Apocalipse 16
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC
1 Ga ndëcëk watac, nkwëryëɓu kopa sankaf hnë Cery W̃ën, le lehnëɗëhëhniwo wamëleka mbëɗ gë waki ŋi: «Ƴiryin do campehnëryin fop nkal li vañërya mbëɗ gë waki ntavah mba W̃ën.»
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Aryënkwëryënkw a njik campehn ñërya ntëw̃u ŋa nkal hna: wahajën waw̃eh do walavah ryafëkëhniwo vahnë vële hwëhnako dahëse ntaw̃ ƴapah do sëmbëɗëho ile liyiko mëntëlëni g'umë ỹa.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Ahigëna ỹa campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa wov hna: w̃ënka ŋa mbacalehn had sat asëm, do fop vile yehëhna wov hna hwëhnak sël uwám w̃a cëmëni.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Ararëna ỹa campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa hnë garyëla hna do wahaƴalin hna: w̃ënka mbacalehn sat.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Do nkwëryëɓuha mëleka le hwëhnako imëk hnë w̃ënka ga ntehnëɗ:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Vahnë va campehnëni sat vëfacah do wakila,
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Do nkwëryëɓu kopa le w̃atik hn'ile cënaɗe saɗëha hna ga ntëkwaɗ:
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Ahnahëna ỹa campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa lav hna, do maw̃ëryanik pëɗëni vahnë va gë hwëɗëh lëw̃u w̃a.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Vahnë va pëɗëlehnini gë uyakah samah; njew̃ëɗëni uw̃ac W̃ënu ŋa ale hwëhnak uw̃ëka hnë waŋi wakata, ɓare vëw̃ëcëtana vankeya vantëw̃ hni soŋe cëmbahnëniha.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Avëryëna ỹa campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa hn'itinki naw̃ ntaw̃ ƴapah hna: inaw̃ ntëw̃u ŋa pëɓëlehna umëhwëry. Vahnë va ŋëraɗëniho ryëw̃ ỹa kaɓi korotëɗëniho ɗus;
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 njew̃ëɗëniha W̃ën mbë ambin ŋa soŋe wahorot walëw̃ hni w̃i do soŋe vaŋag vantëw̃ hni vi, ɓare vëw̃ëcëtana vankeya vantëw̃ hni vi.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Ahwëhn mbëɗ gë aryaw̃ a campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa hnë sën sankaf le w̃acik Efërat: w̃ënka ŋa më nkuhënik pëhwëtani nkaw̃ vëhnaw̃ vële w̃atiɗ ipëhna lav.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Tac, hnë w̃ës fato, hnë w̃ës ntaw̃ ƴapah do hnë w̃ës kila wamër, nuɓu ga canëɗ wahakili warar waw̃eh had wafor wasanjink.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Vëỹin ye wahakili Sintani, wale liɗ wafëmpëhnahnah. Njiɗëni cap vëhnaw̃ vëvë nkal fop, ndanko mbarëpëlahnëni soŋe w̃ët fac sankaf W̃ën Hwëhn Fanka Fop.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Ahwëhn a ntehnëk: «Wëlin nkeryiɓu had ale. Mbetak ale heryëk do woryerik viỹi vilëw̃u va, g'antë nji wëtata fo soŋe antë tav nuỹi usëfëhnah lëw̃u w̃a.»
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Wahakili Sintani w̃a mbarëpënihëhni vëhnaw̃ va hn'ile macik gë Wa-ebëre ŋa Arëmagedon.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Ahwëhn mbëɗ gë vëhi ỹa campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa sël hna do cahnëk hnë Cery W̃ën hna kopa sankaf le w̃atik tinki ahnaw̃ hna ntehn: «Antiyak!»
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Tac pëgwëlehn taŋ mbiliñëtënd, wakopa, wakopa waparat, do nkal iŋa ñënkalehn ɗus g'ante nkok diyahna koɓëri ga nkehahnëk ahnë nkal li.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Nkol cankaf ŋa capëko warar do vankol wayal w̃a fop mbëvëko. W̃ënu ŋa ndënkwëtajëko nkol cankaf nte w̃acëɗe Babilon njëɗahna ñërya ñen ntavah cankaf ntëw̃u.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Fop watinti ŋa nambiko do wahuŋ w̃a njoko.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Wagurye wante rëkëhnëɗ wakilo wafëhw wahnah g'imbëɗ (45) g'ambin njohahniɗëhëhniw̃o vahnë va do vahnë va njew̃ëdënihawo W̃ënu ŋa soŋe kata wagurye kaɓi iỹi kata nkeho ulakëmak.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.