Lucas 15
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs ARA
1 Govierno impuestoma isusundeccu, poiyi'cco egae tsinconsundeccu'qque Jesúsnga catse'fa pañañe.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Tsonsi fariseondeccu, Chiga Tevaen'jema atesu'chondeccu'qque Jesúsma qquen afase'fa:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Jesúsja tsama pañamba va condase'choma conda:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 —Majan que'i'su cien ovejave an'biamba fae'ccoe qqueña'da noventa y nuevema toeni a'i menia ántteya'cho tsa qque'choveyi tta'ttaye. Nane atteya'ngae tta'ttaya'cho.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Attepa andu'ta avujatsse shanda.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Tsaoni napipa tise amigondeccu, tisei'ccu porotsse can'jendeccuma'qque ttu'sepa tsu su: “Ñai'ccu fae'ngae avujatssi'faja. Tayo gi atte oveja qque'choma.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ñoa'me gi su tsa'caen tsu Chiga sefacconi. Nane noventa y nueve ño'andeccu egae tsincon'chove mecho'fasi Chiga sefacconisundeccu tise'pai'ccu avujatssipa fae'cco egae tsincon'su tise egae tsincon'choma chi'gapa antte'ninda ti'tsse tsu avujatssi'fa.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Toya'caen majan pushesu diez totoa corima ñoña'cho corifin'dive an'biamba fae'ccoe qqueña'da tuñoma setsaemba pa'cco tsa'oma fundu'ndu tta'ttaya atteya'ngae.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Atte'ta tsu amigondeccuma, pporotsse can'jensundeccuma'qque ttu'sepa qquen suya: “Ñai'ccu avujatssi'faja. Tayo gi atte ña corifin'di qque'choma.”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Tsa'cansi gi su, fae egae tsincon'su tise egae tsincon'choma chi'gapa antte'ninda Chiga sefacconi'su shondosundeccuja avujatssi'faya.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Tsomba Jesúsja su:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Chu'a tsu tise yayama su: “Yaya, junde ñanga afeja que pasi ña jai'ngae isuya'choma.” Yayaja “Ju” qquen supa tsa'caen tise osha'choma dutssiyendeccunga attufaen.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Tise yayai'ccu can'jenccambeyi tsu chu'aja pa'cco tise isu'choi'ccu biani'su andenga ja. Tseni can'jemba in'jangae cansepa tisu an'bian'choma injanga catiti.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Pa'cco corifin'dima catiti sefaensi tsa andeni ñoa'me egae qquipoesuite tsu napi. Tsa'cansi tise'qque aña'cho mechoe dapa qquipoe'supa
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 japa tsa ande'su a'imbe sema'suve da. Tsa a'ija tisema manda moen cuintsu tise cochima coirapa ofian'jeñe.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Qquipoe'supa ñoa'me cochi anqque'su teta'cho ttonoma añe ñombi'ye. Tsa'ma majan ni fae teta'choveyi'qque tisenga afembi.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Tsonsi chu'aja injama'choni tisuma in'jamba su: “Poiyi'cco ña yayambe semasundeccuja ttepupa tsu can'jen'fa. Nane an antteye'choma'qque aqquia cati'je'fa. Tsa'ma ñajan vani ti'tsse can'jen'da qquipoe'supa paya.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Ja'ño gi ña yayani jaya. Napi'ta gi tisema suya: ‘Yaya, ñajan egae tsincomba gi Chigama egae tsomba quema'qque egae tson.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Barembi gi que “Ña dutssi'ye” qquen ñama afaye. Ñama mendeye'ta quembe sema'sia'caen ñama an'bianjan.’ ”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Tsa'caen asi'ttaemba jangipa tise yayani ja.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Tsonsi dutssi'yeja su: “Yaya, ñajan egae tsincomba gi Chigama egae tsomba quema'qque egae tson. Barembi gi que ‘Ña dutssi'ye’ qquen ñama afaye...”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Tsa'ma yayaja tisema shondosundeccuma su: “Ñotssia ondiccu'jema i'ngapa tisema ondiqquian'faja. Tise tivenga sotijama ejian'faja. Sapatoma'qque tandan'faja tise tsu'ttenga.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Yayapatssia vaura du'shuma fi'ttipa sho'ccoen'faja. Jinge avujatsse an'faye.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Va ña dutssi'ye pa'cho'ye qquendyaqquia'caen tsu canse. Tsangae nepi'choma gi atte'fa.” Qquen susi poiyi'cco avujaye ashaen'fa.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Tsa'caen tson'jen'ni quindyaja nasipani sema'jemba jiñamba tsa'onga catsepa settapoen'jen'choma paña. Boira'je'choma'qque pañamba
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 sema'suma ttu'sepa tsane iñajampaña.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Sema'suja tisenga su: “Tayo tsu que quinshinjan ji. Pambe'yi jisi que yayaja avujapa yayapatssia vaura du'shuma fi'ttipa shoccoen'jen avujatsse añe.”
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Tsa'ma quindyaja iyicca'yepa tsa'onga ca'niñe chi'gapa tsotefani ccutsu. Tsonsi tise yayaja sombopa tisema ca'nian qquen tson.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Tsa'ma tiseja tise yayama su: “Tsain'bio canqque'fa gi quema shondopa sema'jen. Que manda'nijan tsa'caeñi gi tson'jen. Tsa'ma ni fae chivo du'shuveyi'qque qui ñanga afembi ña amigondeccui'ccu fiestaeñe.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Tsa'ma va que dutssi'ye tayo que corifin'dima in'jangae pushesundeccui'ccu injanga catitipa jisi ja'ñojan tisene qui yayapatssia vaura du'shuma fi'ttipa shoccoen'jen.”
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Tsama pañamba yayaja su: “Ña dutssi'ye, queja tsangae ñai'ccu can'jensi osha'cho ña an'bian'cho tsu quembe'yi.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Tsa'ma ja'ñojan ñotssi tsu ingi avujaye. Que quinshinjan tayo paqquia'can tsu ja'ñojan canse. Tsangae nepi'choma gi ccase atte'fa.”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.