Hebreus 7

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aỹi Melëkiseɗek, ahnaw̃ avë nkol Salem do asëna wasaɗëha W̃ën Hunte Sëpëk Fop ỹa ye. Njik pankëlëni gë Abëraham, nte mënciɗëho gë w̃ët le mbëvehnëkëhniw̃o vënaw̃, do Melëkiseɗek ndëwaka.
1 Este Melquisedec, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, que saiu ao encontro de Abraão quando este regressava da derrota dos reis e o abençoou,
2 Do fëna, Abëraham më njëɗaka ryampo hnë pëhw fop ile nuỹako w̃ët hna. Melëkiseɗek fëhnëtanëk «ahnaw̃ usatah», do fëna ahnaw̃ Salem yeho, umë fëhnëtanëk «ahnaw̃ ƴam».
2 ao qual Abraão ofereceu o dízimo de todos os seus despojos, é, conforme seu nome indica, primeiramente "rei de justiça" e, depois, rei de Salém, isto é, "rei de paz".
3 Kwëhnana rëm, kwëhnana hnëm, kwëhnana hnënk, kwëhnana wapëgwala soŋe wafac walëw̃u, kwëhnana puyala soŋe uwám lëw̃u. Had Aju W̃ënu ŋa, nkoɗ asëna wasaɗëha soŋe kantëm.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, a sua vida não tem começo nem fim; comparável sob todos os pontos ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Ƴëkëryin inaỹ Melëkiseɗek ŋa! Lakënde Abëraham acërakëlo alëw̃ fu ỹa, njëɗaka ryampo hnë ipëhw ile nuỹako w̃ët hna.
4 Considerai, pois, quão grande é aquele a quem até o patriarca Abraão deu o dízimo dos seus mais ricos espólios.
5 Sariya Moyis ỹa ntehnëkëhni vële ye vësëna wasaɗëha va hnënk Levi hna teɓani ryampo hnë ipëhw vile nuỹaɗëni vëỹënta hni va, vële yentahnik hnënk Abëraham hna fëna.
5 Os filhos de Levi, revestidos do sacerdócio, na qualidade de filhos de Abraão, têm por missão receber o dízimo legal do povo, isto é, de seus irmãos.
6 Ɓare Melëkiseɗek, ale wok gentahnina hnë hnënk Levi hna, nuỹak vák Abëraham hna ryampo hn'ipëhw ile nuỹak ỹa do ndëwaka Abëraham, ale ntehnëko W̃ën njëɗaɗ iñë.
6 Naquele caso, porém, foi um estrangeiro que recebeu os dízimos de Abraão e abençoou o detentor das promessas.
7 Do nkwajëla këm, ale hnaỹëk a ryëwaɗëha ale vak a.
7 Ora, é indiscutível: é o inferior que recebe a. bênção do que é superior.
8 Cape ndampo, vutah Levi vële hnuỹaɗ ryampo hn'ipëhw viỹë va, vële sëmëɗ ye; cape ñëntaw̃ ŋa, Melëkiseɗek, ale hnuỹak sah rac ỹa, cëmëna, had gante ceɗeyahnik ki.
8 De mais, aqui, os levitas que recebem os dízimos são homens mortais; lá, porém, se trata de alguém do qual é atestado que vive.
9 — ausente —
9 Por fim, por assim dizer, também Levi, que recebe os dízimos, pagou-os na pessoa de Abraão,
10 — ausente —
10 pois ele já estava em germe no íntimo deste, quando aconteceu o encontro com Melquisedec.
11 Sariya le njëɗayik ɓulunda ỹa pëlalëk gë ɗoku saɗëha mba hnënk Levi ỹa. Age ufadah w̃a ntikënde gë ɗoku hnënk Levi ỹa, iỹihne uval yekënd fëna ntiyi asëna wasaɗëha ahaw̃ary hnë hnënk Melëkiseɗek hna, hara gena hnënk Aron ỹa?
11 Se a perfeição tivesse sido realizada pelo sacerdócio levítico {porque é sobre este que se funda a legislação dada ao povo}, que necessidade havia ainda de que surgisse outro sacerdote segundo a ordem de Melquisedec, e não segundo a ordem de Aarão?
12 Do ge sifa ile nke asëna wasaɗëha ỹa nkwëcëtak sariya ỹa fëna tëfëka nkwëcëti.
12 Pois, transferido o sacerdócio, forçoso é que se faça também a mudança da lei.
13 Kaɓi Ahwëhn fu ỹa, ale hnësahnik waŋi ŋa, hnënk haw̃ary nkentahnik, do ahnë hnë hnënk rac ɗokuŋëna muk had asëna wasaɗëha.
13 De fato, aquele ao qual se aplicam estas palavras é de outra tribo, da qual ninguém foi encarregado do serviço do altar.
14 Njëtinëk fuhnë fop, Ahwëhn fu ỹa hnënk Yuɗa matik, do muk Moyis dehnëna asëna wasaɗëha nkeɗ hnë iỹi hnënk.
14 E é notório que nosso Senhor nasceu da tribo de Judá, tribo à qual Moisés nada encarregou ao falar do sacerdócio.
15 Wëlin ile facënëk wante rëk hnësihnëk ŋi: asëna wasaɗëha ale yijëk ỹi mëntëlëni gë Melëkiseɗek.
15 Isto se torna ainda mais evidente se se tem em conta que este outro sacerdote, que surge à semelhança de Melquisedec,
16 Gena asëna wasaɗëha had gante ntehnëk sariya ỹa soŋe vutah Levi ɓare kaɓi kwëhnak fanka uwám ule wok koɗena mbëvehni.
16 foi constituído não por prescrição de uma lei humana, mas pela sua imortalidade.
17 Uŋi ceɗeya mbësayik:
17 Porque está escrito: Tu és sacerdote eternamente, segundo a ordem de Melquisedec.
18 Cape ndampo, sariya sër ỹa ntihëtik kaɓi kwëhnalohna fanka do koɗilohna ntinënëfu ile valëkëfu
18 Com isso, está abolida a antiga legislação, por causa de sua ineficácia e inutilidade.
19 kaɓi sariya ỹa ñoñ ƴona hnë ufadah hna. Gë cape ñëntaw̃, tufinëkëfu tamahn nte fecehnëka ñëntaw̃, nte fëŋahnëɗenëha W̃ënu ŋa.
19 Pois a lei nada levou à perfeição. Apenas foi portadora de uma esperança melhor que nos leva a Deus.
20 Ntëbi umë, nkehëhna ikwëry. Vëyëntaw̃ va nkeni vësëna wasaɗëha ikwëry këm.
20 E isso não foi feito sem juramento. Os outros sacerdotes foram instituídos sem juramento.
21 Ɓare ale hnësahnëɗen ỹa ye asëna wasaɗëha g'ikwëry kaɓi W̃ënu ŋa ntehnëka:
21 Para ele, ao contrário, interveio o juramento daquele que disse: Jurou o Senhor e não se arrependerá: tu és sacerdote eternamente.
22 Soŋe rac, Yesu ye ale lik kwëtëla nte ye fagant W̃ënu ŋa gë fuhnë; tac fecek gë ñëntaw̃.
22 E esta aliança da qual Jesus é o Senhor, é-lhe muito superior.
23 Njaɓëniho vësëna wasaɗëha va kaɓi cëm iŋa memaỹehnëkëhni nkohahnëni ɗoku lëw̃ hni hna;
23 Além disso, os primeiros sacerdotes deviam suceder-se em grande número, porquanto a morte não permitia que permanecessem sempre.
24 ɓare Yesu, kaɓi nkoɗ soŋe kantëm, nke asëna wasaɗëha avë kantëm.
24 Este, porque vive para sempre, possui um sacerdócio eterno.
25 Soŋe umë ye koɗ pehëtëhni dol gë kantëm vële fëŋaɗëha W̃ënu ŋa paɓ g'umë. Kaɓi uwám lew̃u w̃a puɗina, nkoɗ soŋe kantëm njëfanëhni.
25 É por isso que lhe é possível levar a termo a salvação daqueles que por ele vão a Deus, porque vive sempre para interceder em seu favor.
26 Aki Yesu ye asëna wasaɗëha ale rëfëkëfu ỹa: afacah, dënt këm, ale wok menëna, ale fitik gë vëw̃en va, ale haƴëndik ƴaŋ cëp ambin.
26 Tal é, com efeito, o Pontífice que nos convinha: santo, inocente, imaculado, separado dos pecadores e elevado além dos céus,
27 Ɓalëlahna njëɗahn fac-wo-fac wasaɗëha, had vësankaf vësëna wasaɗëha vëỹëntaw̃ ka, ten soŋe wameh wadëw̃u, tac soŋe wameh ɓulunda ỹa ntik rac hwënta ryampo fo gë ƴëɗëhna dëw̃u ŋa dënk do rac gwër nke soŋe kantëm.
27 que não tem necessidade, como os outros sumos sacerdotes, de oferecer todos os dias sacrifícios, primeiro pelos pecados próprios, depois pelos do povo; pois isto o fez de uma só vez para sempre, oferecendo-se a si mesmo.
28 Sariya ỹa tëhnakëhni vësankaf vësëna wasaɗëha fagant vahnë vële hihnëk; ɓare ale ntik W̃ën asëna wasaɗëha asankaf g'ikwëry nte rëfiɗëha sariya ỹa, Aju ỹa dënk ye, apadënik soŋe kantëm.
28 Enquanto a lei elevava ao sacerdócio homens sujeitos às fraquezas, o juramento, que sucedeu à lei, constitui o Filho, que é eternamente perfeito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.