Hebreus 9

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kwëtëla ndënkwëryënkw ŋa kwëhnako wasariya gante tëfëka njëfaniha W̃ënu ŋa do kwëhnako fëna hn'ile ñak cëvak nkal li.
1 A primeira aliança tinha leis sobre a adoração e tinha também um santuário construído por seres humanos, onde se adorava a Deus.
2 Usank w̃a pëhwëtiko ɓambery; cape ndënkwëryënkw ŋa w̃acik Ỹëw̃a Sëvah, hn'ile nkeho iƴul walampu, taɓali ỹa gë vamburu hwëhn saɗëha ỹa per.
2 Foi armada uma Tenda , dividida em duas partes. Na parte da frente, chamada Lugar Santo , ficavam o candelabro e a mesa com os pães oferecidos a Deus.
3 Tac, hamëhni ipand ɗëndah kigëna hna nke cape higëna nte w̃acëɗe Ỹëw̃a le Ỹak Sëvak,
3 Atrás da segunda cortina ficava a parte que era chamada de Lugar Santíssimo .
4 ile hwëhnako taɓali hn'ile pëɗëɗe iɗuɗ iŋa do ipër iŋa sanu fo yehaw̃o gë kwëni kwëtëla nte yehawo ipër iŋa sanu ŋa; hnë umë peƴa sanu nte hwëtahnik mburu nte w̃acik man, gë ryoko Aron nte hnëpëɗëho ŋa do wëraka hn'ile kerik kwëtëla ŋa.
4 Ali estava colocado o altar de ouro onde era queimado o incenso, e também estava colocada a arca da aliança , toda coberta de ouro. Dentro da arca estavam a vasilha de ouro com o maná , o bastão de Arão, do qual tinham saído brotos, e as duas placas de pedra com os mandamentos escritos nelas.
5 Ƴaŋ kwëni hna nkeniho wamëleka wante w̃acik waseruben wante rufahnëɗ W̃ënu ŋa hnam nke. Kuvëniho g'icën vampaw̃ vantëw̃ hni va hn'ile tavëhnëɗeho wameh hna. Ɓare gena gaki tëfëka nkabahni.
5 Em cima da arca, representando a Presença Divina, estavam os querubins , com as suas asas abertas sobre o lugar onde os pecados eram perdoados. Mas agora não é o momento de explicar os detalhes dessas coisas.
6 Ga pëhwëtik fop, vësëna wasaɗëha va tënkëɗëniho kwëlëkwël hnë cape ndënkwëryënkw hna soŋe padënahnëni ɗoku lëw̃ hni ỹa.
6 Depois de tudo isso ter sido preparado, os sacerdotes entram todos os dias na parte da frente da Tenda, que é o Lugar Santo, para cumprir os seus deveres religiosos.
7 Ɓare, hnë cape higëna hna, asëna wasaɗëha asankaf a fo rënkëɗ hnam hwënta ryampo fo bëhn hna. Afo njo sat ntaw̃ cënahn saɗëha soŋe wadënt wadëw̃u ŋa gë wadënt ɓulunda ỹa wante ntini hara vëyëtëna.
7 Mas somente o Grande Sacerdote entra na parte de trás, que é o Lugar Santíssimo, e isso apenas uma vez por ano. Ele oferece a Deus o sangue de animais, em favor de si mesmo e também pelos pecados que o povo cometeu sem saber que estava pecando.
8 Iƴir Ipacah ŋa tufahnëk aki nkaw̃ nte rënkahnëɗe waỹëw̃a wasëvah hna tufahnina, wati le nkok dihëtina usank ryënkwëryënkw w̃a.
8 Por meio disso tudo, o Espírito Santo nos ensina, de modo bem claro, que a entrada para o Lugar Santíssimo ainda não foi aberta enquanto a parte da frente, que é o Lugar Santo, continuar sendo usada.
9 Virac rufahnëɗ ile ryëcëtaɗ gaki ỹi. Wayëɗ gë wasaɗëha wale njëɗaɗëniha W̃ën koɗina pacën hakili vële yijëɗ cëmbëniha koyëna va.
9 Isso é um símbolo para hoje. Quer dizer que as ofertas e os sacrifícios de animais oferecidos a Deus não tornam perfeito o coração das pessoas que o adoram.
10 Wasariya soŋe mbahn fo ye: virokëtok, visece, do igwiyëta wëɓák ge wakwer. Vëỹin fop nkoɗ hafo W̃ënu ŋa nkwëcët.
10 Essas ofertas e sacrifícios têm a ver somente com comida, com bebida e com várias cerimônias de purificação . São regras externas que têm valor somente até que Deus renove todas as coisas.
11 Ɓare Këris njijëk had asëna wasaɗëha asankaf viyivah vile rëk yijëk vi. Njijëk paɓ g'usank ile ỹak fadëk do lëbëka nafa ỹëntaw̃ ŋa do le nkok dina vák ahnë. Umë fëhnëtanëk kwëhnëna ɗuniỹa le liyik ỹi.
11 Mas Cristo veio como o Grande Sacerdote das coisas boas que já estão aqui. A Tenda em que ele serve é melhor e mais perfeita e não foi construída por seres humanos, isto é, não é deste mundo.
12 Gena gë sat va wahotohn gë vuñihni, ɓare gë sat lëw̃u w̃a dënk tënkahnëk hwënta ryampo fo hnë waỹëw̃a wasëvah hna, do nuỹahnëkëfu ipeh soŋe kantëm.
12 Quando Cristo veio e entrou, uma vez por todas, no Lugar Santíssimo , ele não levou consigo sangue de bodes ou de bezerros para oferecer como sacrifício. Pelo contrário, ele ofereceu o seu próprio sangue e conseguiu para nós a salvação eterna.
13 Kaɓi ge sat wahotohn w̃a, wëɗahni ŋa nte cëlëvini vahnë va ma iɓëhn yank nte pihini vële ronkëk va pacënëɗëhëhni vimbahn va,
13 O sangue de bodes e de touros e as cinzas da bezerra queimada são espalhados sobre as pessoas impuras , e elas ficam purificadas por fora.
14 wahwënta wayëhw ga sat Këris ỹa ntëbëk rac! Këris, paɓ g'Iƴir kwëhn kantëm ŋa, njëɗëhnak umë dënk gë W̃ën had saɗëha le wok kwëhnana dahëse w̃eh, pacënëɗ hakili lëw̃ fu ỹa ɗanko vantiyehn fu antë njofu g'icëm soŋe njohalahninëhna W̃ën hunte wok cëmëɗina.
14 Se isso é assim, imaginem então quanto maior ainda é o poder do sangue de Cristo! Por meio do Espírito eterno ele se ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício sem defeito. E o seu sangue nos purifica por dentro, tirando as nossas culpas; assim podemos servir ao Deus vivo, pois já não praticamos cerimônias que não valem nada.
15 Wëlin ile nkehahnëk Këris, umë fo, arëkëtëlehn fagant fu gë kwëtëla kasëk ŋa, ɗanko vële macëk W̃ën va nuỹani ntëw̃ vë kantëm nte ntehnëk njëɗadëhëhni vëlëw̃u va. Icëm ile valëkëfu ỹa ntiyak. Icëm ntëw̃u ŋa pehëtëkëhni vahnë va wameh wante ntini wati kwëtëla ndënkwëryënkw ŋa.
15 Portanto, é Cristo quem consegue fazer uma nova aliança , para que os que foram chamados por Deus possam receber as bênçãos eternas que o próprio Deus prometeu. Isso pode ser feito porque houve uma morte que livrou as pessoas dos pecados que praticaram enquanto a primeira aliança estava em vigor.
16 Hn'ile-wo-le nke wanës watëkwa hna tëfëka tufahni ale liyehnëk a cëmëk.
16 Onde há um testamento , é necessário provar que a pessoa que o fez já morreu.
17 Wanës watëkwa ŋa maw̃ik-wo hara icëm liyak; kwëhnana fanka age ahwëhnu ỹa cëmëna.
17 Pois o testamento não vale nada enquanto estiver vivo quem o fez; só depois da morte dessa pessoa é que o testamento tem valor.
18 Tac fëna akwëtëla ndënkwëryënkw ŋa dënk cëɓilohna bi hara turina gë sat.
18 É por isso que a primeira aliança entrou em vigor somente com o uso do sangue de animais.
19 Moyis pëƴakëhniw̃o ten fop ɓulunda ỹa vakwëɗa va fop hnë sariya hna. Tac nufëk sat vuni va gë wahotohn w̃a, gë w̃ënka, gë fani atëh nte w̃acik isop, gë w̃uñahn ife wante vëntënik. Cëlëvëk kayëte sariya ŋa do fop ɓulunda ỹa
19 Em primeiro lugar, Moisés anunciou ao povo todos os mandamentos conforme estavam na lei . Depois pegou o sangue dos bezerros e dos bodes, misturou com água e borrifou o livro da lei e todo o povo, usando lã tingida de vermelho e hissopo .
20 do ntehnatënd: «Iỹin ye sat kwëtëla nte ntehnëku W̃ënu ŋa alënënu.»
20 Então disse: “Este é o sangue que sela a aliança, que Deus mandou vocês obedecerem.”
21 Moyis cëlëvëko fëna gë sat sank w̃a do fop viỹë vile valëtahnik soŋe wasaɗëha gë wayëfa vahnë.
21 Da mesma forma Moisés também borrifou sangue sobre a Tenda e sobre todos os objetos usados na adoração.
22 Gante nke sariya ka, viỹë viyaɓah gë sat pacënëɗe, do wameh ŋa tavëhnëɗe afo ge sat rurayik.
22 De fato, de acordo com a lei, quase tudo é purificado com sangue. E, não havendo derramamento de sangue, não há perdão de pecados.
23 Koyëna tëfëka pacëni viw̃ëntëlënta vile ye ambin va gë wasaɗëha ɓare tëfëka vile ye ambin va dënk pacëni gë wasaɗëha wale ỹak fecek.
23 Essas coisas, que eram cópias das realidades celestiais, deviam ser purificadas desse modo; mas as próprias coisas celestiais exigem sacrifícios bem melhores.
24 Këris tënkëna hnë waỹëw̃a wasëvah wale ntini vahnë, wale ye w̃ëntëlënta wavë paryi w̃a. Hnë mbin hna dënk tënkëk, hn'ile tufëhnak gaki haryënkw W̃ënu ŋa soŋe lëw̃ fu.
24 Cristo não entrou num Lugar Santo feito por seres humanos, que é a cópia do verdadeiro Lugar. Ele entrou no próprio céu, onde agora aparece na presença de Deus para pedir em nosso favor.
25 Do tënkëna njëɗëhna umë dënk wahwënta wayaɓah, had asëna wasaɗëha asankaf ale rënkëɗ bëhn-w̃o-bëhn hnë Ỹëw̃a le Ñak Cëvak hna gë sat le wok gena lëw̃u.
25 O Grande Sacerdote entra, todos os anos, no Lugar Santíssimo , levando consigo sangue de um animal. Porém Cristo não entrou para se oferecer muitas vezes.
26 Ge gena umë, tëfakëndëha korot wahwënta wayaɓah koɓëri wapëgwala ɗuniỹa hna. Toña ỹa, gaki karyëtajëk hwënta ryampo fo, wapuya wati hna, soŋe tëkwehn wameh ŋa gë ƴëɗëhna dëw̃u ŋa had saɗëha.
26 Se fosse assim, ele teria de sofrer muitas vezes desde a criação do mundo. Pelo contrário, uma vez por todas ele apareceu agora, quando os tempos estão chegando ao fim, para tirar os pecados por meio do sacrifício de si mesmo.
27 Fop vahnë vi tëfëkëhni cëmëni hwënta ryampo fo, do kitiŋëhni W̃ënu ŋa.
27 Cada pessoa tem de morrer uma vez só e depois ser julgada por Deus.
28 Koyëna fëna, Këris ỹa njëɗahnik saɗëha hwënta ryampo fo soŋe ntihët wameh vahnë. Mbokëɗ karyëtaj higëna, gena mbok ntihët wameh, ɓare pehëtëhni vële hnapëɗëha g'iɗuñëna këm.
28 Assim também Cristo foi oferecido uma só vez em sacrifício, para tirar os pecados de muitas pessoas. Depois ele aparecerá pela segunda vez, não para tirar pecados, mas para salvar as pessoas que estão esperando por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.