Apocalipse 6

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Awa, nuɓuha Fape fa ga nihëk ñamëndëlehn ɗënkwëryënkw hnë mbëɗ gë wahi hna, wëryëlehnëw̃a intaw̃ ɗënkwëryënkw hnë wahnah hna ga ndekaɗ had farat, nësatënd: «Ƴij!»
1 E, havendo o Cordeiro aberto um dos selos, olhei, e ouvi um dos quatro animais, que dizia como em voz de trovão: Vem, e vê.
2 Hnulehnëw̃a ipahnac ƴerah. Ale haƴëkawo ỹa uŋwary mënkwëko. Më njëɗayik apënkw vëw̃ëk, tëk nke aw̃ëk do njilehn mbok mëk kat.
2 E olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vitorioso, e para vencer.
3 Ga nihëk ñamëndëlehn kigëna ŋa, wëryëlehnëw̃a intaw̃ kigëna ŋa ga ndekaɗ, nësatënd: «Yij!»
3 E, havendo aberto o segundo selo, ouvi o segundo animal, dizendo: Vem, e vê.
4 Hnulehnëw̃a pahnac kaw̃ary ɓëntah had hwëɗëh. Ale haƴëkawo ỹa hnuỹako imëk soŋe ntihët ƴam ỹa nkal li, soŋe ndaw̃ëlahnëndëni vahnë. Më njëɗayik sëlame sankaf, njilehn.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao que estava assentado sobre ele foi dado que tirasse a paz da terra, e que se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ga nihëk ñamëndëlehn tarëna ŋa, wëryëlehnëw̃a intaw̃ itarëna ŋa ga ndekaɗ, nësatënd: «Ƴij!» Hnulehnëw̃a pahnac ɓahnah. Ale haƴëkawo ỹa ile yaŋande mënkwëko.
5 E, havendo aberto o terceiro selo, ouvi dizer o terceiro animal: Vem, e vê. E olhei, e eis um cavalo preto e o que sobre ele estava assentado tinha uma balança em sua mão.
6 Wëryëlehnu had kopa fagant wulaw̃ wahnah hna ga nësëɗ: «Ile ryokuŋahnik fac ryampo ỹa, yaŋëh vantimp fo ntaw̃ahnëɗ, ile ryokuŋahnik fac ryampo ỹa wayaŋëh warar vëmalu fo ntaw̃ahnëk. Ge wagu ŋa ye, g'uñen uŋa, nko koyëna.»
6 E ouvi uma voz no meio dos quatro animais, que dizia: Uma medida de trigo por um dinheiro, e três medidas de cevada por um dinheiro; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ga nihëk ñamëndëlehn nahëna ŋa, wëryëlehnëw̃a ntaw̃ nahëna ŋa ga ndekaɗ, nësatënd: «Ƴij!»
7 E, havendo aberto o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que dizia: Vem, e vê.
8 Hnulehnëw̃a pahnac ɗunënkah. Ale haƴëkawo ỹa, Icëm maciko, do ỹëw̃a vësëm ỹa rëfëlehnëɗëhawo. Njëɗayiniho mëk iŋa hnë sah ryampo hnë wasah wahnah ɗuniỹa li, soŋe ndaw̃ënihëhni vahnë va gë sëlame ỹa, gë inte ŋa, gë wates ŋa do gë wulaw̃ wuyapah w̃a.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava assentado sobre ele tinha por nome Morte; e o inferno o seguia; e foi-lhes dado poder para matar a quarta parte da terra, com espada, e com fome, e com peste, e com as feras da terra.
9 Ga nihëk ñamëndëlehn ɓëryëna ŋa hnulehnuw̃ëhni, kwëyët le cënaɗe saɗëha hna, walaw̃ary vële ryaw̃iko soŋe ikahnënda dëw̃ hni ŋa wanës W̃ën do kaɓi waseɗe lëw̃u nkeniho.
9 E, havendo aberto o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que foram mortos por amor da palavra de Deus e por amor do testemunho que deram.
10 Ndekaɗëniho ɗus: «Wëjë, Ahwëhn a, ale ye Afacah a, ale ye toña ỹa, hafo guve napëɗu ahitiŋëhni vahnë vëvë nkal vi awëcagëhni soŋe sat fu le ndehëtëni ỹi?
10 E clamavam com grande voz, dizendo: Até quando, ó verdadeiro e santo Dominador, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Awa më njëɗayini ale-wo-le acuɗ jerah cankaf, tac ntehnini nduñënani toƴe, hafo padëni fop vële ryokuŋëhnëɗëha W̃ën va, rëfëka ndaw̃ini had gë vëhni ka.»
11 E foram dadas a cada um compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda um pouco de tempo, até que também se completasse o número de seus conservos e seus irmãos, que haviam de ser mortos como eles foram.
12 Ga nihëk ñamëndëlehn ikwëhn mbëɗ gë ryaw̃ iŋa, inkal ŋa ñënkako ɗus gë fanka, hnulehnu ulav w̃a mbahnëlehn had waỹehn do ulepera w̃a mbëntëlehn had wasat.
12 E, havendo aberto o sexto selo, olhei, e eis que houve um grande tremor de terra; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua tornou-se como sangue;
13 Wahol w̃a njolehni nkal li, had gante njojëɗ wanuỹ ka ge sël sankaf ỹa ñënkëka.
13 E as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira lança de si os seus figos verdes, abalada por um vento forte.
14 Ambin ŋa më njik had kayëte fëỹëɗe, do fop wahuŋ w̃a gë watinti ŋa kërëniko hn'ile nkeho hna.
14 E o céu retirou-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Wati rac, vëhnaw̃ vëvë nkal vi, gë wakamari ŋa, gë vësankaf wasoɗaɗe w̃a, gë vëvetak va, gë vëhwëhn fanka va, gë vëramp va do gë vahnë vële ye afaya va, fop cow̃aniho hnë wakary hna do gë hnë wëraka wahuŋ hna.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os ricos, e os tribunos, e os poderosos, e todo o servo, e todo o livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Ntehnëɗënihëhniwo wahuŋ w̃a gë wëraka w̃a: «Ƴohahninëfu, do cow̃ëryinëfu ŋaw̃ët yëka ale lañak hnë tinki ahnaw̃ aỹi do gë antavah Fape ŋa!
16 E diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos do rosto daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Fac sankaf ntavah ntëw̃ hni ŋa tëkik: mo hoɗ mëkanti?»
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.