Lucas 10
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH
1 Ga ndëcëk wafac, Ahwëhn a më mbok tahnëkëhni vërëfal wafëhw imbëɗ gë wahi gë vëhi (72). Paƴëkëhni vëhi vëhi karyënkw lëw̃u, vankol hna fop gë hn'ile tëfëka nji umë hna dënk.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Më ntehnëkëhni: «Ɓarëp roka yaɓah yehëhna, ɓare vëryokuŋ va vëyaɓëna. Muntaryina ahwëhn kaỹ a nkwënihni vëhaw̃ary.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Ƴiryin! Paƴëɗëmu had vupe vunte wok wëyëtëna ỹaƴah fagant waỹin.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Ant'ayowu koryi, kufa viỹi hun, wapary wante hnëmpëtahnëɗun. Ant'ahahnu nkaw̃ hna simpaỹi vahnë.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 «Ge tënkërun hna tere dehnëryin ten: “Araɓi ƴam ỹa nke hnë ỹi tere.”
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Ge ahwëhn ƴam nke hnë tere rac ɗëwan hun iŋa nuỹaɗ; ge gena më ƴam ỹa gë ỹal hun mbokajëɗ.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Ge ahnë kacaku, ñëw̃ëryin tere rac tokëryin, ceryin ile yëɗayirun ỹa, kaɓi aryokuŋ tëfëka cosi. Ant'aryapu watere.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 «Nkol nte-wo-nte rëkahnëɗun ŋa kacatënihu vëvë nkol tac va, tokëryin ile-wo-le njëɗanihu ỹa.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Ƴërënëryinëhni vëres vële yehëhna hnam va do dehnëryinëhni vëhni fop: “Tame Naw̃ W̃ënu ŋa tëhajëku!”
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Ɓare ge tëkërun hn'ankol ŋwëỹatëni vëvë hnam va vëhacaɗiluhna, njiryin gë waỹëw̃a walëw̃ hni alehnuni vahnë va fop:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 “Caw̃ëhnëɗerun wëla ivëɗ vëỹal hun ile ỹëmakëfu wapary fu ŋi pitëlahnin. Ƴëtëryin ɗus: Naw̃ W̃ënu ŋa tëhajëk.”
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Paryi pëƴaɗëmu: Fac kiti hna vëvë Sodom vi vëyapënanëhnëɗena ɗus gë vëvë iŋi nkol ki.
12 E Jesus disse mais isto:
13 «Meku w̃uhnë vëvë nkol mbë Korasin gë mbë Betësayida vi! Ỹal hun hna ntik W̃ënu ŋa viỹë vifëmpëhnahnah va dina Tir gë Sidon. Ge hnam ntikënd viỹë virac, vëvë hnam vi mbiỹëk ga nkwëcëtakëndëni vankeya vantëw̃ hni va. Cuɗakëndëni viỹi icëm do nëvakëndëni iɓëhn vimbahn hna tufahnahnëni gante njiw̃ëhnëni ka soŋe ile ntiɗëniho koɓëri ŋa.
13 Jesus continuou:
14 Soŋe umë ye fac kiti hna, vëvë Tir gë Sidon vëyapënanëhnëɗena ɗus gë w̃uhnë ki. Piniŋ hun iŋa yaw̃ëɗ ntëbi dëw̃ hni ŋa.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 W̃uhnë vëvë Kaperënaỹum ntiyahnëku bi njihnëɗerun hafo ambin hn'ani? Geɗina koyëna. Ñoƴëɗerun hafo janáma hna.»
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Yesu më mbok ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Ale hnëpaku nëpako, ale w̃ëỹëku ŋwëỹëko, ale w̃ëỹëko ŋwëỹëka ale faƴiko ỹa fëna.»
16 Então disse aos discípulos:
17 Vërëfal wafëhw mbëɗ gë wahi gë vëhi va mbokajëniho g'uhnatah fëɓah. Umë ntehnëniha Yesu: «Ahwëhn, wëla waƴine ŋa maw̃ëhnëɗënihëfu ge ntehnëɗëfunëhëhni g'uw̃ac hu!»
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Yesu më ntëkwakëhni: «Ha, ante mëkërunëhëhniwo waƴine ŋa nkeho had Sintani hnuɗëfuho yojëɗ g'ambin had kol vëkëtak.
18 Jesus respondeu:
19 Nëparyin: njëɗamu imëk ayëñënduni walën gë wafawëry do aw̃ëkuna Sintani; ñoñ gena ile hoɗ ntiw̃u w̃eh.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Ɓare antë natu ile maw̃ëhnëɗënihu waƴine ŋi. Ile herik wamac hun ambin hna ŋi rëfëka natu ɗus.»
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Wati rac dënk Iƴir Ipacah iŋa pëɓënëkawo Yesu uhnatah më ndekak: «Apa, Ahwëhn ambin g'inkal, camehnëmi gante njëtëndanëruhëhni vële ye had vutah ile sow̃ëhnëruhëhni vëhwëhn hakili g'uyët. Ha, Apa, ntiru koyëna kaɓi irac ỹaɗu.»
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Tac Yesu më ntehnëkëhni vahnë va: «Rëm mën ỹa njëɗëko fop. Ahnë ƴëtëlahna Aj'a, ge gena Rëm ỹa. Ahnë ƴëtëlahna Rëm mën ỹa ge gena ami, Aju ỹa do gë vahnë vële rëhnaɓu rufëwuhni Rëm mën va.»
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Tac Yesu më cahëtak gë vërëfal vëlëw̃u ka do më ntehnëkëhni vëhni fo: «Mbetarun w̃uhnë vële hnuɗ ile hnuɗun ỹi!
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Kaɓi paryi pëƴaɗëmu, wakila waƴaɓah gë vëhnaw̃ vëyaɓah wavë koɓëri w̃a ñaɗëniho nuni do nkwëryëni ile hnuɗun do wëryëɗun ỹi, ɓare vëhnulohna do vëwëryëlohna fëna.»
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Asan ale yëtëk ɗus sariya matëlehn ntehna Yesu, tëndëhna urënd: «Aharaŋ, ye rëfëko liwu rënkahnu uwám usër hna?»
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Yesu më ntëkwaka: «Ye herik sariya fu hna? Hak nkwëryëɗu?»
26 Jesus respondeu:
27 Asan a më ntëkwaka: «Ŋahnëryehna Ahwëhn a W̃ën hu ŋa gë sakahn hu ỹa fop, g'intaw̃ary hu fop, gë fanka hu fa fop, do gë hakili hu ỹa fop do ŋahnëryehna aỹënta hu had wëjë dënk.»
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Yesu më ntehnëka: «Toña lëkwaru. Diry watac tënkëɗu araƴen hna.»
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Ɓare aharaŋ sariya ỹa ñaɗëho tufahn catëk. Më tëƴëka Yesu: «Mo lë ye aỹënta mën a?»
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Yesu më ntëkwaka gë uhnës uryindaryindan, ntehna: «Nkeho asan ale w̃atiko naw̃ ɓë Yerusalem cëlëndand g'ankol mbë Seriko. Më kasëniha vële teɓëniha fop ile njoko ỹa gë vëỹi vële ntiyako va, ndafëniha had cëm, tavëlehnëniha, njini.
30 Jesus respondeu assim:
31 Hara, nkehëhna asëna wasaɗëha wasëwif ale sëlëndagiɗëho nkaw̃ tac, më cahnahnëka. Ga nuka asan ale sërehnik a, më ndarëka njilehn.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Ahnë ahaw̃ary ale ryokuŋëɗëho hnë Acery W̃ën Cankaf hna fëna tëfëgëlehni nkaw̃ tac. Ga nugëka, ndarëgëlehna nji, umë fëna.
32 Também um
33 Avë nkal Samari, vële ñëw̃ëni wasëwif, tëfëgëlehni umë fëna nkaw̃ tac hafo tëki ale sërehnik hna. Ɓare nunda tuŋ kaỹëhnahnëlehna ɗus g'umë.
33 Mas um
34 Më tëhaka, njehnëka gë vëlo hn'ile cërehnikëhna tëmpëlehna. Tac kaƴëndëka fali falëw̃u hna njohna cery vëhneh hna, hn'ile njiko njehna ɗus.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Fac le rëfiko ỹa më canëk koryi, njëɗahna ahwëhn cery a ntehna: “Paɓëryehna aỹi asan. Ile-wo-le wënëɗu ayehnahna ỹa mbokajëɗëfu vësaỹi ami dënk.”»
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Awa, Yesu më tëƴëka asan a: «Hnë vëỹi vërar mo liyahnëki ye aỹënta ale ryafika ỹi?»
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Asan a më ntëkwak: «Ale haỹëhnahnëka ỹi ye.»
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Yesu nkok njind gë vërëfal vëlëw̃u va, tëkatëni hnë nkol. Asëval, ale w̃acik Marët, hacakawo tere lëw̃u hna.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Mari maciko aheryu ỹa. Mari ntañako ɗarël Yesu nëpanda wante nësëɗ ŋa.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Ɓare Marët njaɓëkawo ɗoku ỹa. Më njik ɗarël vëhni Yesu hna ntehna: «Ahwëhn, gehahnahnëlihna bi ahery mën a taveryëko ɗoku ỹa fop; dehnëryehna ndemaw̃o!»
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Yesu më ntëkwak: «Marët, Marët, ndëñëru do njaɓëki nahan iŋa,
41 Aí o Senhor respondeu:
42 ɓare ryampo fo ye ile rëfëka ỹa. Mari rac tëhnak do tavëtehnëɗena muk.»
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.