Lucas 17
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT
1 Yesu më lenëkëhniwo vërëfal vëlëw̃u va: «Nkeɗ kwëlëkwël ile rëkëɗ ntiyehnëndëhni vahnë va wameh. Ɓare meka ale liyehnëka aỹëntaw̃u wameh!
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Soŋe sifa ahnë arac pecek nkwaki bëraka gëb li tac ntabi hnë wov, ani gë ntiyehnahnënda ahnë wameh lakënde fatah W̃ën fëndampo fo.»
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Yesu më mbok ntehnëk: «Keharyin ɗus!
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Lakënde ntëntahni wahwënta mbëɗ gë wahi fac hna do nte-wo-nte ŋa mbokaj ntehni: “Tavëhnërye, ntëntëɓu”, tavëhnëryehna.»
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Tac vëfaƴik va ntehnënihawo Ahwëhn a: «Gwënëry ikwëtahn dëw̃ fu ŋa!»
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Ahwëhn a më ntëkwakëhni: «Ge kwëhnarun ikwëtahn nte vak had uỹëc mutarëd, koɗun alehnuna aŋ'atëh, “Gëcary ani ayi afëla wov hna”, do maw̃ëndëhu.»
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Yesu më mbok ntehnëk: «Ge ahnë hnë w̃uhnë kwëhnaka aramp ale yamëɗ wëhaỹ ma heryëɗëhëhni wusaw̃, gena bi dehnëɗilahna ge mëncik: “Ƴij alaña arok roka ỹa.”
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Ɓare ntehnëɗëha: “Ge pëhwëtaru ahnëgëhno roku do sewu, tac g'arok g'ase, wëjë fëna.”
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Tëfëlahna camehni aramp arac kaɓi ɗoku lëw̃u ỹa fo ntik.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Koyëna nke soŋe hun ỹa fëna, ge ntirun fop ile ntehnëku W̃ën ỹa, dehnëryin: “Vëryokuŋ fo yeɓun vële wok vëwonëhnanina iñë. Ɗoku lëw̃ fu ỹa fo liɓun.”»
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Ante nkoko njind Yesu Yerusalem ŋa, yëbëlan resiỹo Samari gë Galile tëfëko.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Ante ntënkëɗëho ankol ŋa tëhanihawo vëhwëhn ambiỹ ipëhw. Umë kahnëni ŋaw̃ët
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 pëgwëlehnëni këlandëniha ndekandëni: «Yesu, Asankaf, kaỹëhnahnëryiỹi gë fuhnë!»
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Yesu, ga nukëhni, më ntehnëkëhni: «Ƴiryin njëkënihu vësëna wasaɗëha va.» Wati nte njiɗëniho ŋa, njërëniho.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Aryampo hnë vëhni, ga nuk njërëk, mbokajëko ndekajatënd icëmb W̃ënu ŋa.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Ga tëkik ɗarël Yesu, ndënkwëhnëlehn haryënkw lëw̃u yëka ỹi nkal li, do camehnënda. Asan arac avë Samari yeho.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Yesu më ntehnëka: «Gena bi pëhw iŋa fop yërënik? Ne nkehëhni mbëɗ gë vëhnah vëỹëntaw̃ va?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Vëhnahana bi mbokajëni camehnëniha W̃ënu ŋa? Ahneh ale wok gena sëwif, aỹi fo vokajëk?»
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Tac Yesu më ntehnëka asan a: «Matëry, ayi; kwëtahnëhu ŋa njërënëki.»
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Fac ryampo wafarise w̃a tëƴënihawo Yesu bi guve tëkiɗ Naw̃ W̃ënu ŋa. Umë ntëkwakëhni: «Naw̃ W̃ënu ŋa ƴijëɗina had iñë ile hnuɗe.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Dehnëɗena: “Ani nke”, ma “Hnani nke”, ami pëƴaɗëmu, Naw̃ W̃ënu ŋa hnë w̃uhnë tëk nke lakënde nuɗiluhna.»
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Tac më ntekëhni vërëfal va: «Wati yejëk ile përëɗëhu ahnuw̃una Ajë Ahn'a wëla fac ryampo fo, ɓare nuɗilunahna.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Ntehnëɗerun: “Ani nke!” ma “Hnani nke!” Ant'aw̃aw̃u, ant'arëfuni.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Ƴëtëryin, fac Ajë Ahn'a, ge tëkik, nkeɗ had mbilëbilik ambin hn'ani penëlehn ɗuniỹa ỹi fop.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Ɓare afo korot ten ɗus, do vahnë vëvë dol vi ŋwëỹëɗëniha.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 «Wafac wale njihahniɗ Ajë Ahn'a nkeɗ had gë ƴamani rëm fu sankaf, Nowe, ka.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Vahnë va tokëɗëniho, ceɗëniho, ñëlëlëɗëniho, do njëɗahnëɗënihëhniwo vëryag hni va ñëlini, hafo fac hn'ile tënkahnëko Nowe sisikulu hna. Awa w̃ac sankaf yijëko nkal hna ndaw̃ëhni fop.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 «Nkeho fëna had ƴamani Lot ỹa: vahnë va tokëɗëniho, ceɗëniho, ntaw̃ëɗëniho do nkwafëɗëniho, njamëɗëniho do mbëryëɗëniho watere,
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 hafo fac hn'ile cahnëko Lot Sodom hna: W̃ënu ŋa tëviko g'ambin rëv hwëɗëh do gë wëraka hwëɗëh ndaw̃ëkëhniwo vahnë va fop.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 «Koyëna nkeɗ fac le tufëhnaɗ Ajë Ahn'a: vahnë va ɗoku lëw̃ hni fo ntiɗëni, vëfëhwëtaɗina ikaca mën.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 «Fac rac ale yeɗ karyënkw cery ntëw̃u ŋa, antë tënk ɓambery nuf viỹë vilëw̃u; do ale ye hn'ikaỹ dëw̃u ỹa fëna antë mënc gë ỹalu.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Ndënkwëtaryin ile yehawo asëval Lot ỹa.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Ale ỹaɗ iỹi ɗuniỹa ỹa cëmëɗ, ɓare ale wok kwëtahnëna nëf iỹi ɗuniỹa ỹa pehëtaɗ umë dënk.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Pëƴaɗëmu, hnë umëɗ tac vahnë vëhi ryakëɗ hn'ipad ndampo fo; nufëɗe aryampo do tavi aỹëntaw̃ a.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Vësëval vëhi rëkëɗ ndaw̃ëndëni ryëw̃a ndampo fo; nufëɗe aryampo do tavi aỹëntaw̃ a.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 [Vësan vëhi yeɗ hn'ikaỹ; nufëɗe aryampo do tavi aỹëntaw̃ a.»]
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Vërëfal va më tëƴëniha: «Ahwëhn, ne nkeɗ watac?»
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.