Lucas 19
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT
1 Yesu tënkëko Seriko hna do ndëcëɗëho nkol hna.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Asan ale w̃acik Yase yeho hnam. Asankaf vërëf ỹatëtanke yeho do mbetako ɗus.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Ñaɗëho nuhna ale w̃acëɗe Yesu ỹa ɓare koɗilohna kaɓi ƴihnëlohna do vahnë va njaɓëniho haryënkw lëw̃u.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Yesu gë Yase|src="WA03891b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="19.4" Awa, umë nkaryëk karyënkw gë nkaw̃ ante tëfëɗ Yesu, kaƴ hnë tëh soŋe nuhna.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Ga tëkëk Yesu ɓaƴ hnam më kaŋaka do ntehna: «Cëli ñap, Yase: dol ỹal hu hna njinëgaɗëfu.»
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Yase cëlëlehni ñap njohna Yesu g'uhnatah gë tere lëw̃u.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Ga nuni watac, fop ntavëkëhniwo, më ñakëñakëɗëni nësëndëni wëɓa Yesu: «Tere ale liɗ wameh cëlahnëk aỹi asan.»
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Ga tëkëni tere hna, Yase kahnëko haryënkw Ahwëhn a ntehna: «Nëpary, Ahwëhn, njëɗaɗëfuhëhni cape ndampo hnapul mën ỹa vëhaỹëhnah va, do ge nufëhnëɓuha ahnë koryi ɗëcët, mbësaɗëfuha wahwënta wahnah g'ile hnufëhnëɓuha ỹa.»
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Yesu më ntehnëk: «Dol W̃ënu ŋa pehëtëkëhni vëvë iỹi tere vi, paryi nke, aỹi asan fëna fatah Abëraham ye.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Pëƴaɗëmu, Ajë Ahn'a njijëk njëkëlehnëhni do pehëtëhni vële sëvëko va.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Yesu më mbok nantanëkëhni uhnës uryindaryindan soŋe vële wëryëko takan wanës watac va kaɓi tëhako Yerusalem do ntiyahnëkëhniwo vahnë va tameki tëkiɗ Naw̃ W̃ënu ŋa.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Wëlin ile nësëko ỹa: «Asan yeho ale hnagiko hnë tere lënah, nji hn'inkal ŋaw̃ah, soŋe nji naw̃ëndi; tac do wavokaj.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Njihahnënd ỹa umë macëkëhni vëryokuŋ ipëhw vëlëw̃u va, njëɗakëhni ale-wo-le uỹëc sanu hwëhn nafa yaɓah do ntehnëhni: “Ɗokuŋandin iỹi hnapul hafo vokaju.”
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 «Ñew̃ënihawo ɗus asan arac; umë paƴënihëhni vëfaƴ kamëhni lëw̃u pëƴahnëni: “Ñaɗilëfunahna aỹi asan naw̃ëhnëfu nkal fu li.”
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 «Ɓare rëkëk naw̃ëndi. Tac më mbokajëk nkal dëw̃u hna do macehnëhni vëryokuŋ vëlëw̃u vële njëɗako koryi va: ñaɗëho njët bi hak ndokuŋahnëni ale-wo-le.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 «Aryënkwëryënkw a më njijëk ntehn: “Ahwëhn, uỹëc sanu ule yëɗaruhow̃o w̃a nagëk waŋëc pëhw.”
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Ahnaw̃ a më ntehnëka: “Njivëk, aryokuŋ afërën yeru; kaɓi pacënaru viỹë viroƴ hna, ntiɗëmi asankaf hnë vankol ipëhw.”
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 «Ahigëna ỹa më njijëk ntehn: “Ahwëhn, uỹëc sanu hu w̃a waŋëc imbëɗ nagëk.”
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 «Ahnaw̃ më ntehnëka: “Awa, wëjë asankaf vankol imbëɗ liɗëmi.”
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 «Aryokuŋ ahaw̃ary më njijëk ntehn: “Ahwëhn, wëli uỹëc sanu hu w̃a; hnë fankwëỹ ipand kwëtëɓuho.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Ntakëkow̃o gë wëjë kaɓi njapëru: nufëɗu ile woru kwëtëlihna do kacëɗu ile woru naɗëlihna.”
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 «Ahnaw̃ a më ntehnëka: “Aryokuŋ aw̃eh yeru, wante hnësëru ŋi hwëɗandëmi. Ntehnëru njëtëruho njapëɓu, nufëɗëfu ile woɓu kwëtëla do kwëcëɗëfu ile woɓu naɗëla.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Awa, ge koyëna nke, soŋe ye woru kwëtëlihna koryi mën ỹa hnë bank? Ge mënciɓu kokëndeɓu wënëhniwu ge mbiɗëfu.”
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 «Tac më ntehnëkëhni vële yeho hnam va fop: “Teɓëryina ayëɗawuna ale hwëhnak waŋëc sanu pëhw aỹi.”
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 «Umë ntëkwaniha: “Ahwëhn, umë njaɓëka, tëk kwëhna waŋëc ipëhw!”
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 «Toña ỹa fëƴaɗëmu, ale hwëhnak ỹa nkwënënde, ɓare ale wok kwëhnana ỹa, teɓëɗe wëla ile liyahnëka rëkëk nuỹa ỹa.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Awa, soŋe vële wok vëỹaɗina yenëhnëw̃ëhni ahnaw̃ vi ƴojënëhni ani aryaw̃uni tase mën.»
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Ga nësëk koyëna, Yesu kahnëtako ndënkwëhnëhni vahnë va nkaw̃ hna njindëni Yerusalem.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Ante tëhako nkol Betëfase gë nkol Betani, ɗarël Kuŋ Oliviye hna, umë paƴëkëhni vërëfal vëhi haryënkw,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 më lehnëkëhniwo: «Ƴiryin hn'ankol ante ye haryënkw ŋi. Age tëkërun tëkatëɗunëha, ga pokik, fapali fante wok koɓëri kaƴina. Pëtina ayojuna ani.»
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Age ahnë tëƴëku bi soŋe ye fëtëɗunëha, dehnëryina Ahwëhn a valëka.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Vërëfal va njilehnëni do tëkatëni fop gante ntehnëkëhniwo Yesu ka.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Wati ante pëtëɗënihawo fapali ŋa vële hwëhnëka va më tëƴënihëhni: «Soŋe ye fëtëɗunëha fapali fi?»
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Umë ntëkwani: «Ahwëhn a valëka.»
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Tac më njonëhnëniha fapali fa Yesu, tindëniha vacuɗ vantëw̃ hni va kaƴëndëlehnëniha hnam Yesu,
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 kore ỹa ntanëndënihawo Yesu vacuɗ vantëw̃ hni va nkaw̃ hna njitënd.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Ante tëhaɗëniho Yerusalem ŋa, gë cape cëpëta Kuŋ Oliviye ŋa, kore vërëfal ỹa fop pëɓëkëhniwo uhnatah w̃a, pëgwëlehnëni ndekandëni cëmbëndëniha W̃ënu ŋa kaɓi viỹë vifëmpëhnahnah viyaɓah nuniho.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Ntehnëɗëniho: «Araɓi Ahwëhn a W̃ënu ŋa njëɗa ale yijëɗ naw̃ g'uw̃ac lëw̃u w̃a! Araɓi ƴam ỹa nke hn'ambin hna do W̃ën Hunte Sëpëk Fop ŋa cëmbi!»
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Wafarise wëryampo yentiko kore hna më ntehnëniha Yesu: «Aharaŋ, dehnëryihni vërëfal hu vi ndemëhnani.»
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Yesu më ntëkwakëhni: «Pëƴaɗëmu, ge ndemëhnani, wëraka w̃i ndekaɗ cëmb mën iŋa!»
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Yerusalem|src="hk00379c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="19.41" Yesu, ante tëhako nut naw̃ Yerusalem ŋa, konëhnëɗëhawo,
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 ntehnatënd: «Yerusalem, kaỹëhnahnëko gë wëjë. Age njëtakëndu ile liɗu ahnuỹahn ƴam ỹa, wëla dol fo, njivakëndëhi. Ɓare umë tame cow̃iru!
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Wafac yenëhniki vëỹew̃ hu va mbëryëɗëni hëƴa kece hu hna tënkëhnahnënihi. Kwërëɗënihi caharaɓ do ñaƴëɗënihi vacape va fop.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Mbëvendënihi fop, wëjë gë ɓulunda lëw̃ hu ỹa, vëravëndilihna wëla itaka ɗampo nko tinda hnë ỹëntaw̃. Ỹin fop nkeɗ kaɓi ƴavëtëlihna wati ile njijëk W̃ënu ndemaỹi ỹa!»
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Yesu tënkëko selele Cery W̃ën Cankaf hna pëgwëlehn ntandëhni vëwaf vële yeho hnam va.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ntehnëɗëhëhniwo: «Vikerëh W̃ënu va më lek: “Cery mën ŋa Cery iƴëfa macëɗe.” Ɓare w̃uhnë, sow̃a vële lirun!»
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Yesu karaŋëɗëhëhniwo fac-wo-fac Cery W̃ën Cankaf hna. Vësankaf vësëna wasaɗëha va, gë vëharaŋ sariya va do gë vëvë karyënkw ɓulunda va fop njëkëlehnëɗëniho ndaw̃ehnëniha.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Ɓare vëyëtëlohna bi hak ntiɗëni pëlahnëniha, kaɓi ɓulunda ỹa fop nkok nëpanda kwëlëkwël, umë fo ndilaniho.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.