Lucas 10
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 Ga ndëcëk wafac, Ahwëhn a më mbok tahnëkëhni vërëfal wafëhw imbëɗ gë wahi gë vëhi (72). Paƴëkëhni vëhi vëhi karyënkw lëw̃u, vankol hna fop gë hn'ile tëfëka nji umë hna dënk.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Më ntehnëkëhni: «Ɓarëp roka yaɓah yehëhna, ɓare vëryokuŋ va vëyaɓëna. Muntaryina ahwëhn kaỹ a nkwënihni vëhaw̃ary.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Ƴiryin! Paƴëɗëmu had vupe vunte wok wëyëtëna ỹaƴah fagant waỹin.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Ant'ayowu koryi, kufa viỹi hun, wapary wante hnëmpëtahnëɗun. Ant'ahahnu nkaw̃ hna simpaỹi vahnë.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 «Ge tënkërun hna tere dehnëryin ten: “Araɓi ƴam ỹa nke hnë ỹi tere.”
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Ge ahwëhn ƴam nke hnë tere rac ɗëwan hun iŋa nuỹaɗ; ge gena më ƴam ỹa gë ỹal hun mbokajëɗ.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Ge ahnë kacaku, ñëw̃ëryin tere rac tokëryin, ceryin ile yëɗayirun ỹa, kaɓi aryokuŋ tëfëka cosi. Ant'aryapu watere.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 «Nkol nte-wo-nte rëkahnëɗun ŋa kacatënihu vëvë nkol tac va, tokëryin ile-wo-le njëɗanihu ỹa.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Ƴërënëryinëhni vëres vële yehëhna hnam va do dehnëryinëhni vëhni fop: “Tame Naw̃ W̃ënu ŋa tëhajëku!”
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Ɓare ge tëkërun hn'ankol ŋwëỹatëni vëvë hnam va vëhacaɗiluhna, njiryin gë waỹëw̃a walëw̃ hni alehnuni vahnë va fop:
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 “Caw̃ëhnëɗerun wëla ivëɗ vëỹal hun ile ỹëmakëfu wapary fu ŋi pitëlahnin. Ƴëtëryin ɗus: Naw̃ W̃ënu ŋa tëhajëk.”
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Paryi pëƴaɗëmu: Fac kiti hna vëvë Sodom vi vëyapënanëhnëɗena ɗus gë vëvë iŋi nkol ki.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 «Meku w̃uhnë vëvë nkol mbë Korasin gë mbë Betësayida vi! Ỹal hun hna ntik W̃ënu ŋa viỹë vifëmpëhnahnah va dina Tir gë Sidon. Ge hnam ntikënd viỹë virac, vëvë hnam vi mbiỹëk ga nkwëcëtakëndëni vankeya vantëw̃ hni va. Cuɗakëndëni viỹi icëm do nëvakëndëni iɓëhn vimbahn hna tufahnahnëni gante njiw̃ëhnëni ka soŋe ile ntiɗëniho koɓëri ŋa.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Soŋe umë ye fac kiti hna, vëvë Tir gë Sidon vëyapënanëhnëɗena ɗus gë w̃uhnë ki. Piniŋ hun iŋa yaw̃ëɗ ntëbi dëw̃ hni ŋa.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 W̃uhnë vëvë Kaperënaỹum ntiyahnëku bi njihnëɗerun hafo ambin hn'ani? Geɗina koyëna. Ñoƴëɗerun hafo janáma hna.»
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Yesu më mbok ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Ale hnëpaku nëpako, ale w̃ëỹëku ŋwëỹëko, ale w̃ëỹëko ŋwëỹëka ale faƴiko ỹa fëna.»
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Vërëfal wafëhw mbëɗ gë wahi gë vëhi va mbokajëniho g'uhnatah fëɓah. Umë ntehnëniha Yesu: «Ahwëhn, wëla waƴine ŋa maw̃ëhnëɗënihëfu ge ntehnëɗëfunëhëhni g'uw̃ac hu!»
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Yesu më ntëkwakëhni: «Ha, ante mëkërunëhëhniwo waƴine ŋa nkeho had Sintani hnuɗëfuho yojëɗ g'ambin had kol vëkëtak.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Nëparyin: njëɗamu imëk ayëñënduni walën gë wafawëry do aw̃ëkuna Sintani; ñoñ gena ile hoɗ ntiw̃u w̃eh.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Ɓare antë natu ile maw̃ëhnëɗënihu waƴine ŋi. Ile herik wamac hun ambin hna ŋi rëfëka natu ɗus.»
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Wati rac dënk Iƴir Ipacah iŋa pëɓënëkawo Yesu uhnatah më ndekak: «Apa, Ahwëhn ambin g'inkal, camehnëmi gante njëtëndanëruhëhni vële ye had vutah ile sow̃ëhnëruhëhni vëhwëhn hakili g'uyët. Ha, Apa, ntiru koyëna kaɓi irac ỹaɗu.»
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Tac Yesu më ntehnëkëhni vahnë va: «Rëm mën ỹa njëɗëko fop. Ahnë ƴëtëlahna Aj'a, ge gena Rëm ỹa. Ahnë ƴëtëlahna Rëm mën ỹa ge gena ami, Aju ỹa do gë vahnë vële rëhnaɓu rufëwuhni Rëm mën va.»
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Tac Yesu më cahëtak gë vërëfal vëlëw̃u ka do më ntehnëkëhni vëhni fo: «Mbetarun w̃uhnë vële hnuɗ ile hnuɗun ỹi!
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Kaɓi paryi pëƴaɗëmu, wakila waƴaɓah gë vëhnaw̃ vëyaɓah wavë koɓëri w̃a ñaɗëniho nuni do nkwëryëni ile hnuɗun do wëryëɗun ỹi, ɓare vëhnulohna do vëwëryëlohna fëna.»
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Asan ale yëtëk ɗus sariya matëlehn ntehna Yesu, tëndëhna urënd: «Aharaŋ, ye rëfëko liwu rënkahnu uwám usër hna?»
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yesu më ntëkwaka: «Ye herik sariya fu hna? Hak nkwëryëɗu?»
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Asan a më ntëkwaka: «Ŋahnëryehna Ahwëhn a W̃ën hu ŋa gë sakahn hu ỹa fop, g'intaw̃ary hu fop, gë fanka hu fa fop, do gë hakili hu ỹa fop do ŋahnëryehna aỹënta hu had wëjë dënk.»
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Yesu më ntehnëka: «Toña lëkwaru. Diry watac tënkëɗu araƴen hna.»
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Ɓare aharaŋ sariya ỹa ñaɗëho tufahn catëk. Më tëƴëka Yesu: «Mo lë ye aỹënta mën a?»
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Yesu më ntëkwaka gë uhnës uryindaryindan, ntehna: «Nkeho asan ale w̃atiko naw̃ ɓë Yerusalem cëlëndand g'ankol mbë Seriko. Më kasëniha vële teɓëniha fop ile njoko ỹa gë vëỹi vële ntiyako va, ndafëniha had cëm, tavëlehnëniha, njini.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Hara, nkehëhna asëna wasaɗëha wasëwif ale sëlëndagiɗëho nkaw̃ tac, më cahnahnëka. Ga nuka asan ale sërehnik a, më ndarëka njilehn.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Ahnë ahaw̃ary ale ryokuŋëɗëho hnë Acery W̃ën Cankaf hna fëna tëfëgëlehni nkaw̃ tac. Ga nugëka, ndarëgëlehna nji, umë fëna.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Avë nkal Samari, vële ñëw̃ëni wasëwif, tëfëgëlehni umë fëna nkaw̃ tac hafo tëki ale sërehnik hna. Ɓare nunda tuŋ kaỹëhnahnëlehna ɗus g'umë.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Më tëhaka, njehnëka gë vëlo hn'ile cërehnikëhna tëmpëlehna. Tac kaƴëndëka fali falëw̃u hna njohna cery vëhneh hna, hn'ile njiko njehna ɗus.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Fac le rëfiko ỹa më canëk koryi, njëɗahna ahwëhn cery a ntehna: “Paɓëryehna aỹi asan. Ile-wo-le wënëɗu ayehnahna ỹa mbokajëɗëfu vësaỹi ami dënk.”»
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Awa, Yesu më tëƴëka asan a: «Hnë vëỹi vërar mo liyahnëki ye aỹënta ale ryafika ỹi?»
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Asan a më ntëkwak: «Ale haỹëhnahnëka ỹi ye.»
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Yesu nkok njind gë vërëfal vëlëw̃u va, tëkatëni hnë nkol. Asëval, ale w̃acik Marët, hacakawo tere lëw̃u hna.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Mari maciko aheryu ỹa. Mari ntañako ɗarël Yesu nëpanda wante nësëɗ ŋa.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Ɓare Marët njaɓëkawo ɗoku ỹa. Më njik ɗarël vëhni Yesu hna ntehna: «Ahwëhn, gehahnahnëlihna bi ahery mën a taveryëko ɗoku ỹa fop; dehnëryehna ndemaw̃o!»
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Yesu më ntëkwak: «Marët, Marët, ndëñëru do njaɓëki nahan iŋa,
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 ɓare ryampo fo ye ile rëfëka ỹa. Mari rac tëhnak do tavëtehnëɗena muk.»
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.