Apocalipse 6

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Awa, nuɓuha Fape fa ga nihëk ñamëndëlehn ɗënkwëryënkw hnë mbëɗ gë wahi hna, wëryëlehnëw̃a intaw̃ ɗënkwëryënkw hnë wahnah hna ga ndekaɗ had farat, nësatënd: «Ƴij!»
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Hnulehnëw̃a ipahnac ƴerah. Ale haƴëkawo ỹa uŋwary mënkwëko. Më njëɗayik apënkw vëw̃ëk, tëk nke aw̃ëk do njilehn mbok mëk kat.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Ga nihëk ñamëndëlehn kigëna ŋa, wëryëlehnëw̃a intaw̃ kigëna ŋa ga ndekaɗ, nësatënd: «Yij!»
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Hnulehnëw̃a pahnac kaw̃ary ɓëntah had hwëɗëh. Ale haƴëkawo ỹa hnuỹako imëk soŋe ntihët ƴam ỹa nkal li, soŋe ndaw̃ëlahnëndëni vahnë. Më njëɗayik sëlame sankaf, njilehn.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ga nihëk ñamëndëlehn tarëna ŋa, wëryëlehnëw̃a intaw̃ itarëna ŋa ga ndekaɗ, nësatënd: «Ƴij!» Hnulehnëw̃a pahnac ɓahnah. Ale haƴëkawo ỹa ile yaŋande mënkwëko.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Wëryëlehnu had kopa fagant wulaw̃ wahnah hna ga nësëɗ: «Ile ryokuŋahnik fac ryampo ỹa, yaŋëh vantimp fo ntaw̃ahnëɗ, ile ryokuŋahnik fac ryampo ỹa wayaŋëh warar vëmalu fo ntaw̃ahnëk. Ge wagu ŋa ye, g'uñen uŋa, nko koyëna.»
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ga nihëk ñamëndëlehn nahëna ŋa, wëryëlehnëw̃a ntaw̃ nahëna ŋa ga ndekaɗ, nësatënd: «Ƴij!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Hnulehnëw̃a pahnac ɗunënkah. Ale haƴëkawo ỹa, Icëm maciko, do ỹëw̃a vësëm ỹa rëfëlehnëɗëhawo. Njëɗayiniho mëk iŋa hnë sah ryampo hnë wasah wahnah ɗuniỹa li, soŋe ndaw̃ënihëhni vahnë va gë sëlame ỹa, gë inte ŋa, gë wates ŋa do gë wulaw̃ wuyapah w̃a.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Ga nihëk ñamëndëlehn ɓëryëna ŋa hnulehnuw̃ëhni, kwëyët le cënaɗe saɗëha hna, walaw̃ary vële ryaw̃iko soŋe ikahnënda dëw̃ hni ŋa wanës W̃ën do kaɓi waseɗe lëw̃u nkeniho.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Ndekaɗëniho ɗus: «Wëjë, Ahwëhn a, ale ye Afacah a, ale ye toña ỹa, hafo guve napëɗu ahitiŋëhni vahnë vëvë nkal vi awëcagëhni soŋe sat fu le ndehëtëni ỹi?
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Awa më njëɗayini ale-wo-le acuɗ jerah cankaf, tac ntehnini nduñënani toƴe, hafo padëni fop vële ryokuŋëhnëɗëha W̃ën va, rëfëka ndaw̃ini had gë vëhni ka.»
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Ga nihëk ñamëndëlehn ikwëhn mbëɗ gë ryaw̃ iŋa, inkal ŋa ñënkako ɗus gë fanka, hnulehnu ulav w̃a mbahnëlehn had waỹehn do ulepera w̃a mbëntëlehn had wasat.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Wahol w̃a njolehni nkal li, had gante njojëɗ wanuỹ ka ge sël sankaf ỹa ñënkëka.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Ambin ŋa më njik had kayëte fëỹëɗe, do fop wahuŋ w̃a gë watinti ŋa kërëniko hn'ile nkeho hna.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Wati rac, vëhnaw̃ vëvë nkal vi, gë wakamari ŋa, gë vësankaf wasoɗaɗe w̃a, gë vëvetak va, gë vëhwëhn fanka va, gë vëramp va do gë vahnë vële ye afaya va, fop cow̃aniho hnë wakary hna do gë hnë wëraka wahuŋ hna.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Ntehnëɗënihëhniwo wahuŋ w̃a gë wëraka w̃a: «Ƴohahninëfu, do cow̃ëryinëfu ŋaw̃ët yëka ale lañak hnë tinki ahnaw̃ aỹi do gë antavah Fape ŋa!
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Fac sankaf ntavah ntëw̃ hni ŋa tëkik: mo hoɗ mëkanti?»
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.