Lucas 13
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs BKJ
1 Wati rac, vahnë yijëko tëfëtanëhnëniha Yesu gante ndaw̃ehnëkëhniw̃o Pilat, asankaf nkal, vëvë nkal Galile ka wati nte cënaɗëniho saɗëha W̃ënu ŋa.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Yesu më ntëkwakëhni: «Naharun bi vëỹi ndaw̃ini aki kaɓi vëhni liɗëho wameh wacankaf ntëbini vëỹëntaw̃ vi fop?
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Pëƴaɗëmu, gena koyëna! Do ge gwëcëtaluhna vankeya va fop, cëmëɗun gë vëhni ki.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Vahnë pëhw g'imbëɗ gë vërar vële njohahnëko cery jihnah Silowe hna do cëmëlehnëni, ntiyahnëku bi vëhni liɗëho wameh ntëbini vëỹëntaw̃ vëvë Yerusalem vi fop?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Pëƴaɗëmu, gena koyëna do, ge gwëcëtaluhna vankeya va gë vëhni ki, cëmëɗun fop.»
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Tac Yesu më hnantanëhnëkëhni iỹi uhnës uryindaryindan: «Anuỹ yeho hnë sarëɗiŋ. Asan ale hnaɗëko atëh tac ỹa njijëko kwëc, ɓare tëkatëlohna ga ntëw̃ëk.
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Awa më ntehnëka aryokuŋ a lëw̃u ỹa: “Nuru! Wabëhn watar ye ga pëlahnëɓu aŋi anuỹ do dëw̃ëɗina. Awa, ŋosëry! Nula nafa ile kwëhnak hn'ani.”
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 «Aryokuŋ a më ntëkwaka: “Tavëry hnëw̃ël fo; nkabëɗëfu caharaɓ dëp iŋi do hovu ile wufëɗëha.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Mpëd ntëw̃ëɗ bëhn. Ge dëw̃ëna, ŋosëɗëfu.”»
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Hnë fac ntaw̃ëla Yesu karaŋëɗëhëhniwo vahnë hnë caliŋa wasëwif hna.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Asëval ares yentiko hnam, ƴine huƴëkawo. Hnë wabëhn pëhw g'imbëɗ gë watar koɗilohna catëna.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Yesu, ga nuka asëval arac, më macëka njij do ntehna: «Asëval, ntihëtik urey hu w̃a.»
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Ante nësëɗëho ŋa tindëkawo wëɓák ŋa asëval a matëndalehn taŋ, pëgw cëmbënda W̃ënu ŋa!
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Ɓare asankaf caliŋa ỹa ntavëkawo ɗus gë Yesu kaɓi fac ntaw̃ëla njërënëkawo ahnë. Më ntehnëkëhni kore ỹa: «Wafac mbëɗ gë ryaw̃ ye wale rëfëka ndokuŋahni w̃a; ƴijën ayërëniwu wafac warac hara gena fac ntaw̃ëla!»
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Ɓare Ahwëhn a më ntëkwaka: «W̃uhnë vële wok diɗiluhna ile lehnëɗunëhëhni vëỹëntaw̃ ntini, ale-wo-le pokëtëɗilahna bi ryahni lëw̃u ma fali njohna pëɗehna w̃ënka wëla hnë fac ntaw̃ëla hna?
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Gena bi koɓëri wabëhn pëhw g'imbëɗ gë warar, aỹi asëval, ale yentik hnënk Abëraham, pëlak Sintani? Tëfëlahna bi ntihëti ures lëw̃u w̃a hnë fac ntaw̃ëla?»
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Ante nësëɗëho Yesu watac ŋa vëỹew̃ vëlëw̃u va cëfëhnëlehnëkëhniwo. Ɓare vëỹëntaw̃ vëvë kore va fop natëkëhniwo gë ɗoku wamah ile ntiɗëho ỹa.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Tac Yesu më ntehnëk: «Ye mëntëlëni Naw̃ W̃ënu ŋa? Ye hoɗëfu w̃ëntëndëlehnëw̃ëhni?
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Uỹëc tëh mutarëd mëntëlëni, ule pahnëk asan hnë sarëɗiŋ lëw̃u: pëhnëɗ, naỹ, nke had ankëhn, wusëry w̃a koɗ kofëni hnam.
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 «Ye hoɗëfu voku w̃ëntëlehnëw̃ëhni Naw̃ W̃ënu ŋa?
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Nke had levir ile nufëk asëval nëgw gë farin fayaɓah, tac cis fop.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Yesu Yerusalem nkoko njind karaŋëhatëndëhni vahnë va vankol vacankaf hna gë vatoƴ hna per.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Ahnë më tëƴëka: «Ahwëhn, njaɓëɗëni bi vële fehëtëɗe va?»
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 «Kamënaryin arënku rënka suyah hna; pëƴaɗëmu, vëyaɓah njëkëlehnëɗëni tënkëni hnë rënka rac ɓare vëhoɗina.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Age ahwëhn tere ỹa cëɗëk rënka ỹa, awotu g'ipër, tëkëɗun avankëndu alehnatëndu: “Ahwëhn, piɗëtëndifu!”
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 «Awa ntehnëɗunëha: “Gena bi tokëlahninëk do celahninëk? Karaŋëruhëhni vahnë va wëwac vankol fu hna.”
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 «Mbokëɗ ntehnu fëna: “Ƴëtëla bi ne nkejërun. Tavëryino, w̃uhnë vële wok vësatëna vi, w̃enëɗ vi fop!”
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 «Hnam rëkëɗ kondëni do cemëlehnandëni wabeñ ŋa, ge nurunëhëhni vëhni Abëraham gë Isak, Sakob do gë wakila ŋa fop Naw̃ W̃ën hna aravatewu w̃uhnë g'ipër!
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Matiɗëni vahnë va vacape vanah tak. Ntañaɗëni laña lëw̃ hni hna Naw̃ W̃ën hna soŋe ambënt ŋa.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Vële ye gaki vërëkwa vi yeɗ vëryënkwëryënkw va do vëryampo hnë vële ye vëryënkwëryënkw vi yeɗ vërëkwa.»
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Wati rac dënk wafarise wëryampo tëhanihawo Yesu ntehnëniha: «Ƴiryeyi, ŋaw̃ëtary ani; Eroɗ ñaɗ ndaw̃i.»
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Yesu më ntëkwakëhni: «Ƴiryin alehnëhnunow̃a aỹi, avora vahnë ye had ỹin: “Dol g'acahn waƴine laɗëfu do yërënëɗëw̃ëhni vahnë, fac rarëna hna puhnaɗëfu ɗoku mën ỹa.”
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Ɓare dol, g'acahn do gë yini tëfëko ryëcalu kaɓi kila ỹa Yerusalem rëfëka nji soŋe ndaw̃i.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 «W̃uhnë vëvë Yerusalem vi, w̃uhnë vële ryaw̃ëɗëhëhni wakila do ryaw̃ëɗëhëhni gë wëraka vële paƴik W̃ën ỹal hun va! Gante ñaɗëfuho ɗus varëpu ɗarël mën had cale nte varëpëkëhni vutahu vampaw̃ vantëw̃u, ɓare maw̃ëluhna.
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Awa wëli W̃ënu ŋa tavëɗ cery hun ŋa: pëƴaɗëmu ɓokëɗiluhna ahnuwuno hafo wati nte ntehnëɗun: “Araɓi W̃ënu ŋa njëɗa ale yijëɗ g'uw̃ac Ahwëhn a!”»
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.