntehnëru njëtëruho njapëɓu, nufëɗëfu ile woɓu kwëtëla do kwëcëɗëfu ile woɓu naɗëla.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Awa, ge koyëna nke, soŋe ye woru kwëtëlihna koryi mën ỹa hnë bank? Ge mënciɓu kokëndeɓu wënëhniwu ge mbiɗëfu.”
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 «Tac më ntehnëkëhni vële yeho hnam va fop: “Teɓëryina ayëɗawuna ale hwëhnak waŋëc sanu pëhw aỹi.”
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 «Umë ntëkwaniha: “Ahwëhn, umë njaɓëka, tëk kwëhna waŋëc ipëhw!”
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 «Toña ỹa fëƴaɗëmu, ale hwëhnak ỹa nkwënënde, ɓare ale wok kwëhnana ỹa, teɓëɗe wëla ile liyahnëka rëkëk nuỹa ỹa.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Awa, soŋe vële wok vëỹaɗina yenëhnëw̃ëhni ahnaw̃ vi ƴojënëhni ani aryaw̃uni tase mën.»
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Ga nësëk koyëna, Yesu kahnëtako ndënkwëhnëhni vahnë va nkaw̃ hna njindëni Yerusalem.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Ante tëhako nkol Betëfase gë nkol Betani, ɗarël Kuŋ Oliviye hna, umë paƴëkëhni vërëfal vëhi haryënkw,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 më lehnëkëhniwo: «Ƴiryin hn'ankol ante ye haryënkw ŋi. Age tëkërun tëkatëɗunëha, ga pokik, fapali fante wok koɓëri kaƴina. Pëtina ayojuna ani.»
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Age ahnë tëƴëku bi soŋe ye fëtëɗunëha, dehnëryina Ahwëhn a valëka.
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Vërëfal va njilehnëni do tëkatëni fop gante ntehnëkëhniwo Yesu ka.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Wati ante pëtëɗënihawo fapali ŋa vële hwëhnëka va më tëƴënihëhni: «Soŋe ye fëtëɗunëha fapali fi?»
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Umë ntëkwani: «Ahwëhn a valëka.»
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Tac më njonëhnëniha fapali fa Yesu, tindëniha vacuɗ vantëw̃ hni va kaƴëndëlehnëniha hnam Yesu,
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 kore ỹa ntanëndënihawo Yesu vacuɗ vantëw̃ hni va nkaw̃ hna njitënd.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Ante tëhaɗëniho Yerusalem ŋa, gë cape cëpëta Kuŋ Oliviye ŋa, kore vërëfal ỹa fop pëɓëkëhniwo uhnatah w̃a, pëgwëlehnëni ndekandëni cëmbëndëniha W̃ënu ŋa kaɓi viỹë vifëmpëhnahnah viyaɓah nuniho.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Ntehnëɗëniho: «Araɓi Ahwëhn a W̃ënu ŋa njëɗa ale yijëɗ naw̃ g'uw̃ac lëw̃u w̃a! Araɓi ƴam ỹa nke hn'ambin hna do W̃ën Hunte Sëpëk Fop ŋa cëmbi!»
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Wafarise wëryampo yentiko kore hna më ntehnëniha Yesu: «Aharaŋ, dehnëryihni vërëfal hu vi ndemëhnani.»
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yesu më ntëkwakëhni: «Pëƴaɗëmu, ge ndemëhnani, wëraka w̃i ndekaɗ cëmb mën iŋa!»
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Yerusalem|src="hk00379c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="19.41" Yesu, ante tëhako nut naw̃ Yerusalem ŋa, konëhnëɗëhawo,
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 ntehnatënd: «Yerusalem, kaỹëhnahnëko gë wëjë. Age njëtakëndu ile liɗu ahnuỹahn ƴam ỹa, wëla dol fo, njivakëndëhi. Ɓare umë tame cow̃iru!
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Wafac yenëhniki vëỹew̃ hu va mbëryëɗëni hëƴa kece hu hna tënkëhnahnënihi. Kwërëɗënihi caharaɓ do ñaƴëɗënihi vacape va fop.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Mbëvendënihi fop, wëjë gë ɓulunda lëw̃ hu ỹa, vëravëndilihna wëla itaka ɗampo nko tinda hnë ỹëntaw̃. Ỹin fop nkeɗ kaɓi ƴavëtëlihna wati ile njijëk W̃ënu ndemaỹi ỹa!»
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Yesu tënkëko selele Cery W̃ën Cankaf hna pëgwëlehn ntandëhni vëwaf vële yeho hnam va.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ntehnëɗëhëhniwo: «Vikerëh W̃ënu va më lek: “Cery mën ŋa Cery iƴëfa macëɗe.” Ɓare w̃uhnë, sow̃a vële lirun!»
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Yesu karaŋëɗëhëhniwo fac-wo-fac Cery W̃ën Cankaf hna. Vësankaf vësëna wasaɗëha va, gë vëharaŋ sariya va do gë vëvë karyënkw ɓulunda va fop njëkëlehnëɗëniho ndaw̃ehnëniha.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Ɓare vëyëtëlohna bi hak ntiɗëni pëlahnëniha, kaɓi ɓulunda ỹa fop nkok nëpanda kwëlëkwël, umë fo ndilaniho.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.