Apocalipse 21
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH
1 Tac nuɓu ambin kasëk do gë nkal kasëk. Ambin ndënkwëryënkw ŋa do g'inkal ndënkwëryënkw ŋa nambiko, do wov ỹa golohna.
1 Então vi um novo céu e uma nova terra. O primeiro céu e a primeira terra desapareceram, e o mar sumiu.
2 Do nuɓu ga cëlëɗ hnë ambin hna, ɗarël W̃ën hna, nkol pacah, Yerusalem kasëk, had asëval ale hëbënak soŋe asanu fac ñël hna.
2 E vi a Cidade Santa, a nova Jerusalém, que descia do céu. Ela vinha de Deus, enfeitada e preparada, vestida como uma noiva que vai se encontrar com o noivo.
3 Do nkwëryëɓu kopa sankaf le w̃atik tinki ahnaw̃ ntehnatënd: «Ƴëkëry: idëɗ W̃ënu ŋa gë vahnë va nke. Antëɗëɗ gë vëhni, ankeɗëni ɓulunda lëw̃u. Umë dënk gë vëhni nkeɗ, W̃ën hudëw̃ hni yeɗ.
3 Ouvi uma voz forte que vinha do trono, a qual disse: — Agora a morada de Deus está entre os seres humanos! Deus vai morar com eles, e eles serão os povos dele. O próprio Deus estará com eles e será o Deus deles.
4 Apëhwëcëɗëhëhni fop wagwën vinkër vidëw̃ hni hna. Cëm ŋa goɗina, ma usay, ma wako, ma horot; ɗuniỹa sër ỹa nambik.»
4 Ele enxugará dos olhos deles todas as lágrimas. Não haverá mais morte, nem tristeza, nem choro, nem dor. As coisas velhas já passaram.
5 Ale lañak tinki ahnaw̃ hna ntehnëk: «Wëlin g'antiɗëfu fop viỹë vëhasëk.» Do mbok ntehn: «Kerëry: Waŋi wanës ye wante hoɗe kwëtahni do ye toña.»
5 Aquele que estava sentado no trono disse: — Agora faço novas todas as coisas! E também me disse: — Escreva isto, pois estas palavras são verdadeiras e merecem confiança.
6 Do mbok ntehno: «Antiyak. Ami ye Alëfa gë Omega, Wapëgwala do gë Wapuyala. Ale njok w̃ënka njëɗaɗëfuha aki fo haƴalin w̃ënka uwám.
6 E continuou: — Tudo está feito! Eu sou o
7 Ale w̃ëkëk a nuỹaɗ intëw̃, nkeɗëfu W̃ën hudëw̃u do umë yeɗ fatah mën.
7 Aqueles que conseguirem a vitória receberão de mim este presente: eu serei o Deus deles, e eles serão meus filhos.
8 Ɓare soŋe vëhëmak va, vële wok vëhahnëndana va, vëw̃eh va, vëryaw̃ vahnë va, vële wafaɗ va, vëhav va, vële yëfaɗ wasank va, do fop vëw̃ër va, sah lëw̃ hni ỹa hnë lant le hëvëɗ hwëɗëh nke; umë ye icëm kigëna ŋa.»
8 Mas os covardes, os traidores, os que cometem pecados nojentos, os assassinos, os imorais, os que praticam a feitiçaria, os que adoram ídolos e todos os mentirosos, o lugar dessas pessoas é o lago onde queima o fogo e o enxofre, que é a segunda morte.
9 Tac aryampo hnë wamëleka mbëɗ gë vëhi hna ale w̃ënkëko vañërya mbëɗ gë vaki va tëmpah wëkata mbëɗ gë waki ŋa njijëk do ntehnëko: «Ƴij, tufëɗëmina ale hwëhnik a, ale ñëlëɗ Fape fa.»
9 Um dos sete anjos que tinham as sete taças cheias das últimas sete pragas veio e me disse: — Venha, e eu lhe mostrarei a Noiva, a Esposa do Cordeiro.
10 Awa, Iƴir Ipacah ŋa njijëk hnë ỹal mën do njoko ƴaŋ hnë kuŋ cankaf, do tufëko Yerusalem, nkol pacah ŋa, nte sëliɗ ambin ɗarël W̃ën hna.
10 Então o Espírito de Deus me dominou, e o anjo me levou para uma montanha grande e muito alta. Ele me mostrou Jerusalém, a Cidade Santa, que descia do céu e vinha de Deus,
11 Pëtëɗëho gë icëmb W̃ënu ŋa. Mpen ntëw̃u ŋa mëntëlëko gë taka dakëlah, had taka nte ravëɗ nuyi kamëhni lëw̃u ỹa.
11 brilhando com a glória de Deus. A cidade brilhava como uma pedra preciosa, como uma pedra de jaspe , clara como cristal.
12 Akwëhnako kece ryindah do hnaỹah. Kwëhnako warënka pëhw gë wahi (12) do haryënkw rënka-wo nkeho mëleka ryampo do hnë rënka-wo keriko uw̃ac: uw̃ac wahnënk pëhw gë wahi (12) vutah Isërayel va.
12 Ela era cercada por uma muralha muito alta e grande, com doze portões, guardados por doze anjos. Nos portões estavam escritos os nomes das doze tribos do povo de Israel.
13 Nkeho gë pëhna lav warënka warar, gë farëhw warënka warar, gë farahahn warënka warar, gë njoya lav warënka warar.
13 Havia três portões de cada lado: três ao norte, três ao sul, três a leste e três a oeste.
14 Kece vankol ỹa njëryiko hnë wëraka pëhw gë wahi (12) do hnë itaka-wo keriko uw̃ac vëfaƴik pëhw gë wahi (12) Fape fa.
14 A muralha da cidade estava construída sobre doze rochas, nas quais estavam escritos os nomes dos doze apóstolos do Cordeiro.
15 Mëleka le hnësëhnëɗëho ỹa mënkwëko ỹëŋa sanu soŋe ñaŋahn nkol ŋa, warënka w̃a do gë kece lëw̃u ỹa.
15 O anjo que falou comigo levava consigo uma vara de ouro para medir a cidade, os seus portões e a muralha.
16 Nkol ŋa këñëlahnëko vacape vi fop: ƴary ŋa këñëlahnëko gë ƴank ŋa. Añaŋëko gë ỹëŋa ile mënkwëko ỹa, ndëkwëk waỹëŋa wawuli pëhw gë wahi (12,000). Ƴary ŋa, ƴank ŋa do gë ƴihn ŋa këñëlahnëko.
16 A cidade era quadrada, pois o seu comprimento era igual à sua largura. O anjo mediu a cidade com a vara de ouro e viu que media dois mil e duzentos quilômetros. O seu comprimento, largura e altura eram iguais.
17 Ñaŋëk kece ỹa, ndëkwëk waỹëŋa keme gë wafëhw wahnah gë wahnah (144), ỹëŋa vahnë mbalëtahnëɗëho.
17 O anjo mediu também a muralha e viu que tinha sessenta e quatro metros de largura, conforme as medidas comuns que o anjo estava usando.
18 Kece nkol ŋa njëryiko gë wëraka walakëlah waryunënkah do nkol ŋa nkeho sanu facah fo ile w̃ëntëlëk gë sëleku facah.
18 A muralha era de jaspe, e a própria cidade era de ouro puro, claro como vidro.
19 Hnë wëraka wale njëryahniko kece vë nkol ỹa nkeho fop wasifa wëraka walakëlah. Taka dakëlah ndënkwëryënkw ŋa yasëp yeho, kigëna ŋa safir, tarëna ŋa nkeho kalësedëwan, nahëna ŋa emërod,
19 As rochas do alicerce da muralha estavam enfeitadas de todo tipo de pedras preciosas. A primeira rocha estava enfeitada de jaspe; a segunda, de safira ; a terceira, de ágata ; a quarta, de esmeralda;
20 ɓëryëna ŋa sarëdëwan, kwëhn mbëɗ g'iryaw̃ ŋa wakorënalin, kwëhn mbëɗ gë wahi ŋa wakërisolit, kwëhn mbëɗ gë warar ŋa waberil, kwëhn mbëɗ gë wahnah ŋa watopas, kwëhn pëhw ŋa kërisopëras, kwëhn pëhw gë ryampo ŋa iyasent, kwëhn pëhw gë wahi ŋa ametisët.
20 a quinta, de sardônica ; a sexta, de sárdio ; a sétima, de crisólito ; a oitava, de berilo ; a nona, de topázio ; a décima, de crisópraso ; a décima primeira, de jacinto ; e a décima segunda, de ametista .
21 Warënka pëhw gë wahi (12) w̃a yeho wanjere pëhw gë wahi (12). Rënka-wo uyere ryampo fo ye. Do ankaw̃ hnëm mbë nkol ŋa nkeho sanu facah had sëleku lancah ile ravëɗ nuyi hamëhni lëw̃u.
21 Os doze portões são doze pérolas. E cada um desses portões era feito de uma só pérola. A rua principal era de ouro puro, claro como vidro.
22 Ɓare Cery W̃ën Cankaf gelohna hnë nkol tac kaɓi Ahwëhn a W̃ën Hwëhn Fanka Fop fa ye Cery tac, ndampo fo gë Fape fa.
22 Não vi nenhum templo na cidade, pois o seu templo é o Senhor Deus, o Todo-Poderoso, e o Cordeiro.
23 Nkol ŋa ɓalëlahna lav ma lepera soŋe penënda, kaɓi idanc W̃ënu ŋa penëka, do Fape fa humpen hudëw̃u ha ye.
23 A cidade não precisa de sol nem de lua para a iluminarem, pois a glória de Deus brilha sobre ela, e o Cordeiro é o seu candelabro .
24 Waɓulunda njasëɗëni hnë mpen ntëw̃u hna, do vëhnaw̃ vëvë nkal va njojëɗëni wahnapul walëw̃ hni w̃a.
24 Os povos do mundo andarão na luz dela, e os reis da terra vão lhe trazer as suas riquezas.
25 Warënka walëw̃u w̃a ɓokëɗina piɗa kaɓi umëɗ ŋa ɓokëɗina nke.
25 Os portões da cidade estarão sempre abertos o dia inteiro. Não se fecharão porque ali não haverá noite.
26 Njojëɗe hnapul gë untënah waɓulunda ŋa.
26 As nações vão trazer os seus tesouros e as suas riquezas para a cidade.
27 Ñoñ ile wok pacëna ɓokëɗina tënk hnë nkol tac, lakënde vële liɗ ile wok catëna ỹa do vëw̃ër va; vële herik w̃ac hnë kayëte uwám mba Fape fa fo rënkëɗ.
27 Porém nela não entrará nada que seja impuro nem ninguém que faça coisas vergonhosas ou que conte mentiras. Entrarão na cidade somente as pessoas que têm o seu nome escrito no Livro da Vida , o qual pertence ao Cordeiro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.