Lucas 18
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB
1 Yesu më mbok nësëhnëkëhni kat vërëfal vëlëw̃u va tufahnëhni tëfëkëhni njëfandëni kwëlëkwël hara vësilëtana:
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 «Nkeho hn'ankol ndampo ahitiŋ ale woko dakëɗilahna gë W̃ënu ŋa do dënënëɗilëhniwohna vahnë va.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Nkeho fëna hn'ankol tac asëval ale cëmaryëko asan. Asëval arac njiɗëho kwëlëkwël ahitiŋ hna ntehnënda kitiŋëhni g'ale nkelëkëhni ỹa.
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 «Ahitiŋ a ŋwëỹëɗëho kwëlëkwël, tac më ntehnak: “Dakëɗilohna gë W̃ënu ŋa do dënënëɗëw̃ëhnihna vahnë va,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 ɓare kaɓi aỹi asëval mbërehnëko, kitiŋëɗëfuhëhni, soŋe antë mbok njij njankëndo gë wanës.”»
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Tac Ahwëhn a më mbok ntehnëk: «Nëparyin wante nësëk ahitiŋ ayapah arac!
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Awa, W̃ënu ŋa lë gwëcanëɗilihna bi vële kwëhnëk va age muntaɗëniha g'umëɗ gë g'anent? Ɗemankëɗilihna bi?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Pëƴaɗëmu, nkwëcanëɗëhëhni wati le rëfëka ỹa. Ɓare ge Ajë Ahn'a mbokajëk tëkatëɗëhëhni bi vële hwëtahnëka nkal li?»
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Yesu mboko nanta iỹi uhnës uryindaryindan soŋe vële ntiyahnëk satëk do yafëkëhni vëỹëntaw̃ va fop:
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 «Nkeho farise g'arëf ỹatëtanke. Vësan vërac tënkëniho Cery W̃ën Cankaf hna imunta.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Farise ỹa më kahnëk muntaɗ cahët minu fo ntehnënd: “W̃ën, camehnëmi gante nkoɓu gela gë vëỹëntaw̃ ki, vële leɗ vëỹi vahnë, w̃ek do yëkëlehnëɗ vësëval vëhaw̃ary; ha, camehnëmi gante nkoɓu gela g'aỹi arëf ỹatëtanke ki.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Cuŋëɗëfu wahwënta wahi wafac mbëɗ gë wahi hna, do njëɗahnëɗëfu Cery W̃ën Cankaf hna hwëhn pëhw hn'ile-wo-le hnuỹaɓu hna.”
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 «Arëf ỹatëtanke ỹa, umë, kamëhni kahnëko ŋaw̃ët mbankatënd sakahnëha do ɗëkëɗilohna kaŋ g'ambin ntehnënd: “W̃ën, kaỹëhnahnëryiỹi g'ami, aravëhno kaɓi aw̃en yeɓu.”»
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Yesu më mbok ntehnëk: «Paryi pëƴaɗëmu, W̃ënu ŋa arëf ỹatëtanke ỹi, ntehnëko satëk, gena farise ỹi. Ale-wo-le hnaỹënaka mbanëɗe ɓare ale vanaka naỹënëɗe.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Vahnë yinenëhnikawo Yesu wëla vutah vutoƴ va tindëhni wëɓák wadëw̃u ŋa ndëwahni. Vërëfal va, ga nuni rac, më niranihëhni.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Ɓare Yesu më tahëndakëhni vutah va do ntehn: «Tavëryinëhni njijëni vutah va, ant'aw̃emaỹehnuni, kaɓi Naw̃ W̃ënu ŋa vële ye had vëhni va hwëhnëk.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Toña ỹa fëƴaɗëmu, ale wok maw̃ëhnëlahna W̃ënu ŋa had gante maw̃ëndëhëhni fatah rëmu gë hnëmu ka tënkëɗina muk Naw̃ W̃ën hna.»
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Hnë wati rac, asankaf wasëwif rëƴëkawo Yesu: «Aharaŋ afërën, ye rëfëko liwu rënkahnu uwám usër hna?»
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yesu më ntëkwaka: «Soŋe ye w̃acëɗuho afërën? Ahnë afërën gena ge gena W̃ënu ŋa fo.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Soŋe ile rëƴëru ỹi, gena njëtëru bi vakwëɗa va? “Ant'aryaw̃a ahnë; ant'ayëkëlehna asëval ahaw̃ary; ant'ale; ant'aye seɗe wamër; dënënëryihni rëmuh gë hnëmuh.”»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Asan a më ntëkwaka: «Vaŋi vakwëɗa fop maw̃ëhnëɓu koɓëri utah mën hna.»
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Yesu, ga nkwëryëk wanës watac, më ntehnëka: «Awa, iñë ryampo wojëki: ƴiry awaf fop ile hwëhnaru ỹa do ayëɗahni koryi ỹa vëhaỹëhnah va, koyëna nuỹaɗu hnapul yaɓah ambin hna. Tac ƴij arëfëlehnëndo ami fo.»
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Ɓare asan a, ga nkwëryëk wante ntehnëka Yesu ŋa, njamëlehnëko kaɓi mbetako ɗus.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Yesu, ga nuka gante njamëk ka, më ntehnëk: «Ntakëk vëvetak tënkëni Naw̃ W̃ën hna!
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Itënk yonkomb hnë hatëh sirehn ỹak hnëŋëk g'itënk avetak Inaw̃ W̃ën hna.»
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Vële hnëpaɗëhawo va më ntehnëni: «Mo ye awa ale hoɗe pehëti ỹa?»
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Yesu më ntëkwakëhni: «Vahnë va vëhoɗina, ɓare W̃ënu ŋa koɗ.»
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Awa, Piyer më ntehnëka Yesu: «Nëpary, tavëɓun ile hwëhnaɓun ỹa fop soŋe arëfëlehnënde.»
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Yesu më ntëkwaka: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: ge ahnë tavëk tere lëw̃u, asëvalu, vëheryu, do vicëru, rëmu gë hnëmu gë vutahu soŋe Naw̃ W̃ënu ŋa,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 nuỹaɗ ntëbi ile kwëhnako koɓëri ỹa do nuỹaɗ ɗuniỹa ile wok puɗina wati ile yejëk ỹi.»
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yesu canaryëkëhniwo vërëfal pëhw gë vëhi va do ntehnëhni: «Nëparyin, gë Yerusalem njiɗen. Hnam ntiyaɗ fop ile kerëni wakila soŋe Ajë Ahn'a.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Njëɗahnëɗëniha vële wok vëyena wasëwif, njafaŋëɗëniha, njew̃ëɗëniha, tëpahnëɗëniha,
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 ntampëɗëniha, tac ndaw̃ëɗëniha; do fac rarëna hna mbëhnëɗ.»
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ɓare ñoñ vëyëtëlohna ile nësëɗ; cow̃iniho ile ye wanës watac ỹa do wanës Yesu watac ntëbëkëhniwo.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Ante tëhaɗëho Yesu nkol Seriko ŋa, umëp lañako w̃untaɗëho ɗarël nkaw̃ hna.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Ga nkwëryëk wëñaw̃ kore le ryëcëɗëho umë tëƴëk bi ye ye.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Më pëƴayik: «Yesu vë Nasaret ryëcëɗ.»
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Awa, më ndekak: «Yesu, Aju David, kaỹëhnahnëryiỹi g'ami!»
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Vële ryënkwëko va më niraniha ndemëhna, ɓare tac nkwënëk waɗeka ŋa: «Aju David, kaỹëhnahnëryiỹi g'ami!»
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Yesu kahnëko, më ntehnëk njinenëhnijihna umëp uŋa. Ga tëkaryijik, Yesu më tëƴëka:
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 «Ye ỹaɗu linëhni?»
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Yesu më ntehnëka: «Araɓi avoka ahnund; kwëtahn hu ŋa pehëtëki.»
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Taŋ, mbokalehn nund do tëfëlehnënda Yesu cëmbatënda W̃ënu ŋa. Kore ỹa fop nuniho watac do cëmbëntëndenihawo W̃ënu ŋa.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.