Lucas 18
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 Yesu më mbok nësëhnëkëhni kat vërëfal vëlëw̃u va tufahnëhni tëfëkëhni njëfandëni kwëlëkwël hara vësilëtana:
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 «Nkeho hn'ankol ndampo ahitiŋ ale woko dakëɗilahna gë W̃ënu ŋa do dënënëɗilëhniwohna vahnë va.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Nkeho fëna hn'ankol tac asëval ale cëmaryëko asan. Asëval arac njiɗëho kwëlëkwël ahitiŋ hna ntehnënda kitiŋëhni g'ale nkelëkëhni ỹa.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 «Ahitiŋ a ŋwëỹëɗëho kwëlëkwël, tac më ntehnak: “Dakëɗilohna gë W̃ënu ŋa do dënënëɗëw̃ëhnihna vahnë va,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 ɓare kaɓi aỹi asëval mbërehnëko, kitiŋëɗëfuhëhni, soŋe antë mbok njij njankëndo gë wanës.”»
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Tac Ahwëhn a më mbok ntehnëk: «Nëparyin wante nësëk ahitiŋ ayapah arac!
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Awa, W̃ënu ŋa lë gwëcanëɗilihna bi vële kwëhnëk va age muntaɗëniha g'umëɗ gë g'anent? Ɗemankëɗilihna bi?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Pëƴaɗëmu, nkwëcanëɗëhëhni wati le rëfëka ỹa. Ɓare ge Ajë Ahn'a mbokajëk tëkatëɗëhëhni bi vële hwëtahnëka nkal li?»
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Yesu mboko nanta iỹi uhnës uryindaryindan soŋe vële ntiyahnëk satëk do yafëkëhni vëỹëntaw̃ va fop:
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 «Nkeho farise g'arëf ỹatëtanke. Vësan vërac tënkëniho Cery W̃ën Cankaf hna imunta.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Farise ỹa më kahnëk muntaɗ cahët minu fo ntehnënd: “W̃ën, camehnëmi gante nkoɓu gela gë vëỹëntaw̃ ki, vële leɗ vëỹi vahnë, w̃ek do yëkëlehnëɗ vësëval vëhaw̃ary; ha, camehnëmi gante nkoɓu gela g'aỹi arëf ỹatëtanke ki.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Cuŋëɗëfu wahwënta wahi wafac mbëɗ gë wahi hna, do njëɗahnëɗëfu Cery W̃ën Cankaf hna hwëhn pëhw hn'ile-wo-le hnuỹaɓu hna.”
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 «Arëf ỹatëtanke ỹa, umë, kamëhni kahnëko ŋaw̃ët mbankatënd sakahnëha do ɗëkëɗilohna kaŋ g'ambin ntehnënd: “W̃ën, kaỹëhnahnëryiỹi g'ami, aravëhno kaɓi aw̃en yeɓu.”»
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Yesu më mbok ntehnëk: «Paryi pëƴaɗëmu, W̃ënu ŋa arëf ỹatëtanke ỹi, ntehnëko satëk, gena farise ỹi. Ale-wo-le hnaỹënaka mbanëɗe ɓare ale vanaka naỹënëɗe.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Vahnë yinenëhnikawo Yesu wëla vutah vutoƴ va tindëhni wëɓák wadëw̃u ŋa ndëwahni. Vërëfal va, ga nuni rac, më niranihëhni.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Ɓare Yesu më tahëndakëhni vutah va do ntehn: «Tavëryinëhni njijëni vutah va, ant'aw̃emaỹehnuni, kaɓi Naw̃ W̃ënu ŋa vële ye had vëhni va hwëhnëk.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Toña ỹa fëƴaɗëmu, ale wok maw̃ëhnëlahna W̃ënu ŋa had gante maw̃ëndëhëhni fatah rëmu gë hnëmu ka tënkëɗina muk Naw̃ W̃ën hna.»
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Hnë wati rac, asankaf wasëwif rëƴëkawo Yesu: «Aharaŋ afërën, ye rëfëko liwu rënkahnu uwám usër hna?»
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Yesu më ntëkwaka: «Soŋe ye w̃acëɗuho afërën? Ahnë afërën gena ge gena W̃ënu ŋa fo.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Soŋe ile rëƴëru ỹi, gena njëtëru bi vakwëɗa va? “Ant'aryaw̃a ahnë; ant'ayëkëlehna asëval ahaw̃ary; ant'ale; ant'aye seɗe wamër; dënënëryihni rëmuh gë hnëmuh.”»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Asan a më ntëkwaka: «Vaŋi vakwëɗa fop maw̃ëhnëɓu koɓëri utah mën hna.»
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Yesu, ga nkwëryëk wanës watac, më ntehnëka: «Awa, iñë ryampo wojëki: ƴiry awaf fop ile hwëhnaru ỹa do ayëɗahni koryi ỹa vëhaỹëhnah va, koyëna nuỹaɗu hnapul yaɓah ambin hna. Tac ƴij arëfëlehnëndo ami fo.»
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Ɓare asan a, ga nkwëryëk wante ntehnëka Yesu ŋa, njamëlehnëko kaɓi mbetako ɗus.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Yesu, ga nuka gante njamëk ka, më ntehnëk: «Ntakëk vëvetak tënkëni Naw̃ W̃ën hna!
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Itënk yonkomb hnë hatëh sirehn ỹak hnëŋëk g'itënk avetak Inaw̃ W̃ën hna.»
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Vële hnëpaɗëhawo va më ntehnëni: «Mo ye awa ale hoɗe pehëti ỹa?»
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Yesu më ntëkwakëhni: «Vahnë va vëhoɗina, ɓare W̃ënu ŋa koɗ.»
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Awa, Piyer më ntehnëka Yesu: «Nëpary, tavëɓun ile hwëhnaɓun ỹa fop soŋe arëfëlehnënde.»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Yesu më ntëkwaka: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: ge ahnë tavëk tere lëw̃u, asëvalu, vëheryu, do vicëru, rëmu gë hnëmu gë vutahu soŋe Naw̃ W̃ënu ŋa,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 nuỹaɗ ntëbi ile kwëhnako koɓëri ỹa do nuỹaɗ ɗuniỹa ile wok puɗina wati ile yejëk ỹi.»
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Yesu canaryëkëhniwo vërëfal pëhw gë vëhi va do ntehnëhni: «Nëparyin, gë Yerusalem njiɗen. Hnam ntiyaɗ fop ile kerëni wakila soŋe Ajë Ahn'a.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Njëɗahnëɗëniha vële wok vëyena wasëwif, njafaŋëɗëniha, njew̃ëɗëniha, tëpahnëɗëniha,
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 ntampëɗëniha, tac ndaw̃ëɗëniha; do fac rarëna hna mbëhnëɗ.»
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ɓare ñoñ vëyëtëlohna ile nësëɗ; cow̃iniho ile ye wanës watac ỹa do wanës Yesu watac ntëbëkëhniwo.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Ante tëhaɗëho Yesu nkol Seriko ŋa, umëp lañako w̃untaɗëho ɗarël nkaw̃ hna.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ga nkwëryëk wëñaw̃ kore le ryëcëɗëho umë tëƴëk bi ye ye.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Më pëƴayik: «Yesu vë Nasaret ryëcëɗ.»
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Awa, më ndekak: «Yesu, Aju David, kaỹëhnahnëryiỹi g'ami!»
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Vële ryënkwëko va më niraniha ndemëhna, ɓare tac nkwënëk waɗeka ŋa: «Aju David, kaỹëhnahnëryiỹi g'ami!»
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yesu kahnëko, më ntehnëk njinenëhnijihna umëp uŋa. Ga tëkaryijik, Yesu më tëƴëka:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 «Ye ỹaɗu linëhni?»
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Yesu më ntehnëka: «Araɓi avoka ahnund; kwëtahn hu ŋa pehëtëki.»
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Taŋ, mbokalehn nund do tëfëlehnënda Yesu cëmbatënda W̃ënu ŋa. Kore ỹa fop nuniho watac do cëmbëntëndenihawo W̃ënu ŋa.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.