Atos 27
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs ARA
1 Tsomba tse'i na'suja asi'ttaemba in'jan Pabloma moeñe Italia andeni poi andembe na'sunga. (Ña Lucas'qque gi tisei'ccu jaye.) Na'suja tsa'caen in'jamba Pabloma, toya'caen faesu indiye'chondeccuma'qque, coiraye manda Na'su Agosto sundarondeccu'su capitáma. Tsambe iniseja Julio.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Tsonsi gi fingian angaqque'su barconga otse'fa. Tsata tsu Adramitio canqque'su barco. Tsa barco Asia ande'su canqquengae jaye tson'jensi gi tsanga otse'fa. Toya'caen Macedonia'su a'i, Tesalónica canqque'su Aristarco, ingi'ccu fae'ngae jaye otse.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ccaqui a'ta gi Sidón canqqueni ccattufa'fa. Julioja Pabloma mende'yepa antte cuintsu tise amingo tsaoni japa can'jeñe.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Sidóne sombopa gi Chipre anttepo'cho fingian mefaye ja'fa fingian'ñe jaye ega'osi.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Tsomba Cilicia, Panfilia ande isevetsse marma isepa ccattufa'fa Mira canqquenga. Tsa tsu Licia ande'su canqque.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tse'ttima capitánjan faesu barcoma atte. Tsaja Alejandría canqque'su barco, Italia andeni jaya'cho. Tsanga ingima otsiansi gi
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 boyi a'tangae vasui ja'fa. Tsa'caen vanamba gi Gnido canqqueni napi'fa. Tsa'ma toya fingian'ñe jaye ega'osi Creta anttepo'cho fingian mefaye ja'fa. Nane Salmón ccotta'cco isevetsse panshamba
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 vanamba otafa'ye já napi'fa faesu mar catai'ccunga, Buenos Puertos qquen inisecho'chonga, Lasea canqque pporotsse.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Tsain'bio a'tangae tseni napisi tayo sanfan ca'nisi marngae jaye ega'osi Pabloja poiyi'cconga condapa
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 su:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Tsa'ma Pablo tsa'caen su'ni'qque sundaro capitánjan tisema pañambipa ti'tsse tsu paña barco asittaen'suma, toya'caen barco na'suma'qque.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Tsa mar catai'ccuja qque'ccosi sanfan pasa'tsse tseni barcoma dusiañe in'jan'fambi. Poiyi'cco tsa'caen in'jamba ccase marni jaye in'jan'fa osha'ta Feniceni napipa tseni sanfama pasaye. Tsa Creta ande'su mar catai'ccuja bove ñotsse tsu jin fingian ja'jembiquia'ni.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Tsomba tse'i ñonia'ngae re'riccoe fingiansi tsu jaye ñotssi qquen in'jan'fa. Tsa'caen in'jamba barcoma indi dusian'jen'cho an'ccoma jangian'fa. Tsomba Creta ande otafa'ye pporotsse jayi'fa.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Tsa'ma tsa'caen jayi'fa'ni faesu fingianjan andepane quia'me ji. Tsa fingiama tsu a'i atesupa inisian'fa Yoracorón.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Tsa'caen jipa barcoma indisi asuccoe jaye oshambipa a'ningae ja'fa. Tsa'caen tsu fingianjan ingima anga.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Tsonsi faesu chipiri anttepo'cho –Clauda qquen inisecho'chonga– fingian mefaye japa vanamba semamba ingi jayi'cho barconi duse'cho shavo chipirima indi'fa.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Indipa ansundian'fa barconga. Tsomba cavoi'ccu barcoma findi'fa shave'panga dosa'ne. Toya'caen angasundeccuja dyo'fa mar sai'ccuccosi sisipandundunga injanga ja ejesa'ne. Tsa sisipandundunjan Sirte qquen inisecho'cho. Tsanga jasa'ne dyopa ja'je'cho sarupama andian'fa cuintsu fingian vasuitsse angaye.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Ingija toya unjin, fingian, shave'pai'ccu quia'me angongoen'jensi ccaqui a'ta angasundeccuja barco'su andu'choma sombo'boen cati'tiye ashaen'fa.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Tsomba ccaqui a'ta ingi tivei'ccu osha'cho barconi jincho'choma'qque ttovaccoen cati'fa.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Tsain'bio a'ta gi coejechigama ni o'fema'qque atteye osha'fambi. Toya'caen unjinsi fingian'qque toya quia'me fingian'jensi gi ma'caen ccushaya'chove'qque atesu'fambi.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Ingi tsa'caen bo'tsse ambe can'jensi Pabloja ccutsupa su:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Tsa'ma ja'ño que'i injama'choma ñotsse ñoña'faja. Pa'faya'bi qui que'ija, ni fae'ccoyi'qque. Aqquia barcoyi tsu qqueya'cho.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Ña gi Chiga Quitsama shondo'su. Tsaja ña na'su tsu. Nane ja'ño cose tsu Tisema sefani'su shondo'su ñanga catse ccutsupa
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 su: “Dyojama, Pablo. Queja Na'su Césarni qui jaya'cho. Toya'caen Chigaja quema in'jamba tsu antte cuintsu quei'ccu barconga jacansundeccu'qque ccusha'faye.”
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Tsandiendeccu, tsa'cansi que'i injama'choma ñotsse ñoña'faja. Ñajan Chiga Quitsave gi in'jan. Tise suqquia'caen tsu tsoña.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Tsa'ma majan anttepo'chonga gi já eje'faya.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Tayo catorce cose tsa'caen angajipa, mar Adrianga anga dusiamba enttinge cose barcoma angasundeccuja tayo sa'anga catse ji qquen in'jan'fa.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Tsomba simba'fai'ccu agattocamba in'jan'fa veinte yasa tsu tsosi'suja. Re'riccoe japa joccani ccase agattocamba in'jan'fa quince yasa tsu tsosi'suja.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Tsomba patunga ccattufasa'ne dyopa cuatro indi dusian'jen'cho an'ccoma barco setsa'ye tandamba ttovamoen'fa cuintsu mar tsosini indiyepa barco jayi'choma indiye. Tsa'caen tsomba poiyi'cco dyopa ron'da'fa cuintsu junde a'taye.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Tsa'ma barcoma angasundeccuja barco'ye sombopa jaye in'jamba tise'pa angacan'cho shavoma marnga andian'fa. Nane faesu indi dusian'jen'cho an'ccoma barco tsutone tandamba ttovamoen'faya qquen supa ñoa'me cati jaye tson'jen'fa.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Tsa'ma Pabloja tise'pa in'jan'choma attepa sundaro capitánga, toya'caen tise sundarondeccuma'qque su:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Tsa'caen pañamba sundarondeccuja shavo tandan'fama chattumoen'fa cuintsu aijaye.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 A'taningae, Pabloja poiyi'ccoma su cuintsu re'riccoe an'faye. Qquen tsu su:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Tsa'camba gi que'inga su, an'faja, quiñañe. Ni fae'ccoyi'qque pa'faya'bi qui ni iñaca'faya'bi qui.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Tsa'caen supa pa'o caña'jen'ni, Pabloja panma isupa Chigama iñajan. Iñajan nanimba panma doñamba añe ashaen.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Tsonsi tise'pa injama'choma ñoñamba poiyi'cco an'fa.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 (Ñoa'me dosciento setenta y seis a'i tsu barconi can'jen'fa.)
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Tsomba poiyi'cco tisupa in'ja'en an tteppupa pa'cco barco'su andu'cho trigoma marnga catiti'fa cuintsu barco favaye.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Tayo a'tasi atesumbi'choa andema atte'fa. Tsa'ma mar catai'ccuma'qque atte'fa, sisipandundun jinchoma. Tsa'caen attepa asi'ttaen'fa osha'ta tseni barcoma ccattufaeñe.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Tsomba tsosine indi dusian'jen'cho an'ccoma chattu moemba asittaen'su chhochhofin'dima tandan'chomaqque ccupa'fa. Tsomba tsuto'su fingian angaqque'su sarupama jangian dusiansi sisipandundunga fingianjan tise'pama ccattufaeñe anga.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Tsa'ma barco já mar sisipa saiccu'anga já ccui. Tsa'caen tsuto ta'etsse eje ccuisi mar shave'pa quia'me jipa barco setsama u'cca.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Tsonsi sundarondeccuja poiyi'cco indiye'chondeccuma fi'ttiye in'jan'fa, cca'yapa ccuyayin ja'fasa'ne.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Tsa'ma capitánjan, Pabloma ccushaeñe in'jamba sundaro in'jan'choma se'pi. Tsomba manda cuintsu majan cca'yaye osha'ta butto ca'nimba sania cca'ya iseye.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Cca'yaye oshambi'choa'manda tsu manda cuintsu majanjan quini'cconga, majanjan barco do'chonga ottapa sania iseye. Tsa'caen susi poiyi'cco sania isesepa ccusha'fa.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.