Lucas 15

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Vërëf ỹatëtanke gë vahnë vëw̃eh vëhaw̃ary tëhaɗënihawo Yesu soŋe nëpaniha.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 Wafarise w̃a gë vëharaŋ sariya va umë mëhnaɗëni ntehnëndëni: «Aỹi asan maw̃ëk kacahni vëli wameh do tokëlahnëndëni gë vëhni!»
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Awa Yesu më nësëhnëkëhni aki:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 «Hnë w̃uhnë, ge ahnë kwëhnakëhni wape keme do cëvaryata ryampo, tavëɗilihna bi wañëntaw̃ ŋa fop hn'ile keryëɗëhëhni hna njihahn njëkëlehna ile sëvëk ỹa hafo nuja?
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 Do ge nujëka natiɗëha, ndafiɗëha vankus hna mënceryehn.
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 Age tëkëk tere lëw̃u hna macëɗëhëhni wëlawow̃u w̃a gë vësaryëntaw̃u va fop do ntehnëhni: “Ƴijën nëhin kaɓi nujëɓuha ife mën ile sëvëko ỹa!”
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Paryi pëƴaɗëmu, ambin hna fëna koyëna dënk nkeɗ: ge ali wameh aryampo fo nkwëcëtak vankeya va, uhnatah w̃a njaɓëɗ ɗus hn'ambin hna ntëbini vësatah vëyaɓah vële nkok ɓalëna gwëcët vankeya vantëw̃ hni.»
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 Yesu më mbok ntehnëk: «Ge asëval hwëhnak waŋëc koryi ipëhw, cëvaryata uryampo, pëɗëɗina bi lampu ỹa, pahëc cery ŋa do njëhër wajira fo hafo nu?
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Do ge nuk, macëɗëhëhni wëlawow̃u w̃a gë vësaryëntaw̃u va ntehnëhni: “Nëhënëfu kaɓi nuɓu uỹëc koryi ule hnambëɓuho w̃a!”
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Toña ỹa fëƴaɗëmu, ge aw̃en aryampo fo nkwëcëtak vankeya vameh vantëw̃u va wamëleka W̃ënu ŋa natëɗëhëhni ɗus.»
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Yesu më mbok ntehnëk: «Asan hwëhnakëhniwo vutah vucan vuki.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Fatoƴ fa më ntehnëka rëmu: “Apa, ƴëɗarye hnapul ile lëw̃ ɗëfu ỹa.” Awa rëm ỹa më cahëlehnëkëhni vutahu hnapul lëw̃u ỹa.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 «Hnë wafac toƴe, fatah fatoƴ fa më nkwafëk ile ceharyiko ỹa, njilehn hn'inkal ŋaw̃ah ɗus gë koryi lëw̃u ỹa fop. Umë njik tokëk koryi lëw̃u ỹa hnam hafo puhn.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 Ga puhnëk koryi ỹa, inte cankaf yeho nkal tac, pëgwëlehn njëkëlehnand ile rëfëka ỹa.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 Njilehn ndokuŋëhnënda asan avë nkal tac. Asan arac, umë njoka gë wëhaỹ walëw̃u njëkandëhni vampëhëmpëh.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 Fatah fa ñaɗëho ɗus pihnënanti wëla g'uryav vampëhëmpëh w̃a fo, ɓare ahnë ƴëɗaɗilawohna.
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 «Awa ndënkwëtalehn ntehna: “Vëryokuŋ Apa va fop tokëɗëni gante ñaɗëni ka ɓare ami, inte ỹaɗ ndaw̃o ani!
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Mbokaɗëfu gë vëhni Apa lehnëw̃a: ‘Apa, ntëntahnëɓuha W̃ënu ŋa do ntëntahnëmi wëjë fëna.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Gona tëfo yewu fatah hu. Pëlarye had aryampo gë vëryokuŋ hu ki.’”
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 Kahnëtalehn mbokand gë vëhni rëmu. Fatah fa nkoko ŋaw̃ tëkahn tere hna nujata rëmu ỹa ga njijëɗ, umë kaỹëhnahnëka ɗus g'aju do nkary kacahna g'uhnatah.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 «Tac fatah fa më ntehnëka rëmu: “Apa, ntëntahnëɓuha W̃ënu ŋa do ntëntahnëmi wëjë fëna. Gona tëfo yewu fatah hu.”
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 «Ɓare rëmu më ntekëhni taŋ vëryokuŋ vëlëw̃u va: “Dëfëryin ayoju acuɗ ante ỹak wamëk ŋa asuɗuna ajë mën aỹi; diryina nënk fëmbak hna, do afaryuna wapary.
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 Ƴojëna fañihni fante ỹak hniryëkëfa aryaw̃una; tokinëhna ntihahnina ambënt.
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 Aỹi ajë mën had ale sëmëk nkeho do tame mbëhnik, cëvëko do nuɓuha.” Pëgwëlehnëni ambënt ŋa.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 «Wati rac, fatah fandënkwëryënkw asan arac fa g'ikaỹ nkeho. Ga mënciɗ tëhat tere ỹa, umë nkwëryëkëhni vahnë ga nkaw̃ëɗëni.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 Më macëka aryokuŋ aryampo tëƴa bi ye ye tere hna.
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Aryokuŋ a më ntëkwaka: “Ahery hu w̃ëncik, rëmuh më ndaw̃ëhnëka fañihni fante hniryëk fa, kaɓi ƴam fo mëncik.”
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 «Ntavëlehna fatah fandënkwëryënkw fa do ŋwëỹëko tënkëɗina tere hna. Rëmu më cahnik muntahna tënk.
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ɓare umë ntëkwaka: “Nëpary, Apa, wabëhn waƴaɓah ye koɓëri ga ndokuŋëhnahnëɗëmi, hara gwajëhnëlihna wëla uhnës ryampo. Ɓare wëla fanankal ƴëɗalihow̃ahna lihahnëfuna ambënt gë wëlawo mën w̃a.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Aỹi ajë hu ale w̃ëncik aỹi, umë gë vësëval tokëni koryi hu ỹa fop ɓare umë ryaw̃ëhnëruha fañihni faniryah fa alinëhnahna ambënt!”
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 «Rëmu më ntëkwaka: “Fatah mën, wëjë g'ami nkelahnik kwëlëkwël, do fop ile hwëhnëɓu ỹa wëjë hwëhnëk.
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Tëfëka natëfu ntiyin ambënt kaɓi aỹi ahery hu, ale w̃ëncik aỹi, had ale sëmëk nkeho, mbëhnaryëkow̃a, cëvëko do nuyik.”»
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.