Atos 27
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NAA
1 Tsomba tse'i na'suja asi'ttaemba in'jan Pabloma moeñe Italia andeni poi andembe na'sunga. (Ña Lucas'qque gi tisei'ccu jaye.) Na'suja tsa'caen in'jamba Pabloma, toya'caen faesu indiye'chondeccuma'qque, coiraye manda Na'su Agosto sundarondeccu'su capitáma. Tsambe iniseja Julio.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Tsonsi gi fingian angaqque'su barconga otse'fa. Tsata tsu Adramitio canqque'su barco. Tsa barco Asia ande'su canqquengae jaye tson'jensi gi tsanga otse'fa. Toya'caen Macedonia'su a'i, Tesalónica canqque'su Aristarco, ingi'ccu fae'ngae jaye otse.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ccaqui a'ta gi Sidón canqqueni ccattufa'fa. Julioja Pabloma mende'yepa antte cuintsu tise amingo tsaoni japa can'jeñe.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Sidóne sombopa gi Chipre anttepo'cho fingian mefaye ja'fa fingian'ñe jaye ega'osi.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Tsomba Cilicia, Panfilia ande isevetsse marma isepa ccattufa'fa Mira canqquenga. Tsa tsu Licia ande'su canqque.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tse'ttima capitánjan faesu barcoma atte. Tsaja Alejandría canqque'su barco, Italia andeni jaya'cho. Tsanga ingima otsiansi gi
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 boyi a'tangae vasui ja'fa. Tsa'caen vanamba gi Gnido canqqueni napi'fa. Tsa'ma toya fingian'ñe jaye ega'osi Creta anttepo'cho fingian mefaye ja'fa. Nane Salmón ccotta'cco isevetsse panshamba
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 vanamba otafa'ye já napi'fa faesu mar catai'ccunga, Buenos Puertos qquen inisecho'chonga, Lasea canqque pporotsse.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Tsain'bio a'tangae tseni napisi tayo sanfan ca'nisi marngae jaye ega'osi Pabloja poiyi'cconga condapa
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 su:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Tsa'ma Pablo tsa'caen su'ni'qque sundaro capitánjan tisema pañambipa ti'tsse tsu paña barco asittaen'suma, toya'caen barco na'suma'qque.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Tsa mar catai'ccuja qque'ccosi sanfan pasa'tsse tseni barcoma dusiañe in'jan'fambi. Poiyi'cco tsa'caen in'jamba ccase marni jaye in'jan'fa osha'ta Feniceni napipa tseni sanfama pasaye. Tsa Creta ande'su mar catai'ccuja bove ñotsse tsu jin fingian ja'jembiquia'ni.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Tsomba tse'i ñonia'ngae re'riccoe fingiansi tsu jaye ñotssi qquen in'jan'fa. Tsa'caen in'jamba barcoma indi dusian'jen'cho an'ccoma jangian'fa. Tsomba Creta ande otafa'ye pporotsse jayi'fa.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Tsa'ma tsa'caen jayi'fa'ni faesu fingianjan andepane quia'me ji. Tsa fingiama tsu a'i atesupa inisian'fa Yoracorón.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Tsa'caen jipa barcoma indisi asuccoe jaye oshambipa a'ningae ja'fa. Tsa'caen tsu fingianjan ingima anga.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Tsonsi faesu chipiri anttepo'cho –Clauda qquen inisecho'chonga– fingian mefaye japa vanamba semamba ingi jayi'cho barconi duse'cho shavo chipirima indi'fa.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Indipa ansundian'fa barconga. Tsomba cavoi'ccu barcoma findi'fa shave'panga dosa'ne. Toya'caen angasundeccuja dyo'fa mar sai'ccuccosi sisipandundunga injanga ja ejesa'ne. Tsa sisipandundunjan Sirte qquen inisecho'cho. Tsanga jasa'ne dyopa ja'je'cho sarupama andian'fa cuintsu fingian vasuitsse angaye.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Ingija toya unjin, fingian, shave'pai'ccu quia'me angongoen'jensi ccaqui a'ta angasundeccuja barco'su andu'choma sombo'boen cati'tiye ashaen'fa.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Tsomba ccaqui a'ta ingi tivei'ccu osha'cho barconi jincho'choma'qque ttovaccoen cati'fa.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Tsain'bio a'ta gi coejechigama ni o'fema'qque atteye osha'fambi. Toya'caen unjinsi fingian'qque toya quia'me fingian'jensi gi ma'caen ccushaya'chove'qque atesu'fambi.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Ingi tsa'caen bo'tsse ambe can'jensi Pabloja ccutsupa su:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Tsa'ma ja'ño que'i injama'choma ñotsse ñoña'faja. Pa'faya'bi qui que'ija, ni fae'ccoyi'qque. Aqquia barcoyi tsu qqueya'cho.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Ña gi Chiga Quitsama shondo'su. Tsaja ña na'su tsu. Nane ja'ño cose tsu Tisema sefani'su shondo'su ñanga catse ccutsupa
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 su: “Dyojama, Pablo. Queja Na'su Césarni qui jaya'cho. Toya'caen Chigaja quema in'jamba tsu antte cuintsu quei'ccu barconga jacansundeccu'qque ccusha'faye.”
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Tsandiendeccu, tsa'cansi que'i injama'choma ñotsse ñoña'faja. Ñajan Chiga Quitsave gi in'jan. Tise suqquia'caen tsu tsoña.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Tsa'ma majan anttepo'chonga gi já eje'faya.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Tayo catorce cose tsa'caen angajipa, mar Adrianga anga dusiamba enttinge cose barcoma angasundeccuja tayo sa'anga catse ji qquen in'jan'fa.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Tsomba simba'fai'ccu agattocamba in'jan'fa veinte yasa tsu tsosi'suja. Re'riccoe japa joccani ccase agattocamba in'jan'fa quince yasa tsu tsosi'suja.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Tsomba patunga ccattufasa'ne dyopa cuatro indi dusian'jen'cho an'ccoma barco setsa'ye tandamba ttovamoen'fa cuintsu mar tsosini indiyepa barco jayi'choma indiye. Tsa'caen tsomba poiyi'cco dyopa ron'da'fa cuintsu junde a'taye.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Tsa'ma barcoma angasundeccuja barco'ye sombopa jaye in'jamba tise'pa angacan'cho shavoma marnga andian'fa. Nane faesu indi dusian'jen'cho an'ccoma barco tsutone tandamba ttovamoen'faya qquen supa ñoa'me cati jaye tson'jen'fa.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Tsa'ma Pabloja tise'pa in'jan'choma attepa sundaro capitánga, toya'caen tise sundarondeccuma'qque su:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Tsa'caen pañamba sundarondeccuja shavo tandan'fama chattumoen'fa cuintsu aijaye.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 A'taningae, Pabloja poiyi'ccoma su cuintsu re'riccoe an'faye. Qquen tsu su:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Tsa'camba gi que'inga su, an'faja, quiñañe. Ni fae'ccoyi'qque pa'faya'bi qui ni iñaca'faya'bi qui.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Tsa'caen supa pa'o caña'jen'ni, Pabloja panma isupa Chigama iñajan. Iñajan nanimba panma doñamba añe ashaen.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Tsonsi tise'pa injama'choma ñoñamba poiyi'cco an'fa.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 (Ñoa'me dosciento setenta y seis a'i tsu barconi can'jen'fa.)
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Tsomba poiyi'cco tisupa in'ja'en an tteppupa pa'cco barco'su andu'cho trigoma marnga catiti'fa cuintsu barco favaye.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Tayo a'tasi atesumbi'choa andema atte'fa. Tsa'ma mar catai'ccuma'qque atte'fa, sisipandundun jinchoma. Tsa'caen attepa asi'ttaen'fa osha'ta tseni barcoma ccattufaeñe.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Tsomba tsosine indi dusian'jen'cho an'ccoma chattu moemba asittaen'su chhochhofin'dima tandan'chomaqque ccupa'fa. Tsomba tsuto'su fingian angaqque'su sarupama jangian dusiansi sisipandundunga fingianjan tise'pama ccattufaeñe anga.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Tsa'ma barco já mar sisipa saiccu'anga já ccui. Tsa'caen tsuto ta'etsse eje ccuisi mar shave'pa quia'me jipa barco setsama u'cca.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Tsonsi sundarondeccuja poiyi'cco indiye'chondeccuma fi'ttiye in'jan'fa, cca'yapa ccuyayin ja'fasa'ne.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Tsa'ma capitánjan, Pabloma ccushaeñe in'jamba sundaro in'jan'choma se'pi. Tsomba manda cuintsu majan cca'yaye osha'ta butto ca'nimba sania cca'ya iseye.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Cca'yaye oshambi'choa'manda tsu manda cuintsu majanjan quini'cconga, majanjan barco do'chonga ottapa sania iseye. Tsa'caen susi poiyi'cco sania isesepa ccusha'fa.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.