Apocalipse 19
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB
1 Ga ndëcëk watac, nkwëryëɓu had kopa ɓulunda samah mbin hna le ryekaɗëho:
1 Depois destas coisas, ouvi no céu como que uma grande voz de uma imensa multidão, que dizia: Aleluia! A salvação e a glória e o poder pertencem ao nosso Deus;
2 Vakitiŋa vantëw̃u va catëk do toña ye.
2 porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta, que havia corrompido a terra com a sua prostituição, e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Mbok nësëni kat:
3 E outra vez disseram: Aleluia. E a fumaça dela sobe pelos séculos dos séculos.
4 Tac vacërakëlo wafëhw wahi gë vëhnah (24) do wulaw̃ wahnah (4) w̃a ndëkwëhnëniho, cëmbëniha W̃ënu ŋa ga ntañak tinki ahnaw̃ hna nësatëndëni: «Nke koyëna! Aleluya!»
4 Então os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus que está assentado no trono, dizendo: Amém. Aleluia!
5 Tac cahnik kopa mbë tinki ahnaw̃ hna ntehn:
5 E saiu do trono uma voz, dizendo: Louvai o nosso Deus, vós, todos os seus servos, e vós que o temeis, assim pequenos como grandes.
6 Do nkwëryëɓu had kopa ɓulunda yaɓah, had kopa wavonkëlo w̃ënka wacankaf, do had wakopa waparat, nësatëndëni:
6 Também ouvi uma voz como a de grande multidão, como a voz de muitas águas, e como a voz de fortes trovões, que dizia: Aleluia! porque já reina o Senhor nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Natëfu, nëŋëfu,
7 Regozijemo-nos, e exultemos, e demos-lhe a glória; porque são chegadas as bodas do Cordeiro, e já a sua noiva se preparou,
8 Maw̃ëryahnik cuɗa viỹi vihihnah vëfëtëpët
8 e foi-lhe permitido vestir-se de linho fino, resplandecente e puro; pois o linho fino são as obras justas dos santos.
9 Mëleka ỹa më ntehnëko: «Kerëry: Mbetani vële w̃acik hnë mbënt Fape fa!» Më mbok ntehnëko: «Waŋi ye wanës paryi W̃ënu ŋa.»
9 E disse-me: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.
10 Tac ndëkwëhnëɓu hnë wapary mëleka hna sëmbahnëw̃a, ɓare umë ntehnëko: «Kehary antë ali waŋi! Ami ye arëfëlënta hun ỹa ɗoku hna, wëjë gë vëỹënta hu, vële ye waseɗe Yesu. Ha, fop wante pëƴahnëɗëni wakila ŋa, wëɓa Yesu ye had gante tufëkëhni Iƴir W̃ën ka. Awa cëmbëryehna W̃ënu ŋa fo!»
10 Então me lancei a seus pés para adorá-lo, mas ele me disse: Olha, não faças tal: sou conservo teu e de teus irmãos, que têm o testemunho de Jesus; adora a Deus; pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Tac nuɓu ambin ŋa piɗëtak do wëlinëha pahnac ƴah. Ale haƴëka ỹa w̃acëɗe Ahahnëndak do Toña. Kitiŋëɗ do mëtaryëɗ g'usatah.
11 E vi o céu aberto, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele chama-se Fiel e Verdadeiro; e julga a peleja com justiça.
12 Vinkër vidëw̃u va nkeho had humpen hwëɗëh; pënkwako vapënkw ahnaw̃; akwëhnako w̃ac ile herik hnë mbahn dëw̃u hna do wok ƴëtina afo umë.
12 Os seus olhos eram como chama de fogo; sobre a sua cabeça havia muitos diademas; e tinha um nome escrito, que ninguém sabia senão ele mesmo.
13 Acuɗako cuɗ nte hoƴik hnë sat. W̃acik: «Wanës W̃ën».
13 Estava vestido de um manto salpicado de sangue; e o nome pelo qual se chama é o Verbo de Deus.
14 Wasoɗaɗe wavë ambin tëfalëɗënihaw̃o hnë wafahnac wayah, vëhni fop viỹë vëyah do vëfacah cuɗaniho.
14 Seguiam-no os exércitos que estão no céu, em cavalos brancos, e vestidos de linho fino, branco e puro.
15 Hnë w̃ës lëw̃u hna canëɗëho sëlame ỹakah soŋe ndafahnëhni wayal w̃a. Keryëɗëhëhni gë ryoko ryëhwëra, ŋwëỹehnëɗ waresen hnë tank camah ntavah mba W̃ën Hwëhn Fanka Fop.
15 Da sua boca saía uma espada afiada, para ferir com ela as nações; ele as regerá com vara de ferro; e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Hnë cuɗ ntëw̃u hna do hnë mbuf ntëw̃u hna kerik w̃ac: «Ahnaw̃ vëhnaw̃ do Ahwëhn vëhwëhn».
16 No manto, sobre a sua coxa tem escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Tac nuɓuha mëleka ryampo ga kahnëk lav hna. Ndekahnëkëhni gë kopa sankaf fop wasëry wale watëɗ cëmët ambin hna: «Ƴijën, ɓarëpëlin soŋe ambënt cankaf mba W̃ën,
17 E vi um anjo em pé no sol; e clamou com grande voz, dizendo a todas as aves que voavam pelo meio do céu: Vinde, ajuntai-vos para a grande ceia de Deus,
18 soŋe aroku mbahn vëhnaw̃, mbahn vësankaf wasoɗaɗe, mbahn vëhwëhn fanka, mbahn wafahnac do gë vële haƴëkëhni va, mbahn fop vële ye vëramp gë vële wok vëyena vëramp, vëhihnah gë vëryëndah.»
18 para comerdes carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e dos que neles montavam, sim, carnes de todos os homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Do nuɓuha ntaw̃ ŋa, vëhnaw̃ vëvë nkal va gë wasoɗaɗe walëw̃ hni. Mbarëpëlëni mëtaryëniha ale haƴëka pahnac ƴah ŋa gë wasoɗaɗe walëw̃u w̃a.
19 E vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos para fazerem guerra àquele que estava montado no cavalo, e ao seu exército.
20 Pëlaniha ntaw̃ ŋa gë kila lëw̃u ỹa vële liko haryënkw lëw̃u vifëmpëhnahnah wante tokahnëkëhniwo vële hwëhnak yavëta ntaw̃ ŋa do sëmbëɗëho w̃ëntëlënta lëw̃u. Fop vëhni vëhi tak ntoŋini vëfërën fo hnë lant hwëɗëh hn'ile ŋagëɗ uvëɗ.
20 E a besta foi presa, e com ela o falso profeta que fizera diante dela os sinais com que enganou os que receberam o sinal da besta e os que adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Vëyëntaw̃ va fop mbëvëni gë sëlame le saniɗëho hnë w̃ës ale haƴëka pahnac ŋa, do fop wasëry w̃a pihnëniho vimbahn vidëw̃ hni va.
21 E os demais foram mortos pela espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo; e todas as aves se fartaram das carnes deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.