Hebreus 7
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH
1 Aỹi Melëkiseɗek, ahnaw̃ avë nkol Salem do asëna wasaɗëha W̃ën Hunte Sëpëk Fop ỹa ye. Njik pankëlëni gë Abëraham, nte mënciɗëho gë w̃ët le mbëvehnëkëhniw̃o vënaw̃, do Melëkiseɗek ndëwaka.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Do fëna, Abëraham më njëɗaka ryampo hnë pëhw fop ile nuỹako w̃ët hna. Melëkiseɗek fëhnëtanëk «ahnaw̃ usatah», do fëna ahnaw̃ Salem yeho, umë fëhnëtanëk «ahnaw̃ ƴam».
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Kwëhnana rëm, kwëhnana hnëm, kwëhnana hnënk, kwëhnana wapëgwala soŋe wafac walëw̃u, kwëhnana puyala soŋe uwám lëw̃u. Had Aju W̃ënu ŋa, nkoɗ asëna wasaɗëha soŋe kantëm.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Ƴëkëryin inaỹ Melëkiseɗek ŋa! Lakënde Abëraham acërakëlo alëw̃ fu ỹa, njëɗaka ryampo hnë ipëhw ile nuỹako w̃ët hna.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Sariya Moyis ỹa ntehnëkëhni vële ye vësëna wasaɗëha va hnënk Levi hna teɓani ryampo hnë ipëhw vile nuỹaɗëni vëỹënta hni va, vële yentahnik hnënk Abëraham hna fëna.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Ɓare Melëkiseɗek, ale wok gentahnina hnë hnënk Levi hna, nuỹak vák Abëraham hna ryampo hn'ipëhw ile nuỹak ỹa do ndëwaka Abëraham, ale ntehnëko W̃ën njëɗaɗ iñë.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Do nkwajëla këm, ale hnaỹëk a ryëwaɗëha ale vak a.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Cape ndampo, vutah Levi vële hnuỹaɗ ryampo hn'ipëhw viỹë va, vële sëmëɗ ye; cape ñëntaw̃ ŋa, Melëkiseɗek, ale hnuỹak sah rac ỹa, cëmëna, had gante ceɗeyahnik ki.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 — ausente —
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 — ausente —
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Sariya le njëɗayik ɓulunda ỹa pëlalëk gë ɗoku saɗëha mba hnënk Levi ỹa. Age ufadah w̃a ntikënde gë ɗoku hnënk Levi ỹa, iỹihne uval yekënd fëna ntiyi asëna wasaɗëha ahaw̃ary hnë hnënk Melëkiseɗek hna, hara gena hnënk Aron ỹa?
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Do ge sifa ile nke asëna wasaɗëha ỹa nkwëcëtak sariya ỹa fëna tëfëka nkwëcëti.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Kaɓi Ahwëhn fu ỹa, ale hnësahnik waŋi ŋa, hnënk haw̃ary nkentahnik, do ahnë hnë hnënk rac ɗokuŋëna muk had asëna wasaɗëha.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Njëtinëk fuhnë fop, Ahwëhn fu ỹa hnënk Yuɗa matik, do muk Moyis dehnëna asëna wasaɗëha nkeɗ hnë iỹi hnënk.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Wëlin ile facënëk wante rëk hnësihnëk ŋi: asëna wasaɗëha ale yijëk ỹi mëntëlëni gë Melëkiseɗek.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Gena asëna wasaɗëha had gante ntehnëk sariya ỹa soŋe vutah Levi ɓare kaɓi kwëhnak fanka uwám ule wok koɗena mbëvehni.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Uŋi ceɗeya mbësayik:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Cape ndampo, sariya sër ỹa ntihëtik kaɓi kwëhnalohna fanka do koɗilohna ntinënëfu ile valëkëfu
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 kaɓi sariya ỹa ñoñ ƴona hnë ufadah hna. Gë cape ñëntaw̃, tufinëkëfu tamahn nte fecehnëka ñëntaw̃, nte fëŋahnëɗenëha W̃ënu ŋa.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Ntëbi umë, nkehëhna ikwëry. Vëyëntaw̃ va nkeni vësëna wasaɗëha ikwëry këm.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Ɓare ale hnësahnëɗen ỹa ye asëna wasaɗëha g'ikwëry kaɓi W̃ënu ŋa ntehnëka:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Soŋe rac, Yesu ye ale lik kwëtëla nte ye fagant W̃ënu ŋa gë fuhnë; tac fecek gë ñëntaw̃.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Njaɓëniho vësëna wasaɗëha va kaɓi cëm iŋa memaỹehnëkëhni nkohahnëni ɗoku lëw̃ hni hna;
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 ɓare Yesu, kaɓi nkoɗ soŋe kantëm, nke asëna wasaɗëha avë kantëm.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Soŋe umë ye koɗ pehëtëhni dol gë kantëm vële fëŋaɗëha W̃ënu ŋa paɓ g'umë. Kaɓi uwám lew̃u w̃a puɗina, nkoɗ soŋe kantëm njëfanëhni.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Aki Yesu ye asëna wasaɗëha ale rëfëkëfu ỹa: afacah, dënt këm, ale wok menëna, ale fitik gë vëw̃en va, ale haƴëndik ƴaŋ cëp ambin.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Ɓalëlahna njëɗahn fac-wo-fac wasaɗëha, had vësankaf vësëna wasaɗëha vëỹëntaw̃ ka, ten soŋe wameh wadëw̃u, tac soŋe wameh ɓulunda ỹa ntik rac hwënta ryampo fo gë ƴëɗëhna dëw̃u ŋa dënk do rac gwër nke soŋe kantëm.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Sariya ỹa tëhnakëhni vësankaf vësëna wasaɗëha fagant vahnë vële hihnëk; ɓare ale ntik W̃ën asëna wasaɗëha asankaf g'ikwëry nte rëfiɗëha sariya ỹa, Aju ỹa dënk ye, apadënik soŋe kantëm.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.