Lucas 15
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs BKJ
1 Govierno impuestoma isusundeccu, poiyi'cco egae tsinconsundeccu'qque Jesúsnga catse'fa pañañe.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Tsonsi fariseondeccu, Chiga Tevaen'jema atesu'chondeccu'qque Jesúsma qquen afase'fa:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Jesúsja tsama pañamba va condase'choma conda:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 —Majan que'i'su cien ovejave an'biamba fae'ccoe qqueña'da noventa y nuevema toeni a'i menia ántteya'cho tsa qque'choveyi tta'ttaye. Nane atteya'ngae tta'ttaya'cho.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Attepa andu'ta avujatsse shanda.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Tsaoni napipa tise amigondeccu, tisei'ccu porotsse can'jendeccuma'qque ttu'sepa tsu su: “Ñai'ccu fae'ngae avujatssi'faja. Tayo gi atte oveja qque'choma.”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Ñoa'me gi su tsa'caen tsu Chiga sefacconi. Nane noventa y nueve ño'andeccu egae tsincon'chove mecho'fasi Chiga sefacconisundeccu tise'pai'ccu avujatssipa fae'cco egae tsincon'su tise egae tsincon'choma chi'gapa antte'ninda ti'tsse tsu avujatssi'fa.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Toya'caen majan pushesu diez totoa corima ñoña'cho corifin'dive an'biamba fae'ccoe qqueña'da tuñoma setsaemba pa'cco tsa'oma fundu'ndu tta'ttaya atteya'ngae.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Atte'ta tsu amigondeccuma, pporotsse can'jensundeccuma'qque ttu'sepa qquen suya: “Ñai'ccu avujatssi'faja. Tayo gi atte ña corifin'di qque'choma.”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Tsa'cansi gi su, fae egae tsincon'su tise egae tsincon'choma chi'gapa antte'ninda Chiga sefacconi'su shondosundeccuja avujatssi'faya.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Tsomba Jesúsja su:
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Chu'a tsu tise yayama su: “Yaya, junde ñanga afeja que pasi ña jai'ngae isuya'choma.” Yayaja “Ju” qquen supa tsa'caen tise osha'choma dutssiyendeccunga attufaen.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Tise yayai'ccu can'jenccambeyi tsu chu'aja pa'cco tise isu'choi'ccu biani'su andenga ja. Tseni can'jemba in'jangae cansepa tisu an'bian'choma injanga catiti.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Pa'cco corifin'dima catiti sefaensi tsa andeni ñoa'me egae qquipoesuite tsu napi. Tsa'cansi tise'qque aña'cho mechoe dapa qquipoe'supa
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 japa tsa ande'su a'imbe sema'suve da. Tsa a'ija tisema manda moen cuintsu tise cochima coirapa ofian'jeñe.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Qquipoe'supa ñoa'me cochi anqque'su teta'cho ttonoma añe ñombi'ye. Tsa'ma majan ni fae teta'choveyi'qque tisenga afembi.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Tsonsi chu'aja injama'choni tisuma in'jamba su: “Poiyi'cco ña yayambe semasundeccuja ttepupa tsu can'jen'fa. Nane an antteye'choma'qque aqquia cati'je'fa. Tsa'ma ñajan vani ti'tsse can'jen'da qquipoe'supa paya.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Ja'ño gi ña yayani jaya. Napi'ta gi tisema suya: ‘Yaya, ñajan egae tsincomba gi Chigama egae tsomba quema'qque egae tson.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Barembi gi que “Ña dutssi'ye” qquen ñama afaye. Ñama mendeye'ta quembe sema'sia'caen ñama an'bianjan.’ ”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Tsa'caen asi'ttaemba jangipa tise yayani ja.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Tsonsi dutssi'yeja su: “Yaya, ñajan egae tsincomba gi Chigama egae tsomba quema'qque egae tson. Barembi gi que ‘Ña dutssi'ye’ qquen ñama afaye...”
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Tsa'ma yayaja tisema shondosundeccuma su: “Ñotssia ondiccu'jema i'ngapa tisema ondiqquian'faja. Tise tivenga sotijama ejian'faja. Sapatoma'qque tandan'faja tise tsu'ttenga.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Yayapatssia vaura du'shuma fi'ttipa sho'ccoen'faja. Jinge avujatsse an'faye.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Va ña dutssi'ye pa'cho'ye qquendyaqquia'caen tsu canse. Tsangae nepi'choma gi atte'fa.” Qquen susi poiyi'cco avujaye ashaen'fa.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Tsa'caen tson'jen'ni quindyaja nasipani sema'jemba jiñamba tsa'onga catsepa settapoen'jen'choma paña. Boira'je'choma'qque pañamba
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 sema'suma ttu'sepa tsane iñajampaña.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Sema'suja tisenga su: “Tayo tsu que quinshinjan ji. Pambe'yi jisi que yayaja avujapa yayapatssia vaura du'shuma fi'ttipa shoccoen'jen avujatsse añe.”
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Tsa'ma quindyaja iyicca'yepa tsa'onga ca'niñe chi'gapa tsotefani ccutsu. Tsonsi tise yayaja sombopa tisema ca'nian qquen tson.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Tsa'ma tiseja tise yayama su: “Tsain'bio canqque'fa gi quema shondopa sema'jen. Que manda'nijan tsa'caeñi gi tson'jen. Tsa'ma ni fae chivo du'shuveyi'qque qui ñanga afembi ña amigondeccui'ccu fiestaeñe.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Tsa'ma va que dutssi'ye tayo que corifin'dima in'jangae pushesundeccui'ccu injanga catitipa jisi ja'ñojan tisene qui yayapatssia vaura du'shuma fi'ttipa shoccoen'jen.”
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Tsama pañamba yayaja su: “Ña dutssi'ye, queja tsangae ñai'ccu can'jensi osha'cho ña an'bian'cho tsu quembe'yi.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Tsa'ma ja'ñojan ñotssi tsu ingi avujaye. Que quinshinjan tayo paqquia'can tsu ja'ñojan canse. Tsangae nepi'choma gi ccase atte'fa.”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.