Gálatas 2
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Tac, ga ndëcëk wabëhn ipëhw gë wahnah (14), më vokaɓu Yerusalem gë Barënabas; njoɓunëhawo Tit fëna.
1 Catorze anos depois, fui outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito.
2 Mbokaɓunëho kaɓi W̃ënu ŋa yëtëndanëkowo yiwu. Hnam, hnë humbar hunte varëɓunëho fuhnë fo, nësëhnëɓuhëhniwo vële fëlayik had vësankaf cery sali va Wanës Wakasëk wante fëƴaɗëfuhëhni vële wok vëyena wasëwif va. Ñaɗëw̃ohna ɗoku ile liɓu koɓëri ỹa hafo dol ỹi nke nafa këm.
2 Fui em obediência a uma revelação. E lhes apresentei o evangelho que prego entre os gentios — mas fiz isso em particular aos que pareciam de maior influência —, para não correr ou ter corrido em vão.
3 Tit, nte yeɓunëho ŋa, mama nkeho gërek, porosiŋilohna dënk soŋe káci.
3 Mas, nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi obrigado a submeter-se à circuncisão.
4 Nkwajëla soŋe háci ỹa nkeho kaɓi vële wok vëhwëtahnëna paryi rënkëko fagant fu. Njijëniho njëkëtehnani njëtahnëni gante ntiɗëni ntihëtahnëni ige afaya fu ka nte hnuỹaɓun hnë iɓëmënkël fu gë Yesu Këris ŋa; ñaɗëniho mbok ntinihëfu vëramp sariya.
4 E isto surgiu por causa dos falsos irmãos que se haviam infiltrado para espreitar a liberdade que temos em Cristo Jesus e nos reduzir à escravidão.
5 Ɓare maw̃ëntëfuniwohna vëỹi vahnë, wëla wati ryampo, soŋe nko ayaw̃ënëhnahniwu toña Wanës Wakasëk ŋa.
5 A esses não nos submetemos por um instante sequer, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vocês.
6 Age vële fëlayik had vësankaf cery sali va ye, ile nkeniho ỹa kwëhnana nafa soŋe lëmën kaɓi W̃ënu ŋa ƴëkëɗina ile nke ahnë. Vëỹi vahnë vëwënëhnëlohna ñoñ ile haraŋëɗëfuhëhni vahnë.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa — o que eles foram, no passado, não me interessa; Deus não aceita a aparência do homem —, esses, digo, que pareciam ser de maior influência, nada me acrescentaram.
7 Nuni W̃ënu ŋa paƴëkowo yiwu fëƴaw̃ëhni Wanës Wakasëk ŋa vële wok vëyena wasëwif va, gante paƴëkawo Piyer pëƴahni wasëwif ka.
7 Pelo contrário, quando viram que me havia sido confiado o evangelho da incircuncisão, assim como a Pedro foi confiado o evangelho da circuncisão
8 Ale lika Piyer afaƴik wasëwif, umë liko ami fëna afaƴik vële wok vëyena wasëwif.
8 — pois aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão também operou eficazmente em mim para com os gentios —
9 Sak gë Piyer do gë San, vële fëlayik had vësankaf cery sali va, njavëtëni ɗoku ile kwëtehnahnëko W̃ën ỹa; më njelëhnënihëfu wëɓák ŋa fëlalëfu ami gë Barënabas tufahnahnëni nkehahn dahëse maw̃al yëbëlan fu. Koyëna, maw̃alëɓunëho fuhnë fop soŋe fuhnë yifu gë vële wok vëyena wasëwif, vëhni njini gë wasëwif.
9 e, quando reconheceram a graça que me foi dada, Tiago, Cefas e João, que eram reputados colunas, estenderam a mim e a Barnabé a mão direita da comunhão, a fim de que nós fôssemos para os gentios e eles fossem para a circuncisão.
10 Iñë ryampo fo ye ile tëƴënihëfuno ỹa: umë ye ryënkwëtandëfuni vëhaỹëhnah vëvë cery sali lëw̃ hni va, do ami fëna umë ỹankahnëkowo lindu.
10 Somente recomendaram que nos lembrássemos dos pobres, o que também me esforcei por fazer.
11 Ɓare ante tëkëko Piyer Antiyos ŋa, niraɓuhawo satën fo, kaɓi ntëntëɗëho.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe face a face, porque havia se tornado repreensível.
12 Ani gë tëkahnëndëni vële paƴëko Sak va, vële yaw̃ënëk namu háci va, Piyer gë vële wok vëyena wasëwif va tokëlahnëɗëniho; ɓare ga tëkëni vërac, pëgwëko pitandëhni, golohna tokëlahnëndëni, kaɓi ntakëkawo.
12 De fato, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; quando, porém, chegaram, começou a afastar-se e, por fim, separou-se, temendo os da circuncisão.
13 Wasëwif waỹëntaw̃ wale hwëtahnëkawo Yesu w̃a tëfaryënihawo Piyer hnë nkeya meh ntëw̃u hna, hafo Barënabas fëna tëfënti nkeya tac!
13 E também os demais judeus se fizeram hipócritas juntamente com ele, a ponto de o próprio Barnabé ter-se deixado levar pela hipocrisia deles.
14 Ɓare ga nuɓu vërëfëna toña ile karaŋëɗ Wanës Wakasëk ŋa, niraɓuhawo Piyer tase vahnë fop lehnëw̃a: «Ge wëjë ale ye sëwif ỹa, nufëru nkeya vële wok vëyena wasëwif va, awa hak koɗu aforosiŋëndëhni vële wok vëyena wasëwif va nufëni nkeya wasëwif?»
14 Quando, porém, vi que não procediam corretamente segundo a verdade do evangelho, eu disse a Cefas, na presença de todos: “Se você, que é judeu, vive como gentio e não como judeu, por que quer obrigar os gentios a viverem como judeus?”
15 Fuhnë, wasëwif hnaginëkëfu, geyilënëhna vële wok vëyena wasëwif, geyilënëhna vëw̃en.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Njëtinëk wapacëk, W̃ënu ŋa dehnëɗilahna ahnë catëk kaɓi maw̃ëhnëk sariya Moyis, ɓare ntehnëɗëha catëk kaɓi kwëtahnëka Yesu Këris. Fuhnë fëna gë ikwëtahn Yesu Këris ŋa njavëtinëkëfu catinëk gena g'imaw̃ëhn sariya Moyis. Toña ye, W̃ënu ŋa dehnëɗilahna wëla aryampo catëk kaɓi maw̃ëhnëk sariya Moyis ỹa.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, e sim mediante a fé em Jesus Cristo, também temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo e não por obras da lei, pois por obras da lei ninguém será justificado.
17 Ɓare ge kwëtahninëka Yesu Këris soŋe ntehninëfu catinëk, do njavëtate vëw̃en yeyinëk had vële wok vëyena wasëwif va, umë ntehnëɗe bi Këris ỹa liyehnëɗëhëfu wameh? Muk!
17 Mas, se nós, procurando ser justificados em Cristo, fomos também achados pecadores, será que isto significa que Cristo é ministro do pecado? De modo nenhum!
18 Age mbokanëɓu sariya Moyis le ravëɓu ỹa, ntiyaɗëfu ale wok tëfëna sariya.
18 Porque, se volto a edificar aquilo que destruí, a mim mesmo constituo transgressor.
19 Toña ye sariya ỹa njonëhniko icëm. Cëmëɓu soŋe lëw̃u. Do tame ntiɗëfu fop ile hnëŋëɗëha W̃ënu ŋa. Gë Këris ỹa cëmëlahnëɓun kërëwa hna.
19 Porque eu, mediante a própria lei, morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou crucificado com Cristo;
20 Nkoɓu yënëndu, ɓare gena ami wok yënëɗ, Këris ỹa yënëɗ hnë ami. Tame, nkeya mën mba vahnë ŋa, ankeya kwëhn g'ikwëtahn Ajë W̃ënu ŋa ye, umë ale ỹahnëko do yëɗahnëk ntaw̃ary dëw̃u ŋa soŋe lëmën.
20 logo, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. E esse viver que agora tenho na carne, vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Dihëtëɗa nafa ile ntinëhnëkëfu W̃ënu ŋa. Toña ye, ge sariya ỹa satënëɗ, awa icëm Këris ŋa kwëhnana nafa!
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é mediante a lei, segue-se que Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.