Lucas 18
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ACF
1 Yesu më mbok nësëhnëkëhni kat vërëfal vëlëw̃u va tufahnëhni tëfëkëhni njëfandëni kwëlëkwël hara vësilëtana:
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 «Nkeho hn'ankol ndampo ahitiŋ ale woko dakëɗilahna gë W̃ënu ŋa do dënënëɗilëhniwohna vahnë va.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Nkeho fëna hn'ankol tac asëval ale cëmaryëko asan. Asëval arac njiɗëho kwëlëkwël ahitiŋ hna ntehnënda kitiŋëhni g'ale nkelëkëhni ỹa.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 «Ahitiŋ a ŋwëỹëɗëho kwëlëkwël, tac më ntehnak: “Dakëɗilohna gë W̃ënu ŋa do dënënëɗëw̃ëhnihna vahnë va,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 ɓare kaɓi aỹi asëval mbërehnëko, kitiŋëɗëfuhëhni, soŋe antë mbok njij njankëndo gë wanës.”»
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Tac Ahwëhn a më mbok ntehnëk: «Nëparyin wante nësëk ahitiŋ ayapah arac!
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Awa, W̃ënu ŋa lë gwëcanëɗilihna bi vële kwëhnëk va age muntaɗëniha g'umëɗ gë g'anent? Ɗemankëɗilihna bi?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Pëƴaɗëmu, nkwëcanëɗëhëhni wati le rëfëka ỹa. Ɓare ge Ajë Ahn'a mbokajëk tëkatëɗëhëhni bi vële hwëtahnëka nkal li?»
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Yesu mboko nanta iỹi uhnës uryindaryindan soŋe vële ntiyahnëk satëk do yafëkëhni vëỹëntaw̃ va fop:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 «Nkeho farise g'arëf ỹatëtanke. Vësan vërac tënkëniho Cery W̃ën Cankaf hna imunta.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Farise ỹa më kahnëk muntaɗ cahët minu fo ntehnënd: “W̃ën, camehnëmi gante nkoɓu gela gë vëỹëntaw̃ ki, vële leɗ vëỹi vahnë, w̃ek do yëkëlehnëɗ vësëval vëhaw̃ary; ha, camehnëmi gante nkoɓu gela g'aỹi arëf ỹatëtanke ki.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Cuŋëɗëfu wahwënta wahi wafac mbëɗ gë wahi hna, do njëɗahnëɗëfu Cery W̃ën Cankaf hna hwëhn pëhw hn'ile-wo-le hnuỹaɓu hna.”
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 «Arëf ỹatëtanke ỹa, umë, kamëhni kahnëko ŋaw̃ët mbankatënd sakahnëha do ɗëkëɗilohna kaŋ g'ambin ntehnënd: “W̃ën, kaỹëhnahnëryiỹi g'ami, aravëhno kaɓi aw̃en yeɓu.”»
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Yesu më mbok ntehnëk: «Paryi pëƴaɗëmu, W̃ënu ŋa arëf ỹatëtanke ỹi, ntehnëko satëk, gena farise ỹi. Ale-wo-le hnaỹënaka mbanëɗe ɓare ale vanaka naỹënëɗe.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Vahnë yinenëhnikawo Yesu wëla vutah vutoƴ va tindëhni wëɓák wadëw̃u ŋa ndëwahni. Vërëfal va, ga nuni rac, më niranihëhni.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Ɓare Yesu më tahëndakëhni vutah va do ntehn: «Tavëryinëhni njijëni vutah va, ant'aw̃emaỹehnuni, kaɓi Naw̃ W̃ënu ŋa vële ye had vëhni va hwëhnëk.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Toña ỹa fëƴaɗëmu, ale wok maw̃ëhnëlahna W̃ënu ŋa had gante maw̃ëndëhëhni fatah rëmu gë hnëmu ka tënkëɗina muk Naw̃ W̃ën hna.»
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Hnë wati rac, asankaf wasëwif rëƴëkawo Yesu: «Aharaŋ afërën, ye rëfëko liwu rënkahnu uwám usër hna?»
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yesu më ntëkwaka: «Soŋe ye w̃acëɗuho afërën? Ahnë afërën gena ge gena W̃ënu ŋa fo.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Soŋe ile rëƴëru ỹi, gena njëtëru bi vakwëɗa va? “Ant'aryaw̃a ahnë; ant'ayëkëlehna asëval ahaw̃ary; ant'ale; ant'aye seɗe wamër; dënënëryihni rëmuh gë hnëmuh.”»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Asan a më ntëkwaka: «Vaŋi vakwëɗa fop maw̃ëhnëɓu koɓëri utah mën hna.»
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Yesu, ga nkwëryëk wanës watac, më ntehnëka: «Awa, iñë ryampo wojëki: ƴiry awaf fop ile hwëhnaru ỹa do ayëɗahni koryi ỹa vëhaỹëhnah va, koyëna nuỹaɗu hnapul yaɓah ambin hna. Tac ƴij arëfëlehnëndo ami fo.»
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Ɓare asan a, ga nkwëryëk wante ntehnëka Yesu ŋa, njamëlehnëko kaɓi mbetako ɗus.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Yesu, ga nuka gante njamëk ka, më ntehnëk: «Ntakëk vëvetak tënkëni Naw̃ W̃ën hna!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Itënk yonkomb hnë hatëh sirehn ỹak hnëŋëk g'itënk avetak Inaw̃ W̃ën hna.»
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Vële hnëpaɗëhawo va më ntehnëni: «Mo ye awa ale hoɗe pehëti ỹa?»
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Yesu më ntëkwakëhni: «Vahnë va vëhoɗina, ɓare W̃ënu ŋa koɗ.»
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Awa, Piyer më ntehnëka Yesu: «Nëpary, tavëɓun ile hwëhnaɓun ỹa fop soŋe arëfëlehnënde.»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Yesu më ntëkwaka: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: ge ahnë tavëk tere lëw̃u, asëvalu, vëheryu, do vicëru, rëmu gë hnëmu gë vutahu soŋe Naw̃ W̃ënu ŋa,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 nuỹaɗ ntëbi ile kwëhnako koɓëri ỹa do nuỹaɗ ɗuniỹa ile wok puɗina wati ile yejëk ỹi.»
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Yesu canaryëkëhniwo vërëfal pëhw gë vëhi va do ntehnëhni: «Nëparyin, gë Yerusalem njiɗen. Hnam ntiyaɗ fop ile kerëni wakila soŋe Ajë Ahn'a.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Njëɗahnëɗëniha vële wok vëyena wasëwif, njafaŋëɗëniha, njew̃ëɗëniha, tëpahnëɗëniha,
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 ntampëɗëniha, tac ndaw̃ëɗëniha; do fac rarëna hna mbëhnëɗ.»
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Ɓare ñoñ vëyëtëlohna ile nësëɗ; cow̃iniho ile ye wanës watac ỹa do wanës Yesu watac ntëbëkëhniwo.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Ante tëhaɗëho Yesu nkol Seriko ŋa, umëp lañako w̃untaɗëho ɗarël nkaw̃ hna.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Ga nkwëryëk wëñaw̃ kore le ryëcëɗëho umë tëƴëk bi ye ye.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Më pëƴayik: «Yesu vë Nasaret ryëcëɗ.»
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Awa, më ndekak: «Yesu, Aju David, kaỹëhnahnëryiỹi g'ami!»
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Vële ryënkwëko va më niraniha ndemëhna, ɓare tac nkwënëk waɗeka ŋa: «Aju David, kaỹëhnahnëryiỹi g'ami!»
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yesu kahnëko, më ntehnëk njinenëhnijihna umëp uŋa. Ga tëkaryijik, Yesu më tëƴëka:
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 «Ye ỹaɗu linëhni?»
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Yesu më ntehnëka: «Araɓi avoka ahnund; kwëtahn hu ŋa pehëtëki.»
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Taŋ, mbokalehn nund do tëfëlehnënda Yesu cëmbatënda W̃ënu ŋa. Kore ỹa fop nuniho watac do cëmbëntëndenihawo W̃ënu ŋa.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.