Gálatas 2

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tac, ga ndëcëk wabëhn ipëhw gë wahnah (14), më vokaɓu Yerusalem gë Barënabas; njoɓunëhawo Tit fëna.
1 Catorze anos depois, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também a Tito.
2 Mbokaɓunëho kaɓi W̃ënu ŋa yëtëndanëkowo yiwu. Hnam, hnë humbar hunte varëɓunëho fuhnë fo, nësëhnëɓuhëhniwo vële fëlayik had vësankaf cery sali va Wanës Wakasëk wante fëƴaɗëfuhëhni vële wok vëyena wasëwif va. Ñaɗëw̃ohna ɗoku ile liɓu koɓëri ỹa hafo dol ỹi nke nafa këm.
2 Subi em obediência a uma revelação; e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que pareciam de maior influência, para, de algum modo, não correr ou ter corrido em vão.
3 Tit, nte yeɓunëho ŋa, mama nkeho gërek, porosiŋilohna dënk soŋe káci.
3 Contudo, nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Nkwajëla soŋe háci ỹa nkeho kaɓi vële wok vëhwëtahnëna paryi rënkëko fagant fu. Njijëniho njëkëtehnani njëtahnëni gante ntiɗëni ntihëtahnëni ige afaya fu ka nte hnuỹaɓun hnë iɓëmënkël fu gë Yesu Këris ŋa; ñaɗëniho mbok ntinihëfu vëramp sariya.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se entremeteram com o fim de espreitar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus e reduzir-nos à escravidão;
5 Ɓare maw̃ëntëfuniwohna vëỹi vahnë, wëla wati ryampo, soŋe nko ayaw̃ënëhnahniwu toña Wanës Wakasëk ŋa.
5 aos quais nem ainda por uma hora nos submetemos, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Age vële fëlayik had vësankaf cery sali va ye, ile nkeniho ỹa kwëhnana nafa soŋe lëmën kaɓi W̃ënu ŋa ƴëkëɗina ile nke ahnë. Vëỹi vahnë vëwënëhnëlohna ñoñ ile haraŋëɗëfuhëhni vahnë.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser de maior influência (quais tenham sido, outrora, não me interessa; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que me pareciam ser alguma coisa nada me acrescentaram;
7 Nuni W̃ënu ŋa paƴëkowo yiwu fëƴaw̃ëhni Wanës Wakasëk ŋa vële wok vëyena wasëwif va, gante paƴëkawo Piyer pëƴahni wasëwif ka.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Ale lika Piyer afaƴik wasëwif, umë liko ami fëna afaƴik vële wok vëyena wasëwif.
8 (pois aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão também operou eficazmente em mim para com os gentios)
9 Sak gë Piyer do gë San, vële fëlayik had vësankaf cery sali va, njavëtëni ɗoku ile kwëtehnahnëko W̃ën ỹa; më njelëhnënihëfu wëɓák ŋa fëlalëfu ami gë Barënabas tufahnahnëni nkehahn dahëse maw̃al yëbëlan fu. Koyëna, maw̃alëɓunëho fuhnë fop soŋe fuhnë yifu gë vële wok vëyena wasëwif, vëhni njini gë wasëwif.
9 e, quando conheceram a graça que me foi dada, Tiago, Cefas e João, que eram reputados colunas, me estenderam, a mim e a Barnabé, a destra de comunhão, a fim de que nós fôssemos para os gentios, e eles, para a circuncisão;
10 Iñë ryampo fo ye ile tëƴënihëfuno ỹa: umë ye ryënkwëtandëfuni vëhaỹëhnah vëvë cery sali lëw̃ hni va, do ami fëna umë ỹankahnëkowo lindu.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também me esforcei por fazer.
11 Ɓare ante tëkëko Piyer Antiyos ŋa, niraɓuhawo satën fo, kaɓi ntëntëɗëho.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe face a face, porque se tornara repreensível.
12 Ani gë tëkahnëndëni vële paƴëko Sak va, vële yaw̃ënëk namu háci va, Piyer gë vële wok vëyena wasëwif va tokëlahnëɗëniho; ɓare ga tëkëni vërac, pëgwëko pitandëhni, golohna tokëlahnëndëni, kaɓi ntakëkawo.
12 Com efeito, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, comia com os gentios; quando, porém, chegaram, afastou-se e, por fim, veio a apartar-se, temendo os da circuncisão.
13 Wasëwif waỹëntaw̃ wale hwëtahnëkawo Yesu w̃a tëfaryënihawo Piyer hnë nkeya meh ntëw̃u hna, hafo Barënabas fëna tëfënti nkeya tac!
13 E também os demais judeus dissimularam com ele, a ponto de o próprio Barnabé ter-se deixado levar pela dissimulação deles.
14 Ɓare ga nuɓu vërëfëna toña ile karaŋëɗ Wanës Wakasëk ŋa, niraɓuhawo Piyer tase vahnë fop lehnëw̃a: «Ge wëjë ale ye sëwif ỹa, nufëru nkeya vële wok vëyena wasëwif va, awa hak koɗu aforosiŋëndëhni vële wok vëyena wasëwif va nufëni nkeya wasëwif?»
14 Quando, porém, vi que não procediam corretamente segundo a verdade do evangelho, disse a Cefas, na presença de todos: se, sendo tu judeu, vives como gentio e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Fuhnë, wasëwif hnaginëkëfu, geyilënëhna vële wok vëyena wasëwif, geyilënëhna vëw̃en.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Njëtinëk wapacëk, W̃ënu ŋa dehnëɗilahna ahnë catëk kaɓi maw̃ëhnëk sariya Moyis, ɓare ntehnëɗëha catëk kaɓi kwëtahnëka Yesu Këris. Fuhnë fëna gë ikwëtahn Yesu Këris ŋa njavëtinëkëfu catinëk gena g'imaw̃ëhn sariya Moyis. Toña ye, W̃ënu ŋa dehnëɗilahna wëla aryampo catëk kaɓi maw̃ëhnëk sariya Moyis ỹa.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, e sim mediante a fé em Cristo Jesus, também temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo e não por obras da lei, pois, por obras da lei, ninguém será justificado.
17 Ɓare ge kwëtahninëka Yesu Këris soŋe ntehninëfu catinëk, do njavëtate vëw̃en yeyinëk had vële wok vëyena wasëwif va, umë ntehnëɗe bi Këris ỹa liyehnëɗëhëfu wameh? Muk!
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, dar-se-á o caso de ser Cristo ministro do pecado? Certo que não!
18 Age mbokanëɓu sariya Moyis le ravëɓu ỹa, ntiyaɗëfu ale wok tëfëna sariya.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, a mim mesmo me constituo transgressor.
19 Toña ye sariya ỹa njonëhniko icëm. Cëmëɓu soŋe lëw̃u. Do tame ntiɗëfu fop ile hnëŋëɗëha W̃ënu ŋa. Gë Këris ỹa cëmëlahnëɓun kërëwa hna.
19 Porque eu, mediante a própria lei, morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou crucificado com Cristo;
20 Nkoɓu yënëndu, ɓare gena ami wok yënëɗ, Këris ỹa yënëɗ hnë ami. Tame, nkeya mën mba vahnë ŋa, ankeya kwëhn g'ikwëtahn Ajë W̃ënu ŋa ye, umë ale ỹahnëko do yëɗahnëk ntaw̃ary dëw̃u ŋa soŋe lëmën.
20 logo, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim; e esse viver que, agora, tenho na carne, vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e a si mesmo se entregou por mim.
21 Dihëtëɗa nafa ile ntinëhnëkëfu W̃ënu ŋa. Toña ye, ge sariya ỹa satënëɗ, awa icëm Këris ŋa kwëhnana nafa!
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é mediante a lei, segue-se que morreu Cristo em vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.