Lucas 14

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Hnë fac ntaw̃ëla hna Yesu njiko hnë tere asankaf wafarise rok roka. Vële yeho hnam va njëkëɗënihawo Yesu gë hakili.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Asan ale cënkëk mbahn iŋi fop hahnëko haryënkw lëw̃u.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Yesu më tëƴëkëhni vëharaŋ sariya va gë wafarise w̃a: «Sariya fu ỹa maw̃ëryak bi, ma mbañëk bi njërëni ahnë fac ntaw̃ëla hna?»
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Ɓare vëlëkwalohna. Yesu më ñakëka njërënëlehna aresa do ntehnëlehna mënc.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Tac më ntehnëkëhni: «Ge aryampo hnë w̃uhnë ntëbaryëka aju ma ryahni hnë kolomba, dabëtiɗilahna bi taŋ wëlakënde nke fac ntaw̃ëla?»
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Vëholëlohna ntëkwani wanës watac fëna.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Yesu kamahnëko vëhneh va tëhnaɗëni wëlaña wale ỹak hnëfak w̃a. Awa më nësëhnëkëhni waŋi:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 «Age ahnë macehnëk rok roka ambënt cankaf, ant'ayi alaña ile ỹak hnëfak. Koɗ nke ale lëbëki ntënah faƴehnaryik.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Ale w̃acehnëku w̃uhnë ỹa koɗ njij ntehni: “Ƴëɗaryehna aỹi iỹi laña.” Awa, g'usëfëhnah fo matëɗu ayi alaña hafo laña rëkwa hna.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Age ahnë macehnëki, ƴirye alaña laña rëkwa hna. Koyëna ge tëkik ale w̃acehnëki ỹa, mpëd koɗ ntehni: “Lawo, ƴij alaña laña hnëfak li.” Untënah hu ŋa yeɗ koyëna tase vële lañalahnërun va fop.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Pëƴaɗëmu, ale-wo-le hnaỹënaka mbanëɗe, do ale vanaka naỹënëɗe.»
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Tac Yesu më ntehnëka ale w̃acëkëhniwo ỹa: «Age macehnëɗu roka vë g'anent ma vë g'anëka, ant'aw̃acëhni wëlawo hu ma vëhery hu, hnënk hu ma vësaryënt hu vëvetak, kaɓi koɗ macëgënihi vëhni fëna do cosënihi ile yëɗaruhëhniwo ỹa.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Ɓare ge macehnëɗu roka ambënt, macëryihni vëhaỹëhnah, vële nkojëk iñë ryampo mbahn hna, vële raɗëɗ do gë vumëp.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Koyëna nëfaɗëhi, kaɓi vëhoɗina mbësanihi. W̃ënu ŋa vësaɗëhi ntëbi ile yëɗaruhëhni ỹa ante mbëhnëɗëni vële satëk va.»
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Ga nkwëryëni watac aryampo hnë vële ntañalahnëniho hna më ntehnëka Yesu: «Mbëtak ale hnuỹaɗ laña Naw̃ W̃ën hna!»
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Yesu më ntëkwaka gë iỹi uhnës uryindaryindan: «Asan w̃acehnëkëhniwo vahnë vëyaɓah roka ambënt cankaf.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Ga puhnayik roka ỹa më paƴëka aryokuŋ a macihni vëfaƴ va: “Ƴijën, puhnayik.”
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 «Ɓare vëfaƴ va fop muntaɗëniho tavëhnini, vëhoɗina njini roka. Asan a aryampo më ntehnëka aryokuŋ a: “Kaỹ law̃ëɓu takan, umë ñaɗëfu yëkiwu; muntami tavënde.”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 «Aỹëntaw̃ më ntehnëka: “Waper wuhni mbëɗ law̃ëɓu, vëhni yiɗëfu yëkëhnahnu; muntami tavënde.”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 «Ahaw̃ary kat më ntehnëk: “Takan ñëlëɓu, umë woɓu koɗa yihahnu.”
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 «Aryokuŋ a më mbokak g'ale ndokuŋënd pëƴahna fop wade ntëkwajik ŋa. Awa ahwëhn tere ỹa ntavëkawo ɗus ntehnëlehna aryokuŋ alëw̃u ỹa: “Ƴiryeyi ñap waỹëw̃a hna gë vankaw̃ vambë nkol vi, ayojëhni vëhaỹëhnah va gë vële ye vorovoro va, vumëp va do gë vële raɗëɗ va.”
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 «Ga mbiỹëk toƴe, aryokuŋ a më njijëk ntehna ahwëhn tere ỹa: “Ntiɓu ile lehnakuho ỹa ɓare ha gaki nkok vilaña va.”
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 «Ahwëhn tere ỹa më mbok ntehnëka aryokuŋ a lëw̃u ỹa: “Ƴiryeyi vankaw̃ wëhaỹ hna gë fop haryënkw wakece ŋa do ali fere ayojëhni vële fankëlëɗun va fop njijëni, pëɓahn tere mën ỹi.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Toña ỹa fëƴaɗëmu, wëla aryampo hnë vële ryënkwakëɓu w̃acu vi tokëɗina roka mën ỹi!”»
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Yesu nkoko njind do kore yaɓah rëfëɗëhawo. Më cahëtak ntehnëhni fop:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 «Ale yijëɗ ỹal mën, ami rëfëka ŋahno ntëbi rëmu, hnëmu, asëvalu, vutahu, vëheryu, vicëru, ntëbi umë dënk. Ge gena umë, koɗina nke arëfal mën.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Ale wok maw̃ana tëfëndo hafo paki cëm hnë kërëwa hna koɗina nke arëfal mën.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 «Ge aryampo hnë w̃uhnë ñaɗ mbëry cery cankaf njihnah dañaɗina bi njëk ten koryi lëw̃u ỹa bi gwër puhnand ɗoku ỹa!
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Ge aki fo pëgwëk mëkëna puhna vële hnuɗ va tëkëɗ ndasëhnëɗëniha.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 «Ntehnëɗe: “Aỹi asan pëgwëk mbëryënd ɓare mëkëna puhna ɗoku ỹa!”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Ndampo fo nke ge ahnaw̃ njinëhniɗëha ahnaw̃antawu uw̃ët, kwëhnatëhni vësan wawuli pëhw (10,000) do aỹëntaw̃ a njijatënd gë vësan wawuli wafëhw wahi (20,000). Dañaɗina bi ten njëk bi koɗ mëtëni?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ge koɗina, paƴëɗëhëhni vahnë ahnaw̃antawu hna, wati ante nkok ŋaw̃ëk ŋa, nkwëryëlëni antë mëtëni.»
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Awa, më ntehnëk Yesu: «Koyëna nke: wëla aryampo hnë w̃uhnë koɗina nke arëfal mën ge maw̃ëna tav ile kwëhnak ỹa fop.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 «Waŋiry ŋa iñë fërën ye, ɓare ge gona ŋañ, hak koɗe mbokaryi ŋañëni; nkufahni nkal iŋi ma uhnëɗa w̃a?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Nafa goryaryëɗina waŋiry wante wok gona ŋañ; canëɗe. Nëparyin ɗus ge kwëhnarun vanëf awëryahnu!»
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.