Lucas 15

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Vërëf ỹatëtanke gë vahnë vëw̃eh vëhaw̃ary tëhaɗënihawo Yesu soŋe nëpaniha.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Wafarise w̃a gë vëharaŋ sariya va umë mëhnaɗëni ntehnëndëni: «Aỹi asan maw̃ëk kacahni vëli wameh do tokëlahnëndëni gë vëhni!»
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Awa Yesu më nësëhnëkëhni aki:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 «Hnë w̃uhnë, ge ahnë kwëhnakëhni wape keme do cëvaryata ryampo, tavëɗilihna bi wañëntaw̃ ŋa fop hn'ile keryëɗëhëhni hna njihahn njëkëlehna ile sëvëk ỹa hafo nuja?
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Do ge nujëka natiɗëha, ndafiɗëha vankus hna mënceryehn.
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 Age tëkëk tere lëw̃u hna macëɗëhëhni wëlawow̃u w̃a gë vësaryëntaw̃u va fop do ntehnëhni: “Ƴijën nëhin kaɓi nujëɓuha ife mën ile sëvëko ỹa!”
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Paryi pëƴaɗëmu, ambin hna fëna koyëna dënk nkeɗ: ge ali wameh aryampo fo nkwëcëtak vankeya va, uhnatah w̃a njaɓëɗ ɗus hn'ambin hna ntëbini vësatah vëyaɓah vële nkok ɓalëna gwëcët vankeya vantëw̃ hni.»
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 Yesu më mbok ntehnëk: «Ge asëval hwëhnak waŋëc koryi ipëhw, cëvaryata uryampo, pëɗëɗina bi lampu ỹa, pahëc cery ŋa do njëhër wajira fo hafo nu?
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Do ge nuk, macëɗëhëhni wëlawow̃u w̃a gë vësaryëntaw̃u va ntehnëhni: “Nëhënëfu kaɓi nuɓu uỹëc koryi ule hnambëɓuho w̃a!”
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Toña ỹa fëƴaɗëmu, ge aw̃en aryampo fo nkwëcëtak vankeya vameh vantëw̃u va wamëleka W̃ënu ŋa natëɗëhëhni ɗus.»
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Yesu më mbok ntehnëk: «Asan hwëhnakëhniwo vutah vucan vuki.
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Fatoƴ fa më ntehnëka rëmu: “Apa, ƴëɗarye hnapul ile lëw̃ ɗëfu ỹa.” Awa rëm ỹa më cahëlehnëkëhni vutahu hnapul lëw̃u ỹa.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 «Hnë wafac toƴe, fatah fatoƴ fa më nkwafëk ile ceharyiko ỹa, njilehn hn'inkal ŋaw̃ah ɗus gë koryi lëw̃u ỹa fop. Umë njik tokëk koryi lëw̃u ỹa hnam hafo puhn.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Ga puhnëk koryi ỹa, inte cankaf yeho nkal tac, pëgwëlehn njëkëlehnand ile rëfëka ỹa.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Njilehn ndokuŋëhnënda asan avë nkal tac. Asan arac, umë njoka gë wëhaỹ walëw̃u njëkandëhni vampëhëmpëh.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Fatah fa ñaɗëho ɗus pihnënanti wëla g'uryav vampëhëmpëh w̃a fo, ɓare ahnë ƴëɗaɗilawohna.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 «Awa ndënkwëtalehn ntehna: “Vëryokuŋ Apa va fop tokëɗëni gante ñaɗëni ka ɓare ami, inte ỹaɗ ndaw̃o ani!
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Mbokaɗëfu gë vëhni Apa lehnëw̃a: ‘Apa, ntëntahnëɓuha W̃ënu ŋa do ntëntahnëmi wëjë fëna.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Gona tëfo yewu fatah hu. Pëlarye had aryampo gë vëryokuŋ hu ki.’”
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 Kahnëtalehn mbokand gë vëhni rëmu. Fatah fa nkoko ŋaw̃ tëkahn tere hna nujata rëmu ỹa ga njijëɗ, umë kaỹëhnahnëka ɗus g'aju do nkary kacahna g'uhnatah.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 «Tac fatah fa më ntehnëka rëmu: “Apa, ntëntahnëɓuha W̃ënu ŋa do ntëntahnëmi wëjë fëna. Gona tëfo yewu fatah hu.”
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 «Ɓare rëmu më ntekëhni taŋ vëryokuŋ vëlëw̃u va: “Dëfëryin ayoju acuɗ ante ỹak wamëk ŋa asuɗuna ajë mën aỹi; diryina nënk fëmbak hna, do afaryuna wapary.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Ƴojëna fañihni fante ỹak hniryëkëfa aryaw̃una; tokinëhna ntihahnina ambënt.
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 Aỹi ajë mën had ale sëmëk nkeho do tame mbëhnik, cëvëko do nuɓuha.” Pëgwëlehnëni ambënt ŋa.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 «Wati rac, fatah fandënkwëryënkw asan arac fa g'ikaỹ nkeho. Ga mënciɗ tëhat tere ỹa, umë nkwëryëkëhni vahnë ga nkaw̃ëɗëni.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Më macëka aryokuŋ aryampo tëƴa bi ye ye tere hna.
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Aryokuŋ a më ntëkwaka: “Ahery hu w̃ëncik, rëmuh më ndaw̃ëhnëka fañihni fante hniryëk fa, kaɓi ƴam fo mëncik.”
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 «Ntavëlehna fatah fandënkwëryënkw fa do ŋwëỹëko tënkëɗina tere hna. Rëmu më cahnik muntahna tënk.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Ɓare umë ntëkwaka: “Nëpary, Apa, wabëhn waƴaɓah ye koɓëri ga ndokuŋëhnahnëɗëmi, hara gwajëhnëlihna wëla uhnës ryampo. Ɓare wëla fanankal ƴëɗalihow̃ahna lihahnëfuna ambënt gë wëlawo mën w̃a.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Aỹi ajë hu ale w̃ëncik aỹi, umë gë vësëval tokëni koryi hu ỹa fop ɓare umë ryaw̃ëhnëruha fañihni faniryah fa alinëhnahna ambënt!”
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 «Rëmu më ntëkwaka: “Fatah mën, wëjë g'ami nkelahnik kwëlëkwël, do fop ile hwëhnëɓu ỹa wëjë hwëhnëk.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Tëfëka natëfu ntiyin ambënt kaɓi aỹi ahery hu, ale w̃ëncik aỹi, had ale sëmëk nkeho, mbëhnaryëkow̃a, cëvëko do nuyik.”»
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.