Lucas 18

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu më mbok nësëhnëkëhni kat vërëfal vëlëw̃u va tufahnëhni tëfëkëhni njëfandëni kwëlëkwël hara vësilëtana:
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 «Nkeho hn'ankol ndampo ahitiŋ ale woko dakëɗilahna gë W̃ënu ŋa do dënënëɗilëhniwohna vahnë va.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Nkeho fëna hn'ankol tac asëval ale cëmaryëko asan. Asëval arac njiɗëho kwëlëkwël ahitiŋ hna ntehnënda kitiŋëhni g'ale nkelëkëhni ỹa.
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 «Ahitiŋ a ŋwëỹëɗëho kwëlëkwël, tac më ntehnak: “Dakëɗilohna gë W̃ënu ŋa do dënënëɗëw̃ëhnihna vahnë va,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 ɓare kaɓi aỹi asëval mbërehnëko, kitiŋëɗëfuhëhni, soŋe antë mbok njij njankëndo gë wanës.”»
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Tac Ahwëhn a më mbok ntehnëk: «Nëparyin wante nësëk ahitiŋ ayapah arac!
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Awa, W̃ënu ŋa lë gwëcanëɗilihna bi vële kwëhnëk va age muntaɗëniha g'umëɗ gë g'anent? Ɗemankëɗilihna bi?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Pëƴaɗëmu, nkwëcanëɗëhëhni wati le rëfëka ỹa. Ɓare ge Ajë Ahn'a mbokajëk tëkatëɗëhëhni bi vële hwëtahnëka nkal li?»
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Yesu mboko nanta iỹi uhnës uryindaryindan soŋe vële ntiyahnëk satëk do yafëkëhni vëỹëntaw̃ va fop:
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 «Nkeho farise g'arëf ỹatëtanke. Vësan vërac tënkëniho Cery W̃ën Cankaf hna imunta.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Farise ỹa më kahnëk muntaɗ cahët minu fo ntehnënd: “W̃ën, camehnëmi gante nkoɓu gela gë vëỹëntaw̃ ki, vële leɗ vëỹi vahnë, w̃ek do yëkëlehnëɗ vësëval vëhaw̃ary; ha, camehnëmi gante nkoɓu gela g'aỹi arëf ỹatëtanke ki.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Cuŋëɗëfu wahwënta wahi wafac mbëɗ gë wahi hna, do njëɗahnëɗëfu Cery W̃ën Cankaf hna hwëhn pëhw hn'ile-wo-le hnuỹaɓu hna.”
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 «Arëf ỹatëtanke ỹa, umë, kamëhni kahnëko ŋaw̃ët mbankatënd sakahnëha do ɗëkëɗilohna kaŋ g'ambin ntehnënd: “W̃ën, kaỹëhnahnëryiỹi g'ami, aravëhno kaɓi aw̃en yeɓu.”»
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Yesu më mbok ntehnëk: «Paryi pëƴaɗëmu, W̃ënu ŋa arëf ỹatëtanke ỹi, ntehnëko satëk, gena farise ỹi. Ale-wo-le hnaỹënaka mbanëɗe ɓare ale vanaka naỹënëɗe.»
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Vahnë yinenëhnikawo Yesu wëla vutah vutoƴ va tindëhni wëɓák wadëw̃u ŋa ndëwahni. Vërëfal va, ga nuni rac, më niranihëhni.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Ɓare Yesu më tahëndakëhni vutah va do ntehn: «Tavëryinëhni njijëni vutah va, ant'aw̃emaỹehnuni, kaɓi Naw̃ W̃ënu ŋa vële ye had vëhni va hwëhnëk.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Toña ỹa fëƴaɗëmu, ale wok maw̃ëhnëlahna W̃ënu ŋa had gante maw̃ëndëhëhni fatah rëmu gë hnëmu ka tënkëɗina muk Naw̃ W̃ën hna.»
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Hnë wati rac, asankaf wasëwif rëƴëkawo Yesu: «Aharaŋ afërën, ye rëfëko liwu rënkahnu uwám usër hna?»
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Yesu më ntëkwaka: «Soŋe ye w̃acëɗuho afërën? Ahnë afërën gena ge gena W̃ënu ŋa fo.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Soŋe ile rëƴëru ỹi, gena njëtëru bi vakwëɗa va? “Ant'aryaw̃a ahnë; ant'ayëkëlehna asëval ahaw̃ary; ant'ale; ant'aye seɗe wamër; dënënëryihni rëmuh gë hnëmuh.”»
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Asan a më ntëkwaka: «Vaŋi vakwëɗa fop maw̃ëhnëɓu koɓëri utah mën hna.»
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Yesu, ga nkwëryëk wanës watac, më ntehnëka: «Awa, iñë ryampo wojëki: ƴiry awaf fop ile hwëhnaru ỹa do ayëɗahni koryi ỹa vëhaỹëhnah va, koyëna nuỹaɗu hnapul yaɓah ambin hna. Tac ƴij arëfëlehnëndo ami fo.»
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Ɓare asan a, ga nkwëryëk wante ntehnëka Yesu ŋa, njamëlehnëko kaɓi mbetako ɗus.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Yesu, ga nuka gante njamëk ka, më ntehnëk: «Ntakëk vëvetak tënkëni Naw̃ W̃ën hna!
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Itënk yonkomb hnë hatëh sirehn ỹak hnëŋëk g'itënk avetak Inaw̃ W̃ën hna.»
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Vële hnëpaɗëhawo va më ntehnëni: «Mo ye awa ale hoɗe pehëti ỹa?»
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Yesu më ntëkwakëhni: «Vahnë va vëhoɗina, ɓare W̃ënu ŋa koɗ.»
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Awa, Piyer më ntehnëka Yesu: «Nëpary, tavëɓun ile hwëhnaɓun ỹa fop soŋe arëfëlehnënde.»
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Yesu më ntëkwaka: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: ge ahnë tavëk tere lëw̃u, asëvalu, vëheryu, do vicëru, rëmu gë hnëmu gë vutahu soŋe Naw̃ W̃ënu ŋa,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 nuỹaɗ ntëbi ile kwëhnako koɓëri ỹa do nuỹaɗ ɗuniỹa ile wok puɗina wati ile yejëk ỹi.»
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yesu canaryëkëhniwo vërëfal pëhw gë vëhi va do ntehnëhni: «Nëparyin, gë Yerusalem njiɗen. Hnam ntiyaɗ fop ile kerëni wakila soŋe Ajë Ahn'a.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Njëɗahnëɗëniha vële wok vëyena wasëwif, njafaŋëɗëniha, njew̃ëɗëniha, tëpahnëɗëniha,
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 ntampëɗëniha, tac ndaw̃ëɗëniha; do fac rarëna hna mbëhnëɗ.»
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ɓare ñoñ vëyëtëlohna ile nësëɗ; cow̃iniho ile ye wanës watac ỹa do wanës Yesu watac ntëbëkëhniwo.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Ante tëhaɗëho Yesu nkol Seriko ŋa, umëp lañako w̃untaɗëho ɗarël nkaw̃ hna.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ga nkwëryëk wëñaw̃ kore le ryëcëɗëho umë tëƴëk bi ye ye.
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Më pëƴayik: «Yesu vë Nasaret ryëcëɗ.»
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Awa, më ndekak: «Yesu, Aju David, kaỹëhnahnëryiỹi g'ami!»
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Vële ryënkwëko va më niraniha ndemëhna, ɓare tac nkwënëk waɗeka ŋa: «Aju David, kaỹëhnahnëryiỹi g'ami!»
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Yesu kahnëko, më ntehnëk njinenëhnijihna umëp uŋa. Ga tëkaryijik, Yesu më tëƴëka:
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 «Ye ỹaɗu linëhni?»
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Yesu më ntehnëka: «Araɓi avoka ahnund; kwëtahn hu ŋa pehëtëki.»
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Taŋ, mbokalehn nund do tëfëlehnënda Yesu cëmbatënda W̃ënu ŋa. Kore ỹa fop nuniho watac do cëmbëntëndenihawo W̃ënu ŋa.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.