Apocalipse 19

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ga ndëcëk watac, nkwëryëɓu had kopa ɓulunda samah mbin hna le ryekaɗëho:
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 Vakitiŋa vantëw̃u va catëk do toña ye.
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Mbok nësëni kat:
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Tac vacërakëlo wafëhw wahi gë vëhnah (24) do wulaw̃ wahnah (4) w̃a ndëkwëhnëniho, cëmbëniha W̃ënu ŋa ga ntañak tinki ahnaw̃ hna nësatëndëni: «Nke koyëna! Aleluya!»
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Tac cahnik kopa mbë tinki ahnaw̃ hna ntehn:
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Do nkwëryëɓu had kopa ɓulunda yaɓah, had kopa wavonkëlo w̃ënka wacankaf, do had wakopa waparat, nësatëndëni:
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Natëfu, nëŋëfu,
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 Maw̃ëryahnik cuɗa viỹi vihihnah vëfëtëpët
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Mëleka ỹa më ntehnëko: «Kerëry: Mbetani vële w̃acik hnë mbënt Fape fa!» Më mbok ntehnëko: «Waŋi ye wanës paryi W̃ënu ŋa.»
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Tac ndëkwëhnëɓu hnë wapary mëleka hna sëmbahnëw̃a, ɓare umë ntehnëko: «Kehary antë ali waŋi! Ami ye arëfëlënta hun ỹa ɗoku hna, wëjë gë vëỹënta hu, vële ye waseɗe Yesu. Ha, fop wante pëƴahnëɗëni wakila ŋa, wëɓa Yesu ye had gante tufëkëhni Iƴir W̃ën ka. Awa cëmbëryehna W̃ënu ŋa fo!»
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Tac nuɓu ambin ŋa piɗëtak do wëlinëha pahnac ƴah. Ale haƴëka ỹa w̃acëɗe Ahahnëndak do Toña. Kitiŋëɗ do mëtaryëɗ g'usatah.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Vinkër vidëw̃u va nkeho had humpen hwëɗëh; pënkwako vapënkw ahnaw̃; akwëhnako w̃ac ile herik hnë mbahn dëw̃u hna do wok ƴëtina afo umë.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Acuɗako cuɗ nte hoƴik hnë sat. W̃acik: «Wanës W̃ën».
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Wasoɗaɗe wavë ambin tëfalëɗënihaw̃o hnë wafahnac wayah, vëhni fop viỹë vëyah do vëfacah cuɗaniho.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Hnë w̃ës lëw̃u hna canëɗëho sëlame ỹakah soŋe ndafahnëhni wayal w̃a. Keryëɗëhëhni gë ryoko ryëhwëra, ŋwëỹehnëɗ waresen hnë tank camah ntavah mba W̃ën Hwëhn Fanka Fop.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Hnë cuɗ ntëw̃u hna do hnë mbuf ntëw̃u hna kerik w̃ac: «Ahnaw̃ vëhnaw̃ do Ahwëhn vëhwëhn».
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Tac nuɓuha mëleka ryampo ga kahnëk lav hna. Ndekahnëkëhni gë kopa sankaf fop wasëry wale watëɗ cëmët ambin hna: «Ƴijën, ɓarëpëlin soŋe ambënt cankaf mba W̃ën,
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 soŋe aroku mbahn vëhnaw̃, mbahn vësankaf wasoɗaɗe, mbahn vëhwëhn fanka, mbahn wafahnac do gë vële haƴëkëhni va, mbahn fop vële ye vëramp gë vële wok vëyena vëramp, vëhihnah gë vëryëndah.»
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Do nuɓuha ntaw̃ ŋa, vëhnaw̃ vëvë nkal va gë wasoɗaɗe walëw̃ hni. Mbarëpëlëni mëtaryëniha ale haƴëka pahnac ƴah ŋa gë wasoɗaɗe walëw̃u w̃a.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Pëlaniha ntaw̃ ŋa gë kila lëw̃u ỹa vële liko haryënkw lëw̃u vifëmpëhnahnah wante tokahnëkëhniwo vële hwëhnak yavëta ntaw̃ ŋa do sëmbëɗëho w̃ëntëlënta lëw̃u. Fop vëhni vëhi tak ntoŋini vëfërën fo hnë lant hwëɗëh hn'ile ŋagëɗ uvëɗ.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Vëyëntaw̃ va fop mbëvëni gë sëlame le saniɗëho hnë w̃ës ale haƴëka pahnac ŋa, do fop wasëry w̃a pihnëniho vimbahn vidëw̃ hni va.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.