Lucas 13
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT
1 Wati rac, vahnë yijëko tëfëtanëhnëniha Yesu gante ndaw̃ehnëkëhniw̃o Pilat, asankaf nkal, vëvë nkal Galile ka wati nte cënaɗëniho saɗëha W̃ënu ŋa.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Yesu më ntëkwakëhni: «Naharun bi vëỹi ndaw̃ini aki kaɓi vëhni liɗëho wameh wacankaf ntëbini vëỹëntaw̃ vi fop?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Pëƴaɗëmu, gena koyëna! Do ge gwëcëtaluhna vankeya va fop, cëmëɗun gë vëhni ki.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 Vahnë pëhw g'imbëɗ gë vërar vële njohahnëko cery jihnah Silowe hna do cëmëlehnëni, ntiyahnëku bi vëhni liɗëho wameh ntëbini vëỹëntaw̃ vëvë Yerusalem vi fop?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Pëƴaɗëmu, gena koyëna do, ge gwëcëtaluhna vankeya va gë vëhni ki, cëmëɗun fop.»
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Tac Yesu më hnantanëhnëkëhni iỹi uhnës uryindaryindan: «Anuỹ yeho hnë sarëɗiŋ. Asan ale hnaɗëko atëh tac ỹa njijëko kwëc, ɓare tëkatëlohna ga ntëw̃ëk.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Awa më ntehnëka aryokuŋ a lëw̃u ỹa: “Nuru! Wabëhn watar ye ga pëlahnëɓu aŋi anuỹ do dëw̃ëɗina. Awa, ŋosëry! Nula nafa ile kwëhnak hn'ani.”
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 «Aryokuŋ a më ntëkwaka: “Tavëry hnëw̃ël fo; nkabëɗëfu caharaɓ dëp iŋi do hovu ile wufëɗëha.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Mpëd ntëw̃ëɗ bëhn. Ge dëw̃ëna, ŋosëɗëfu.”»
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Hnë fac ntaw̃ëla Yesu karaŋëɗëhëhniwo vahnë hnë caliŋa wasëwif hna.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Asëval ares yentiko hnam, ƴine huƴëkawo. Hnë wabëhn pëhw g'imbëɗ gë watar koɗilohna catëna.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Yesu, ga nuka asëval arac, më macëka njij do ntehna: «Asëval, ntihëtik urey hu w̃a.»
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Ante nësëɗëho ŋa tindëkawo wëɓák ŋa asëval a matëndalehn taŋ, pëgw cëmbënda W̃ënu ŋa!
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Ɓare asankaf caliŋa ỹa ntavëkawo ɗus gë Yesu kaɓi fac ntaw̃ëla njërënëkawo ahnë. Më ntehnëkëhni kore ỹa: «Wafac mbëɗ gë ryaw̃ ye wale rëfëka ndokuŋahni w̃a; ƴijën ayërëniwu wafac warac hara gena fac ntaw̃ëla!»
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Ɓare Ahwëhn a më ntëkwaka: «W̃uhnë vële wok diɗiluhna ile lehnëɗunëhëhni vëỹëntaw̃ ntini, ale-wo-le pokëtëɗilahna bi ryahni lëw̃u ma fali njohna pëɗehna w̃ënka wëla hnë fac ntaw̃ëla hna?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Gena bi koɓëri wabëhn pëhw g'imbëɗ gë warar, aỹi asëval, ale yentik hnënk Abëraham, pëlak Sintani? Tëfëlahna bi ntihëti ures lëw̃u w̃a hnë fac ntaw̃ëla?»
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Ante nësëɗëho Yesu watac ŋa vëỹew̃ vëlëw̃u va cëfëhnëlehnëkëhniwo. Ɓare vëỹëntaw̃ vëvë kore va fop natëkëhniwo gë ɗoku wamah ile ntiɗëho ỹa.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Tac Yesu më ntehnëk: «Ye mëntëlëni Naw̃ W̃ënu ŋa? Ye hoɗëfu w̃ëntëndëlehnëw̃ëhni?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Uỹëc tëh mutarëd mëntëlëni, ule pahnëk asan hnë sarëɗiŋ lëw̃u: pëhnëɗ, naỹ, nke had ankëhn, wusëry w̃a koɗ kofëni hnam.
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 «Ye hoɗëfu voku w̃ëntëlehnëw̃ëhni Naw̃ W̃ënu ŋa?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Nke had levir ile nufëk asëval nëgw gë farin fayaɓah, tac cis fop.»
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Yesu Yerusalem nkoko njind karaŋëhatëndëhni vahnë va vankol vacankaf hna gë vatoƴ hna per.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Ahnë më tëƴëka: «Ahwëhn, njaɓëɗëni bi vële fehëtëɗe va?»
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 «Kamënaryin arënku rënka suyah hna; pëƴaɗëmu, vëyaɓah njëkëlehnëɗëni tënkëni hnë rënka rac ɓare vëhoɗina.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Age ahwëhn tere ỹa cëɗëk rënka ỹa, awotu g'ipër, tëkëɗun avankëndu alehnatëndu: “Ahwëhn, piɗëtëndifu!”
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 «Awa ntehnëɗunëha: “Gena bi tokëlahninëk do celahninëk? Karaŋëruhëhni vahnë va wëwac vankol fu hna.”
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 «Mbokëɗ ntehnu fëna: “Ƴëtëla bi ne nkejërun. Tavëryino, w̃uhnë vële wok vësatëna vi, w̃enëɗ vi fop!”
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 «Hnam rëkëɗ kondëni do cemëlehnandëni wabeñ ŋa, ge nurunëhëhni vëhni Abëraham gë Isak, Sakob do gë wakila ŋa fop Naw̃ W̃ën hna aravatewu w̃uhnë g'ipër!
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Matiɗëni vahnë va vacape vanah tak. Ntañaɗëni laña lëw̃ hni hna Naw̃ W̃ën hna soŋe ambënt ŋa.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Vële ye gaki vërëkwa vi yeɗ vëryënkwëryënkw va do vëryampo hnë vële ye vëryënkwëryënkw vi yeɗ vërëkwa.»
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Wati rac dënk wafarise wëryampo tëhanihawo Yesu ntehnëniha: «Ƴiryeyi, ŋaw̃ëtary ani; Eroɗ ñaɗ ndaw̃i.»
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Yesu më ntëkwakëhni: «Ƴiryin alehnëhnunow̃a aỹi, avora vahnë ye had ỹin: “Dol g'acahn waƴine laɗëfu do yërënëɗëw̃ëhni vahnë, fac rarëna hna puhnaɗëfu ɗoku mën ỹa.”
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Ɓare dol, g'acahn do gë yini tëfëko ryëcalu kaɓi kila ỹa Yerusalem rëfëka nji soŋe ndaw̃i.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 «W̃uhnë vëvë Yerusalem vi, w̃uhnë vële ryaw̃ëɗëhëhni wakila do ryaw̃ëɗëhëhni gë wëraka vële paƴik W̃ën ỹal hun va! Gante ñaɗëfuho ɗus varëpu ɗarël mën had cale nte varëpëkëhni vutahu vampaw̃ vantëw̃u, ɓare maw̃ëluhna.
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Awa wëli W̃ënu ŋa tavëɗ cery hun ŋa: pëƴaɗëmu ɓokëɗiluhna ahnuwuno hafo wati nte ntehnëɗun: “Araɓi W̃ënu ŋa njëɗa ale yijëɗ g'uw̃ac Ahwëhn a!”»
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.