Apocalipse 16
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Ga ndëcëk watac, nkwëryëɓu kopa sankaf hnë Cery W̃ën, le lehnëɗëhëhniwo wamëleka mbëɗ gë waki ŋi: «Ƴiryin do campehnëryin fop nkal li vañërya mbëɗ gë waki ntavah mba W̃ën.»
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Aryënkwëryënkw a njik campehn ñërya ntëw̃u ŋa nkal hna: wahajën waw̃eh do walavah ryafëkëhniwo vahnë vële hwëhnako dahëse ntaw̃ ƴapah do sëmbëɗëho ile liyiko mëntëlëni g'umë ỹa.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Ahigëna ỹa campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa wov hna: w̃ënka ŋa mbacalehn had sat asëm, do fop vile yehëhna wov hna hwëhnak sël uwám w̃a cëmëni.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Ararëna ỹa campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa hnë garyëla hna do wahaƴalin hna: w̃ënka mbacalehn sat.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Do nkwëryëɓuha mëleka le hwëhnako imëk hnë w̃ënka ga ntehnëɗ:
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Vahnë va campehnëni sat vëfacah do wakila,
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Do nkwëryëɓu kopa le w̃atik hn'ile cënaɗe saɗëha hna ga ntëkwaɗ:
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Ahnahëna ỹa campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa lav hna, do maw̃ëryanik pëɗëni vahnë va gë hwëɗëh lëw̃u w̃a.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Vahnë va pëɗëlehnini gë uyakah samah; njew̃ëɗëni uw̃ac W̃ënu ŋa ale hwëhnak uw̃ëka hnë waŋi wakata, ɓare vëw̃ëcëtana vankeya vantëw̃ hni soŋe cëmbahnëniha.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Avëryëna ỹa campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa hn'itinki naw̃ ntaw̃ ƴapah hna: inaw̃ ntëw̃u ŋa pëɓëlehna umëhwëry. Vahnë va ŋëraɗëniho ryëw̃ ỹa kaɓi korotëɗëniho ɗus;
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 njew̃ëɗëniha W̃ën mbë ambin ŋa soŋe wahorot walëw̃ hni w̃i do soŋe vaŋag vantëw̃ hni vi, ɓare vëw̃ëcëtana vankeya vantëw̃ hni vi.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Ahwëhn mbëɗ gë aryaw̃ a campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa hnë sën sankaf le w̃acik Efërat: w̃ënka ŋa më nkuhënik pëhwëtani nkaw̃ vëhnaw̃ vële w̃atiɗ ipëhna lav.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Tac, hnë w̃ës fato, hnë w̃ës ntaw̃ ƴapah do hnë w̃ës kila wamër, nuɓu ga canëɗ wahakili warar waw̃eh had wafor wasanjink.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Vëỹin ye wahakili Sintani, wale liɗ wafëmpëhnahnah. Njiɗëni cap vëhnaw̃ vëvë nkal fop, ndanko mbarëpëlahnëni soŋe w̃ët fac sankaf W̃ën Hwëhn Fanka Fop.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Ahwëhn a ntehnëk: «Wëlin nkeryiɓu had ale. Mbetak ale heryëk do woryerik viỹi vilëw̃u va, g'antë nji wëtata fo soŋe antë tav nuỹi usëfëhnah lëw̃u w̃a.»
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Wahakili Sintani w̃a mbarëpënihëhni vëhnaw̃ va hn'ile macik gë Wa-ebëre ŋa Arëmagedon.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Ahwëhn mbëɗ gë vëhi ỹa campehnëk ñërya ntëw̃u ŋa sël hna do cahnëk hnë Cery W̃ën hna kopa sankaf le w̃atik tinki ahnaw̃ hna ntehn: «Antiyak!»
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Tac pëgwëlehn taŋ mbiliñëtënd, wakopa, wakopa waparat, do nkal iŋa ñënkalehn ɗus g'ante nkok diyahna koɓëri ga nkehahnëk ahnë nkal li.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Nkol cankaf ŋa capëko warar do vankol wayal w̃a fop mbëvëko. W̃ënu ŋa ndënkwëtajëko nkol cankaf nte w̃acëɗe Babilon njëɗahna ñërya ñen ntavah cankaf ntëw̃u.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Fop watinti ŋa nambiko do wahuŋ w̃a njoko.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Wagurye wante rëkëhnëɗ wakilo wafëhw wahnah g'imbëɗ (45) g'ambin njohahniɗëhëhniw̃o vahnë va do vahnë va njew̃ëdënihawo W̃ënu ŋa soŋe kata wagurye kaɓi iỹi kata nkeho ulakëmak.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.