Gálatas 2
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ACF
1 Tac, ga ndëcëk wabëhn ipëhw gë wahnah (14), më vokaɓu Yerusalem gë Barënabas; njoɓunëhawo Tit fëna.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 Mbokaɓunëho kaɓi W̃ënu ŋa yëtëndanëkowo yiwu. Hnam, hnë humbar hunte varëɓunëho fuhnë fo, nësëhnëɓuhëhniwo vële fëlayik had vësankaf cery sali va Wanës Wakasëk wante fëƴaɗëfuhëhni vële wok vëyena wasëwif va. Ñaɗëw̃ohna ɗoku ile liɓu koɓëri ỹa hafo dol ỹi nke nafa këm.
2 E subi por uma revelação, e lhes expus o evangelho, que prego entre os gentios, e particularmente aos que estavam em estima; para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 Tit, nte yeɓunëho ŋa, mama nkeho gërek, porosiŋilohna dënk soŋe káci.
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se;
4 Nkwajëla soŋe háci ỹa nkeho kaɓi vële wok vëhwëtahnëna paryi rënkëko fagant fu. Njijëniho njëkëtehnani njëtahnëni gante ntiɗëni ntihëtahnëni ige afaya fu ka nte hnuỹaɓun hnë iɓëmënkël fu gë Yesu Këris ŋa; ñaɗëniho mbok ntinihëfu vëramp sariya.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se intrometeram, e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade, que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 Ɓare maw̃ëntëfuniwohna vëỹi vahnë, wëla wati ryampo, soŋe nko ayaw̃ënëhnahniwu toña Wanës Wakasëk ŋa.
5 Aos quais nem ainda por uma hora cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Age vële fëlayik had vësankaf cery sali va ye, ile nkeniho ỹa kwëhnana nafa soŋe lëmën kaɓi W̃ënu ŋa ƴëkëɗina ile nke ahnë. Vëỹi vahnë vëwënëhnëlohna ñoñ ile haraŋëɗëfuhëhni vahnë.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 Nuni W̃ënu ŋa paƴëkowo yiwu fëƴaw̃ëhni Wanës Wakasëk ŋa vële wok vëyena wasëwif va, gante paƴëkawo Piyer pëƴahni wasëwif ka.
7 Antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Ale lika Piyer afaƴik wasëwif, umë liko ami fëna afaƴik vële wok vëyena wasëwif.
8 (Porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 Sak gë Piyer do gë San, vële fëlayik had vësankaf cery sali va, njavëtëni ɗoku ile kwëtehnahnëko W̃ën ỹa; më njelëhnënihëfu wëɓák ŋa fëlalëfu ami gë Barënabas tufahnahnëni nkehahn dahëse maw̃al yëbëlan fu. Koyëna, maw̃alëɓunëho fuhnë fop soŋe fuhnë yifu gë vële wok vëyena wasëwif, vëhni njini gë wasëwif.
9 E conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que me havia sido dada, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios, e eles à circuncisão;
10 Iñë ryampo fo ye ile tëƴënihëfuno ỹa: umë ye ryënkwëtandëfuni vëhaỹëhnah vëvë cery sali lëw̃ hni va, do ami fëna umë ỹankahnëkowo lindu.
10 Recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 Ɓare ante tëkëko Piyer Antiyos ŋa, niraɓuhawo satën fo, kaɓi ntëntëɗëho.
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 Ani gë tëkahnëndëni vële paƴëko Sak va, vële yaw̃ënëk namu háci va, Piyer gë vële wok vëyena wasëwif va tokëlahnëɗëniho; ɓare ga tëkëni vërac, pëgwëko pitandëhni, golohna tokëlahnëndëni, kaɓi ntakëkawo.
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando, e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Wasëwif waỹëntaw̃ wale hwëtahnëkawo Yesu w̃a tëfaryënihawo Piyer hnë nkeya meh ntëw̃u hna, hafo Barënabas fëna tëfënti nkeya tac!
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Ɓare ga nuɓu vërëfëna toña ile karaŋëɗ Wanës Wakasëk ŋa, niraɓuhawo Piyer tase vahnë fop lehnëw̃a: «Ge wëjë ale ye sëwif ỹa, nufëru nkeya vële wok vëyena wasëwif va, awa hak koɗu aforosiŋëndëhni vële wok vëyena wasëwif va nufëni nkeya wasëwif?»
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Fuhnë, wasëwif hnaginëkëfu, geyilënëhna vële wok vëyena wasëwif, geyilënëhna vëw̃en.
15 Nós somos judeus por natureza, e não pecadores dentre os gentios.
16 Njëtinëk wapacëk, W̃ënu ŋa dehnëɗilahna ahnë catëk kaɓi maw̃ëhnëk sariya Moyis, ɓare ntehnëɗëha catëk kaɓi kwëtahnëka Yesu Këris. Fuhnë fëna gë ikwëtahn Yesu Këris ŋa njavëtinëkëfu catinëk gena g'imaw̃ëhn sariya Moyis. Toña ye, W̃ënu ŋa dehnëɗilahna wëla aryampo catëk kaɓi maw̃ëhnëk sariya Moyis ỹa.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pelas obras da lei; porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Ɓare ge kwëtahninëka Yesu Këris soŋe ntehninëfu catinëk, do njavëtate vëw̃en yeyinëk had vële wok vëyena wasëwif va, umë ntehnëɗe bi Këris ỹa liyehnëɗëhëfu wameh? Muk!
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é porventura Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 Age mbokanëɓu sariya Moyis le ravëɓu ỹa, ntiyaɗëfu ale wok tëfëna sariya.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Toña ye sariya ỹa njonëhniko icëm. Cëmëɓu soŋe lëw̃u. Do tame ntiɗëfu fop ile hnëŋëɗëha W̃ënu ŋa. Gë Këris ỹa cëmëlahnëɓun kërëwa hna.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 Nkoɓu yënëndu, ɓare gena ami wok yënëɗ, Këris ỹa yënëɗ hnë ami. Tame, nkeya mën mba vahnë ŋa, ankeya kwëhn g'ikwëtahn Ajë W̃ënu ŋa ye, umë ale ỹahnëko do yëɗahnëk ntaw̃ary dëw̃u ŋa soŋe lëmën.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne, vivo-a pela fé do Filho de Deus, o qual me amou, e se entregou a si mesmo por mim.
21 Dihëtëɗa nafa ile ntinëhnëkëfu W̃ënu ŋa. Toña ye, ge sariya ỹa satënëɗ, awa icëm Këris ŋa kwëhnana nafa!
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.