Apocalipse 19
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Ga ndëcëk watac, nkwëryëɓu had kopa ɓulunda samah mbin hna le ryekaɗëho:
1 Depois destas coisas, ouvi no céu o que parecia ser a voz forte de uma grande multidão, dizendo: “Aleluia! A salvação, a glória e o poder são do nosso Deus,
2 Vakitiŋa vantëw̃u va catëk do toña ye.
2 porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.”
3 Mbok nësëni kat:
3 E disseram pela segunda vez: “Aleluia! E a sua fumaça sobe para todo o sempre.”
4 Tac vacërakëlo wafëhw wahi gë vëhnah (24) do wulaw̃ wahnah (4) w̃a ndëkwëhnëniho, cëmbëniha W̃ënu ŋa ga ntañak tinki ahnaw̃ hna nësatëndëni: «Nke koyëna! Aleluya!»
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes se prostraram e adoraram a Deus, que está sentado no trono, dizendo: “Amém! Aleluia!”
5 Tac cahnik kopa mbë tinki ahnaw̃ hna ntehn:
5 E do trono saiu uma voz, que dizia: “Louvem o nosso Deus, todos vocês, os seus servos, todos os que o temem, os pequenos e os grandes.”
6 Do nkwëryëɓu had kopa ɓulunda yaɓah, had kopa wavonkëlo w̃ënka wacankaf, do had wakopa waparat, nësatëndëni:
6 Então ouvi o que parecia ser a voz de uma grande multidão, uma voz como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: “Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Natëfu, nëŋëfu,
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque chegou a hora das bodas do Cordeiro, e a noiva dele já se preparou.
8 Maw̃ëryahnik cuɗa viỹi vihihnah vëfëtëpët
8 A ela foi permitido vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro.” Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Mëleka ỹa më ntehnëko: «Kerëry: Mbetani vële w̃acik hnë mbënt Fape fa!» Më mbok ntehnëko: «Waŋi ye wanës paryi W̃ënu ŋa.»
9 Então o anjo me disse: — Escreva: “Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro.” E acrescentou: — São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Tac ndëkwëhnëɓu hnë wapary mëleka hna sëmbahnëw̃a, ɓare umë ntehnëko: «Kehary antë ali waŋi! Ami ye arëfëlënta hun ỹa ɗoku hna, wëjë gë vëỹënta hu, vële ye waseɗe Yesu. Ha, fop wante pëƴahnëɗëni wakila ŋa, wëɓa Yesu ye had gante tufëkëhni Iƴir W̃ën ka. Awa cëmbëryehna W̃ënu ŋa fo!»
10 Prostrei-me diante dos seus pés para adorá-lo. O anjo, porém, me disse: — Não faça isso! Sou um servo de Deus, assim como são você e os seus irmãos que guardam o testemunho de Jesus. Adore a Deus! Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Tac nuɓu ambin ŋa piɗëtak do wëlinëha pahnac ƴah. Ale haƴëka ỹa w̃acëɗe Ahahnëndak do Toña. Kitiŋëɗ do mëtaryëɗ g'usatah.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e combate com justiça.
12 Vinkër vidëw̃u va nkeho had humpen hwëɗëh; pënkwako vapënkw ahnaw̃; akwëhnako w̃ac ile herik hnë mbahn dëw̃u hna do wok ƴëtina afo umë.
12 Os seus olhos são como chama de fogo; na cabeça dele há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Acuɗako cuɗ nte hoƴik hnë sat. W̃acik: «Wanës W̃ën».
13 Está vestido com um manto encharcado de sangue, e o seu nome é “Verbo de Deus”.
14 Wasoɗaɗe wavë ambin tëfalëɗënihaw̃o hnë wafahnac wayah, vëhni fop viỹë vëyah do vëfacah cuɗaniho.
14 Os exércitos do céu o seguiam, montados em cavalos brancos e vestidos de linho finíssimo, branco e puro.
15 Hnë w̃ës lëw̃u hna canëɗëho sëlame ỹakah soŋe ndafahnëhni wayal w̃a. Keryëɗëhëhni gë ryoko ryëhwëra, ŋwëỹehnëɗ waresen hnë tank camah ntavah mba W̃ën Hwëhn Fanka Fop.
15 Da sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações. Ele mesmo as regerá com cetro de ferro e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Hnë cuɗ ntëw̃u hna do hnë mbuf ntëw̃u hna kerik w̃ac: «Ahnaw̃ vëhnaw̃ do Ahwëhn vëhwëhn».
16 No seu manto e na sua coxa está escrito um nome: “ Rei dos reis e Senhor dos senhores ”.
17 Tac nuɓuha mëleka ryampo ga kahnëk lav hna. Ndekahnëkëhni gë kopa sankaf fop wasëry wale watëɗ cëmët ambin hna: «Ƴijën, ɓarëpëlin soŋe ambënt cankaf mba W̃ën,
17 Então vi um anjo posto em pé no sol. Ele gritou com voz forte, dizendo a todas as aves que voam pelo meio do céu: — Venham, reúnam-se para a grande ceia de Deus,
18 soŋe aroku mbahn vëhnaw̃, mbahn vësankaf wasoɗaɗe, mbahn vëhwëhn fanka, mbahn wafahnac do gë vële haƴëkëhni va, mbahn fop vële ye vëramp gë vële wok vëyena vëramp, vëhihnah gë vëryëndah.»
18 para comer carne de reis, carne de comandantes, carne de poderosos, carne de cavalos e seus cavaleiros, carne de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Do nuɓuha ntaw̃ ŋa, vëhnaw̃ vëvë nkal va gë wasoɗaɗe walëw̃ hni. Mbarëpëlëni mëtaryëniha ale haƴëka pahnac ƴah ŋa gë wasoɗaɗe walëw̃u w̃a.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, reunidos para fazer guerra contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Pëlaniha ntaw̃ ŋa gë kila lëw̃u ỹa vële liko haryënkw lëw̃u vifëmpëhnahnah wante tokahnëkëhniwo vële hwëhnak yavëta ntaw̃ ŋa do sëmbëɗëho w̃ëntëlënta lëw̃u. Fop vëhni vëhi tak ntoŋini vëfërën fo hnë lant hwëɗëh hn'ile ŋagëɗ uvëɗ.
20 Mas a besta foi presa, e com ela foi preso o falso profeta que, com os sinais feitos diante da besta, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que queima com enxofre.
21 Vëyëntaw̃ va fop mbëvëni gë sëlame le saniɗëho hnë w̃ës ale haƴëka pahnac ŋa, do fop wasëry w̃a pihnëniho vimbahn vidëw̃ hni va.
21 Os outros foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.