Apocalipse 19

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ga ndëcëk watac, nkwëryëɓu had kopa ɓulunda samah mbin hna le ryekaɗëho:
1 E, depois destas coisas ouvi no céu uma grande voz de uma grande multidão, que dizia: Aleluia! A salvação, e a glória, e a honra, e o poder pertencem ao Senhor nosso Deus;
2 Vakitiŋa vantëw̃u va catëk do toña ye.
2 Porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta, que havia corrompido a terra com a sua fornicação, e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Mbok nësëni kat:
3 E outra vez disseram: Aleluia! E a fumaça dela sobe para todo o sempre.
4 Tac vacërakëlo wafëhw wahi gë vëhnah (24) do wulaw̃ wahnah (4) w̃a ndëkwëhnëniho, cëmbëniha W̃ënu ŋa ga ntañak tinki ahnaw̃ hna nësatëndëni: «Nke koyëna! Aleluya!»
4 E os vinte e quatro anciãos, e os quatro animais, prostraram-se e adoraram a Deus, que estava assentado no trono, dizendo: Amém. Aleluia!
5 Tac cahnik kopa mbë tinki ahnaw̃ hna ntehn:
5 E saiu uma voz do trono, que dizia: Louvai o nosso Deus, vós, todos os seus servos, e vós que o temeis, assim pequenos como grandes.
6 Do nkwëryëɓu had kopa ɓulunda yaɓah, had kopa wavonkëlo w̃ënka wacankaf, do had wakopa waparat, nësatëndëni:
6 E ouvi como que a voz de uma grande multidão, e como que a voz de muitas águas, e como que a voz de grandes trovões, que dizia: Aleluia! pois já o Senhor Deus Todo-Poderoso reina.
7 Natëfu, nëŋëfu,
7 Regozijemo-nos, e alegremo-nos, e demos-lhe glória; porque vindas são as bodas do Cordeiro, e já a sua esposa se aprontou.
8 Maw̃ëryahnik cuɗa viỹi vihihnah vëfëtëpët
8 E foi-lhe dado que se vestisse de linho fino, puro e resplandecente; porque o linho fino são as justiças dos santos.
9 Mëleka ỹa më ntehnëko: «Kerëry: Mbetani vële w̃acik hnë mbënt Fape fa!» Më mbok ntehnëko: «Waŋi ye wanës paryi W̃ënu ŋa.»
9 E disse-me: Escreve: Bemaventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E disse-me: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.
10 Tac ndëkwëhnëɓu hnë wapary mëleka hna sëmbahnëw̃a, ɓare umë ntehnëko: «Kehary antë ali waŋi! Ami ye arëfëlënta hun ỹa ɗoku hna, wëjë gë vëỹënta hu, vële ye waseɗe Yesu. Ha, fop wante pëƴahnëɗëni wakila ŋa, wëɓa Yesu ye had gante tufëkëhni Iƴir W̃ën ka. Awa cëmbëryehna W̃ënu ŋa fo!»
10 E eu lancei-me a seus pés para o adorar; mas ele disse-me: Olha não faças tal; sou teu conservo, e de teus irmãos, que têm o testemunho de Jesus. Adora a Deus; porque o testemunho de Jesus é o espírito de profecia.
11 Tac nuɓu ambin ŋa piɗëtak do wëlinëha pahnac ƴah. Ale haƴëka ỹa w̃acëɗe Ahahnëndak do Toña. Kitiŋëɗ do mëtaryëɗ g'usatah.
11 E vi o céu aberto, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele chama-se Fiel e Verdadeiro; e julga e peleja com justiça.
12 Vinkër vidëw̃u va nkeho had humpen hwëɗëh; pënkwako vapënkw ahnaw̃; akwëhnako w̃ac ile herik hnë mbahn dëw̃u hna do wok ƴëtina afo umë.
12 E os seus olhos eram como chama de fogo; e sobre a sua cabeça havia muitos diademas; e tinha um nome escrito, que ninguém sabia senão ele mesmo.
13 Acuɗako cuɗ nte hoƴik hnë sat. W̃acik: «Wanës W̃ën».
13 E estava vestido de veste tingida em sangue; e o nome pelo qual se chama é A Palavra de Deus.
14 Wasoɗaɗe wavë ambin tëfalëɗënihaw̃o hnë wafahnac wayah, vëhni fop viỹë vëyah do vëfacah cuɗaniho.
14 E seguiam-no os exércitos no céu em cavalos brancos, e vestidos de linho fino, branco e puro.
15 Hnë w̃ës lëw̃u hna canëɗëho sëlame ỹakah soŋe ndafahnëhni wayal w̃a. Keryëɗëhëhni gë ryoko ryëhwëra, ŋwëỹehnëɗ waresen hnë tank camah ntavah mba W̃ën Hwëhn Fanka Fop.
15 E da sua boca saía uma aguda espada, para ferir com ela as nações; e ele as regerá com vara de ferro; e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor e da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Hnë cuɗ ntëw̃u hna do hnë mbuf ntëw̃u hna kerik w̃ac: «Ahnaw̃ vëhnaw̃ do Ahwëhn vëhwëhn».
16 E no manto e na sua coxa tem escrito este nome: Rei dos reis, e Senhor dos senhores.
17 Tac nuɓuha mëleka ryampo ga kahnëk lav hna. Ndekahnëkëhni gë kopa sankaf fop wasëry wale watëɗ cëmët ambin hna: «Ƴijën, ɓarëpëlin soŋe ambënt cankaf mba W̃ën,
17 E vi um anjo que estava no sol, e clamou com grande voz, dizendo a todas as aves que voavam pelo meio do céu: Vinde, e ajuntai-vos à ceia do grande Deus;
18 soŋe aroku mbahn vëhnaw̃, mbahn vësankaf wasoɗaɗe, mbahn vëhwëhn fanka, mbahn wafahnac do gë vële haƴëkëhni va, mbahn fop vële ye vëramp gë vële wok vëyena vëramp, vëhihnah gë vëryëndah.»
18 Para que comais a carne dos reis, e a carne dos tribunos, e a carne dos fortes, e a carne dos cavalos e dos que sobre eles se assentam; e a carne de todos os homens, livres e servos, pequenos e grandes.
19 Do nuɓuha ntaw̃ ŋa, vëhnaw̃ vëvë nkal va gë wasoɗaɗe walëw̃ hni. Mbarëpëlëni mëtaryëniha ale haƴëka pahnac ƴah ŋa gë wasoɗaɗe walëw̃u w̃a.
19 E vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos, para fazerem guerra àquele que estava assentado sobre o cavalo, e ao seu exército.
20 Pëlaniha ntaw̃ ŋa gë kila lëw̃u ỹa vële liko haryënkw lëw̃u vifëmpëhnahnah wante tokahnëkëhniwo vële hwëhnak yavëta ntaw̃ ŋa do sëmbëɗëho w̃ëntëlënta lëw̃u. Fop vëhni vëhi tak ntoŋini vëfërën fo hnë lant hwëɗëh hn'ile ŋagëɗ uvëɗ.
20 E a besta foi presa, e com ela o falso profeta, que diante dela fizera os sinais, com que enganou os que receberam o sinal da besta, e adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Vëyëntaw̃ va fop mbëvëni gë sëlame le saniɗëho hnë w̃ës ale haƴëka pahnac ŋa, do fop wasëry w̃a pihnëniho vimbahn vidëw̃ hni va.
21 E os demais foram mortos com a espada que saía da boca do que estava assentado sobre o cavalo, e todas as aves se fartaram das suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.