Apocalipse 16
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ACF
1 Ga ndëcëk watac, nkwëryëɓu kopa sankaf hnë Cery W̃ën, le lehnëɗëhëhniwo wamëleka mbëɗ gë waki ŋi: «Ƴiryin do campehnëryin fop nkal li vañërya mbëɗ gë waki ntavah mba W̃ën.»
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide, e derramaisobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Aryënkwëryënkw a njik campehn ñërya ntëw̃u ŋa nkal hna: wahajën waw̃eh do walavah ryafëkëhniwo vahnë vële hwëhnako dahëse ntaw̃ ƴapah do sëmbëɗëho ile liyiko mëntëlëni g'umë ỹa.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Ahigëna ỹa campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa wov hna: w̃ënka ŋa mbacalehn had sat asëm, do fop vile yehëhna wov hna hwëhnak sël uwám w̃a cëmëni.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda a alma vivente.
4 Ararëna ỹa campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa hnë garyëla hna do wahaƴalin hna: w̃ënka mbacalehn sat.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Do nkwëryëɓuha mëleka le hwëhnako imëk hnë w̃ënka ga ntehnëɗ:
5 E ouvi o anjo das águas, que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e hás de ser, porque julgaste estas coisas.
6 Vahnë va campehnëni sat vëfacah do wakila,
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste o sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Do nkwëryëɓu kopa le w̃atik hn'ile cënaɗe saɗëha hna ga ntëkwaɗ:
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Ahnahëna ỹa campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa lav hna, do maw̃ëryanik pëɗëni vahnë va gë hwëɗëh lëw̃u w̃a.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Vahnë va pëɗëlehnini gë uyakah samah; njew̃ëɗëni uw̃ac W̃ënu ŋa ale hwëhnak uw̃ëka hnë waŋi wakata, ɓare vëw̃ëcëtana vankeya vantëw̃ hni soŋe cëmbahnëniha.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Avëryëna ỹa campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa hn'itinki naw̃ ntaw̃ ƴapah hna: inaw̃ ntëw̃u ŋa pëɓëlehna umëhwëry. Vahnë va ŋëraɗëniho ryëw̃ ỹa kaɓi korotëɗëniho ɗus;
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e eles mordiam as suas línguas de dor.
11 njew̃ëɗëniha W̃ën mbë ambin ŋa soŋe wahorot walëw̃ hni w̃i do soŋe vaŋag vantëw̃ hni vi, ɓare vëw̃ëcëtana vankeya vantëw̃ hni vi.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Ahwëhn mbëɗ gë aryaw̃ a campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa hnë sën sankaf le w̃acik Efërat: w̃ënka ŋa më nkuhënik pëhwëtani nkaw̃ vëhnaw̃ vële w̃atiɗ ipëhna lav.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do oriente.
13 Tac, hnë w̃ës fato, hnë w̃ës ntaw̃ ƴapah do hnë w̃ës kila wamër, nuɓu ga canëɗ wahakili warar waw̃eh had wafor wasanjink.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi sair três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Vëỹin ye wahakili Sintani, wale liɗ wafëmpëhnahnah. Njiɗëni cap vëhnaw̃ vëvë nkal fop, ndanko mbarëpëlahnëni soŋe w̃ët fac sankaf W̃ën Hwëhn Fanka Fop.
14 Porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para os congregar para a batalha, naquele grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Ahwëhn a ntehnëk: «Wëlin nkeryiɓu had ale. Mbetak ale heryëk do woryerik viỹi vilëw̃u va, g'antë nji wëtata fo soŋe antë tav nuỹi usëfëhnah lëw̃u w̃a.»
15 Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas roupas, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.
16 Wahakili Sintani w̃a mbarëpënihëhni vëhnaw̃ va hn'ile macik gë Wa-ebëre ŋa Arëmagedon.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Ahwëhn mbëɗ gë vëhi ỹa campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa sël hna do cahnëk hnë Cery W̃ën hna kopa sankaf le w̃atik tinki ahnaw̃ hna ntehn: «Antiyak!»
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Tac pëgwëlehn taŋ mbiliñëtënd, wakopa, wakopa waparat, do nkal iŋa ñënkalehn ɗus g'ante nkok diyahna koɓëri ga nkehahnëk ahnë nkal li.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e houve um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Nkol cankaf ŋa capëko warar do vankol wayal w̃a fop mbëvëko. W̃ënu ŋa ndënkwëtajëko nkol cankaf nte w̃acëɗe Babilon njëɗahna ñërya ñen ntavah cankaf ntëw̃u.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande babilônia se lembrou Deus, para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Fop watinti ŋa nambiko do wahuŋ w̃a njoko.
20 E toda a ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Wagurye wante rëkëhnëɗ wakilo wafëhw wahnah g'imbëɗ (45) g'ambin njohahniɗëhëhniw̃o vahnë va do vahnë va njew̃ëdënihawo W̃ënu ŋa soŋe kata wagurye kaɓi iỹi kata nkeho ulakëmak.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.